KopCast

In deze podcast gaan arts en podcastmaker Casper van Koppenhagen en Danka Stuijver – huisarts en bestuurslid van VvAA – op zoek naar inspirerende voorbeelden van geslaagde cultuurveranderingen in de zorg. Groot en klein, maar met impact. Om zorgverleners te behouden en het werkplezier te vergroten. Ze delen positieve verhalen en praktische inzichten om deze vaak conservatieve wereld in beweging te krijgen en de stap te maken “van ik naar wij’’.

Aflevering 3

In deze aflevering van de podcast Va.n ik naar wij spreken we met huisarts Claire Loots en socioloog Heleen Esser, zij richten Leading Doctors op. Zij geven al jaren workshops en trainingen in de zorg, met name aan jonge dokters. Zij vielen op omdat ze recent een Positief Incident Patientzorg ontwikkelden. Wat was de reden van deze interventie? Hoe werkt dat uit in de praktijk?  Hoe gingen zij van Ik naar Wij? Welke uitdagingen kwamen zij tegen? En wat kunnen zorgverleners hiervan leren? Luister naar Claire en Heleen

In deze podcast gaan arts en podcastmaker Casper van Koppenhagen en Danka Stuijver – huisarts en bestuurslid van VvAA – op zoek naar inspirerende voorbeelden van geslaagde cultuurveranderingen in de zorg. Groot en klein, maar met impact. Om zorgverleners te behouden en het werkplezier te vergroten. Ze delen positieve verhalen en praktische inzichten om deze vaak conservatieve wereld in beweging te krijgen en de stap te maken “van ik naar wij’’.
Aflevering 2

In deze aflevering van de podcast Van ik naar wij spreken we met geneeskunde student van het jaar 2023 Mohamed Badaou en tandarts Marwan El Ghalbzouri, beiden van Medician, een bedrijf dat zich richt op het verbeteren van de positie van Studenten die tot een gemarginaliseerde groep behoren, eerste generatie studenten en studenten met een beperkt medisch/professioneel netwerk tot de opleidingen geneeskunde/tandheelkunde. Dit omdat diversiteit onder toekomstige artsen en tandartsen in een diverse samenleving van essentieel belang is. Waarom deze urgentie? Welke obstakels kwamen zij tegen? Hoeveel jonge scholieren hebben zij geholpen? Hoe verliep het contact met deze studenten na toelating? Welke ervaringen hebben zij zelf opgedaan tijdens hun studie en vooral nu tijdens hun werkzaamheden in de zorg?

In deze podcast gaan arts en podcastmaker Casper van Koppenhagen en Danka Stuijver – huisarts en bestuurslid van VvAA – op zoek naar inspirerende voorbeelden van geslaagde cultuurveranderingen in de zorg. Groot en klein, maar met impact. Om zorgverleners te behouden en het werkplezier te vergroten. Ze delen positieve verhalen en praktische inzichten om deze vaak conservatieve wereld in beweging te krijgen en de stap te maken “van ik naar wij’’. 

Aflevering 1

In de eerste aflevering van de podcast “van ik naar wij” gaan Danka en Casper in gesprek met huisartsen Alja Sluijter en Stefan van Rooijen. Samen zetten zij zich in om een beweging op gang te krijgen van Leefstijl en Gezondheid. Zo creëerden zij een podcast “Komt een man niet meer bij de dokter”, zaten zij recent al vastend 50 uur in het glazen huis in Utrecht en is er een documentaire “Lang zullen we leven” van hun verschenen. Van waar deze urgentie voor deze beweging? Hoe gingen zij “van ik naar wij”? Wat kunnen zorgprofessionals en zorginstellingen hiervan leren? En wat zijn hun dromen? Luister naar Alja Sluiter en Stefan van Rooijen.

In deze podcast KopCast "Kunst&Zorg" ga ik, Casper van Koppenhagen, arts en podcastmaker, op zoek naar de relaties tussen kunst en zorg.  Waarom? De zorg moet in transitie, we zullen echt fundamenteel anders naar de zorg moeten kijken om deze toegankelijk en betaalbaar te houden. Vanwege de toename van personeelstekorten, de dubbele vergrijzing en de toegenomen behandel mogelijkheden. We worden ouder en leven langer met chronische ziekten.  Enfin, u kent de riedel intussen. Zorg- en Hoofdlijnenakkoorden vol met deze tsunami aan slecht nieuws. En dus moet het anders. We moeten van ziekte naar gezondheid.
Waar we zelden echt iets kunnen genezen (echt heus, dat is een feit) zijn we verplicht te verzachten en troost te bieden. En hierbij kan kunst een rol spelen. Kunst kan zelfs een substituut zijn voor directe zorgbegeleiding, zal blijken uit deze podcast. Bovendien moet de zorgverlener essentieel veranderen, van aanbieden naar uitnodigen. We kunnen veel bieden, maar wat wilt u zelf nog? En we kunnen ook niet alles meer onbeperkt aanbieden, mevrouw.
Om zover te komen moeten we met zijn allen in transitie in de zorg. En transitie, laat dat nou net het snijvlak zijn waarop iedere kunstvorm balanceert, waarop kunst tot wasdom komt, beroert, ontroert.
Kunst laat je in ieder geval anders naar de wereld kijken.
Neem 10 mensen die naar een beeld kijken en er zullen 10 verschillende interpretaties zijn. Kunst leert je anders naar de wereld kijken. En dus ook naar de zorg. Want kunst is ván iedereen en vóór iedereen, geen 'links eliteclubje' waar te nemen bij de Eifeltoren in Parijs, bij de zeemeermin in Kopenhagen of de Borubodur op Java, toch? Je vindt er wat van, maar je voelt er ook wat bij. Kunst roept naast cognitieve aanscherping, emoties op en kunst roert de ziel. En dát nu is wat een patient nodig heeft. Maar ook u als zorgverlener zal meer in contact moeten komen met uw ziel. Want vanuit bezieling kunt u uw vak volhouden, anders niet.
Het mes snijdt dus aan twee kanten, wat zeg ik, meerdere kanten
.
In deze podcast "KopCast - Kunst&Zorg" ga ik in gesprek met experts en liefhebbers van kunst in relatie tot zorg. Wat betekent kunst voor hen? Kunnen zij zich een leven zonder kunst voorstellen? En waar liggen de raakvlakken met hun zorgwerkzaamheden?

In aflevering 8 komt Agali Mert op bezoek. Agali is een veelzijdig man, hij was de eerste kolonel in het leger van Turkse komaf, is vliegarts en revalidatiearts en schrijft in zijn vrije tijd gedichten en volmaakte recent zijn tweede boek: "Over de kop, een duizelingwekkende reis door het evenwichtsorgaan". Kijk en met zo'n titel verdien je natuurlijk een plekje in de KopCast, want wij van de KopCast hebben het graag 'over de Kop'. In dit geval dus over het evenwichtsorgaan. Met zijn expertise en zijn fijne stemgeluid een bijzondere gast over een bijzonder orgaan, met catastrofale gevolgen als het niet goed functioneert. Want zijn we niet allemaal wel eens duizelig geweest? Je zult er maar veel last van hebben.
Dus ga mee op reis met mij en Agali:
We gaan vliegen, de ruimte in, de zee op, boksen, dansen, taxi rijden in Londen en we gaan kijken wat er allemaal misgaat als het evenwichtsorgaan of onze hersenen het niet meer zo goed doen.

In deze podcast KopCast "Kunst&Zorg" ga ik, Casper van Koppenhagen, arts en podcastmaker, op zoek naar de relaties tussen kunst en zorg.  Waarom? De zorg moet in transitie, we zullen echt fundamenteel anders naar de zorg moeten kijken om deze toegankelijk en betaalbaar te houden. Vanwege de toename van personeelstekorten, de dubbele vergrijzing en de toegenomen behandel mogelijkheden. We worden ouder en leven langer met chronische ziekten.  Enfin, u kent de riedel intussen. Zorg- en Hoofdlijnenakkoorden vol met deze tsunami aan slecht nieuws. En dus moet het anders. We moeten van ziekte naar gezondheid.
Waar we zelden echt iets kunnen genezen (echt heus, dat is een feit) zijn we verplicht te verzachten en troost te bieden. En hierbij kan kunst een rol spelen. Kunst kan zelfs een substituut zijn voor directe zorgbegeleiding, zal blijken uit deze podcast. Bovendien moet de zorgverlener essentieel veranderen, van aanbieden naar uitnodigen. We kunnen veel bieden, maar wat wilt u zelf nog? En we kunnen ook niet alles meer onbeperkt aanbieden, mevrouw.
Om zover te komen moeten we met zijn allen in transitie in de zorg. En transitie, laat dat nou net het snijvlak zijn waarop iedere kunstvorm balanceert, waarop kunst tot wasdom komt, beroert, ontroert.
Kunst laat je in ieder geval anders naar de wereld kijken.
Neem 10 mensen die naar een beeld kijken en er zullen 10 verschillende interpretaties zijn. Kunst leert je anders naar de wereld kijken. En dus ook naar de zorg. Want kunst is ván iedereen en vóór iedereen, geen 'links eliteclubje' waar te nemen bij de Eifeltoren in Parijs, bij de zeemeermin in Kopenhagen of de Borubodur op Java, toch? Je vindt er wat van, maar je voelt er ook wat bij. Kunst roept naast cognitieve aanscherping, emoties op en kunst roert de ziel. En dát nu is wat een patient nodig heeft. Maar ook u als zorgverlener zal meer in contact moeten komen met uw ziel. Want vanuit bezieling kunt u uw vak volhouden, anders niet.
Het mes snijdt dus aan twee kanten, wat zeg ik, meerdere kanten
.
In deze podcast "KopCast - Kunst&Zorg" ga ik in gesprek met experts en liefhebbers van kunst in relatie tot zorg. Wat betekent kunst voor hen? Kunnen zij zich een leven zonder kunst voorstellen? En waar liggen de raakvlakken met hun zorgwerkzaamheden?

In deze aflevering trof ik het Ambulant Kunstteam van Cordaan, cliënte Ingrid en filosoof en schrijver Carolien van Welij. Bij Cordaan is kunst ingebed in het zorgsysteem, in de vorm van het programma Kunst en Zorg. Van grafisch en keramisch werk tot poëzie en levensverhaal. Het programma Kunst en zorg is een organisatiebreed programma, waar alle cliënten van Cordaan gebruik van kunnen maken. Je hoeft geen voorgeschiedenis te hebben in de kunstensector of van nature creatief te zijn. Het aanbod is toegankelijk voor iedereen. 

Cordaan werkt sinds 2022 met een ‘ambulant kunstteam’, een flinke groep kunstenaars uit diverse disciplines. Cliënten van Cordaan die thuis wonen en zorg krijgen, kunnen met een kunstenaar naar keuze voor langere tijd aan de slag met kunst en cultuur. Gewoon thuis, de kunstenaar komt langs. Naast creativiteit biedt zo’n koppeling zingeving, verbinding, ontwikkeling, en: even niét met zorg of ziekte bezig zijn. Zo kan kunst een aanvullend antwoord zijn op een vraag waar de zorg niet altijd een antwoord op heeft.

Ik sprak met cliënte Ingrid en schrijver/filosoof Carolien van Welij. Het werd een gesprek over de noodzaak van samen filosoferen als levensader. Over pijn en zien door goed te kijken, ook als je visueel gehandicapt bent. Over vragen durven stellen aan het leven, aan jezelf, aan de ander. En over de interpretatie van Carolien en Ingrid van het kunstwerk "Doe iets" van Serge Verheugen in de Wibautstraat in Amsterdam . Luister naar dit geëngageerde gesprek tussen twee mensen die van en aan elkaar leren. 

In deze podcast KopCast "Kunst&Zorg" ga ik, Casper van Koppenhagen, arts en podcastmaker, op zoek naar de relaties tussen kunst en zorg.  Waarom? De zorg moet in transitie, we zullen echt fundamenteel anders naar de zorg moeten kijken om deze toegankelijk en betaalbaar te houden. Vanwege de toename van personeelstekorten, de dubbele vergrijzing en de toegenomen behandel mogelijkheden. We worden ouder en leven langer met chronische ziekten.  Enfin, u kent de riedel intussen. Zorg- en Hoofdlijnenakkoorden vol met deze tsunami aan slecht nieuws. En dus moet het anders. We moeten van ziekte naar gezondheid.
Waar we zelden echt iets kunnen genezen (echt heus, dat is een feit) zijn we verplicht te verzachten en troost te bieden. En hierbij kan kunst een rol spelen. Kunst kan zelfs een substituut zijn voor directe zorgbegeleiding, zal blijken uit deze podcast. Bovendien moet de zorgverlener essentieel veranderen, van aanbieden naar uitnodigen. We kunnen veel bieden, maar wat wilt u zelf nog? En we kunnen ook niet alles meer onbeperkt aanbieden, mevrouw. 
Om zover te komen moeten we met zijn allen in transitie in de zorg. En transitie, laat dat nou net het snijvlak zijn waarop iedere kunstvorm balanceert, waarop kunst tot wasdom komt, beroert, ontroert. 
Kunst laat je in ieder geval anders naar de wereld kijken. 
Neem 10 mensen die naar een beeld kijken en er zullen 10 verschillende interpretaties zijn. Kunst leert je anders naar de wereld kijken. En dus ook naar de zorg. Want kunst is ván iedereen en vóór iedereen, geen 'links eliteclubje' waar te nemen bij de Eifeltoren in Parijs, bij de zeemeermin in Kopenhagen of de Borubodur op Java, toch? Je vindt er wat van, maar je voelt er ook wat bij. Kunst roept naast cognitieve aanscherping, emoties op en kunst roert de ziel. En dát nu is wat een patient nodig heeft. Maar ook u als zorgverlener zal meer in contact moeten komen met uw ziel. Want vanuit bezieling kunt u uw vak volhouden, anders niet. 
Het mes snijdt dus aan twee kanten, wat zeg ik, meerdere kanten.
In deze podcast "KopCast - Kunst&Zorg" ga ik in gesprek met experts en liefhebbers van kunst in relatie tot zorg. Wat betekent kunst voor hen? Kunnen zij zich een leven zonder kunst voorstellen? En waar liggen de raakvlakken met hun zorgwerkzaamheden?

 
In de komende afleveringen ga ik op bezoek bij Cordaan, een reus van een zorginstelling in Amsterdam. Kort geleden opende ik in mijn straat, waar het wemelt van de zorgverleners, het Zorgcafe waarin wij elkaar kunnen ontmoeten en zorgverhalen delen. Mijn eerste hoofdgast was de net gepensioneerde Zorgbestuurder van Cordaan, Godfried Baransconi toen ik hem in het stampvolle Zorgcafe vroeg waar hij nou trots op was, antwoordde hij: 
"Op de inspanningen die we hebben verricht om kunst een wezenlijk onderdeel van de zorg te laten worden, met bestendiging op de lange termijn door het mogelijk maken van de aanstelling van professor Tineke Abma aan de Erasmus Universiteit, om dát wat wij zien bij Cordaan, ook wetenschappelijk hard te maken."

Kijk en een beetje KopCaster gaat dan op onderzoek uit. Bij deze dus. 

In aflevering 6 en 7 ga ik op bezoek bij Outsider Art Galerie van Cordaan in Amsterdam. Projectleider Madelon van Riel neemt mij in aflevering 6 mee door het Museum van der Geest en de Outsider Art Galerie. Op deze plekken krijgen Amsterdammers de mogelijkheid om hun favoriete kunstvorm te bedrijven mét een kunstenaar. Van theater tot schilderkunst, van muziek maken tot gedichten schrijven. 

Cordaan werkt sinds 2022 met een ‘ambulant kunstteam’, een flinke groep kunstenaars uit diverse disciplines. Cliënten van Cordaan die thuis wonen en zorg krijgen, kunnen met een kunstenaar naar keuze voor langere tijd aan de slag met kunst en cultuur. Gewoon thuis, de kunstenaar komt langs. Naast creativiteit biedt zo’n koppeling zingeving, verbinding, ontwikkeling, en: even niét met zorg of ziekte bezig zijn. Zo kan kunst een aanvullend antwoord zijn op een vraag waar de zorg niet altijd een antwoord op heeft.

In aflevering 7 komen twee mensen van het Ambulant Kunstteam aan het woord, client Ingrid en schrijver/filosoof Carolien van Welij. Luister naar deze bijzondere en uiterst effectieve vorm van zorg, zorg voor de mens als geheel. "Doe iets", een belangrijke levensles.

In deze aflevering van KopCast “Kunst&Zorg” gaat Casper op reis naar Amsterdam West, waar hij Mohamed Badau ontmoet. Mohamed zou u kunnen kennen van eerdere afleveringen van KopCast, maar hij was ook Geneeskunde student van het jaar 2023 met zijn bedrijf Medician. Naast zijn passie voor de zorg, doet hij aan fotografie en mocht hij exposeren in een tentoonstelling in MAQAM, een cultureel centrum in Bos en Lommer. Casper kreeg naeen druilerige fietstocht, een warm ontvangst met muziek en warme koffie (van de gemeente) en Mohamed nam hem mee door de tentoonstelling West Side Stories artistiek geleid door Pim Ras, een ode aan het sporthart en de veerkracht van de Kolenkitbuurt.

Mohamed raakte met zijn sonore basisstem niet snel uitgepraat over zijn passie, dus moesten we er twee afleveringen van maken. Hierin ruimte voor de kiem van zijn kunstenaarschap, de klassieke reis met de familie naar Marokko en een iets minder klassieke reis met vrienden naar Thailand. Hij houdt van strakke lijnen, waar vanuit je buiten de lijntjes kunt kleuren. Deze veelzijdige jonge arts laat zich niet kooien, hij heeft de afwisseling nodig om gelukkig te blijven. Hij houdt van verbroedering en diversiteit, van strijd en samen. En de goedkeuring van ouders, de Koran en zijn gidsende nicht. Luister naar de wijze en compassievolle levenslessen en het volgen van je passie van deze bevlogen jonge dokter.

In deze podcast KopCast "Kunst&Zorg" ga ik, Casper van Koppenhagen, arts en podcastmaker, op zoek naar de relaties tussen kunst en zorg.  Waarom? De zorg moet in transitie, we zullen echt fundamenteel anders naar de zorg moeten kijken om deze toegankelijk en betaalbaar te houden. Vanwege de toename van personeelstekorten, de dubbele vergrijzing en de toegenomen behandel mogelijkheden. We worden ouder en leven langer met chronische ziekten.  Enfin, u kent de riedel intussen. Zorg- en Hoofdlijnenakkoorden vol met deze tsunami aan slecht nieuws. En dus moet het anders. We moeten van ziekte naar gezondheid.
Waar we zelden echt iets kunnen genezen (echt heus, dat is een feit) zijn we verplicht te verzachten en troost te bieden. En hierbij kan kunst een rol spelen. Kunst kan zelfs een substituut zijn voor directe zorgbegeleiding, zal blijken uit deze podcast. Bovendien moet de zorgverlener essentieel veranderen, van aanbieden naar uitnodigen. We kunnen veel bieden, maar wat wilt u zelf nog? En we kunnen ook niet alles meer onbeperkt aanbieden, mevrouw.
Om zover te komen moeten we met zijn allen in transitie in de zorg. En transitie, laat dat nou net het snijvlak zijn waarop iedere kunstvorm balanceert, waarop kunst tot wasdom komt, beroert, ontroert.
Kunst laat je in ieder geval anders naar de wereld kijken.
Neem 10 mensen die naar een beeld kijken en er zullen 10 verschillende interpretaties zijn. Kunst leert je anders naar de wereld kijken. En dus ook naar de zorg. Want kunst is ván iedereen en vóór iedereen, geen 'links eliteclubje' waar te nemen bij de Eifeltoren in Parijs, bij de zeemeermin in Kopenhagen of de Borubodur op Java, toch? Je vindt er wat van, maar je voelt er ook wat bij. Kunst roept naast cognitieve aanscherping, emoties op en kunst roert de ziel. En dát nu is wat een patient nodig heeft. Maar ook u als zorgverlener zal meer in contact moeten komen met uw ziel. Want vanuit bezieling kunt u uw vak volhouden, anders niet.
Het mes snijdt dus aan twee kanten, wat zeg ik, meerdere kanten
.
In deze podcast "KopCast - Kunst&Zorg" ga ik in gesprek met experts en liefhebbers van kunst in relatie tot zorg. Wat betekent kunst voor hen? Kunnen zij zich een leven zonder kunst voorstellen? En waar liggen de raakvlakken met hun zorgwerkzaamheden?

In de 4e aflevering van KopCast “Kunst&Zorg” gaat Casper op reis naar Amsterdam West, naar buurtcentrum Maqam, waar hij Mohamed Badau ontmoet. Mohamed zou u kunnen kennen van eerdere afleveringen van KopCast, over diversiteit en voetbal. Mohamed was Geneeskunde student van het jaar 2023 met zijn bedrijf Medician. Naast zijn passie voor de zorg, doet hij aan fotografie en mocht hij exposeren in een tentoonstelling in Maqam, een cultureel centrum in Bos en Lommer. Casper kreeg naeen druilerige fietstocht, een warm ontvangst met muziek en warme koffie (van de gemeente) en Mohamed nam hem mee door de tenstoonstelling West Site Stories artistiek geleid door Pim Ras, een ode aan het sporthart en de veerkracht van de Kolenkitbuurt.

In deze aflevering gaan Casper en Daphne Voormolen, foetaal arts en kunstliefhebber, op reis naar het LUMC. Daar bezoeken ze de expositie "Stil leven" en wonen een zeer verassende lezing bij van Norbert Peeters, botanisch filosoof. Planten blijken allerminst bewegingloos! Ook treffen ze Tineke Abma, hoogleraar Kunst en Zorg aan de Erasmus Universiteit. Daarnaast is zij directeur-bestuurder van kennisinstituut Leyden Academy on Vitality and Ageing. Casper en Tineke verwonderen zich over een schilderij van een mot, waar zij troost, verrukking en plezier in terugzien.

In deze podcast KopCast "Kunst&Zorg" ga ik, Casper van Koppenhagen, arts en podcastmaker, op zoek naar de relaties tussen kunst en zorg.  Waarom? De zorg moet in transitie, we zullen echt fundamenteel anders naar de zorg moeten kijken om deze toegankelijk en betaalbaar te houden. Vanwege de toename van personeelstekorten, de dubbele vergrijzing en de toegenomen behandel mogelijkheden. We worden ouder en leven langer met chronische ziekten.  Enfin, u kent de riedel intussen. Zorg- en Hoofdlijnenakkoorden vol met deze tsunami aan slecht nieuws. En dus moet het anders. We moeten van ziekte naar gezondheid.
Waar we zelden echt iets kunnen genezen (echt heus, dat is een feit) zijn we verplicht te verzachten en troost te bieden. En hierbij kan kunst een rol spelen. Kunst kan zelfs een substituut zijn voor directe zorgbegeleiding, zal blijken uit deze podcast. Bovendien moet de zorgverlener essentieel veranderen, van aanbieden naar uitnodigen. We kunnen veel bieden, maar wat wilt u zelf nog? En we kunnen ook niet alles meer onbeperkt aanbieden, mevrouw. 
Om zover te komen moeten we met zijn allen in transitie in de zorg. En transitie, laat dat nou net het snijvlak zijn waarop iedere kunstvorm balanceert, waarop kunst tot wasdom komt, beroert, ontroert. 
Kunst laat je in ieder geval anders naar de wereld kijken. 
Neem 10 mensen die naar een beeld kijken en er zullen 10 verschillende interpretaties zijn. Kunst leert je anders naar de wereld kijken. En dus ook naar de zorg. Want kunst is ván iedereen en vóór iedereen, geen 'links eliteclubje' waar te nemen bij de Eifeltoren in Parijs, bij de zeemeermin in Kopenhagen of de Borubodur op Java, toch? Je vindt er wat van, maar je voelt er ook wat bij. Kunst roept naast cognitieve aanscherping, emoties op en kunst roert de ziel. En dát nu is wat een patient nodig heeft. Maar ook u als zorgverlener zal meer in contact moeten komen met uw ziel. Want vanuit bezieling kunt u uw vak volhouden, anders niet. 
Het mes snijdt dus aan twee kanten, wat zeg ik, meerdere kanten
.
In deze podcast "KopCast - Kunst&Zorg" ga ik in gesprek met experts en liefhebbers van kunst in relatie tot zorg. Wat betekent kunst voor hen? Kunnen zij zich een leven zonder kunst voorstellen? En waar liggen de raakvlakken met hun zorgwerkzaamheden?

In de tweede aflevering Daphne Voormolen, arts foetale geneeskunde en voorzitter van stichting Kunstsalon. In haar werk als foetaal arts begeleidt zij jonge stellen in hun kinderwens, vooral wanneer het niet vlot, of gewoon niet goed gaat. Vaak gaat dit gepaard met diepe emoties van rouw en verlies, (vertel mij wat) waarbij kunst troost, zingeving en richting kan geven. Luister naar deze eloquente arts en kunstliefhebber tijdens onze wandeling door het Wilhelmina Kinder Ziekenhuis en het UMCU, die door een navelstreng verbonden zijn. In aflevering 2 bereiken zij via deze navelstreng het UMC Utrecht.