Mimo typowego dla owoców wyhodowanych na gruncie niemieckim, uporządkowania rytmu i dźwięku, co zwykle czyni ich smak nieco sztywnym i ciężkim, tu jest wyraźnie wyczuwalna zwiewna nuta melancholii. Może przez miłosną balladę wszech czasów, której smak, nie od razu, ale jednak da się wychwycić. A korzenie sięgają czasów starożytnych.

Owoc z drzewa, które wyrosło w USA i rodzi owoce bardzo oryginalne w smaku. Ten zawiera w sobie mocną nutę dokonań pewnego legendarnego tercetu, który swego czasu zgrabnie połączył rocka, reggae i jazz w jedną zgrabną całość. Reszta biegnie przez Szwecję i Francję, a korzenie sięgają początków zachodniej muzyki klasycznej.

Owoc z amerykańskiego drzewa, smakujący jak miliony owoców zerwanych z podobnych drzew, a korzenie sięgają tradycyjnej, brytyjskiej ballady z XVII w.

Owoc pochodzenia czechosłowackiego, z drzewa wyrosłego w Australii, wyhodowany w USA. W smaku... trochę jak podwieczorek w przedszkolu, z lekką nutą kabaretu, reszta biegnie przez Wielką Brytanię, wróciwszy korzeniami na początek XX w. do pianina w pierwszym-lepszym saloonie na Dzikim Zachodzie.

Owoc ze szlachetnego drzewa, które jest wiekowe, symboliczne i wiecznie zielone. Wyczuwa się smak owoców, których to drzewo - na przestrzeni dziejów - zrodziło bez liku, a jego korzenie sięgają do źródeł, czyli - paradoksalnie - do delty.

Owoc, który wyrósł w warunkach klubowych, w których też ten owoc - smakuje najlepiej... chociaż można wyczuć tu nutę szeroko pojętej klasyki.

Owoc z drzewa, które wyrosło w Korei, choć jednocześnie na gruncie niemieckiej sceny klubowej z przełomu tysiącleci. Reszta biegnie przez zacną, legendarną kafejkę na Ibizie, a korzenie plączą się w rytmie samby i bossa novy.

Owoc z nutą kontestującej goryczy w warstwie lirycznej i zaś rytmem i melodią mocno nawiązujący do pewnej popularnej piosenki najsłynniejszego kwartetu w historii muzyki, który to kwartet tę akurat piosenkę oparł na motywach jamajskich, które wyrosły na gruncie tradycyjnych piosenek karaibskich.

Owoc współpracy trzech utalentowanych mężczyzn tworzących orkiestrę, której skład zmienia się co sezon lub kilka i która nie zawsze składa się z samych mężczyzn. Reszta biegnie ścieżką filmową, a korzenie sięgają grubych strun, trącanych niby od niechcenia, wprawnym (jednym!) palcem nadwornego basisty słynnej wytwórni z Detroit.

Owoc współpracy międzykontynentalnej, z mocną nutą disco. Reszta biegnie częściowo przez Australię, a korzenie sięgają zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej, gdzie z czasem muzyka rockowa nieco zmiękła.