Dit gesprek met Kraan bleef bij ons hangen.

Omdat hij zo open spreekt over iets waar veel mensen tegenaan lopen, maar weinig mensen eerlijk over zijn: hoe bewaak je je rust in een leven dat altijd doorgaat?

Hij vertelt over de lessen die hij leerde in therapie. Over verantwoordelijkheid nemen voor je eigen energie. Over accepteren dat je niet onbeperkt kunt dragen.

Een beeld dat hij gebruikt, is dat van een locomotief.
Jij bent de motor. Achter je hangen wagonnetjes: werk, verwachtingen, relaties, ambitie, familie, sociale verplichtingen. Je kunt er een aantal trekken. Maar niet eindeloos. Op een gegeven moment voel je dat het te veel wordt. Dat je uit balans raakt. Dan is het geen kwestie van harder trekken, maar van kijken: welke wagon hoort hier nog? En welke niet meer?

Wat geeft je energie?
Wat kost je energie?
En durf je daar eerlijk naar te kijken?

We praten over grenzen, over rust bewaken voordat het escaleert, en over het moment waarop je moet terugschakelen in plaats van doorduwen.

Zijn tip is helder: schakel je prikkels uit. Minder ruis. Minder social media. Kies de mensen die je energie geven. Gun jezelf rust.

Een eerlijk, rustig en verdiepend gesprek dat nog lang nazindert.

Liefs Caatje en Marie

Deze podcast is gemaakt in samenwerking met @ons.mindus.

Soms zit je hoofd te vol en weet je even niet waar je het moet zoeken.

Check dan ⁠www.injebol.nl⁠.