Trendy mają termin przydatności. Branding nie powinien.

Dlaczego więc tak często projektujemy marki, które już w momencie premiery zaczynają się starzeć?

W tym odcinku Kuchni Designu przyglądam się trendom w projektowaniu i temu, co dzieje się, kiedy zaczynamy mylić je ze stylem, oryginalnością i dobrym brandingiem. Od internetowych mikrotrendów i Adidasów Samba, przez erę flat designu i obsesję upraszczania logo, aż po Apple, Diesel czy Louis Vuitton.

Zastanawiam się też, czy można zaprojektować identyfikację wizualną, która reaguje na trendy, ale nie staje się ich zakładnikiem. Bo marka może zmieniać kolory, materiały, typografię czy charakter komunikacji – nie musi przy tym co kilka lat zmieniać własnej twarzy.

Trend może być chwilowy. Marka nie powinna. A jeśli już projektujemy branding jak fast fashion, to podobnie jak fast fashion powinien być tani.

Kiedyś reklamy budowały światy. Dzisiaj sprzedają schab w promocji, „vibes” i parking „ram pam pam pam”.

Co stało się z marketingiem, który potrafił nadawać markom charakter? Dlaczego reklamy Plusa, Heyah, Tesco czy Ery pamiętamy po kilkunastu latach, a współczesne kampanie coraz częściej zlewają się w jeden komunikacyjny szum?

W pierwszym odcinku Kuchni Designu przyglądam się temu, jak pogoń za wzrostem, coraz szerszym targetem i bezpieczeństwem komunikacji zmieniła reklamę. Mówię o cenie jako substytucie pomysłu, marketingu skierowanym do wszystkich, pogoni za generacją Z i reklamach, których głównym komunikatem są „vibes”.

Porozmawiamy także o AI w reklamach i obowiązku jego oznaczania. Czy świadomość, że reklama powstała przy użyciu AI, zmienia sposób, w jaki odbieramy markę? Czy obniża nasze zaufanie do niej? A może problem leży gdzie indziej – i zanim AI pojawiło się w reklamie, marketing zdążył już sporą część tego zaufania stracić?

Kuchnia Designu: podcast 621studio

Gada bzdury: Michał Hadzik.

www.621.studio