Levenssloop Radio

Een leven in fragmenten. Toeval op toeval. Mensen, systemen, verlies en geluk door elkaar heen. Maar wie goed kijkt ziet de draden. De samenhang was er altijd al. Niet omdat iemand het zo bedacht. Maar omdat hij degene was die het allemaal meemaakte. Dat is het verschil. Een onmiskenbare samenhang in alle chaos.

Tussen regen, krijt en aardrijkskunde ontstaat een wereld die nergens hoort te bestaan. Eerst een grap. Dan een geheim. Dan iets dat zich niet meer laat uitgummen. Sommige tekeningen verdwijnen. Andere blijven rondzingen, lang nadat de schoolbel is verstomd.

Tussen aardrijkskunde, regen en verboden slappe lach ontstaat een wereld met eigen wetten. Bevolkt door Hartepik en zijn steeds uitdijende familie. Wat begint als een geheim tussen twee elfjarige schooljongens achter in de klas, groeit uit tot Jelles eerste liedje. Kennelijk had niemand Hartepik verteld dat het voorbij was.

Tussen ruis, echo’s en vervormde signalen klinkt een bericht dat nergens vandaan lijkt te komen. Woorden veranderen in codes. Herinneringen worden transmissies. Alsof iemand van ver probeert te zeggen dat niets verloren gaat. Misschien lukt het Jelle om de code te kraken. Misschien ontdek hij dan wat er altijd al stond: Alles hangt samen.

De creatieve klik tussen Bob en Jelle leverde door de jaren talloze sporen op. Niet elk spoor kreeg een vorm. Deze track is een obscure bewerking, bron duister, oorsprong onbekend — ontstaan tussen idee en uitvoering, blijven liggen, en nu weer opgedoken. Geen eindpunt, geen oordeel. Alles hangt samen.

Een windhoos tilt de wereld uit haar vaste voegen. Hagelstenen kletteren op de grond terwijl wij zwoegen.

Een loop die zichzelf opbouwt als een mantra zonder god. Mechanisch, monotoon, onverbiddelijk — typisch voor de Wassenaarse Welle van 1984. Daaroverheen een stem die zingt alsof hij het zelf ook niet meer gelooft. De hippiebelofte is leeg. De zonsondergangen ook. Maar hij blijft kijken. Dat is alles wat rest.