L'ivèrn qu'ei acabat e la prima qu'ei arribada . La tropa de Lula qu'a dromit dens ua espuga, e drin a drin, tots los lops que's desvelhan . Sus las cimas, la nèu qu'a honut e los sendèrs cap au bòsc que son desgatjats ; que pòden d'ara enlà partir a la recèrca de Lula.

Cada fin anóncia un començament navèth, ne -ei pas aqueth pas ?

Un còp èra, quan lo monde èra joen e que los animaus e las plantas que parlavan, la Vielha Sage n'èra pas ni vielha ni sàvia. O au mensh, qu'ei çò qui's credè.

Quan un arbo com tombè malauta, los autes arbos que devón préner ua decision. Que Voletz saber la quau ?

Ua visitaira curiosa qu'ei apareishuda dens lo bòsc : Dorto la tortuga. Qu'ei vielha, lenta e perduda. Qu'a dit a Lula e aus sons amics qui vienè de la mar, mes ne retròba pas mei lo son camin . Alonnosautas l'ajudar ?

Abans de víver dens l'immense casso, Cabra que vivè dens un endret plan diferent… Elle que vivè dens ua bòrda dab de nombrós autes animaus : garias, de las vacas, deus motons, deus cans… Maugrat que los sons proprietaris i vivèn egaument, e si i a ua causa qui Cabra aima pas, qu'ei que'u se balhe deus ordis.

Lula e los sons amics qu'entenón un brut estranh . Qu'èran inquièts . Non ! Qu'avèvan paur . Maugrat lo son coratge, Lula qu'estó sasida per la paur… Quau èra aqueth brut ? Que's …auré dit cròcs

Perru que's sent estranh, perdut dens los sons soviéners. Pr'amor que quan viurà adara dab los sons amics, que vien de plan luenh, d'otramar.

« la mar ? Qué ei ? » que demandan Lula e los sons amics a Perru.

Lo hrut preferit de Lula qu'ei la castanha, e qu'adòra en minjar au canton deu huec dab los sons amics. Qu'ei partida dens lo bòsc a la recèrca d'aqueth preciós hrut e que s'ei perduda dens l'escur . Com retrobar los sons amics ? Com retrobar lo huec ? Perduda dens lo bòsc, qu'encontra un animau, mes qu'arribarà a retrobar lo son camin ?

Lula e los sons amics qu'èran assetats a l'entorn deu huec de camp e que's contavan de las istòrias. Lula que'us contè l'istòria de Battite la ratapenada. Battite e la soa familha que viven dens ua espuga tostemps escura . Ne pòden pas sortir que la nueit, mes Battite qu'a un saunei secret: que vòu véder lo só se lhevar un dia.

Gèr, qu'es estat un dia deus longs entà Lolà. Qu'a perdut la soa lobada, qu'a caminat dens la nèu e dens la nueit, e enfin que s'a trobat un navèth ostau.

Que vedetz... Lulà qu'es plan ad aise. E de dromir que'u hasèva hrèita, solide. En mei d'aquò, dehòra que nèva espés e ne s'i poiré pas har mei hred.

Ara va a sos novèls amics, en esperant de jogar. En fach, Lola a d'amics novèls. Los volètz rescontrar?

Lolà la loba camina dins la nèu en seguint sa familha. Mas, distracha per un polit floc de nèu, es daissada enrè. L'udol del lop mai grand del tropèl a provocat una avalanca, e Lolà es perduda. Luènh de sa maire, de son paire e de sa familha. Lolà trobarà un novèl ostal per passar l'ivèrn?