"അന്യായമായ കാര്യസ്ഥൻ", "ധനികനും ലാസറും" എന്നീ രണ്ട് ഉപമകൾ യേശു പറഞ്ഞു, അത് പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഉപമകൾക്ക് കുറഞ്ഞത് രണ്ട് പ്രയോഗങ്ങളെങ്കിലും ഉണ്ട്. ഒന്നാമതായി, നാം ഈ ജീവിതത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള എല്ലാറ്റിന്റെയും കാര്യസ്ഥന്മാരോ മാനേജർമാരോ മാത്രമാണ്, അവയെ നിത്യതയ്ക്കായി വിവേകപൂർവ്വം ഉപയോഗിക്കണം. രണ്ടാമതായി, ഈ ലോകത്തിലെ ആളുകളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകളോ നാണയങ്ങളോ പുത്രന്മാരോ ആയി കാണുകയും നമ്മിലൂടെ ഈ ആളുകളിലേക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ ക്രിസ്തുവിനെ അനുവദിക്കുകയും വേണം.

ലൂക്കോസ് നാലിൽ യേശു തന്റെ ദൗത്യം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ അത് തെളിയിക്കുകയും പുസ്തകത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളിൽ തന്റെ ദൗത്യം പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തന്റെ ദൗത്യത്തിൽ തന്നോടൊപ്പം പങ്കാളികളാകാൻ മറ്റുള്ളവരെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ തുടർച്ചയായി പഠിപ്പിക്കുകയും പരിശീലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആദ്യത്തെ ഉദാഹരണം സൈമൺ പീറ്ററിനെ പിന്തുടരാനും "മനുഷ്യരുടെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളി" ആകാനും അദ്ദേഹം റിക്രൂട്ട് ചെയ്തു. മൂന്ന് ഉപമകളിലൂടെ യേശു തന്റെ ദൗത്യം പ്രകടമാക്കി: ഒരു ഇടയൻ തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടിനെ അന്വേഷിക്കുന്നു, ഒരു സ്ത്രീ നഷ്ടപ്പെട്ട നാണയം അന്വേഷിക്കുന്നു, ഒരു പിതാവ് നഷ്ടപ്പെട്ട മകനെ അന്വേഷിക്കുന്നു.

ലൂക്കോസ് അനേകരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സുവിശേഷമാണ്, കാരണം അത് ദൈവ-മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ യേശുവിന്റെ മനുഷ്യത്വത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. മിശിഹായുടെ അനുകമ്പയും അവൻ നമ്മോട് എങ്ങനെ സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞുവെന്നും ഇത് കാണിക്കുന്നു. ധൂർത്തപുത്രന്റെയും നല്ല സമരിയാക്കാരന്റെയും കഥകൾ പോലെ യേശുവിന്റെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന പല ഉപമകളും ലൂക്കോസിൽ മാത്രമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മറ്റേതൊരു സുവിശേഷ എഴുത്തുകാരനെക്കാളും ജനനത്തെക്കുറിച്ച് ലൂക്കോസ് നമ്മോട് പറയുന്നു. ലൂക്കോസ് നമുക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ മാനിഫെസ്റ്റോ നൽകുന്നു - അവന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ വ്യക്തമായ പ്രസ്താവന - മിശിഹായുടെ ശുശ്രൂഷയുടെ താക്കോൽ.

ഭാവിയെക്കുറിച്ചും അവന്റെ മടങ്ങിവരവെക്കുറിച്ചും യേശു ധാരാളം പ്രവചനങ്ങൾ നൽകി. അവന്റെ രണ്ടാം വരവിന്റെ നാളും നാഴികയും ആർക്കും അറിയില്ല, എന്നിട്ടും നാം കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾക്കായി നിരീക്ഷിച്ച് അവൻ വരുമ്പോൾ, അവനെ വിശ്വസ്തതയോടെ സേവിക്കുന്നത് അവൻ കാണുമെന്ന് ഉറപ്പാക്കണം. യേശുവിനെ അറസ്റ്റുചെയ്ത് ക്രൂശിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരും ഓടിപ്പോയി, എന്നാൽ അവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷം അവർ വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു. അതിനുശേഷം അവൻ അവരെ ലോകമെമ്പാടും പോയി ശിഷ്യരാക്കാൻ നിയോഗിച്ചു.

മതനേതാക്കന്മാർ രാജ്യത്തിന്റെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാത്തതിനാൽ രാജ്യം അവരിൽ നിന്ന് എടുത്ത് ഫലപുഷ്ടിയുള്ള ഒരു ജനതയ്ക്ക് നൽകുമെന്ന് മത്തായി 21-ൽ യേശു പറഞ്ഞതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും കഠിനമായ ചില വാക്കുകൾ കാണാം. . ഒരു ദാസന്റെ ഹൃദയം ഉണ്ടായിരിക്കാനും എന്തുവിലകൊടുത്തും തന്നെ അനുഗമിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാകാനും യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചു. ഈ സേവക മനോഭാവവും സമൂലമായ പ്രതിബദ്ധതയും ഇന്നും അവന്റെ അനുയായികൾക്ക് ബാധകമാണ്.

ഉപമകളിലൂടെയും പഠിപ്പിക്കലിലൂടെയും ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെയും യേശു പഠിപ്പിച്ചത് എങ്ങനെയെന്ന് മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിൽ നാം പഠിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു, "വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് എല്ലാം സാധ്യമാണ്." ക്ഷമയെക്കുറിച്ചും യേശു പലപ്പോഴും പഠിപ്പിച്ചു. നമ്മോട് ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, നാം നിരന്തരം ക്ഷമിക്കണം. വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചും വിവാഹമോചനത്തെക്കുറിച്ചും യേശു പഠിപ്പിച്ചു, വിവാഹം ഒരു വിശുദ്ധ ഉടമ്പടിയാണ്, പിരിച്ചുവിടരുത്. നമ്മുടെ കുടുംബ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനും കുട്ടികളെ വളർത്തുന്നതിനും ദൈവത്തിന്റെ സഹായം ആവശ്യമാണ്.

യേശു ചോദിച്ചു, "ഞാൻ ആരാണെന്നാണ് നിങ്ങൾ പറയുന്നത്?" പത്രോസ് പ്രതികരിച്ചു, "നീ ക്രിസ്തുവാണ്!", അതായത് വാഗ്ദത്ത മിശിഹാ. പിതാവാണ് ഇത് പത്രോസിനോട് വെളിപ്പെടുത്തിയതെന്ന് യേശുവിന് വ്യക്തമായിരുന്നു. പത്രോസിനെപ്പോലെയുള്ള സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് അതുപോലൊരു അത്ഭുതകരമായ കാര്യം ഏറ്റുപറയാൻ കഴിയുന്ന അത്ഭുതത്തിലാണ് യേശു തന്റെ സഭയെ പണിയുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ, അസാധാരണമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന സാധാരണക്കാരാൽ സഭ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കാരണം അവർ യേശുവിനെ മിശിഹായായി ഏറ്റുപറയുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ശാക്തീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

യേശു പലപ്പോഴും ഉപമകളിലൂടെ പഠിപ്പിച്ചു - ആഴത്തിലുള്ള ആത്മീയ സത്യങ്ങളുള്ള ലളിതമായ കഥകൾ. അവരെ പഠിപ്പിക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉള്ളവർക്ക് മാത്രമേ അവന്റെ ഉപമകൾ മനസ്സിലാക്കാനും പ്രയോഗിക്കാനും കഴിയൂ. മത്തായി 13-ൽ യേശുവിന്റെ അറിയപ്പെടുന്ന നിരവധി ഉപമകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അവയിലൊന്ന് വിവിധതരം മണ്ണിലേക്ക് വിത്ത് വിതറുന്ന ഒരു കർഷകനെക്കുറിച്ചാണ്. വിത്ത് ദൈവവചനത്തെയും മണ്ണ് വചനം കേൾക്കുന്നവരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഓരോ ഉപമയുടെയും കേന്ദ്ര സത്യത്തിനായി നാം എപ്പോഴും അന്വേഷിക്കണം.

യേശുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരും മൂന്നു വർഷത്തോളം അവനെ അനുഗമിച്ചു. രക്ഷയുടെ സന്ദേശമായ സുവാർത്തയുമായി ലോകത്തെത്താൻ അവൻ ശിഷ്യന്മാരെ അല്ലെങ്കിൽ അപ്പോസ്തലന്മാരെ പരിശീലിപ്പിച്ചു. സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ അപ്പോസ്തലന്മാരെ അയച്ചു: പാപമോചനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള യേശുവിന്റെ ബലിമരണം, അവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിനും സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിനും, അടയാളങ്ങളിലൂടെയും അത്ഭുതങ്ങളിലൂടെയും ദൈവരാജ്യത്തെ സാധൂകരിക്കാൻ. എല്ലാവരോടും സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്തുവിനായി നമ്മുടെ ലോകത്തെത്താൻ നാമും വിശ്വസ്തരായിരിക്കണം.

മത്തായി 7-ൽ മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കരുതെന്ന് യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ നന്മയുടെ വാതിലുകൾ ചോദിക്കാനും അന്വേഷിക്കാനും മുട്ടാനും; മറ്റുള്ളവരോട് എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്നതനുസരിച്ച് അവരോട് പെരുമാറുക. ജ്ഞാനിയോ വിഡ്ഢിയോ എന്ന രണ്ടുതരം ശിഷ്യന്മാരെ താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് യേശു ഗിരിപ്രഭാഷണം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്. ജ്ഞാനികൾ അവന്റെ ഉപദേശം അനുസരിക്കുന്നു, ഉറച്ച പാറമേൽ ഒരു വീട് പണിയുന്നത് പോലെയാണ്. അനുസരിക്കാത്തവൻ മണലിൽ വീട് പണിയുന്ന മൂഢനെപ്പോലെയാണ്.