امروز می‌خواهم شما را ببرم به فلکهٔ چهارسوق، به حدود شصت سال پیش؛

دربارهٔ آدم‌هایی حرف بزنیم که شاید خیلی‌ها اصلاً ندانند چه کسانی بودند، اما برای مردم آن روزگار، چهره‌هایی کاملاً آشنا بودند. بعضی‌هایشان کسبه بودند،
بعضی روضه‌خوان، بعضی اهل مسجد، بعضی کارگر و دوره‌گرد، و بعضی هم کسانی که مردم آن زمان به آن‌ها می‌گفتند «دیوانه».



می‌خوایم بریم به شهری که به “نصف‌ِجهان” معروفه؛ اما نه به میدان شاه یا سی‌و‌سه‌پُل، بلکه می‌خوایم نقشه اصفهان رو باز کنیم و انگشتمون رو بذاریم روی یک نقطه اصیل، قدیمی و پر از داستان این شهر: محله چهارسوق شیرازی‌ها.
محله‌ای در محدوده خیابان شاه، یا همان طالقانی امروزی؛ جایی که زمانی پر بود از بازارچه، کاروان، مادی‌های پرآب، سقاخانه، حمام‌های قدیمی و مساجد.

امروز می‌خواهم قصه‌ی گلدان‌های عتیقه بابا رسولی را برایتان تعریف کنم؛ گلدان‌هایی که ماجرایشان مربوط ميشه به بازديد شهبانو از اصفهان و اينکه برای بابا رسولی حسابی دردسر شد.

مروز می‌خواهیم درباره موضوعی صحبت کنیم که شاید در نگاه اول خیلی ساده به نظر برسد...
وقتی اسم «اسلام» پيش می‌آید، خیلی از ما ناخودآگاه یاد خاورمیانه، کشورهای عربی، معماری خاص مساجد و فرهنگ عربی می‌افتیم...
اما یک سؤال ساده می‌تواند این تصویر ذهنی را کمى عوض کند!

سلام به همه دوستان و سروران گرامی.

امروز می‌خواهم برایتان از ۴۰ سال مجاورت و زندگیِ نزدیک خودم با کره‌ای‌ها در آلمان بگویم.بعد از چهار دهه زندگی با آنها، برایشان تبدیل به يك گاو پیشانی سفید شده ام! تا جایی که از مشکلات و اختلافات، سختی ها یا شادی های خود برایم می گویند.

به هر حال، اینجا می‌خوام خاطراتی از برنامه‌نویس‌های هندی و مسافرت‌هام به هند ...

امروز می‌خوایم بریم سراغ یکی از ملموس‌ترین تفاوت‌ها؛ چیزی که احتمالاً همه‌مون توی زندگی روزمره و توی خونه‌هامون بارها باهاش مواجه شدیم: «قدرت چندوظیفگی در برابر تمرکز عمیقِ تک‌وظیفه‌ای».

امروز قراره بریم سراغ یکی از عجیب‌ترین بخش‌های ذهن انسان: تصویر بهشت و جهنم؛ و این‌که چطور کاسبانِ ترس و ترحم از همین تصویرها توی زندگی روزمره‌مون پول و قدرت درمیارن!

سال ۱۳۵۸، اوایل انقلاب، من هجده‌ساله بودم و ترم سوم رشته ساختمان‌سازی در “مدرسه عالی ساختمان” وابسته به پلی‌تکنیک تهران.

در چند کیلومتری بلخ، شهریست بنام ⁠ ⁠مزار شریف.⁠⁠ شهری که شکوه آرامگاهش، اگر از مشهد و قم کمتر نباشد، دست‌کم چیزی از آنها کم ندارد.