เมื่อพระเยซูคริสต์เสด็จกลับ จะมาคิดบัญชีกับผู้เชื่อทุกคน ผู้ที่ซื่อสัตย์ จะได้ครอบครองเมืองกับพระองค์

“เหตุ​ฉะนั้น​พระ​องค์​จึง​ตรัส​ว่า, “มี​เจ้า​ประเทศ​ราช​องค์​หนึ่ง​ไป​ยัง​เมือง​ไกล​เพื่อ​จะ​รับ​อำนาจ​มา​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​ตน, แล้ว​จะ​กลับมา. ท่าน​จึง​เรียก​บ่าว​ของ​ท่าน​ 10 คน​มา​ มอบ​เงิน​ไว้​แก่​เขา​คนละ 1 ชั่ง สั่ง​ว่า, จง​เอา​ไป​ทำ​ทุน​ค้าขาย​จน​เรา​จะ​กลับมา.’ เมื่อ​ท่าน​ได้​รับ​อำนาจ​ครอง​แผ่น​ดิน​กลับมา​แล้ว, ท่าน​จึง​เรียก​บ่าว​ทั้ง​หลาย​ที่​ท่าน​ได้​ให้​เงิน​ไว้​นั้น​มา, เพื่อ​จะ​ได้​รู้​ว่า​เขา​ทุก​คน​ได้​กำไร​กี่​มาก​น้อย.

ฝ่าย​คน​แรก​มา​บอก​ว่า. ‘ท่าน​เจ้า​ข้า. เงิน​ชั่ง​หนึ่ง​ของ​ท่าน​ได้​กำไร​สิบ​ชั่ง.’ นาย​จึง​พูด​กับ​เขา​ว่า. ‘ดี​แล้ว, เจ้า​เป็น​บ่าว​ดี เพราะ​เจ้า​เป็น​คน​ซื่อสัตย์​ใน​ของ​เล็ก​น้อย, เจ้า​จง​มี​อำนาจ​ครอบ​ครอง​สิบ​เมือง​เถิด.’

คน​ที่​สอง​มา​บอก​ว่า, “ท่าน​เจ้า​ข้า, เงิน​ชั่ง​หนึ่ง​ของ​ท่าน​ได้​กำไร​ห้า​ชั่ง.’ นาย​จึง​พูด​กับ​เขา​เหมือน​กัน​ว่า. ‘เจ้า​จง​มี​อำนาจ​ครอบ​ครอง​ห้า​เมือง​เถิด.’

อีก​คน​หนึ่ง​มา​บอก​ว่า. ‘ท่าน​เจ้า​ข้า, นี่​แน่ะ เงิน​ชั่ง​หนึ่ง​ของ​ท่าน. ข้าพ​เจ้า​ได้​เอา​ถ้า​ห่อ​เก็บ​ไว้. เพราะ​ข้าพ​เจ้า​กลัว​ท่าน, ด้วย​ว่า​ท่าน​เป็น​คน​เข้มงวด, ท่าน​เก็บ​ผล​ซึ่ง​ท่าน​มิได้​ลง​แรง, และ​เกี่ยว​ที่​ท่าน​มิได้​หว่าน. นาย​จึง​ตอบ​เขา​ว่า. ‘อ้าย​บ่าว​ชั่ว, เรา​จะ​ปรับ​โทษ​เจ้า​โดย​คำ​ของ​เจ้า​เอง. เจ้า​รู้​แล้ว​ว่า​เรา​เป็น​คน​เข้มงวด, เก็บ​ผล​ซึ่ง​เรา​มิได้​ลง​แรง. และ​เกี่ยว​ที่​เรา​มิได้​หว่าน, ก็​เหตุ​ไฉน​เจ้า​มิได้​ฝาก​เงิน​ของ​เรา​ไว้​ที่​ธนาคาร​เล่า? แล้ว​เมื่อ​เรา​มา​เรา​จะ​ได้​รับ​เงิน​ของ​เรา​กับ​ดอกเบี้ย​ด้วย.’

แล้ว​นาย​ส่ง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​ว่า, ‘จง​เอา​เงิน​ชั่ง​หนึ่ง​นั้น​ไป​จาก​เขา​ให้​แก่​คน​ที่​มี​สิบ​ชั่ง.’ คน​เหล่านั้น​บอก​ว่า. เขา​มี​สิบ​ชั่ง​แล้ว. เรา​บอก​เจ้า​ทั้ง​หลาย​ว่า ทุก​คน​ที่​มี​แล้ว​จะ​เพิ่มเติม​ให้​เขา​อีก แต่​ทุก​คน​ที่​ไม่​มี, แม้ว่า​ซึ่ง​เขา​มี​อยู่​นั้น จะต้อง​เอา​ไป​จาก​เขา.”

‭‭ลู​กา‬ ‭19‬:‭12‬-‭13‬, ‭15‬-‭26‬

“เพราะ​พระ​คำ​ของ​พระ​ยะ​โฮ​วา​ซื่อตรง; และ​บรรดา​กิจการ​ของ​พระองค์​ล้วน​ไป​ด้วย​ความ​สัตย์จริง. ให้​บรรดา​มนุษย์​ทั่ว​พิภพ​ยำเกรง​พระ​ยะ​โฮ​วา: ให้​ชาว​แผ่น​ดิน​โลก​ทั่วไป​เกรงกลัว​พระองค์. เพราะ​พระองค์​ตรัส​แล้ว​ก็​เป็น​ไป​ตาม​คำ​ตรัส​นั้น, พระองค์​ทรง​สั่ง​แล้ว​ก็​ยั่งยืน​มั่นคง​อยู่. พระ​ดำ​ริ​ของ​พระ​ยะ​โฮ​วา​ยั่งยืน​อยู่​เป็น​นิจ, พระ​ดำริ​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ชั่ว​อายุ. ชน​ประเทศ​ที่​ถือ​พระ​ยะ​โฮ​วา​เป็น​พระเจ้า​ของ​ตน​ก็​เป็นสุข, คือ​ชน​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก​ไว้​เป็น​พล​ไพร่​ของ​พระองค์.”

‭‭บทเพลง​สรรเสริญ‬ ‭33‬:‭4‬, ‭8‬-‭9‬, ‭11‬-‭12‬ ‭TH1940‬‬

1. “พระ​องค์​ตรัส​คำ​เปรียบ​ข้อ​หนึ่ง​ให้​เขา​ฟัง​ เพื่อ​สอน​ว่า​ คน​ทั้ง​หลาย​ควร​จะ​อธิษฐาน​อยู่​เสมอ ไม่​อ่อน​ระอา​ใจ.

14. เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ว่า, เพราะว่า​ทุก​คน​ที่​ยก​ตัว​ขึ้น​ จะต้อง​ถูก​เหยียด​ลง, แต่​ทุก​คน​ที่​ได้​ถ่อม​ตัว​ลง​ จะ​ต้อง​ถูก​ยก​ขึ้น.”

16.-17. แต่​พระ​เยซู​ทรง​เรียก​แล้ว​ตรัส​ว่า, “จง​ยอม​ให้​เด็ก​เล็กๆ ทั้ง​หลาย​มา​หา​เรา อย่า​ห้าม​เขา​เลย, เพราะว่า​ชาว​แผ่น​ดิน​ของ​พระ​เจ้า​ย่อม​เป็น​คน​อย่าง​นั้น. เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ตาม​จริง​ว่า, ผู้ใด​ไม่​รับ​แผ่น​ดิน​ของ​พระ​เจ้า​เหมือน​อย่าง​เด็ก​เล็กๆ, ผู้​นั้น​จะ​เข้า​ไป​ไม่ได้​เลย.””

“ความ​สุข​ย่อม​มี​แก่​ผู้​ซึ่ง​พระเจ้า​ได้​ทรง​โปรด​ยก​การ​ล่วงละเมิด, และ​ได้​ทรง​กลบเกลื่อน​ความ​บาป​ของ​เขา​ไว้​แล้ว. ความ​สุข​ย่อม​มี​แก่​ผู้​ที่​พระ​ยะ​โฮ​วา​ไม่​ทรง​ถือโทษ, และ​ใน​ใจ​ของ​เขา​ไม่​มี​กลอุบาย.

บาป​ของ​ข้าพ​เจ้าๆ ทูล​รับสารภาพ​ต่อ​พระองค์, และ​ไม่​ได้​ปิดบัง​ซ่อน​การ​อสัตย์​อธรรม​ของ​ข้าพ​เจ้า​ไว้: ข้าพ​เจ้า​ได้​กล่าว​ว่า, การ​ล่วงละเมิด​นั้น​ข้าพ​เจ้า​จะ​รับสารภาพ​ต่อ​พระ​ยะ​โฮ​วา; และ​พระองค์​ได้​ทรง​โปรด​ยก​ความ​อสัตย์​อธรรม​ของ​ข้าพ​เจ้า​เสีย.

เรา​จะ​สั่งสอน​และ​แนะนำ​ท่าน​ ตาม​ทาง​ที่​ท่าน​จะ​ไป: เรา​จะ​นำทางท่าน​ โดย​ทอด​พระเนตร​ดู​ท่าน. ท่าน​ทั้ง​หลาย​อย่า​เป็น​เหมือน​ม้า, หรือ​ลา, ที่​หา​ปัญญา​มิได้; ต้อง​คอย​ชัก​บังเหียน​และ​เอา​สาย​ผ่า​ปาก​ไว้, มิฉะนั้น​มัน​จะ​ไม่​ตาม​ท่าน. คน​ชั่ว​ย่อม​มี​ความ​ทุกข์​ต่างๆ; แต่​ฝ่าย​ผู้​ที่​วางใจ​ใน​พระ​ยะ​โฮ​วา, พระ​กรุณา​จะ​แวดล้อม​เขา​ไว้. ท่าน​ทั้ง​หลาย​ผู้​ชอบธรรม, จง​ชื่นชมยินดี​ใน​พระ​ยะ​โฮ​วา; และ​บรรดา​ผู้​ที่​มี​ใจ​เที่ยงตรง​จง​โห่ร้อง​ยินดี​เถิด”

‭‭

บทเพลง​สรรเสริญ‬ ‭32‬:‭1‬-‭2‬, ‭5‬, ‭8‬-‭11‬

ลูกา 17

1. จำเป็นต้องมีเหตุให้หลงผิด แต่วิบัติแก่ผู้ที่ก่อเหตุให้เกิดความหลงผิดนั้น.

3. ถ้าพี่น้องผิดต่อท่าน จงบอกต่อเขา ถ้าเขากลับใจแล้ว จงยกโทษให้เขา.

10. เมื่อท่านทั้งหลายได้กระทำสิ่งสารพัด ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาไว้แก่ท่าน ท่านก็คงพูดว่า ข้าพเจ้าทั้งหลายเป็นบ่าวที่ไม่มีบุญคุณต่อนาย ข้าพเจ้าได้กระทำตามหน้าที่ ซึ่งข้าพเจ้าควรกระทำเท่านั้น.

15. ฝ่ายคนโรคเรื้อนคนหนึ่ง เมื่อเห็นว่าตัวหายโรคแล้ว จึงกลับมาสรรเสริญพระเจ้าด้วยเสียงดัง และกราบลงซบหน้าที่พระบาทของพระองค์ โมทนาพระคุณของพระองค์.

20. แผ่นดินของพระเจ้า ไม่มาโดยทางปรากฏแก่ตา เพราะนี่แน่ะ, แผ่นดินของพระเจ้า อยู่ภายในท่านทั้งหลาย.

26. ในสมัยของโนฮา, เหตุการณ์ได้เป็นมาแล้วอย่างไร ในสมัยของบุตรมนุษย์, ก็จะเป็นอย่างนั้นด้วย.

28-30. ในสมัยของโลตก็เหมือนกัน ในวันนั้นที่โลต ออกไปจากเมืองโซโดม ไฟและกำมะถันได้ตกจากฟ้า มาเผาผลาญเขาเสียทั้งสิ้น ในวันที่บุตรมนุษย์จะมาปรากฏ ก็จะเป็นเหมือนอย่างนั้น.

31. ในวันนั้น คนที่อยู่บนดาดฟ้าหลังคาตึก และของๆเขาอยู่ในตึก อย่าให้เขาลงมาเก็บของนั้นไป

32. จงระลึกถึงภรรยาของโลตนั้นเถิด ผู้ใดจะอุตส่าห์เอาชีวิตของตนรอด ผู้นั้นจะเสียชีวิต แต่ผู้ใดจะสู้เสียชีวิต ผู้นั้นจะได้ชีวิตรอด.

34-36. ชายสองคน นอนในที่นอนอันเดียวกัน จะเอาไปคนหนึ่ง จะละไว้คนหนึ่ง, ผู้หญิงสองคน โม่แป้งด้วยกัน จะเอาไปคนหนึ่ง จะละไว้คนหนึ่ง, ชายสองคนอยู่ในทุ่งนา จะเอาไปคนหนึ่ง จะละไว้คนหนึ่ง.

เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ให้ภาระกับเรา เราจึงต้องการใช้เวลาสุดสัปดาห์นี้ เพื่อสามัคคีธรรมเกี่ยวกับการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ พระองค์จะมาเมื่อไร และเรากำลังมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาใด และหนทางของการเตรียมตัวต้องทำอย่างไร

“ข้า​แต่​พระ​ยะ​โฮ​วา, ข้าพ​เจ้า​มาพึ่ง​อาศัย​ใน​พระองค์​แล้ว; ขอ​อย่า​ให้​ข้าพ​เจ้า​ขายหน้า​เลย; ขอ​พระองค์​ทรง​ช่วย​ข้าพ​เจ้า​ให้​รอด​ตาม​ความ​ยุตติ​ธรรม​ของ​พระองค์. ขอ​พระองค์​ทรง​เงี่ย​พระ​กรรณ​ฟัง​ข้าพ​เจ้า; ขอ​ทรง​โปรด​รีบ​มา​ช่วย​ข้าพ​เจ้า​ให้​พ้น: ขอ​พระองค์​เป็น​ศิลา​มั่นคง​สำหรับ​ข้าพ​เจ้า, คือ​เป็น​ป้อ​มที่​อาศัย​รักษา​ให้​ข้าพ​เจ้า​พ้น​ภัย. เพราะ​พระองค์​เป็น​ศิลา​และ​เป็น​ป้อม​ของ​ข้าพ​เจ้า; เหตุ​ฉะนั้น​เพื่อ​เห็นแก่​พระ​นาม​ของ​พระองค์, ขอ​พระองค์​ทรง​นำ​และ​ชี้ช่อง​ทาง​ให้​ข้าพ​เจ้า. ขอ​ทรง​ฉุด​ข้าพ​เจ้า​ออก​มา​จาก​บ่วง​แร้ว​ที่​เขา​ซ่อน​ไว้​เพื่อ​ดัก​ข้าพ​เจ้า; เพราะ​พระองค์​เป็น​ป้อม​ของ​ข้าพ​เจ้า. ข้าพ​เจ้า​ขอม​อบ​วิญญาณ​ของ​ข้าพ​เจ้า​ไว้​ใน​พระ​หัตถ์​ของ​พระองค์: ข้า​แต่​พระ​ยะ​โฮ​วา, พระเจ้า​แห่ง​ความ​สัตย์จริง, พระองค์​ทรง​ไถ่​ข้าพ​เจ้า​ไว้​แล้ว.”

‭‭บทเพลง​สรรเสริญ‬ ‭31‬:‭1‬-‭5‬

“คน​สัตย์​ซื่อ​ใน​ของ​เล็ก​ที่​สุด​จะ​สัตย์​ซื่อ​ใน​ของ​มาก​ด้วย, และ​คน​ที่​อสัตย์​ใน​ของ​เล็ก​ที่​สุด​จะ​อสัตย์​ใน​ของ​มาก​ด้วย. เหตุ​ฉะนั้น​ถ้า​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ไม่​สัตย์​ซื่อ​ใน​ทรัพย์​สมบัติ​อธรรม, ใคร​จะ​มอบ​ทรัพย์​สมบัติ​อัน​แท้​ให้แก่​ท่าน​เล่า? และ​ถ้า​ท่าน​ทั้ง​หลาย​มิได้​สัตย์​ซื่อ​ใน​ของๆ คน​อื่น, ใคร​จะ​มอบ​ทรัพย์​อัน​แท้​ให้​เป็น​ของๆ ท่าน​เล่า?”

‭‭ลู​กา‬ ‭16‬:‭10‬-‭12‬ ‭TH1940‬‬

“ข้า​แต่​พระ​ยะ​โฮ​วา, ข้าพ​เจ้า​จะ​ยกยอ​สรรเสริญ​พระองค์; เพราะ​พระองค์​ได้​ทรง​ชู​ข้าพ​เจ้า​ขึ้น, และ​ไม่​ได้​ทรง​ปล่อย​ให้​พวก​ศัตรู​ยิ้มเยาะ​ข้าพ​เจ้า. ข้า​แต่​พระ​ยะ​โฮ​วา​พระเจ้า​ของ​ข้าพ​เจ้า, เมื่อ​ข้าพ​เจ้า​ร้อง​ทูล​พระองค์, พระองค์​ได้​ทรง​รักษา​ข้าพ​เจ้า​ให้​หาย. ข้า​แต่​พระ​ยะ​โฮ​วา, พระองค์​ได้​ทรง​นำ​จิตต์ของ​ข้าพ​เจ้า​ขึ้น​มา​จาก​เมือง​ผี; และ​ได้​โปรด​ให้​ข้าพ​เจ้า​มี​ชีวิต​ เพื่อ​ข้าพ​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​ลง​ไป​ยัง​อุโมงค์​ฝังศพ. ท่าน​ผู้​เป็น​คน​ชอบธรรม​ของ​พระ​ยะ​โฮ​วา, จง​ร้องเพลง​สรรเสริญ​พระองค์, และ​จง​ขอบ​พระ​เดช​พระ​คุณ​ให้​เป็น​ที่​ระลึก​ถึง​พระ​นาม​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์.”

‭‭บทเพลง​สรรเสริญ‬ ‭30‬:‭1‬-‭4

“เช่น​นั้น​แหละ, เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ว่า, จะ​มี​ความ​ยินดี​ในสวรรค์และใน​พวก​ทูต​ของ​พระ​เจ้า เพราะ​คน​บาป​คน​เดียว​ที่​กลับ​ใจ​เสีย​ใหม่.”

‭‭

“เมื่อ​เขา​รู้​สำนึก​ตัว​แล้ว จึง​พูด​ว่า ‘ลูก​จ้าง​ของ​บิดา​เรา​มี​มาก ก็​ยัง​มี​อาหาร​กิน​อิ่ม​และ​ยัง​เหลือ​อีก ส่วน​เรา​จะ​มา​ตาย​เสีย​ที่นี่​เพราะ​อด​อาหาร จำ​เรา​จะ​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​บิดา​เรา, และ​พูด​กับ​ท่าน​ว่า “บิดา​เจ้า​ข้า, ข้าพ​เจ้า​ได้​ผิด​ต่อ​สวรรค์​และ​ผิด​ต่อ​ท่าน​ด้วย ข้าพ​เจ้า​ไม่​สมควร​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​ท่าน ขอ​ท่าน​ให้​ข้าพ​เจ้า​เป็น​เหมือน​ลูก​จ้าง​ของ​ท่าน​คน​หนึ่ง​เถิด.” แล้ว​เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​บิดา​ของ​ตน. แต่​เมื่อ​เขา​ยัง​อยู่​แต่​ไกล. บิดา​แล​เห็น​เขา​ก็​มี​ความ​เมตตา, จึง​วิ่ง​ออก​ไป​กอด​คอ​จุบ​เขา​มาก. ฝ่าย​บุตร​นั้น​จึง​กล่าว​แก่​บิดา​ว่า. ‘บิดา​เจ้า​ข้า. ข้าพ​เจ้า​ได้​ผิด​ต่อ​สวรรค์​และ​ผิด​ต่อ​ท่าน, ข้าพ​เจ้า​ไม่​สมควร​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​ท่าน​ต่อไป.’ แต่​บิดา​สั่ง​บ่าว​ของ​ตน​ว่า. ‘จง​รีบ​ไป​เอา​เสื้อ​อย่าง​ดี​ที่สุด​มา​สวม​ให้​เขา. และ​เอา​แหวน​มา​สวม​นิ้ว​มือ. กับ​เอา​รองเท้า​มา​สวม​ให้​เขา. จง​เอา​ลูก​วัว​อ้วน​พี​มา​ฆ่า​เลี้ยง​กัน เพื่อ​ความ​รื่น​เริง​ยินดี​เถิด เพราะว่า​ลูก​ของ​เรา​คน​นี้​ตาย​แล้ว แต่​กลับ​เป็น​อีก, หายไป​แล้ว​แต่​ได้​พบ​กัน​อีก.’ เขา​ทั้ง​หลาย​ต่าง​ก็​มี​ความ​โสมนัสส์​ยินดี.”

‭‭ลู​กา‬ ‭15‬:‭17‬-‭24‬ ‭TH1940