“แลเจ้าจงบอกแก่ไพร่พลเหล่านี้ว่า, พระยะโฮวาได้ตรัสดังนี้ว่า, นี่แน่ะ, เราตั้งทางตรงหน้าพวกเจ้าสองทาง, คือทางชีวิตแลทางความตาย. ผู้ใดอยู่ในเมืองนี้จะต้องด้วยกะบี่, แลด้วยอดอยาก, แลด้วยโรคห่า, แต่ผู้ที่ออกจากเมือง, แลตกอยู่กับชาติเคเซ็ดที่ยังล้อมเมืองไว้นั้น, จะได้รอดชีวิตของตัว, แลชีวิตของเขานั้นจะเป็นต่างของปล้นแก่ตัว. เพราะเราได้ตั้งหน้าของเราต่อเมืองนี้, เพื่อจะทำร้าย, มิใช่เพื่อจะทำดี, พระยะโฮวาได้ตรัสว่า, เมืองนี้จะต้องมอบไว้ในเงื้อมมือของกษัตริย์เมืองบาบูโลน, ท่านจะเผาเมืองนี้ด้วยไฟ. นี่แน่ะ, เราเป็นผู้ต่อสู้เจ้า, โอ้ ผู้เป็นชาวแห่งหุบเขาในหว่างเขาหิน, ที่ได้อวดว่า, ใครอาจลงมาต่อสู้พวกเราได้, หรือใครจะเข้าในที่อยู่ของพวกเราได้เล่า, พระยะโฮวาได้ตรัส. แต่เราจะลงโทษแก่พวกเจ้า, สมแก่ผลการประพฤติทั้งปวงของพวกเจ้า, พระยะโฮวาได้ตรัส, แลเราจะก่อไฟขึ้นในป่าดงเมืองนี้, แลไฟนั้นจะกินสิ่งทั้งปวงอันล้อมรอบนั้น.”
ยิระมะยา 21:8-10, 13-14