“นี่แน่ะเราจะกระทำเมืองยะรูซาเลมกลับเป็นจอกน้ำเมาให้ประชาชนที่อยู่ใกล้เคียงดื่มเมาโซเซ, และให้ยะฮูดาถูกข้าศึกล้อมในคราวเกี่ยวกับเมืองยะรูซาเลมนั้น. แลอยู่มาในวันนั้น, เราจะกระทำเมืองยะรูซาเลมให้เป็นหินหนักอกหนักใจแก่เมืองทั้งปวง, และคนใดพยายามยกหินนั้นขึ้นคนนั้นก็จะถูกหินนั้นบาดเป็นแท้, แลบรรดาชนทั้งแผ่นดินโลกจะประชุมกันต่อสู้เขา. แลเจ้าพระยาทั้งหลายแห่งพวกยะฮูดาในใจของเขาทั้งหลายจะพูดว่า, กำลังของเราคือชาวเมืองทั้งหลายแห่งเมืองยะรูซาเลม, ในพระยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลายพระเจ้าของเขา. ในวันนั้นเราจะกระทำเจ้าพระยาทั้งหลายแห่ง (พวก) ยะฮูดา, ดุจดังถ่านไฟในท่ามกลางกองฟืน, แลดุจดังใต้ไฟในฟ่อนข้าว, แลเขาทั้งหลายจะไหม้บรรดาประเทศทั้งปวงโดยรอบทั้งเบื้องซ้ายแลเบื้องขวา, แลยะรูซาเลมยังจะดำรงอีกทีในที่ของเขาในเมืองยะรูซาเลม. แลเราจะเทวิญญาณแห่งพระคุณแลความวิงวอนลงเหนือเรือนแห่งดาวิด, แลชาวเมืองยะรูซาเลมทั้งปวง, แลเขาทั้งหลายจะพินิจดูเราซึ่งเขาได้แทง, แลเขาทั้งหลายจะร้องไห้พิลาปเพราะพระองค์ดุจ (คน) ร้องไห้ถึงลูกผู้เดียว, แลเขาทั้งหลายจะโทมนัสเพราะพระองค์ดุจคนเสียใจถึงลูกหัวปี.”
ซะคาระยา 12:2-3, 5-6, 10 TH1940