Heini Davidsen kom nógv til Skúvoyar og legði seg eftir bygdalívinum, ikki minst fuglaveiðuni. Hann lærdi mangt og hvat um mannagongdir í berginum, og hvussu hetta neyðuga, men vandafulla arbeiði, varð útint.Eina ferð, hann talaði á verfaðirin í Kleivini í Dímun, vendi hin sær á, og gav greið boð um, at í Kleivini gjørdi tú bara eitt í senn. Antin gekst tú - ella tosaði tú. Í 1971 varð farið til Grønlands, har Heini fyrsta árið var lærari í lítlari bygd og síðani fýra ár í Frederikshåb.