Szczęśliwi są ci, którzy niosą pokój. My tymczasem z pasją wartą wyższej sprawy niejednokrotnie angażujemy się w wojenki, które nie są ani święte, ani czegokolwiek warte. Odcinek o subtelnej równowadze między świętym spokojem a świętą wojną. Ani apatia i wycofanie, ani wnerw i szukanie konfliktów, nie są miejscem naszego błogosławieństwa i przeznaczenia.

Szczęśliwi są ci, co mają serca... no właśnie - czyste, czy oczyszczone? Choć brzmi podobnie, to może mieć różne znaczenie. Odcinek o tym, jak szóste błogosławieństwo z depresyjnego stało się dla mnie najbardziej radosne.

...miłosierni, czyli kto? W tym błogosławieństwie nie chodzi o bycie miłym i serdecznym dobroczyńcą. Szczęśliwi są ci, którzy postępują wbrew logice wyrównywania rachunków. Miłosierni to ci, którzy z ludzkiego punktu widzenia postępują niesprawiedliwie. Szok! Nie, bo Bóg postępuje z nami dokładnie w taki sam sposób - daje nam rzeczy, na które nie zapracowaliśmy, i daruje kary, na które zasługujemy. Po ludzku to niesprawiedliwe. Ale czy nie na tym polega właśnie łaska i miłosierdzie.

Szczęśliwi, którzy pragną sprawiedliwości - to najbardziej wywrotowe z błogosławieństw. Bo w zdaniu "są głodni i pragną" postawiona jest też diagnoza. W świecie, w którym żyjemy, jest za czym tęsknić. Sprawiedliwości, która odbija Boży charakter, po prostu nie ma. Szczęśliwi ci, którzy ten brak Bożego ładu dostrzegają i za nim tęsknią.

Przez internet przebiegła dyskusja wokół książki Tedda Trippa "Pasterz serca dziecka". Tej książki nie da się obronić - ona jest po prostu zła. Źle, że autor zachęca do kar cielesnych. Źle, że podpiera się w tym tekstami Pisma Świętego.  Bicie dzieci to nie jest chrześcijaństwo!  Pogląd, że Biblia zachęca stosowania do kar cielesnych wobec dzieci, to bzdura. W tym odcinku staram się to wyjaśnić.

W tym odcinku o sile, jaką daje rezygnacja z siły! Tradycyjne tłumaczenia trzeciego błogosławieństwa nie oddają w pełni jego znaczenia. Kto jest błogosławiony? Jeśli cisi, to na pewno nie chodzi o natężenie hałasu czy rezygnację z mówienia. Jeśli pokorni, to na pewno nie chodzi o skromność, słabość, czy bezsilność. Być może znaczenie tego zdania najlepiej oddaje sformułowanie - szczęśliwi są ci, którzy potrafią ustąpić.

„Szczęśliwi smutni” - to co najmniej dziwne zdanie.  W drugim błogosławieństwie Jezus wywraca do góry nogami zasadę - jak będziesz ładnie mówił paciorek i będziesz grzeczny, to Pan Bóg da ci awans i nic złego ci się nie stanie. Siła drugiego błogosławieństwa w leży w dostrzeżeniu, że obecny stan rzeczy nie jest ostateczny, a świat nie wygląda tak, jak powinien wyglądać. I najważniejsze - Bóg obiecuje to wszystko uporządkować.

Osiem Błogosławieństw. Każde z nich przewraca do góry nogami uporządkowany świat religijnych ludzi i zawiera konfrontujące paradoksy. Pierwsze  błogosławieństwo mówi, że szczęście to duchowe ubóstwo. Nikt nie chce być nazwany „duchowym biedakiem”, a jednak Ewangelia naucza, że to właśnie duchowo ubodzy są szczęśliwi (błogosławieni).