Mijn kind heeft autisme

Wanneer niets zeker is, is alles nog mogelijk. Onze zoon ontwikkelt op een andere manier en ander tempo, waardoor we geen zicht hebben op zijn groeisprongen. Dat is moeilijk, want we kunnen totaal niet inschatten wat de toekomst brengt. Meestal zijn we positief, maar soms zorgen bepaalde situaties ervoor dat we met de neus op de feiten gedrukt worden. Ik vertel je er graag alles over in deze aflevering.

De overstap naar een ander klasje in september is niet eenvoudig voor ons zoontje. Daarom bekijken we nu toch wat opties in het buitengewoon onderwijs, maar ik vind de stap zo moeilijk. Hoe weet ik nu wat het beste is voor hem? Ik vertel je over onze de bezoeken naar andere scholen en hoe wij omgaan met deze keuze maken. En hoe moeilijk het is omdat er zo weinig plaatsen zijn in het buitengewoon.

Ik krijg vaak de vraag of therapie nu echt een meerwaarde is. Het korte antwoord: JA! In deze aflevering heb ik het uitgebreid over de positieve evolutie van Remus.

Ik maak me regelmatig zorgen over wat anderen van mijn zoontje verwachten. Dan heb ik schrik dat ze hem niet accepteren zoals hij is en het jammer vinden om geen kind te zien dat 'normaal' is. Maar ik besefte dat ik die verwachtingen vooral zélf oplegde...

Kijk niet enkel naar wat je kind en je gezin nodig heeft. Ook wat jij nodig hebt, is echt belangrijk! Deze aflevering gaat nog een stuk over de combinatie van werken en extra zorg. Ik vertel er ook een leuk nieuwtje!

Nee, Remus is niet krankzinnig. Soms krijg ik wel die blik wanneer ik vertel dat hij therapie volgt. In deze aflevering vertel ik wat de therapie precies inhoudt en of het hem echt helpt.

Toen Remus 6 maanden was, was ik ten einde raad en was ik op een gegeven moment echt een crazy mom, waarbij de dokter mij gek verklaarde. Ik heb dat toen NOOIT tegen iemand durven vertellen. Maar nu weet ik dat er ergens toch iets klopte aan mijn gevoel en waarom Remus niet wilde eten. Kom in deze aflevering alles te weten rond de uitdaging om een kindje met autisme (gevarieerd) te laten eten. 

Er komen soms nogal wat tegenstrijdige gevoelens op je pad als je een zorgenkindje hebt. Voor je het weet, vergelijk je met andere kinderen en voel je je schuldig. In deze aflevering spreek ik open over mijn emoties en hoe ik mij daarbij voel tegenover mijn zoontje. Maar nu weet ik dat ik geen afbreuk doe aan hem en dat die gevoelens er helemaal mogen zijn. 

Wanneer je een zorgenkindje hebt, is extra hulp eigenlijk geen overbodige luxe. Hoe hard ik het soms nodig heb, als eeuwige plantrekker vind ik het zo moeilijk om effectief hulp te vragen..