MijnKerk

In deze korte podcast hoor je 3 belangrijke dingen die je moet weten over de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

Over een kleine week is het dan zover: de Amerikaanse verkiezing die je wist dat zou komen. Wordt het Donald Trump, de zittende president annex vastgoedboer? Of toch Joe Biden, de (bejaarde) Democratische hoop in bange dagen? Als je de televisieprogramma’s en de kranten volgt, staat het lot van de wereld op het spel op dinsdag 3 november. En ook vanuit Nederland weten we het vaak beter dan de Amerikaanse president. Want bij ons, daar gaat het politiek gezien allemaal fantastisch. Toch?

In deze psalm staat: “De hoge hemel laat aan iedereen zien wat God gemaakt heeft: de zon, de maan en de sterren, de hemel vertelt het elke dag, de hemel zegt het iedere nacht, in een heel eigen taal”. Maar juist dat heelal is voor veel mensen een reden om niet in God te geloven.

Kijk, deze psalm is een antwoord op de vorige. Was Psalm 17 nog een vrij eentonig en bekend verhaal over een God die nou eens in actie moest komen in de trend van “hoe lang nog”, in deze psalm is dat werkelijkheid geworden. God hééft geantwoord.

Het begint een beetje eentonig te worden, niet, deze reeks psalmen? Weer een roep om hulp, weer een psalmdichter die zegt dat ‘ie goed en rechtvaardig is maar de wereld om hem heen niet. Dat kennen we nu toch wel? Waarom herhalen ze die boodschap zo vaak? En waarom irriteert me dat zo?

Afgoden bestaan wel degelijk. Nu nog steeds. En tegenwoordig hebben ze geen beelden of altaren nodig. Afgoden zijn alle dingen die je vereert, die je najaagt.

Jemig, het gaat nu alweer over goed doen en rechtvaardige mensen. Waar blijft de afwisseling? Dat was ook Sjoerd zijn eerste gedachte. Maar de psalmen ontwikkelen zich, telkens worden andere accenten aangestipt. Neem deze vijftiende, ook wel de gentlemans psalm genoemd. Waarom? Omdat je in deze psalm hoort wat je moet doen als gelovige, als een rechtvaardige.

In deze Psalm staat: "Mensen zonder verstand denken: er is geen God". Dat is opvallend, want wij redeneren juist het omgekeerde vandaag de dag. Als je écht hersens hebt, dan geloof je niet in God, dan geloof je niet in de sprookjes van de Bijbel. Geloof en wetenschap, geloof en verstand, het zijn al eeuwenlang geen vrienden meer van elkaar. Maar geloven is niet hetzelfde als je hersens uitzetten, integendeel. Geloven is open staan: open voor meer dan je kunt zien.

Humor is een heel belangrijke sleutel om de Bijbel te begrijpen: veel van die verhalen, ze hebben iets bizars, iets grappigs. Dat moet je kunnen zien en ervaren: het geeft God en de Bijbel iets luchtigs, maakt het minder zwaar.

Een sombere psalm:“Niemand is nog trouw aan U, heer, niemand is nog te vertrouwen, de mensen liegen tegen elkaar, niemand spreekt de waarheid". En opscheppers die zeggen: “Met een grote mond lukt alles!” Alsof het geschreven is in het Twitter- of Facebooktijdperk, waarin een opmerking of een oordeel ook snel gegeven is zonder je af te vragen wat de gevolgen zijn voor een ander.

Dit keer een korte psalm, die begint met een mooie toonzetting: Bij de HEER ben ik veilig. Andere vertalingen zeggen: ik heb tot de HEER mijn toevlucht genomen. Bij God ben je dus veilig, ook al lijkt de wereld om je heen soms in elkaar te storten.