Mint Podcast o kulturze

🟢 Po kilkunastu latach na scenie, współtworzeniu The Dumplings i projektu Karaś/Rogucki Kuba Karaś wydał pierwszy album pod własnym nazwiskiem. „Miłość to nie wojna” powstawała przez pięć lat i jest dla niego początkiem zupełnie nowego rozdziału.

🟢 W rozmowie z Alkiem Hudzikiem opowiada o odwadze potrzebnej do wyjścia zza pleców innych wokalistów, tremie, muzycznych przyjaźniach i inspiracjach – od Arctic Monkeys po System of a Down. Zastanawia się też, jak TikTok i streaming zmieniają współczesną muzykę oraz dlaczego czasem warto wrócić do pomysłu sprzed kilku lat.

🟢 Rozmowa powstała w ramach specjalnego cyklu podcastów MINT realizowanego we współpracy z Archicom Collection, w przestrzeni Flare przy ulicy Grzybowskiej 6A w Warszawie.

7 sekund – tyle wystarczy Wernerowi Jerkemu, by zdecydować, czy kupuje obraz. Z zawodu okulista, z powołania mecenas i kolekcjoner, który w Recklinghausen w Zagłębiu Ruhry stworzył pierwsze poza granicami Polski prywatne muzeum dedykowane wyłącznie polskiej sztuce.

W tym odcinku rozmawiamy m.in. o:

•  Początkach kolekcji: od śląskich Pyskowic i krakowskiej bohemy po zbiory polskiej sztuki awangardowej lat 20.

•  Niezwykłym geście Wojciecha Fangora, który zaprojektował monumentalny witraż dla Jerke Museum i odmówił przyjęciahonorarium.

•  Cienkiej granicy między inwestowaniem a pasją: dlaczego kolekcjoner nie powinien traktować sztuki wyłącznie jakobiznesu?

•  Odpowiedzialności mecenasa: czy dzieła sztuki naprawdę należą do tego, kto za nie zapłacił?

Posłuchaj rozmowy z Wernerem Jerke, człowiekiem, którego muzeum to dziś wizytówka polskiej sztuki w Niemczech iEuropie.

Odwiedź stronę muzeum, subskrybuj naszkanał i zostaw swoją opinię w komentarzu!

„Będziemy wspominać wrzesień 2026 roku jako miesiąc, w którym wreszcie skończył się Ed Sheeran” – ogłasza Angelika Kucińska.

W nowym odcinku miesięcznego podcastu MINT zaczynamy od zamieszania wokół trasy koncertowej Sheerana, Macklemore’a i artystów rezygnujących z występów. „Ed Sheeran płakał publicznie na swoim koncercie nie dlatego, że w Palestynie giną dzieci, a dlatego, że przez cały tydzień, przez całych siedem dni nikt go nie lubił” – mówi Kucińska.

Głównym tematem jest oczywiście „Lalka”. Porównujemy serialową i kinową wersję powieści Prusa, ich pomysły na Izabelę Łęcką i Wokulskiego oraz zupełnie różne podejście do klasyki. Rozmawiamy też o sporze wokół serialu i pytaniu, ile można zmienić w jednej z najważniejszych polskich powieści, zanim przestanie być „Lalką”. Na całym zamieszaniu dobrzewychodzi przynajmniej jedna grupa. Jak zauważa Walkiewicz, poloniści „w tym miesiącu jeżdżą na nartach po górach dukatów”.

Alek Hudzik podsumowuje Warsaw Gallery Weekend: mówi o wystawach Wandy Marzec, Kojiego Kamojiego i Sany Shahmuradovej-Tanskiej, ale też o kondycji warszawskiego rynku sztuki. Wracamy również do nagrody dla Anety Grzeszykowskiej i pytań o relacje między artystką, galerią Raster, WGW i Fundacją ING.

W muzycznej części Angelika Kucińska bierze na warsztat nowe wydawnictwa Becka, Perfume Genius i Fontaines D.C. Beck próbuje tym razem swoich sił z orkiestrą, ale według Kucińskiej „z tym barokiem niestety kończy na balu debiutantek u Bridgertonów”.

Jest też Michał Wiśniewski występujący z Frankiem Warzywo i Młodym Buddą oraz pytanie o kolejne nostalgiczne powroty polskiego popu. Kucińska stawia sprawę jasno: „Naprawdę pora skończyć ze słuchaniem muzyki ironicznie”.

Na koniec Kinga Sabak poleca „Dom Apokryf” Bartka Węglarza, debiutancką powieść wydaną przez Niszę. Rodzinna historia ze Śląska Cieszyńskiego opowiedziana jest z dwóch perspektyw rodzeństwa, a realizm miesza się w niej z lokalnymi wierzeniami, pamięcią i wyobraźnią. „Jeśli w tym roku przeczytać jeden debiut, to niech to będzie ten”.

SERIAL/film

„Lalka”

SZTUKA

Warsaw Gallery Weekend 2026

MUZYKA

Ed Sheeran / Macklemore

Beck, „Ride Lonesome”

Perfume Genius, „Natural High”

KSIĄŻKA

Bartek Węglarz, „Dom Apokryf”, WydawnictwoNisza

Karol Radziszewski i Michał Grzegorzek opowiadają o „Brudnych stronach” - wystawie zbudowanej wokół ponad 20-letniej historii „DIK Fagazine”. Rozmawiamy o pożądaniu i pornografii jako części queerowego archiwum, osobach LGBT z Ukrainy i Białorusi, granicach tego, co można dziś pokazać, oraz o tym, dlaczego queerowej historii nie chcą opowiadać wyłącznie z perspektywy przemocy i bycia ofiarą.

„Chciałbym, żeby było jeszcze bardziej niegrzecznie” – mówi Karol Radziszewski. Ponad 20 lat po wydaniu pierwszego numeru „DIK Fagazine” działający do dziś magazyn staje się osią wystawy „Brudne strony” w Galerii Studio. Razem z jej kuratorem Michałem Grzegorzkiem Radziszewski opowiada o seksie, pornografii, podglądaniu, queerowych archiwach i o tym, co przez dwie dekady zmieniło się w sposobie patrzenia na ciało.

Punktem wyjścia jest „DIK Fagazine”, który Radziszewski zaczął wydawać w 2005 roku. Dla Grzegorzka magazyn był czymś więcej niż czasopismem – eksperymentalnym formatem wystawienniczym, miejscem pokazywania queerowej sztuki w czasie, kiedy nie było dla niej miejsca w programach muzeów i prywatnych galerii, a także narzędziem budowania społeczności. Dzisiaj DIK trafia do instytucji i międzynarodowych muzeów, ale Radziszewski chce odzyskać coś z jego pierwotnego impulsu. „Chcieliśmy trochę zejść z tej powagi akademickiej (...) i wrócić do takiego prostego impulsu, że za tym się kryje pożądanie” – mówi w podcaście Mint Magazine.

Rozmawiamy też o tym, dlaczego ten sam obraz może funkcjonować zupełnie inaczej na Instagramie i w galerii. Radziszewski przyznaje, że na wystawie po raz pierwszy pokaże własne nagie zdjęcia, a wiele prezentowanych fotografii nie mogłoby trafić do jego mediów społecznościowych. Galeria nie tyle automatycznie zamienia erotykę w sztukę, ile – jak mówi – zmienia kontekst i ogranicza publiczność.

Ważną częścią „Brudnych stron” jest Europa Środkowo-Wschodnia. Radziszewski wraca m.in. do zdjęć wykonanych w Mińsku w 2016 roku. „Większość chłopaków, których fotografowałem, wyjechała z kraju” – mówi. Na wystawie pojawia się również Ukraina: ciało nieheteronormatywnego żołnierza, sekswork, udział osób LGBT w wojnie, a także prace Anatolija Belova i Antona Shebetki oraz historia trans żołnierki, która trafiła na okładkę ukraińskiego numeru DIK. 

Ale Radziszewski i Grzegorzek nie chcą budować kolejnej queerowej historii wyłącznie wokół przemocy. „Nie chcę opowiadać tego z punktu ofiary” – mówi Karol. Michał dodaje, że interesuje go pytanie, jak opowiadać o społeczności queerowej nie tylko poprzez historie martyrologiczne, lecz także afirmacyjne – takie, w których pojawiają się humor, seks, radość i przyjemność.

Czy pornografia może być dokumentem historycznym? Dlaczego kiedyś kupienie gejowskiego magazynu w kiosku było całym „performansem”? Co z erotycznym zdjęciem robi muzealna gablota? Czy queerowa sztuka może jeszcze kogokolwiek skandalizować? I co Karol Radziszewski ma na myśli, kiedy mówi, że „queerowa policja nadciąga z różnych stron”?

O tym wszystkim Kinga Sabak rozmawia w nowym odcinku podcastu MINT z Karolem Radziszewskim i Michałem Grzegorzkiem.

Karol Radziszewski, DIK Fagazine „Brudne strony”

17.09 – 27.11.2026; Galeria Studio, Plac Defilad 1 PKiN, Warszawa

Wernisaż: 17.09.2026, godz. 19.00.

Czy nowy album Phoebe Bridgers jest „absolutnie nieznośny”? Czy Heca Zygmunta Miłoszewskiego może zmienić polski rynek wydawniczy? Czy nowe przepisy poradzą sobie z patostreamingiem? I czy wystawa „Edward Dwurnik. Duma i wstyd” w MSN dobrze opowiada o awansie społecznym?

Sierpień zaczynamy od wspomnienia Ignacego Karpowicza i rozmowy o Hecy, nowym wydawnictwie Zygmunta Miłoszewskiego. Pytamy o wynagrodzenia pisarzy, sytuację dużych oficyn i spór wywołany przez Zbigniewa Czerwińskiego. Michał Walkiewicz przygląda się z kolei nowym przepisom dotyczącym patostreamingu i granicy między przemocą, internetową prowokacją i satyrą.

W muzyce Angelika Kucińska i Alek Hudzik spierają się o nową Phoebe Bridgers. W filmie wspominamy Jana Frycza i wracamy do Nowych Horyzontów: „Powiedz mi, co czujesz” Łukasza Rondudy oraz „Dzienników panny służącej” Radu Jude. Rozmawiamy o awansie społecznym, relacji między biografią i fikcją oraz klasowych podziałach współczesnej Europy.

Kinga Sabak poleca „Ciało” Davida Szalaya, nagrodzone Bookerem w 2025 roku – powieść o sprawczości, seksualności, przemocy i awansie klasowym. Na koniec wracamy do MSN i wystawy „Edward Dwurnik. Duma i wstyd”. Czy Łukasz Ronduda znalazł dobry klucz do twórczości Dwurnika, czy – jak pada w studiu – „lekko go upupił”?

Film
„Powiedz mi, co czujesz”, reż. Łukasz Ronduda
„Dzienniki panny służącej”, reż. Radu Jude

Muzyka
Phoebe Bridgers, „Lost Weekend”

Książka
David Szalay, „Ciało”, przeł. Dobromiła Jankowska, Wydawnictwo Pauza

Sztuka
„Edward Dwurnik. Duma i wstyd”, kurator: Łukasz Ronduda, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

Czy sztuka zmienia miasta, czy tylko podnosi wartość nieruchomości? Rozmowa z Agatą Twardoch i Bogną Świątkowską

Co dzieje się z miejscami, które odkrywają artyści, zanim zainteresują się nimi inwestorzy? Czy sztuka może zmieniać miasta, czy nieświadomie staje się narzędziem gentryfikacji?

W specjalnym odcinku podcastu Mint, nagranym podczas Przeglądu Sztuki SURVIVAL we Wrocławiu, Alek Hudzik rozmawia z Agatą Twardoch i Bogną Świątkowską o „robieniu adresu”, gentryfikacji, roli sztuki w przestrzeni publicznej i przyszłości miejskich festiwali. Do rozmowy włączają się także Michał Bieniek, Magdalena Basak i Krzysztof Grześków.

Podcast powstał w ramach współpracy z Przeglądem Sztuki Survival.

Czy „Odyseja” Christophera Nolana to najważniejsza premiera ostatnich tygodni? Dlaczego folk stał się punktem wyjścia do muzycznych eksperymentów? Czy w polskiej literaturze wracają wielkie powieści? I co naprawdę wydarzyło się wMOCAK-u? O tym rozmawiamy w nowym odcinku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”.

Michał Walkiewicz opowiada o „Odysei” Christophera Nolana – filmie, który sprawił, że nagle wszyscy stali się znawcami Homera. Zastanawia się, co kryje się za tym fenomenem i dlaczego najnowsze dzieło Nolana wywołało tak gorącą dyskusję jeszcze przed premierą. Tłumaczy, dlaczego reżyser „ryzykuje tyle, ile może zaryzykować z Homerem” i dlaczego jego najnowszy film jest jednocześnie klasycznym widowiskiem i bardzo współczesnym odczytaniem antycznego eposu.

Angelika Kucińska podsumowuje najciekawsze muzyczne premiery pierwszej połowy roku. Opowiada o tym, jak twórcy alternatywy sięgają po folk, rock i muzykę klubową, a gatunki stają się jedynie „punktem na mapie, od którego można odchodzić i do którego można wracać”.

Kinga Sabak przynosi do studia „Byłem kurierem w Pekinie” Hu Anyana i zastanawia się, czy po latach autofikcji czytelnicy znów szukają dużych, panoramicznych opowieści. „Istnieje w nas głód dużej powieści, która opisuje szerszy odcinek świata niż tylko własna głowa” – mówi, wskazując na sukces książek Macieja Płazy czy Kiran Desai.

Alek Hudzik podsumowuje najważniejsze wydarzenia w świecie sztuki: od zmian instytucjonalnych po kryzys MOCAK u i pytanie o to, jak zmienia się dziś polskie życie artystyczne.

Na początek, jak zawsze, zaglądamy do „Kundelka” – tym razem rozmawiamy o mundialu, czyli Donaldzie Trumpie i występie Madonny.

Film

„Odyseja”, reż. Christopher Nolan

Muzyka

Kelela „New Avatar”

Książka

Hu Anyan, „Byłem kurierem w Pekinie”, Insignis2026.

Sztuka

MOCAK i pierwsza połowa 2026 roku

Co wspólnego mają Wojciech Fangor i Jan Heweliusz? Dlaczego jeden z najwybitniejszych polskich malarzy przez całe życie fascynował się kosmosem? I jak astronomia zmieniła jego sposób myślenia o sztuce?

Dlaczego Wojciech Fangor przez całe życie fascynował się kosmosem? Odpowiedź na to pytanie wykracza daleko poza historię jednego z najwybitniejszych polskich malarzy XX wieku. Jak mówi Maciej Harland-Parzydło: „Tak naprawdę ten jego taniec z gwiazdami rozpoczął się znacznie wcześniej. Po wojnie Fangor zaangażował się w działalność Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii i właśnie wtedy zaczęła się jego wieloletnia fascynacja kosmosem.”

Anna Sańczuk rozmawia z Maciejem Harlandem-Parzydło – historykiem sztuki, kuratorem wystawy „STARS. FANGOR.SYLWESTROWICZ.” i opiekunem Archiwum Wojciecha Fangora w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie – o mniej znanym obliczu jednego z najwybitniejszych polskich artystów XX wieku.

To rozmowa o dziecięcej fascynacji astronomią, własnoręcznie budowanych teleskopach, działalności Fangora w Polskim Towarzystwie Miłośników Astronomii i prywatnym obserwatorium w Stanach Zjednoczonych. Rozmawiamy o tym, jak kosmos przenikał jego twórczość, skąd wzięły się słynne obrazy pulsujące kolorem i światłem oraz jak wyglądała droga artysty z powojennej Polski do wystaw w Museum of Modern Art i Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku.

W podcaście usłyszycie także o archiwum Fangora, współpracy ze Stanisławem Zamecznikiem, narodzinach malarstwa przestrzennego oraz o tym, dlaczego twórczość artysty wciąż inspiruje kolejne pokolenia badaczy, kuratorów i twórców.

—

„STARS. FANGOR. SYLWESTROWICZ.”

Centrum Bankowo-Finansowe Nowy Świat S.A. wWarszawie

Wystawa potrwa od 27 czerwca do 28 lipca 2026

Mecenasem wystawy jest Totalizator Sportowy,właściciel marki LOTTO. Podcast powstał w ramach współpracy płatnej.

Muzeum Sztuki w Łodzi od lat buduje swoją tożsamość wokół idei daru. To właśnie dzięki artystom i artystkom, którzy przekazywali instytucji swoje prace, powstała jedna z najważniejszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Dziś ta historia zyskuje nowy rozdział.

Alek Hudzik rozmawia z Danielem Muzyczukiem, dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, o dwóch nowych wystawach: „Darach Przyjaźni”, prezentujących ponad 150 prac przekazanych muzeum przez 80 artystów i artystek z całego świata, oraz o wystawie poświęconej kolekcji Richarda DeMarco – legendarnego szkockiego kuratora i galerzysty, dzięki któremu twórczość Tadeusza Kantora, Józefa Robakowskiego czy Josepha Beuysa docierała na Zachód.

Rozmawiamy o ekonomii daru i o tym, dlaczego współcześni artyści nadal przekazują swoje prace publicznym instytucjom. Zastanawiamy się, jak pogodzić logikę rynku sztuki z ideą wspólnego budowania kolekcji oraz dlaczego historia Muzeum Sztuki w Łodzi wciąż inspiruje kolejne pokolenia twórców.

To także rozmowa o aktualności awangardy. Daniel Muzyczuk opowiada, dlaczego idee Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego pozostają ważnym punktem odniesienia dla współczesnych artystów, jak zmienia się rola muzeum oraz nad czym obecnie pracuje instytucja. W podcaście usłyszycie również o projekcie filmowym inspirowanym „Teorią widzenia” Strzemińskiego, do którego zaproszono m.in. Wilhelma Sasnala, Agnieszkę Polską, Mykołę Ridnego, Liama Gillicka i Antona Vidokle.

Najlepsze filmy tego lata to horrory, dlaczego? Tak, bo wreszcie zabrali się za nie twórcy z Youtube. Za to w Polsce w czerwcu mówiło się o serialu „Proud” choć niestety twórcy nie mają zbyt wielu powodów do dumy, o czym na samym początku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”.
„Obsejsa” i „Backrooms” te dwa niszowe horrory sprawiły, że tego lata nie tylko krytycy ale i widzowie mówią o tym, jak wiele da się zrobić w kinie bez wielkiego budżetu, a jedynie ze świetnym pomysłem i świadomością tego jak opowiadać historie. Michał Walkiewicz opowiada o „Obsesji” i tłumaczy dlaczego taki film nie ma szans na powstanie w Polsce.
Angelika Kucińska opowiada o debiutanckim albumie nowojorskiego zespołu Chanel Beads zatytułowanym „Your day will come”. To też powód by porozmawiać o powrocie muzyki indie-folk, w zupełnie nowym wydaniu! O tym, kto jeszcze wpisuje się w ten nurt posłuchacie w podcaście.
Kinga Sabak przyniosła do studia głośną książkę Jeanette Winterson, „Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?”, w tłumaczeniu Kaji Gucio. Oto biografia brytyjskiej intelektualistki, w której Winterson tłumaczy też własne zasady pisania autofikcji. Więcej o Winterson przeczytacie także na łamach Mint w rozmowie z artystką.
Alek Hudzik w czerwcu wybrał się na festiwal Manfiesta do niemieckiego Zagłębia Ruhry. Najważniejszy po Biennale w Wenecji festiwal artystyczny w Europie ma w tym roku bardzo ciekawą lokalizację - opuszczone kościoły na terenach czterech miast. Dodatkowym wątkiem jest też występ polskich artystów oraz kuratorów, wśród których znaleźli się Anda Rottenberg i Krzysztof Kościuczuk.

Film
„Obsesja”,  reż. Curry Baker
Płyta

Chanel Beads „Your day will come”
Książka

Jeanette Winterson, „Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?”, tłum Kaja Gucio
Wystawa

Manifesta Biennale, Zagłębie Ruhry