واقعیت‌های ابرگون: نقد علیرضا ایرانمهر بر داستان زاینده رود دختر ندارد نوشته‌ی سمیه سیدیان

داستان کوتاه «گلابتون» نوشته‌ی شقایق سیف‌کار. دختران هم سن و سالم لب رودخانه همراه با شستن لباس شیطنت هایی هم داشتند. چشمشان مدام میجنبید.

گفتارهایی درباره‌ی داستان‌نویسی - شماره‌ی دو: راوی شگفت

گفتارهایی درباره‌ی داستان‌نویسی - شماره‌ی یک: تکنولوژی نوشتن

مجموعه‌ی انسان، روایت، و داستان. شماره‌ی یک:‌ حرکت در زمان

مجموعه‌ی انسان، روایت، و داستان - شماره‌ی دو

پیرمرد روی سکوی ایستگاه، فانوس را توی مه تکان می داد.

چرا جواب اس‌ام‌اس‌هام رو نمی‌دی علیرضا؟ چرا تلفنت رو جواب نمی دی؟

ظهر یکی از روزهای خوش دوران دبستان بود که برزو بی‌مقدمه و با خونسردی به من گفت که ردپای یک جانور وحشی را در تپه‌های اطراف خانه‌شان را دیده است و شکی ندارد که جای پای خرس سیاه جنگلی است. مثل بیشتر ظهرهای تب‌آلود چهارراه قصر، برزو و من پشت دیوار مدرسه ناهار می‌خوردیم. من از بوفه ساندویچ گرفته بودم و برزو قابلمه‌ سه‌طبقه‌اش را داشت باز می‌کرد. بیشتر روزها قابلمه می‌آورد، پلو ‌با خورش یا خوراک مرغ یا تاس‌کباب با نان و ماست و میوه در طبقه‌ی زیرین قابلمه. آن روز خودمان دوتا بودیم، امیر با بچه‌های چهارالف گل کوچیک بازی می‌کرد.