Jedna z bardziej rozbudowanych prac, jakie czytaliśmy.

Mam w głowie listę osób, z którymi rozmawia mi się bardzo dziwnie. Część z nich pewnie nawet czyta ten post :-).

Po prostu masz inny protokół komunikacji niż osoba, której nie rozumiesz.

O tym, że środowisko pracy nie jest jakimś osobnym wymiarem, gdzie złe i dobre działania są zamknięte i nie opuszczają murów biur i granic wyznaczonych przez komunikatory i e-maile, wiedzą już chyba wszyscy.

Jakie były te typy osobowości? Jak wyglądała ta tabelka? Jak powinienem się zachować? Coś było – nawet praktycznie coś trenowaliśmy. A, dobra! Czas ucieka, jedziemy z tym mailem. Znasz to?

Dobra komunikacja to nie tylko precyzyjne przekazywanie faktów i danych.

Średnie i duże organizacje są bardziej świadome faktu, że dobra komunikacja jest istotna.

Kilka lat temu przechodziłem wewnętrzny, starannie zaprojektowany, roczny kurs dla managerów w jednej z korporacji. Godziny wykładów z Sylwią Królikowską (pozdrawiam) robiły robotę. Do tego dochodziły zajęcia z praktykami: coaching, mentoring – komplet. Dzięki temu programowi sporo zrozumiałem. Na wiele rzeczy zacząłem patrzeć bardziej świadomie.

W dużych organizacjach decyzje są często oderwane od ludzi, a ludzie oderwani od decyzji.

„Nie przynoś pracy do domu!”. Mniej więcej tak brzmi złota rada od osób, które nie mają dla Ciebie żadnych rozwiązań, ale lubią pouczać. To jednak ważne, bo negatywne emocje są jak fala, a naszymi falochronami są kręgi osób najbliższych i dalszych – one też cierpią pod obciążeniem.