Ciężko jest ścigać się w wyścigu, w którym cała reszta już dawno wystartowała. W wielu branżach zasady są już poustawiane, a koszty i tempo zmiany udziałów są, kolejno, zbyt wysokie i powolne, żeby poważnie traktować jakiekolwiek marzenia o tworzeniu polskich quasi-monopoli.

Dlatego w tym odcinku porozmawiamy o tym, dlaczego bez innowacji, które tworzą nowe kategorie i subkategorie, nie wyjdziemy z roli podwykonawcy, czyli o tym, jak w praktyce zamieniać potrzeby konsumentów na popyt.

Dlaczego w wciąż patrzymy na Koreę, Japonię czy Chiny, mimo że działamy w zupełnie innych warunkach prawnych, kulturowych i geopolitycznych?

Zamiast kopiować nierealne scenariusze, szukajmy dróg, które są dla nas naprawdę dostępne: od wykorzystania zasobów naturalnych i diaspory, przez przejście z B2B do marek konsumenckich, po przejęcia zagranicznych firm i budowanie nowych subkategorii.

Jeśli interesuje Cię, jakie strategie marek mają sens z polskiego punktu widzenia – to jest to odcinek dla Ciebie.

Dlaczego, w przeciwieństwie do Szwecji, Danii, Hiszpanii czy Korei Południowej, nie dorobiliśmy się własnej Ikei, Lego, Zary czy Samsunga?

W miejscu, w którym jest polska, nie możemy sobie na to pozwolić.

W tym odcinku skupimy się na diagnozie. Przyjrzyjmy się łańcuchom wartości, decyzjom strategicznym, krótkoterminowemu myśleniu naszych firm i procesom długiego trwania, które wpływają na to, jak myślimy o markach.