Ένα επεισόδιο για όλες εκείνες τις στιγμές που περνάνε… και δεν επιστρέφουν.
Μια ήσυχη ερώτηση που μας αφορά όλους.Το θέμα δεν είναι τι κάνουμε για τα παιδιά μας (μόνο)
το θέμα είναι αν είμαστε εκεί όταν συμβαίνει η ζωή τους.

Το "σύνδρομο του απατεώνα". Τι είναι, πώς εμφανίζεται στην καθημερινότητα και γιατί μας κάνει να νιώθουμε ανεπαρκείς ακόμα κι όταν τα καταφέρνουμε.

Ένα επεισόδιο για εκείνες τις μέρες που θες να επιστρέψεις σε κάτι που αγαπούσες αλλά...... η ενοχή, η ντροπή, ή η φωνή στο κεφάλι σου λέει “άστο καλύτερα”. Εδώ μιλάμε για το πώς επιστρέφεις σε συνήθειες, projects ή όνειρα που είχες αφήσει. Χωρίς να κουβαλάς ενοχές. Χωρίς να ντρέπεσαι. Και με όλη τη σοφία που έχεις μαζέψει στο μεταξύ. Ξανά. Αλλά καλύτερα.

Αν είχα ένα ευρώ για κάθε φορά που ξεκίνησα κάτι με ενθουσιασμό και το παράτησα στα μισά,
τώρα θα πουλούσα start-up στη Silicon Valley και θα ’χα app που σου υπενθυμίζει να συνεχίσεις αυτά που ξεκίνησες.
Αλλά guess what… ούτε αυτό θα το είχα τελειώσει.

Το ότι φτάσαμε στο 4ο επεισόδιο είναι φοβερό!

Το δεύτερο επεισόδιο του podcast 'Γυαλιά & Κλειδιά' εξερευνά την προσπάθεια να μην επηρεαζόμαστε από τη γνώμη των άλλων, αναδεικνύοντας το time blindness και προσωπικές εμπειρίες, προσφέροντας μια ματιά στο πώς αυτά επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή

Στο πρώτο επεισόδιο αυτού του podcast, εισάγω τον εαυτό μου και μοιράζομαι την προσωπική μου ιστορία.

Είμαι ένας μουσικός, παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών που ανακάλυψε την ύπαρξη του Διαταρακτικού Ελλειπούς Προσοχής με Υπερκινητικότητα (Δ.Ε.Π.Υ) στα 29 του.

Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτήν την εμπειρία, τότε μπορείς ελεύθερα να ταυτιστείς και απλά να νιώσεις καλύτερα, γιατί ειμαστε πολυ εκει έξω :)