Musicians Corner

Saxofonist Toon Roos over Wayne Shorter, die op 2 maart 2023 overleed

De Amerikaanse saxofonist Wayne Shorter (1933 – overleden op 2 maart jl) kreeg eind jaren vijftig bekendheid als lid en uiteindelijk als primaire componist van Art Blakey’s Jazz Messengers. In de jaren zestig maakte hij samen met Herbie Hancock — piano · Ron Carter — bass · Tony Williams — drums onderdeel uit van een kwintet van Miles Davis en in 1970 was hij medeoprichter van de jazz-fusion-band Weather Report. Hij nam meer dan 20 albums op als bandleider. Veel van zijn composities zijn jazzstandards geworden. Shorter won 12 Grammy Awards. Hij was vanaf 1970 10 jaar lang Down Beat’s jaarlijkse winnaar voor de poll van jazz-critici voor sopraansax, en maar liefst 18 opeenvolgende jaren voor de lezers van Down-Beat.

Speellijst:

foto: Amke Photographer

Jasper van ‘t Hof begon met pianolessen toen hij vijf jaar oud was.

Van ‘t Hof  (Enschede, 1947) speelde op school in jazzgroepen, schreef zijn eerste composities toen hij 14 was, en toen hij 19 was speelde hij met drummer Pierre Courbois op jazzfestivals. Hij speelde met talloze groten der aarde zoals Keith Jarrett, Archie Shepp, Philip Catherine,  Bob Malach en Ernie Watts). In 1984 richtte hij de groep Pili Pili op (met onder anderen de Beninse zangeres Angélique Kidjo en de Nederlandse trompettist Eric Vloeimans) waarin hij Europese jazz combineert met Afrikaanse muziek.

Van ‘t Hof is een van de meest actieve jazzmuzikanten in Europa. Hij heeft meer dan 70 albums opgenomen. In 1997 kreeg hij de Bird Award, in 2018 de Boy Edgar prijs.

Met professionele muzikanten als ouders, is Wouter Kühne opgegroeid in een muzikaal milieu. Al op zeer jonge leeftijd trad hij samen met ze op in verschillende formaties.

Op zijn 13e werd hij toegelaten tot het Junior Jazz College, onderdeel van het Conservatorium van Amsterdam, waar hij lessen kreeg van Gerhard Jeltes en Peter Guidi, en maakte 3 jaar later op 16-jarige leeftijd zijn debuut op het North Sea Jazz Festival. Na zijn bachelor aan hetzelfde conservatorium vervolgde hij zijn studie met een Master aan de Manhattan School Of Music in New York. Wouter speelt oa met het Tijs Klaassen Quintet, het Floris Kappeyne Trio, het Mo van der Does Motet, het Govreen Sever Quartet, het Shorter Days Trio van Eran Har Even, en kreeg de kans om het podium te delen met artiesten als Aaron Parks, Dick Oatts, Terrel Stafford en Jason Marsalis.

Foto: Jiri Büller

Marc van Vugt studeerde compositie en electrische gitaar aan het Utrechts Conservatorium. Als gitarist en componist werkt hij zowel met kleinere bezettingen en verrassende cross-over projecten, als met grote ensembles zoals het  Nederlands Kamerkoor en het Metropole Orkest.

In zijn composities zijn referenties te horen naar stijlen als de Braziliaanse choro, jazzmuziek, en de hedendaags gecomponeerde muziek. Een rode draad in zijn werk betreft de samenwerking met zangeres/pianiste Ineke Vandoorn.

Marc bracht 12 cd’s uit met o.a. de groepen ‘Vandoorn’ en en zijn eigen jazz kamerorkest ‘Big Bizar Habit’. Hij toerde in o.a. Canada, Japan, Indonesië en speelde op de belangrijkste jazzfestivals en jazzclubs. Hij werkte met Kenny Wheeler, Vince Mendoza, Jasper van ‘t Hof, Paul van Kemenade en Eric Vloeimans. Voor zijn composities ontving Marc in 2003 de Nexus Guitar Composition Award, in 2002 een Honorable Mention van de Julius Hemphill Jazz Composition Awards, in 1986 de Centraal Beheer Kunstpromotie Award. Marc was als docent compositie en gitaar verbonden aan de HKU, het Conservatorium van Groningen en Artez. Recent  bracht hij zijn solo akoestisch gitaaralbum The Lonely Coyote uit.

foto: Co Broerse

Slagwerker Onno Govaert (Kaatsheuvel, 1987) groeide op in Tilburg. Hier speelde hij in zijn tienerjaren zijn eerste jazz concerten. Op 18-jarige leeftijd verhuisde hij naar Amsterdam om te studeren aan het conservatorium. Hij studeerde jazz en verdiepte zich in vrije improvisatie.

Na zijn studie besloot Onno om in Amsterdam te blijven wonen om zijn spel verder te ontwikkelen. In deze periode ontstonden onder andere de bands Cactus Truck en het Stadhouders/Govaert/De Joode trio. Met het Stadhouders/Govaert/De Joode trio speelde hij tijdens zijn Carte Blanche in het Bimhuis met Tobias Delius als gast. Hij voltooide drie Nederlandse “Young Vips” Tournees, toegekend aan jong Jazz talent. Onno speelt in talloze bands waaronder Omawi (met pianiste Marta Warelis en bassist Wilbert de Joode), Bioluminus (met saxofoniste Ada Rave en bassist Aaron Lumley). Verder speelt Onno in The Attic met Rodrigo Amado, Roket met Jan Klare, Ziv Taubenfeld’s Full Sun, Kaja Draklser octet en Luis Vicente quartet

Hij heeft ook opgetreden met Peter Brötzmann, Thurston Moore, Akira Sakata, Linda Sharrock, William Parker, leden van The Ex en leden van ICP.

Speellijst:

Reageren?     [email protected]

foto: Felipe Pipi

Jan van Duikeren  (Schiedam,  1975) heeft aan het Conservatorium van Rotterdam gestudeerd. In 1996 wint hij de Rotterdamse Erasmus Jazzprijs voor jong talent.

In 1997 sluit hij zich aan bij Candy Dulfer’s Funky Stuff. Van Duikeren is inmiddels een veel gevraagde studiomuzikant, solist, arrangeur en componist. Hij heeft samengewerkt met artiesten als Dave Stewart, Bob Brookmeyer, Paul Weller, Diana Ross, Dr. Lonnie Smith en dr. John. Het meest bekend is hij waarschijnlijk als trompettist van Candy Dulfer, Di-rect,  Jazzorchestra of the Concertgebouw, het New Rotterdam Jazz Orchestra en New Cool Collective Big band. In 2011 bracht hij het album ‘Fingerprints’ uit, in 2012 Scribblin’ als solist en componist met het Jazz Orchestra of the Concertgebouw, in 2015 Dear John met zijn kwartet JVD4 (met John Engels) en in 2021 verscheen Short Stories, een bijzonder ballad album van de JVD4 met de Metropole Orkest Strings, Marcel Veenendaal en Tineke Postma. De plaat werd midden in de lockdown opgenomen en werd  dit jaar met maar liefst twee Edisons onderscheiden. Daarnaast doceert hij hoofdvak trompet aan het Codarts conservatorium Rotterdam

Speellijst:

JVD4 + Metropole Orkest Strings, Mum

JVD4, Cat Walk

Candy Dulfer, Music=Love

Aretha Franklin, How I got over

Jarmo Hoogendijk, Balor di Bida

Jan van Duikeren, 1912, 7th Ave

Thad Jones, Like old times

foto: Wim Roelsma

Hiervoor studeerde hij ook een jaar aan de Manhattan School of Music bij componist Jim McNeely. Hij maakte tijdens zijn bachelor deel uit van het Nationaal Jeugd Jazz Orkest onder leiding van Martin Fondse en werkt al geruime tijd met zijn eigen trio en in verschillende bezettingen met zangeres Anna Serierse (duo, Idema/Serierse Quartet en met het ADAM Quartet). Hij won in het verleden de Expression of Art Award (2018), Keep an Eye The Records (2019) en de Conservatorium Talent Award (2020). Momenteel profileert Gijs zich als gitarist en componist in zowel de jazzscene als de moderne klassieke scene.

– Bill Evans, A Time For Love

Jan Willem van der Ham (Eindhoven,1958) speelt naast alt- en baritonsaxofoon ook fagot. Omdat dit instrument in de geïmproviseerde muziek zelden of nooit aan bod komt, verschaft het hem een bijzondere positie in de Nederlandse scene.

Hij speelde in een aantal belangrijke (middel)grote groepen, zoals het JC Tans Orchestra (alleen altsaxofoon), Sean Bergins MOB, Bik Bent Braam, Joost Buis’ Astronotes en de grotere groepen van Corrie van Binsbergen. Hij werkt ook met eigen groepen, zoals het Trio Van der Ham, Trio Continuo en momenteel Mixing Memory and Desire. Als saxofonist maakte hij deel uit van het Hoketus-ensemble van wijlen componist Louis Andriessen, en hij speelt fagot in het Ives Ensemble (de laatste jaren niet meer omdat het Ives Ensemble geen structurele subsidie meer krijgt). In 1994 organiseerde hij het project Onderweg voor een 12-koppig-ensemble, met eigen stukken.

– Steve Lacy, San Francisco Holiday

Henk Zwerver is als gitarist sinds 2014 een actief lid van de Amsterdamse vrije improvisatiegemeenschap, na een lange carrière vanaf begin 60er jaren in verschillende muziekstijlen, pop, fusion, bluesrock.

foto: Harco Rutgers

Na het beëindigen van een carrière in de gezondheidszorg gooide hij het roer drastisch om : alleen nog vrije improvisatie.

– Derek Bailey, The Moat Recordings

foto: J. Sacks

– Hakurotwi Mude; Nyamaropa