Musicians Corner

foto: Johan Janssen

Eddy Veldman begint zijn muzikale loopbaan bij de gebroeders Noordpool in de Surinaamse volkswijk “Frimangron” in Paramaribo.

 

In 1971 maakt hij de overtocht naar Nederland en vestigt zich in Amsterdam. In eerste instantie combineerde hij de muziek met professioneel voetballen, maar na een ernstige knieblessure kiest hij voor een carrière als drummer in diverse soul-, funk- en jazzformaties, oa Solat en Mai Tai en de begeleidingsband van Hans Dulfer, de Perikels. Hij speelt samen met o.a. Stanley Lokhin, Glenn Gaddum en Frankie Douglas en jamt met Art Blakey, Herbie Hancock en Marcus Miller.

Hij leidde verschillende eigen groepen en richt in 1981, samen met bassist Pablo Nahar, het Surinam Music Ensemble op. Dit ensemble speelt een combinatie van jazz, bop en kaseko, ook wel ‘Paramaribop’ genaamd en heeft inmiddels vier albums opgenomen. Met het Surinam Music Ensemble en met de funkgroep ‘hip” speelde Eddy Veldman op het North Sea festival.

Hij is sessiemuzikant en doceert aan de Muziekschool Amsterdam en aan zijn eigen Eddy Veldman Drum Academy.

Opoyeye: Grateful to MRP

Paul Heller trio: Just another lullaby

Ray Anderson, Han Bennink, Christy Doran: Azurety

Surinam Music Ensemble: Glenn's Mood en Not for Now

Elvin Jones Jazz Machine: Kalima en Remembrance

Miles Davis: Round Midnight

Jo Jones: I got Rhythm part 1

 

Foto: Fleur Huijsdens

Al tijdens zijn conservatoriumjaren in Rotterdam tourde Teus Nobel door heel Europa met de groep Rotterdam Ska Jazz Foundation.

 

In 2012 bracht Teus zijn eerste solo-album, “Flow”, uit. Vanaf 2013 tourde hij met soul-zanger Frank McComb (US) in Nederland en Litouwen. Een tweede soloalbum, “Legacy”, volgde in 2014 met eerbetonen aan Teus’ favoriete jazztrompettisten. In 2015 won hij de Laren Jazz Award. De muziek op het derde album van Teus wordt ook wel als ‘dirty electronic jazz’ bestempeld, en is oa beïnvloed door de Bitches Brew periode van Miles Davis. Als gastsolist bij het Jazz Orchestra Of The Concertgebouw speelde Teus het programma “A Tribute To Miles”. Na het afronden van zijn conservatoriumstudie in 2006 begon Teus in 2016 alsnog een masterstudie bij trompettist Jarmo Hoogendijk om het muzikale erfgoed van trompettist Woody Shaw te bestuderen. Hij studeerde Cum Laude af. In 2018 richtte hij de Teus Nobel | Liberty Group op, het album “Journey Of Man” kwam begin 2019 uit.

Teus speelde met muzikanten als Reinier Baas, Ben van Gelder, Candy Dulfer, Jef Neve en Trijntje Oosterhuis en speelde in meer dan 20 landen, verspreid over alle 5 werelddelen, bracht vier solo-CD’s uit en is daarnaast te horen op meer dan twintig CD’s van anderen. Hij was negen jaar werkzaam als solo-trompettist bij het Orkest Koninklijke Luchtmacht. In september 2019 beëindigde Teus zijn werkzaamheden bij dit orkest om zich helemaal toe te leggen op zijn solo-carriere.

- Jarmo Hoogendijk/Ben van den Dungen Quintet, Speak-up

- Teus Nobel/Liberty Group, Journey of man

- Clifford Brown/ Art Blakey, Weedot

- Young Allstars, Fantasy (on M Street)

- Eric Vloeimans, Michel Banabilla (soundscapes), Tapes HV rmxd

- Miles Davis, Honky Tonk

 

Drummer en percussionist Alan Purves (Edinburgh, 12 september 1952) koopt zijn eerste drumstel als hij 18 is. Als kind heeft hij al van drums gedroomd, maar thuis is er geen geld voor, dus leert hij zichzelf drummen met breinaalden op alles wat los en vast zit. Sinds 1975 woont hij in Amsterdam, waar hij optreedt met dans- en theatergroepen en verschillende soorten bands. Al improviserend vindt hij zijn weg in allerlei genres, van jazz en rock tot Ierse folk en niet-westerse volksmuziek. Hij speelde en speelt in groepen van wijlen Sean Bergin, Ernst Reijsiger, Sail Joya, Peggy Larson, Han Buhrs, Joost Buis en met theaterprojecten van Jango Edwards, het Footsbarn theater en het Japanese Shusaka & Dormu Dance Theater, Leonie Jansen en Henny Vrienten en Corrie van Binsbergen. Als percusionist of ‘squeecologist’ valt hij op door zijn grote verzameling bijzondere instrumenten: piepende rubberen speelgoedbeesten, zoemende plastic buizen, waterflessen, neusfluiten, mondharpen en enkelbellen bijvoorbeeld. Ook bespeelt hij zelfgemaakte instrumenten zoals brimbram, rockin’ chair en glockenspiel guitar. Hij bracht drie solo-CD’s uit.

 

– Hoagy Carmichael, Hong Kong Blues

– Jimmy Hendrickx experience, Still raining’, still dreaming

– Alan Purves, Amar Rockin

– Modern Jazz Quartet, Plastic dream

– Frank Zappa, Peaches ®alia

– The Beatles, Still my guitar gently wheeps

 

Gerard Kleijn studeerde jazz-trompet aan de conservatoria van Hilversum en Rotterdam. In 2004 studeerde hij in New York. Hij was te horen op festivals en podia in heel Europa, Syrië, Mexico, Rusland, Indonesië en de Verenigde Staten. Op dit moment is hij onder andere actief met ‘Wild Man Conspiracy’. Van 2007 t/m 2017 was hij co-leider van het 12-koppige Clazz Ensemble waarmee hij speciaal voor het ensemble geschreven nieuwe composities speelde. Naast zijn werk als trompettist is hij trompetdocent, workshopleider en bigband-dirigent. Ook was hij gastdocent en/of bigband-dirigent aan onder andere de conservatoria van Rotterdam, Enschede, Damascus en Mexico-City. Gerard maakte 12 cd’s met veel eigen composities en met bewerkte pianowerken van Erik Satie en de muziek van J.S. Bach als inspiratiebron.

 

– My funny Valentine, Miles Davis Live in Tokyo ’64

– Volver (G. Kleijn), Wild Man Conspiracy & Chris Cheek

– Bill’s Big Hat (Frank Carlberg), Clazz Ensemble

– Blue Matter, John Scofield

– Money Jungle, Duke Ellington, Charles Mingus, Max Roach

– Have a Little Faith, Bill Frisell

– Delfeayo’s Dilemma, Wynton Marsalis

– Strawberry Jam, Wild Man Conspiracy & Chris Cheek

 

Frans Vermeerssen (Dordrecht, december 1954) is saxofonist, bandleider, componist en arrangeur. Hij speelt saxofoon sinds 1972 en studeerde klassiek saxofoon in Groningen en jazz in Amsterdam bij ondermeer Paul Stocker. Hij speelde met Gerard Ammerlaan, met Bik Bent Braam, met de Astronotes van bandleider Joost Buijs, in saxofoongroep The Six Winds, in de 14-mans ‘Contraband’ van Willem van Manen en (vanaf 2006) in het Willem Breuker Kollectief. Eigen groepen waren o.a. All Ears, Frans Vermeerssen Kwartet en Talking Cows. Momenteel speelt hij met zijn nieuwe trio (met Dion Nijland en Thomas Jaspers) en in Reeds&Deeds, gewijd aan de muziek van Rahsaan Roland Kirk. Daarnaast is hij leider, arrangeur en componist van het Fries Project Orkest. Sinds 1995 is hij docent aan het conservatorium in Arnhem (improvisatie en saxofoon).

 

Frans Vermeerssen, Dairy Tales,

Sonny Rollings, I’m an old cowhand

Roland Kirk, Many Blessings

Henry Threadgill, Exacto

Art Ensemble of Chicago, Nice Guys

Willem Breuker Kollektief, Steaming

Duke Ellington, Sonnet for Caesar

Paul Gonsalves, Yesterdays

Gil Evans, King Porter Stomp

 

foto: Cees van de Ven

Michael Varekamp (1968) studeerde aan het Koninklijk Conservatorium bij Ack van Rooijen en in New York o.a. bij Brian Lynch. Hij maakte geruime tijd deel uit van de Surinaams/Nederlandse formatie FraFra Sound, van de Dutch Swing College en heeft zijn eigen Michael Varekamp Kwintet en (samen met Wiboud Burkens): produktiebedrijf ‘The Legends’.

Hij is frequent –als componist en theatermaker/producent- betrokken bij grote muziek- en theaterproducties, zoals ‘The Louis Armstrong Story’, ‘The Legends of Jazz’, I’m a Soulman, ‘Miles!’, de samen met Efraim Trujillo geproduceerde band ‘Karma’ en de ‘Obama suite’ en ‘Tutu Suite’. Hij was gastdocent aan o.a. het Koninklijk Conservatorium, Codarts Rotterdam en Artez in Zwolle.

Hij werkte ondermeer met Conte en Pete Candoli, Dee Daniels, Benny Carter, David Murray, Deborah Brown, Scott Hamilton en Branford Marsalis.

Hij speelde in heel Europa, Amerika (oa. Cuba), Zuid Afrika, Tunesië, Burkina Fasso, Australië, Mali en Japan. In 2001 won hij de Kobe-award for outstanding talent.

– Terence Blanchard, Wandering Wonder

– Michael Varekamp, Elektra II, Space Cowboy No.1 (1 Pt.2)

– Miles Davis, Ascent

– Nicholas Payton, Wild Man Blues

– Michael Varekamp, Elektra ITales in Time (1 Pt.1)

– Thelonious Monk, TM with John Coltrane, Ruby my Dear

 

David de Marez Oyens studeerde basgitaar en contrabas aan het Hilversums Conservatorium en volgde arrangeerlessen bij Jerry van Rooijen, Rik Elings en Kenny Napper. Sinds 1985 geeft hij les aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij gaf clinics en seminars op het gebied van jazz, pop, latin, rock, fusion en Indiase ritmes in Nederland, België, Duitsland, Noorwegen, Frankrijk, Denemarken en aan de School of Music van de University of Miami. Hij toerde door onder meer Spanje, Frankrijk, Polen, het voormalige Joegoslavië, Macedonië, Rusland, The Gambia, Curaçao, de Verenigde Staten, Canada, Japan en Zuid-Afrika.

Van 1987 tot 2017 gaf hij les en trad hij op tijdens de zomercursussen van ‘The Jazz-Studio’ in België en hij heeft meegewerkt aan talloze cd’s, radio- en tv-opnamen. Op dit moment toert hij met onder anderen Jan Akkerman, C_urb, Alter Ego en The New Conrad Miller Trio.

 

– Sergio Mendes + 100 ‘All Star’ percussionisten uit Rio de Janeiro: Fanfare (Cabua-Le-Le)

– David de Marez Oyens: Pinkabelity

– Herbie Hancock en Tina Turner: Edith and the Kingpin, van de CD The Joni letters

– Kaz Lux Band: No Beyond

– Jeff Beck: Scatterbrain

– Miles Okazaki: Theme en Spiral

– The New Conrad Miller Trio: Sounding silence

 

Jeroen van Helsdingen (1962) studeerde cum laude af aan het Haags conservatorium en won verschillende jazzprijzen. Hij maakte deel uit van The Obsessions, de huisband van het Radio6 jazzprogramma Mijke & Co Live en speelde daar met grote namen uit de Jazz&Soul. Hij maakte 4 platen onder eigen naam.Zijn werk wordt in de pers wel vergeleken met dat van Al Jarreau, Stevie Wonder, maar ook met Pink Floyd. Met zijn eigen formatie. de Jeroen van Helsdingen – Band toert hij door Nederland en daarbuiten.In oktober komt zijn nieuwe CD ‘ Hels’ uit

 

– Jeroen van Helsdingenband, Afrika/Icarus

Jeroen van Helsdingen: piano, Richard Hollebeek: gitaar, Frans Vollink: bas, Marc Schenk: drums

– Martha Munizzi, Glorious

– Philip Lassiter, Because of your Love

– Donald Lawrence, Your righteous mind, Philthy, Magic Wondle

– Bill Evans en Don Elliot, Tenderly

– Jeroen van Helsdingenband, Clare Fischerish

– Lars Danielson, Passagalia

 

Van 1999 tot 2005 studeerde Haye jazzdrummen en schoolmuziek aan het Amsterdamse conservatorium. Hij kreeg les van Martijn Vink, Marcel Serierse, Lucas van Merwijk en Gerhard Jeltes, maar had ook les van een aantal grootheden als Peter Erskine en Jeff Ballard. Ook volgde hij cursussen en workshops bij verschillende Latijns-Amerikaanse, Aziatische en Afrikaanse drummers en percussionisten.

Hij speelt met grote muzikanten in veel verschillende bands, in zeer verschillende stijlen. Vanaf zijn afstuderen doceert hij onder andere slagwerk-techniek aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij is als muzikant onder andere te horen bij Sven Ratzke, Mathilde Santing, het Metropole Orkest, Ellen ten Damme, VinnieVibes en de Konrad Koselleck Bigband.

– Afrika Dolé, Doundoumba

– Vinnie Vibes, Miku

– Frank Sinatra, At long last love

– Konrad Koselleck Bigband, Claron McFadden, Was hast du mit mein Hertz getan?

– Charlie Barnet, Really?

– Stan Kenton, Stompin’ at the Savoy

– Robbert Scherpenisse, Desert Throttle

– Rudder, Floater

– Sven Ratzke, Big beautiful lie

 

Pianist/componist Michiel Scheen (geboren in 1963 in Amsterdam) speelt in verschillende ‘vaste’ formaties: in het “Blue Lines Trio” samen met oprichter bassist Raoul van der Weide en drummer George Hadow – in duo met rietblazer Tobias Delius – en in het Jan Nijdam Kwartet (met Tobias Delius, Alan ‘Gunga’ Purves en Jan Nijdam). Maar hij speelt ook solo waarbij hij de piano niet alleen vanaf de toetsen bespeelt, maar ook andere onderdelen beroert. Vanaf 1986 speelde hij met alle groten van de Nederlandse jazzwereld en met internationale musici als Evan Parker, John Zorn, George Lewis, Anthony Braxton, Butch Morris en Radu Malfatti. Hij werkte als pianist en componist regelmatig samen met toneelgroepen (oa. maatschappij Discordia en theatergroep FACT) en schrijvers (bijvoorbeeld Remco Campert). Hij kreeg regelmatig stipendia en opdrachten voor composities. Michiel Scheen was in de negentiger jaren bestuurslid van de BIM, de Beroepsvereniging van Improviserende Musici.

– Blue Lines Trio, Solid

– The Beatles, Across the Universe

– Thelonious Monk, Brilliant Corners

– Cecil Taylor Unit, Bulbs

– Blue Lines Trio, Not yet

– Olivier Messiaen, Des Canyons aux Etoiles

– Blue Lines sextet, Silence

– Duke Ellington Orchestra, Kinda Dukish