Najlepsze z Paranormalium

Może się wydawać, że nie ma nic tak dziwnego jak idea bycia wziętym przez obce istoty, umieszczonym na stole i badanym przy użyciu dziwnych przyrządów, gdy pochylają się nad tobą istoty z wielkimi czarnymi oczami lub o owadziej aparycji. Jeszcze bardziej przerażający jest pomysł, że coś takiego dzieje się z dziećmi...

Dlaczego po ustaniu opętania, sam opętany z całego zdarzenia pamięta niewiele, a często wręcz kompletnie nic?

Mianem kanału określamy medium, którego ciało zostało przejęte przez ducha komunikującego się ze słuchającymi. We wszystkich przypadkach pojawiania się duchów, to osoba będąca kanałem jest mówiącą - jej usta poruszają się, ciało zaś wykonuje ruchy, jednak głos jest nieco odmienny. Duch osoby będącej kanałem nie przemawia, bowiem inny duch robi użytek z jej strun głosowych w celu nawiązania kontaktu z zebranymi. Gdy ów duch opuszcza ciało kanału, kanał "wybudza się" z transu i - zależnie od tego, jak głęboki był trans - kanał w ograniczonym stopniu lub nawet wcale nie jest w stanie przypomnieć sobie, co robił lub mówił duch w czasie opętania. Dlaczego tak się dzieje i czy amnezja opętania to cecha charakterystyczna tylko dla opętań w czasach współczesnych?

Wielu słyszało o wizjach na łożu śmierci, a także o przeżyciach z pogranicza śmierci. Istnieją jednak również inne szczególne doświadczenia z końca życia, które są mniej znane, ale nie mniej intrygujące. Jedno z takich zjawisk ma wiele określeń. W ostatnich latach, za sprawą niemieckiego badacza i biologa Michaela Nahma, zyskało ono nazwę "terminal lucidity" (TL) - terminalna jasność umysłu. Polega ono na tym, że osoba znajdująca się w stanie terminalnym nagle ożywa i odzyskuje swoje dawne zdolności kognitywne, angażuje się w rozmowy, itd. - tylko po to, by chwilę później umrzeć. Dlaczego tak się dzieje i jaki mechanizm tu zachodzi?

Czy niektóre historie lepiej pozostawić w grobie zapomnienia? Dr Robert Cornish (1903-1963), badacz (i wskrzeszacz), jest jednym z tych, o których nigdy nie przeczytasz w naukowej książce. Jego historia poniekąd zakończonej sukcesem reanimacji zaczyna się w latach trzydziestych XX wieku od serii psów jak jeden pies nazwanych Lazarus, kończy zaś - w kalifornijskim więzieniu...

Asuka to wieś położona pośród wzgórz prowincji Kansai w japońskiej prefekturze Nara. Znajdują się w niej pewne bardzo dziwne kamienne rzeźby, spośród których prawdopodobnie najbardziej znany jest tajemniczy japoński "kamienny statek", zwany Masuda-no-Iwafune - "Skalisty Statek z Masuda". Znajduje się on na szczycie stromego wzgórza, a cel jego wzniesienia pozostaje zagadką.

Jednym z najbardziej fascynujących - a przy tym trudnych do przeanalizowania - aspektów fenomenu UFO jest domniemana nieprzypadkowość obserwacji oraz wpływ tych obserwacji na świadków. Często, po obserwacji, u świadka rozpoczyna się długi łańcuch zdarzeń - zdarzeń pełnych różnych synchroniczności, zaburzeń i spowolnień czasu, nowoodkrytych zdolności psychicznych, takich jak telepatia czy psychokineza.

Wyobraź sobie, że budzisz się nocą i nie możesz się poruszyć. Leżysz więc, jak ci się wydaje, przez wiele godzin, próbując poruszyć palcami lub stopami, jednak jesteś sparaliżowany. Chcesz zawołać o pomoc, ale nie możesz wziąć wystarczająco głębokiego oddechu, by głośno krzyknąć. W końcu jesteś w stanie wykonywać małe ruchy, wtedy też twoje ciało zaczyna reagować.

Prawda, że przerażające? Ale także niesamowite. Mało tego, wielu ludzi przeżywa to przez cały czas!

Biały Prorok, który nawiedził obie Ameryki w pierwszym wieku naszej ery, z pewnością wiedział, jak zrobić wejście, którego ludzie nigdy nie zapomną. Według przekazywanych przez rdzennych mieszkańców Ameryki legend, gdy Bóg Sprawiedliwy po raz pierwszy pojawił się na wyspach Polinezji, towarzyszyły mu trzy statki z wielkimi żaglami, które przypominały ogromne ptaki z uniesionymi skrzydłami, świecące złotym blaskiem w świetle poranka. Ludzie obserwujący te wydarzenia byli skostniali i nie byli w stanie się poruszyć...

Czy to, że widziałeś niebo, oznacza, że ono istnieje? Ta kwestia stanowi coś więcej, niż tylko zagadkę. Od tysięcy lat niektórzy ludzie twierdzili, że naprawdę odwiedzili miejsce, którego - jak głosił Święty Paweł - "nie widziało ludzkie oko ani nie pojął ludzki umysł", zaś ich historie bardzo często zawierają ten sam tok narracyjny. Tego typu opowieści budzą dreszcz po części dlatego, że opowiadający je niejednokrotnie wykazują namiętne przekonanie właściwe dla religijnych konwertytów: widziałem to, więc musi to być prawda... a co na ten temat mówi współczesna nauka?

Mrożąca krew w żyłach historia niezwykłego widziadła, mającego nawiedzać kanadyjską Zatokę Chaleur. Zobaczenie płonącego statku ma zwiastować nadchodzącą śmierć w rodzinie.