Гісторыя мае звычку паўтарацца. Не раз супрацьстаянне з кіроўным рэжымам прыводзіла да паразы апазіцыі. І не раз апаненты рэжыму вымушана выязджалі з роднай краіны за мяжу, дзе ўтваралі пэўныя структуры і працягвалі барацьбу. Але кіроўны рэжым рабіў усё магчымае, каб тым ці іншым чынам такія структуры перасталі існаваць: акты тэрарызму, захоп у закладнікі сваякоў лідараў апазіцыі, рэпрэсіі ў адказ на дзеянні сіл за мяжой, вярбоўка і прапаганда. І часам гэтыя высілкі мелі поспех.

Ці былі ў гісторыі прыклады, калі апазіцыя за мяжой самастойна спыняла сваё існаванне ў жаданні паразумецца з рэжымам? Якія вынікі былі ў такіх дзеянняў і да чаго ў выніку яны прыводзілі? Ці магчымы пачатак нацыянальнага прымірэння ў краіне, калі аўтарытарны рэжым застаецца, а апазіцыя адыходзіць? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з кандыдатам гістарычных навук, маяністам Яўгенам Красуліным