euroradio.fm

Заклікі Паўла Латушкі да Еўрасаюза ўвесці новыя санкцыі супраць “Беларуськалію” праз датычнасць апошняга да незаконнага вывазу ўкраінскіх дзяцей, выклікалі абурэнне з боку Валерыя Кавалеўскага. Маўляў, трэба думаць пра нацыянальныя беларускія інтарэсы найперш, а не пра інтарэсы іншых краін. Яны пра свае інтарэсы могуць самі паклапаціцца, а нам трэба думаць, як канчаткова не страціць сваю краіну. І гэта дыскусія пра нацыянальныя інтарэсы выглядае актуальнай на фоне перамоў Варшавы з Мінскам, дыялогу рэжыму Лукашэнкі з Вашынгтонам ды іншых непублічных (пакуль) кантактаў беларускага боку з еўрапейскімі палітыкамі.

Ці адпавядаюць патрабаванні накласці санкцыі на беларускае прадпрыемства “за ўкраінскіх дзяцей” нашым нацыянальным інтарэсам? Зыходзячы з чыіх нацыянальных інтарэсаў асобныя еўрапейскія краіны пачынаюць дыялог з рэжымам Лукашэнкі? Калі і на чыіх умовах можа адбыцца сустрэча Лукашэнкі і Трампа? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае кіраўнік Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, намеснік кіраўніцы Аб’яднанага пераходнага кабінета, сябра Каардынацыйнай рады Павел Латушка

Палітвязні, дыверсія на мяжы і шпіёнскі скандал — Еўразум за 7 кастрычніка | Новости Беларуси за 7 октября by Euroradio

Былы кіраўнік Федэральнай разведвальнай службы Германіі Аўгуст Ханінг стаў адным з фігурантаў найгучнейшага шпіёнскага скандалу ў Еўропе XXI стагоддзя. 6 кастрычніка ён быў затрыманы па падазрэнні ў супрацоўніцтве з замежнымі спецслужбамі і дзяржаўнай здрадзе. Як паведамляе часопіс Der Spiegel, Ханінг перадаваў аналітычныя матэрыялы, падрыхтаваныя на аснове сакрэтнай разведвальнай інфармацыі, у Азербайджан. Не Расія, канешне, і не Кітай, але тым не менш…

Чым адметны скандал з удзелам былога кіраўніка нямецкай разведкі? Чаму еўрапейскія палітыкі раптам перасталі “хавацца па кутах” ад Рыжанкова? Хто стаіць за “школьнымі пратэстамі” ў Францыі? Гэтыя ды іншыя тэмы абмяркоўваем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з палітычным аглядальнікам, гісторыкам Аляксандрам Фрыдманам

Лукашэнка не супраць сустрэцца з Дональдам Трампам, але сустрэча не павінна адбывацца толькі дзеля самой размовы. Маўляў, “Мінск не гатовы ісці на яе любой цаной і не мае намеру займаць пазіцыю таго, хто просіць”. З такой заявай выступіў лукашэнкаўскі міністр замежных спраў Рыжанкоў. Той самы, які ніводнага разу не быў дапушчаны да амерыкана-беларускіх перамоў на чале з Джонам Коўлам. Што ж да пытанняў, якія цікавяць амерыканскі бок, то Рыжанкоў назваў нелегальную міграцыю, трансгранічную злачыннасць, незаконны абарот зброі і наркотыкаў, а таксама гандаль людзьмі. Адметна, што ў дзень, калі гэтая частка інтэрв’ю Рыжанкова расійскаму агенцтву была апублікавана, міністр унутраных спраў Латвіі Яніс Домбрава паведаміў пра тое, што група як мінімум з 20 мігрантаў пад кіраўніцтвам людзей у масках спрабавала незаконна перасячы беларуска-латвійскую мяжу.

Што азначаюць насамрэч словы Рыжанкова, на якую рэакцыю і на каго яны разлічаны? Па якіх кутах еўрапейскія палітыкі хаваліся ад Рыжанкова і ці не варта ім і надалей працягваць гэта рабіць? Як вайна ўплывае на наладжванне адносін ЕС з Мінскам і ці варта чакаць кардынальных змен у адносінах цягам года? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё з дацэнткай, кандыдаткай гістарычных навук, эксперткай па міжнароднай палітыцы Розай Турарбекавай

Уцечка аміяку на заводзе ў Гомелі і вярбоўка беларусаў на вайну — Еўразум за 6 кастрычніка | Новости Беларуси за 6 кастрычніка by Euroradio

Новае беларускае падраздзяленне фарміруецца ва Узброеных сілах Украіны. Дакладней — у Ваенна-марскіх сілах Украіны. Спецрота БПЛА “Воля” будзе там часткай 447-га асобнага батальёна. Ля вытокаў стварэння беларускай спецроты стаіць вядомы ўжо гледачам нашага канала добраахвотнік Мікіта “Аксон” Забуга.

Навошта ствараць яшчэ адну беларускую структуру ў складзе УСУ, а не ўзмацняць ужо існуючыя? Якія задачы будзе выконваць спецрота “Воля” і ці дапусцяць да камандавання беларускіх афіцэраў? Як вырашаюцца пытанні з легалізацыяй, выплатамі і ўсе астатнія праблемы, з якімі сутыкаюцца беларускія добраахвотнікі і іх родныя ва Украіне? На гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказвае выконваючы абавязкі камандзіра спецроты БПЛА “Воля” Ваенна-марскіх сіл Украіны Мікіта Забуга

Дональд Трамп вылучыў свайго “неверагодна паспяховага пасланніка па Беларусі” Джона Коўла на пасаду спецыяльнага пасланніка прэзідэнта па пытаннях закладнікаў. А Лукашэнка свайму баявому начальніку Генштаба Муравейку вызначыў працоўную функцыю ў Адміністрацыі — аналізаваць TikTok. І ўсё гэта адбываецца на фоне “лёгкай адлігі” паміж Варшавай і Мінскам і настойлівых заяў Марыі Калеснікавай пра неабходнасць больш актыўна Еўрасаюзу шукаць шляхі для наладжвання адносін з рэжымам Лукашэнкі.

Выйграе ці прайграе “беларускі перамоўны трэк” ад пашырэння паўнамоцтваў Коўла? Ці здолее былы начальнік Генштаба справіцца з TikTok? Што стаіць за імкненнем Сікорскага паразумецца з Лукашэнкам і ці дапамагае яму ў гэтым пазіцыя Марыі Калеснікавай? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аналітык Віталь Цыганкоў

Чарговае выказванне чарговага “харошага рускага” на тэму “Белоруссии” і яе культурнай спадчыны выклікала абурэнне, іронію і шмат разваг пра страчаныя фрагменты свайго, беларускага. Ці аддадзенага іншым народам.

Як увогуле можна некаму аддаць нейкія часткі сваёй гісторыі ці культурнай спадчыны? Ці сапраўды для беларусаў прасцей нешта аддаць суседзям, каб пазбегнуць сваркі і супрацьстаяння, чым адстойвасць сваю частку агульнай спадчыны? Што мы ўжо страцілі і ці магчыма гэта вярнуць — якія ёсць гістарычныя прыклады? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем у жывым эфіры Еўрарадыё з кандыдатам гістарычных навук, аглядальнікам Яўгенам Красуліным

У сітуацыі, калі палітыкі, актывісты ці проста чытачы выказваюць незадаволенасць працай медыя і журналістаў, нічога новага няма. Не так напісалі, не таго пакрытыкавалі, на таго ўвагі недастаткова звярнулі — такое гучала не аднойчы ў адрас любога СМІ. Асабліва любяць гэтую тэму палітыкі, якім перападае крытыкі ад журналістаў. Прычым як ад улады, так і з апазіцыі. Журналісты адстойваюць сваё права на крытыку. Але ім кажуць, што гэтым правам валодае і іншы бок.

Дзе мяжа паміж нармальнай публічнай крытыкай медыя і палітычным ціскам на іх? Ці азначае незалежнасць медыя, што грамадства не можа пытацца пра якасць іх працы, выбар тэм і экспертаў, стандарты? Якія ўвогуле могуць быць механізмы падсправаздачнасці медыя, каб гэта не ператваралася ні ў ціск праз донараў, ні ў карпаратыўнае “нас нельга чапаць”? Пра гэта і шмат што іншае мы і разважаем з доктаркай навук у галіне камунікацыі, даследчыцай медыя, улады і гендару, заснавальніцай аналітычнай платформы “Кантрапункт” Ірынай Сідорскай

Міф пра "якасць савецкай адукацыі" і заявы Ціханоўскага пра СМІ — Еўразум за 5 кастрычніка | Новости Беларуси за 5 октября by Euroradio