Nauka Jazdy z instruktorką Małgosią

Przejście dla pieszych i przejazd dla rowerzystów – Znak D-6b „przejście dla pieszych i przejazd dla rowerzystów” oznacza miejsce na drodze przeznaczone jednocześnie do przekraczania jezdni przez pieszych oraz do przejazdu rowerzystów, wyznaczone i oznakowane znakami drogowymi. Informuje kierujących, że zbliżają się do obszaru o podwyższonym ryzyku, w którym ruch pieszych i rowerów odbywa się w poprzek jezdni. Kierujący pojazdem, zbliżając się do tego miejsca, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu i rowerzyście znajdującemu się na przejeździe. Oznaczenie to może występować jako jedno wspólne przejście i przejazd lub jako dwa wyraźnie rozdzielone elementy infrastruktury.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Przejście dla pieszych i przejazd dla rowerzystów

Przejazd dla rowerów – wyznaczone miejsce na jezdni lub na skrzyżowaniu, przeznaczone do przekraczania jezdni przez rowerzystów, oznaczone  znakiem pionowym D‑6a oraz poziomym oznakowaniem P‑11. Rowerzysta korzystający z przejazdu ma pierwszeństwo przed pojazdami skręcającymi, jeśli sygnalizacja świetlna lub znaki tego nie zmieniają. Przejazdy dla rowerów stosuje się głównie w celu bezpiecznego przecięcia dróg rowerowych z jezdnią lub chodnikiem, a także przy skrzyżowaniach, gdzie rowerzysta może poruszać się prosto lub zmieniać kierunek ruchu. Kierowcy pojazdów są zobowiązani do zachowania szczególnej ostrożności i ustąpienia pierwszeństwa rowerzystom korzystającym z przejazdu jeżeli znaki lub sygnalizacja nie wskazują inaczej.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Przejazd dla rowerów

Przejście dla pieszych – wyznaczona pasami drogowymi „zebra” (znak poziomy P-10) oraz oznakowana znakiem pionowym D-6 „przejście dla pieszych”, a w razie potrzeby także sygnalizacją świetlną, powierzchnia jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska, przeznaczona do przekraczania przez pieszych. Służy zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu i umożliwia legalne przechodzenie drogi. Pieszy ma pierwszeństwo przed pojazdami, gdy znajduje się na przejściu lub wchodzi na nie, i powinien korzystać z przejścia w odległości do 100 m od miejsca przejścia. Poza przejściem przechodzenie jest dozwolone tylko, gdy najbliższe jest dalej niż 100 m; pieszy zachowuje szczególną ostrożność i ustępuje pierwszeństwa pojazdom. Przechodzenie w miejscach o ograniczonej widoczności oraz na autostradach i drogach ekspresowych jest zabronione.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Przejście dla pieszych

Przejście dla pieszych – wyznaczona pasami drogowymi „zebra” (znak poziomy P-10) oraz oznakowana znakiem pionowym D-6 „przejście dla pieszych”, a w razie potrzeby także sygnalizacją świetlną, powierzchnia jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska, przeznaczona do przekraczania przez pieszych. Służy zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu i umożliwia legalne przechodzenie drogi. Pieszy ma pierwszeństwo przed pojazdami, gdy znajduje się na przejściu lub wchodzi na nie, i powinien korzystać z przejścia w odległości do 100 m od miejsca przejścia. Poza przejściem przechodzenie jest dozwolone tylko, gdy najbliższe jest dalej niż 100 m; pieszy zachowuje szczególną ostrożność i ustępuje pierwszeństwa pojazdom. Przechodzenie w miejscach o ograniczonej widoczności oraz na autostradach i drogach ekspresowych jest zabronione.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Przejście dla pieszych

Przejście sugerowane – miejsce na jezdni, drodze dla rowerów, torowisku tramwajowym wyznaczone do przechodzenia pieszych, które nie jest przejściem dla pieszych w rozumieniu przepisów ruchu drogowego, np. nie ma znaków pionowych „D-6” ani poziomego oznakowania typu „zebra” oznaczających przejście dla pieszych. Kierowcy nie mają obowiązku zatrzymania pojazdu, jednak powinni zachować szczególną ostrożność i umożliwić pieszym bezpieczne przejście, jeżeli jest to możliwe. Przejścia sugerowane stosuje się najczęściej w strefach zamieszkania, wzdłuż ulic osiedlowych lub przy szkołach, aby wskazać pieszym preferowaną trasę przez jezdnię, zwiększając bezpieczeństwo ruchu. Przejście sugerowane jest dostosowane technicznie, np. przez obniżony krawężnik czy elementy nawierzchni ułatwiające przejście.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Przejście sugerowane

Przystanek – miejsce zatrzymywania się pojazdów wykonujących regularny przewóz osób w publicznym transporcie zbiorowym, oznaczone znakami D-15 lub D-16, przeznaczone do wsiadania i wysiadania pasażerów. Komunikacja zbiorowa to przewóz ogólnodostępny według rozkładu na stałej trasie i przystankach, realizowany autobusami miejskimi, tramwajami, trolejbusami lub pociągami pasażerskimi przez operatora z licencją nadaną przez gminę, starostę, marszałka lub ministra. Kierujący musi umożliwić autobusowi włączenie się do ruchu, a przy przystanku tramwajowym bez wysepki zatrzymać pojazd. Zabrania się zatrzymywania pojazdu <15 m od słupka. Pojazdy prywatne i okazjonalne, w tym samochody osobowe, busy firmowe, autokary turystyczne i taxi, nie korzystają ze szczególnych uprawnień przystanku i podlegają ogólnym zasadom zatrzymania i postoju, zachowując ostrożność wobec wsiadających i wysiadających pasażerów.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Przystanek

Strefa zamieszkania – wyznaczony i oznakowany znakami drogowymi obszar w ruchu drogowym, obejmujący drogi publiczne lub drogi wewnętrzne udostępnione do użytku publicznego, na którym ruch pojazdów jest podporządkowany ruchowi pieszych. Pieszy ma bezwzględne pierwszeństwo przed pojazdami i może poruszać się swobodnie po całej dostępnej przestrzeni, w tym po jezdni, a kierujący pojazdem ma obowiązek ustąpić pieszemu w każdym przypadku. Na terenie strefy zamieszkania obowiązuje ograniczenie prędkości do 20 km/h. Postój i parkowanie pojazdów są dozwolone wyłącznie w miejscach wyznaczonych. Urządzenia uspokojenia ruchu, w tym progi zwalniające, nie muszą być oznaczone znakami pionowymi. Wyjeżdżając ze strefy zamieszkania, kierujący pojazdem ma obowiązek ustąpić pierwszeństwa wszystkim uczestnikom ruchu drogowego.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Strefa zamieszkania

Autostrada – droga publiczna o najwyższym standardzie bezpieczeństwa i przepustowości, przeznaczona do ruchu pojazdów samochodowych, umożliwiająca szybki i płynny przejazd na średnie i długie odległości. Posiada dwie lub więcej jezdni, różną ilość pasów ruchu w różnych kierunkach, zjazdy i wjazdy wyłącznie w wyznaczonych miejscach. Autostrady wyposażone są w MOP-y (miejsca obsługi podróżnych), bramki poboru opłat i węzły drogowe. Skrzyżowania są zawsze bezkolizyjne. Ruch pieszych, rowerów, pojazdów wolnobieżnych oraz czterokołowców, np. quadów czy mikrosamochodów ważących mniej niż 350 kg, jest zabroniony. Dopuszczalna prędkość wynosi 140 km/h dla samochodów osobowych. Oznacza się ją znakami D-9 i D-10.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Autostrada

Droga ekspresowa – droga publiczna o zwiększonym bezpieczeństwie ruchu i wysokiej przepustowości, przeznaczona do ruchu pojazdów samochodowych, umożliwiająca szybki i płynny przejazd na średnie i długie odległości. Większość odcinków ma dwie jezdnie, ale istnieją też odcinki jednojezdniowe. Skrzyżowania są zazwyczaj bezkolizyjne, choć na niektórych jednojezdniowych mogą występować również te kolizyjne. Drogi ekspresowe posiadają różną ilość pasów ruchu w różnych kierunkach, miejsca awaryjnego postoju oraz ograniczony dostęp, umożliwiający wjazd i zjazd tylko w wyznaczonych miejscach. Ruch pieszych, rowerów, pojazdów wolnobieżnych oraz czterokołowców, np. quadów czy mikrosamochodów ważących mniej niż 350 kg, jest zabroniony. Dopuszczalna prędkość wynosi 120 km/h na odcinkach dwujezdniowych i 100 km/h na jednojezdniowych. Oznacza się ją znakami D-7 i D-8.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Droga ekspresowa

Droga wewnętrzna – Drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, które nie są zaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych (krajowych, wojewódzkich, powiatowych ani gminnych) oraz nie są zlokalizowane w pasie drogowym drogi publicznej. Drogi wewnętrzne znajdują się najczęściej na terenach prywatnych lub zarządzanych przez określone podmioty, takie jak osiedla mieszkaniowe, zakłady pracy, centra handlowe czy parkingi. Na drogach wewnętrznych co do zasady nie obowiązują przepisy Prawa o ruchu drogowym, chyba że obszar ten został objęty Strefą ruchu lub Strefą zamieszkania. Droga wewnętrzna przeznaczona wyłącznie do ruchu pieszych, osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, rowerów, hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego jest w rozumieniu przepisów drogą rowerową.

Rozdział: Terminologia drogowa; Podrozdział: Droga; Odcinek: Droga wewnętrzna