We hebben het vaak erg druk, met een volle agenda, mailbox, to-do-list, targets, verwachtingen van mensen om ons heen én van onszelf. Je hebt kortom veel te doen. Maar de vraag is: is dat ook wat je zou moeten doen? Wie bepaalt er eigenlijk wat je zou moeten doen?  Daar gaan we naar kijken, en een centraal begrip daarin is ‘roeping’. Dat doen we aan de hand van Matteüs 4:17-25 en 28:16-20, waarin Jezus zijn leerlingen een duidelijke roeping meegeeft, die ook voor ons erg relevant is.

Dienstpagina / YouTube / Instagram / X

Hoe kom je nu tot een werkelijk goed leven? En wat is een echt goed leven precies? Het zijn eeuwenoude vragen en nog steeds actueel. We staan bij een tekst die het heel concreet maakt over wat wel en niet bij een goed leven past. En het laat ook zien hoe je tot zo'n leven komt. Welkom om hierover mee te denken! 

Het leven kan behoorlijk veeleisend zijn en daarom kunnen we allemaal wel (nieuwe) kracht en energie gebruiken. Kracht en energie is precies wat er bij Jezus Christus te vinden en te krijgen is. We denken erover na hoe we daar zicht op krijgen en toegang toe vinden. Welkom!

Op Goede Vrijdag staan we stil bij de dood van Jezus aan het kruis. Een verschrikkelijk kwaad. Waar desondanks toch zoveel goeds uit voortkwam. Hoe dat kan – daar staan we bij stil. Welkom in deze sobere dienst.

Vandaag is het Palmpasen. We denken terug aan de dag dat Jezus Jeruzalem binnenkwam en mensen Hem als Koning onthaalde. Eeuwen eerder kwam Gods aanwezigheid ook diezelfde poorten binnen en danste David voor de Ark. Wat als Jezus ook vandaag onze poorten binnen wil rijden? 

Je hebt schuldigen en onschuldigen, kwaaddoeners en zij die kwaad gedaan wordt. Al is lang niet iedereen in te delen volgens deze lijnen – velen hebben ook iets van beiden in zich. Jezus staat overduidelijk aan de kant van de onschuldigen. Toch krijgt hij de straf van een schudlige. Hij die alleen goed deed, wordt kwaad gedaan. We staan er bij stil wat dit betekent voor zowel de schuldigen als de onschuldigen van deze wereld. En we staan stil wat dit betekent voor ons – of we onze onschuld behouden hebben of allang verloren.

Op elke plek en in ons, mag iets van Jezus, iets van de vrede van Gods nieuwe wereld zichtbaar worden. In ieder van ons. In jou, in mij. Kijk maar eens even om je heen. Dat is nogal wat. Bij de een is het makkelijk te merken, bij de ander moet je even blijven zoeken. 😊 En in hoe je als kerk bent, straalt ook iets uit van Gods nieuwe wereld. Prachtig natuurlijk, maar hoe werkt dat dan? Het werkt door naar Jezus te kijken en Jezus te volgen. Vandaag lezen we een verhaal waarin Jezus iets van Gods nieuwe wereld laat zien. Daarin zien we dat Jezus’ overwinning zonder slag of stoot ging, dat we ons kunnen oefenen in vrede, door ons oordeel uit te stellen, geen wraak te nemen, maar dit in vertrouwen aan God over te laten.

Hoe langer hoe meer wordt in de levensbeschrijvingen van Jezus duidelijk dat zijn weg geen weg van snel succes en een onmiddellijke overwinning zal worden, maar dat zijn weg eerst een weg van lijden en verlies zal zijn. Dit is duidelijk niet iets wat Jezus tragisch genoeg overkomt, maar hij gaat dit welbewust tegemoet. Jezus leert zelfs dat dit ook het patroon van zijn volgelingen zal moeten zijn – Ze moeten kunnen lijden en verliezen, willen ze daadwerkelijk kunnen leven en winnen. Het is misschien wel een van de uitspraken van Jezus die het moeilijkst te aanvaarden zijn voor ons mensen… Maar het zou zomaar kunnen dat het de weg naar het werkelijke leven wijst.

Wat hebben een schaap en een aambeeld met reflectie op ons geloof te maken? Samen gaan we ontdekken dat het soms noodzakelijk is om ons geloof te analyseren en misschien zelfs te ontleden om het daarna opnieuw op te bouwen. De uitdaging daarbij is om tegelijkertijd te leren om vast te houden én los te laten. Met ruimte voor zowel zekerheid en duidelijkheid, als voor verwondering en openheid.