
Sign up to save your podcasts
Or


De Israëlieten zitten nog altijd in gevangenschap / ballingschap in Babylonië met weinig hoop voor een goede toekomst (ze zijn immers alles kwijt en ze stellen nauwelijks nog iets voor). God spreekt hen via Jesaja moed en hoop in. God voorzegt dat er hulp uit onverwachte hoek zal komen via een koning met de naam Kores. Dankzij hem zullen zij terugkeren naar Jeruzalem en de tempel kunnen opbouwen. Deze Kores wordt Gods knecht en gezalfde genoemd – termen die normaliter op David en zijn dynastie werden geplakt. Dit ‘huis van David’ is echter ten onder gegaan, maar God geeft zijn plannen niet op en gebruikt daarvoor deze heidense koning. Terwijl het Babylonië van toen nog de grootmacht is, wordt dus al deze koning aangekondigd (die idd later de koning van de Meden en de Perzen blijkt te zijn, het rijk dat Babylonië verslaat). We gaan hier verder op in, in relatie tot ons leven van vandaag.
Voorganger: Maurits Amoureus. Het Nieuwe Testament begint met het verhaal van een wat verwilderde man die in de woestijn leeft, sprinkhanen en honing eet en zijn haar nooit knipt: Johannes de Doper. Hijdoopt en preekt, en als je zijn boodschap zou samenvatten, dan preekte hij eigenlijk de hele tijd over bekering: "Het koninkrijk van God komt eraan, dus bekeer je." Als zijn neefJezus daarna gaat preken, in steden en dorpen, is zijn eerste boodschap vrijwel hetzelfde: "Bekeer je, want het koninkrijk van God is binnen handbereik." En als Johannes vermoord isen Jezus naar de hemel is gegaan, houdt Petrus op de eerste dag van de eerste kerk zijn eerste preek. Hij vertelt over Jezus' kruisiging en opstanding, en de mensen die luisterenworden diep geraakt. Ze vragen: "Petrus, wat moeten we nu doen?" En Petrus antwoordt: "Bekeer je." Johannes, Jezus, Petrus, allemaal beginnen ze met dit thema. Bekering komtoveral in de Bijbel terug, en deze preek gaat er over.
De preek van zondag gaat over de vraag die aan Adam en Eva gesteld wordt vlak na wat we klassiek de zondeval noemen. Adam en Eva hebben gedaan wat niet mocht, en daarmee de perfecte harmonie van de tuin van God in één klap doorbroken. Vlak daarna zoekt God ze op en vraagt: Adam, waar ben je? In deze vraag gebeurt heel veel: het benadrukt de kloof die er nu is tussen God en mensen, maar het laat ook zien dat God naar ons op zoek is. Wat betekent dit voor ons vandaag, waar zien we die kloof? En wat gebeurt er als je gevonden wordt?
In de bijbel kiest God steeds – Abraham en zijn spoor het volk Israel. Dat doet God met een bepaalde reden, namelijk om hen tot zegen van alle volken te laten zijn. Israël faalt in die roeping en laat na waarvoor God hen gekozen had (erger nog: het gaat met hen van kwaad tot erger). Ze worden hiervoor geoordeeld en komen in ballingschap in Babylonië. Via Jesaja richt God zich toch tot de Israëlieten daar en nog altijd blijken ze zijn 'uitgekozen volk' te zijn. Dit moet vast troostrijk en hoopvol voor hen geweest zijn (dat hoewel ze zo weinig voorstellen en er zo weinig van gemaakt hebben, nog altijd uitgekozen zijn door God). Het geeft ook nog altijd een verantwoordelijkheid.
We kijken naar de laatste twee hoofdstukken uit het bijbelboek Jona, waarbij we Jona de grote stad Nineve zien binnenlopen (hoofdstuk 3) en een gesprek volgen tussen de profeet en God (hoofdstuk 4). Jona heeft grote moeite met de genade van God voor anderen, hoewel hij zelf dankbaar gebruik heeft gemaakt van de tweede kans die hij zelf van God kreeg!
Welkom bij de dienst van Noorderlicht Blijdorp. Vandaag gaat Maurits Amoureus voor.
Het is 587 (voor Christus). De stad Jeruzalem is belegerd. Jeremia de profeet zit gevangen. En dan krijgt hij een bizar verzoek. Wat hou je over als de orde zoals wij die kennen- in de wereld, in onze samenleving, in je eigen leven – voorbij gaat? Daarover gaat het vanmorgen.
In de Bijbel lees je voortdurend dat God Israëls God is en zeker in Jesaja wordt hij voortdurend zo genoemd. Dat kan voor ons wat ongemakkelijk voelen – want ja, we voelen ons ook ongemakkelijk bij (de staat) Israël en willen daar misschien ook niet (meer) mee geassocieerd worden… Maar God associeert zich dus wel met Israël… Nu is de staat Israël nu ook weer niet hetzelfde als het volk Israël toen… Maar toch, het ongemak kan blijven. Nu is Israël eigenlijk nooit iets geweest om heel trots op te zijn (voortdurend struikelen ze, hebben ze moeite om God te dienen, zijn ze opstandig, vergeten God, of doen zelfs alles wat God verboden heeft, etc.). Ze halen Gods naam naar beneden, ze beschamen God zou je zeggen… En toch blijft God zich maar ‘de God van Israël’ (of koning van Israël, of Schepper van Israël, of bevrijder van Israël). Wat zegt het ons dat God zich zo verbindt met Israël? Moeten we dan Israël ook nu hoog houden en/of steunen? Of is die uitdrukking ‘God van Israël’ nu wel zo’n beetje verleden tijd en kunnen we dat achter ons laten? Of kunnen we zelfs blij zijn dat God zich zo laat kennen als de God van Israël? Dat soort vragen bespreken we.
andaag staat het thema ‘gsatvrijheid’ centraal. Arjen van Wijk gaat vandaag voor. We lezen uit Hebreeën 13:2:
“Hou de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen ontvangen.”
“Don’t forget to show hospitality to strangers, for some who have done this have entertained angels without realizing it!”
Wie is God? Misschien wel de belangrijkste vraag die er is. Het bepaalt buitengewoon veel hoe je in het leven staat, wat je belangrijk vindt, waar je voor gaat, hoe je omgaat met anderen, etc. In dit eerste deel staan we stil bij de onvergelijkbaarheid van God en wat het besef hiervan ons brengt.