فیلم وداع – The Farewell یک فیلم خانوادگی در ژانر درام و کمدی محصول سال ۲۰۱۹ میلادی به کارگردانی لولا وانگ است. بازیگرانی چون آکوافینا و تزی ما در این فیلم بازی کرده‌اند.

«وداع»، دومین فیلم لولو وانگ، داستانی چنان غنی از کمدی، دل‌شکستگی و عجایب خانوادگی دارد که فقط می‌تواند از زندگی واقعی ریشه گرفته باشد. که همین‌طور هم هست، این داستان اولین بار در سال ۲۰۱۶ در یک قسمت از برنامه «زندگی آمریکایی» پخش شد.

فیلم پاپیون – Papillon اثری سینمایی در ژانر درام، جنایی، و سرگذشت‌نامه‌ای به کارگردانی فرانکلین جی. شافنر است. این فیلم محصول سال ۱۹۷۳ فرانسه و ایالات متحدهٔ آمریکا است و بر اساس رمانی واقعی از آنری شاریر به همین نام و با بازی استیو مک‌کوئین و داستین هافمن ساخته شده‌است.

این فیلم در رشتهٔ بهترین موسیقی متن نامزد جایزهٔ اسکار شد. جری گلدسمیت موسیقی متن این فیلم را ساخته‌است.(در سال ۲۰۱۷ مجدداً فیلم دیگری به نام پاپیون به کارگردانی مایکل نوئر و با بازی چارلی هونام و رامی ملک ساخته شد.)

فیلم ابد و یک روز به کارگردانی و نویسندگی سعید روستایی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان محصول سال ۱۳۹۴ است. این فیلم محصول کشور ایران، به سبک اجتماعی (درام) است.

« ابد و یک روز » داستان تکراری و شنیده شده ای دارد که پیش از این بارها توسط فیلمسازان دیگر دستمایه ساخت یک فیلم بلند سینمایی شده است. داستان خانواده ای از طبقه پائین شهر که قرار است با ورود یک خواستگار و مسائلی که پیرامون این اتفاق رخ می دهد، تماشاگر را به دنیای تاریک این خانواده هدایت کند و زندگی شان را مقابل دیدگان مخاطب قرار دهد.

فیلم “بلک کلنزمن – BlacKkKlansman” یک اثر بیوگرافی، کمدی-درام آمریکایی به کارگردانی اسپایک لی محصول ۲۰۱۸ است.

این فیلم برای رقابت در کسب نخل طلا هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد. همچنین در نود و یکمین دوره جوایز اسکار در ۶ رشته نامزد شد و در نهایت اسپایک لی جایزه اسکار بهترین فیلم نامه اقتباسی را در این مراسم از آن خود کرد.

به جرات می‌توان گفت اسپایک لی در اکثر فیلم‌هایش دغدغه نژاد پرستی را داشته است. گاهی در لفافه و گاهی همچون در فیلم BlacKkKlansman کاملا صریح و آشکار این موضوع را ریشه‌یابی می‌کند.

فیلم آپارتمان – The Apartment اثری کمدی-رمانتیک به کارگردانی بیلی وایلدر کارگردان آمریکایی است که در سال ۱۹۶۰ توزیع شد و در زمان خود موفقیت بسیاری کسب کرد و تا ساخته شدن فهرست شیندلر آخرین فیلمی سیاه و سفیدی بود که در قرن بیستم جایزه اسکار بهترین فیلم سال را برنده شد.

این فیلم در ایران و با دوبله زیبای فارسی به گویندگی استاد منوچهر نوذری به جای جک لمون به نمایش درآمد. آپارتمان در سی و سومین دوره جوایز اسکار موفق به نامزدی در ده بخش و برنده پنج جایزه اسکار شد.

فیلم “هجوم” یک اثر جنایی به کارگردانی شهرام مکری است. این فیلم در بخش پانورامای شصت و هشتمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم برلین نمایش یافت و نامزد جایزهٔ تدی شد.

شهرام مکری، فیلم نامه نویس، تدوینگر و کارگردان سینما متولد ۱۳۵۷ در کرمانشاه است. او دارای مدرک کارشناسی کارگردانی سینما از دانشگاه سوره است. مکری با ساخت فیلم «ماهی و گربه» توانست جایزه ویژه بخش افق‌های جشنواره فیلم ونیز را در سال ۲۰۱۳ به‌دلیل «محتوای خلاقانه» از آنِ خود کند.

فیلم آشوب – Ran اثری حماسی به کارگردانی آکیرا کوروساوا محصول سال ۱۹۸۵ است که از روی نمایشنامه شاه لیر شکسپیر ساخته شد.

این فیلم یکی از بهترین اقتباس‌‌هایی است که از آثار شکسپیر انجام شده‌است و به باور بسیاری آخرین شاهکار کوروساوا است. آشوب آخرین فیلمنامه کوروساوا است که با فرد یا افراد دیگری به‌طور مشترک نگاشته شده‌است.

در این فیلم تاتسویا ناکادای بازیگر قدیمی ژاپنی که در فیلم‌های دیگری از کوروساوا (مانند یوجیمبو، ۱۹۶۱) نقش آفرینی کرده بود، نقش اصلی را ایفا می‌کند.

فیلم “درخشش – The Shining” فیلمی در ژانر ترسناک روانشناسانه محصول آمریکا و بریتانیا به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی استنلی کوبریک است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. فیلم‌نامه این کار را کوبریک و دایان جانسون، رمان‌نویس زاده آمریکا نوشتند. در این فیلم هنرپیشگانی همچون جک نیکلسون، شلی دووال و دنی لوید به ایفای نقش پرداخته‌اند.

درخشش تنها فیلم کوبریک در ژانر وحشت محسوب می‌شود. این فیلم بر اساس داستانی به همین نام از استیون کینگ ساخته شد.

«درخشش» به اثری متفاوت و در عین حال خارق‌العاده تبدیل شد که مستقیما از ذهن وسواسی کوبریک بیرون آمده است. البته تلاش عوامل و بازیگران فیلم در خاص کردن آن بی‌تأثیر نبوده است. ساخت این فیلم به اندازهٔ خود فیلم جالب توجه بوده است.

فیلم “ویتالینا وارلا – Vitalina Varela” به کارگردانی پدرو کوستا محصول سال ۲۰۱۹ است. این فیلم درباره‌ زنی است که رازهایی را درباره‌ شوهرش که مرده کشف می‌‌کند.

در این فیلم شخصیت‌ها همه صحنه‌ها را در سایه‌ها می‌گذرانند، به فضا خیره می‌شوند و از برقراری ارتباط چشمی با یکدیگر خودداری می‌کنند. هرگز کسی لبخند نمی‌زند. بیشتر گفتگوها در فیلم به صورت مونولوگ و تقریباً هرگونه تبادل مکالمه صورت می‌گیرد. از اینها می‌آموزیم که ویتالینا در سال ۱۹۸۲ با ژواکیم ازدواج کرده بود، مدتی پس از آن آنها شروع به ساختن خانه‌ای در کیپ ورد کردند.

او به لیسبون رفت، یک بار برگشت، و پس از آن کاملاً ناپدید شد، هرگز دوباره در تماس نماند. ویتالینا می آموزد که او در برخی مواقع در زندان بود، اما هرگز درنیافت که چرا او را بدون حتی یک کلمه ترک کرد. برخی استدلال می کنند مهم نیست که غم و اندوه او بسیار سخت است, و در حالی که چیزی در این مورد وجود دارد , امتناع فیلم حتی اشاره به اینکه چرا جدا از فقر در خانه شوهرش باقی می‌ماند ( بدون ذکر اینکه چگونه از مرگ او مطلع شده ) .

فیلم «رگ خواب» به کارگردانی و تهیه‌‌کنندگی حمید نعمت‌‌الله و نویسندگی معصومه بیات، محصول سال ۱۳۹۴ است که در سال ۱۳۹۶ اکران شد.

«رگ خواب» چهارمین ساخته‌ی سینمایی حمید نعمت‌الله است و فیلم به داریوش مهرجویی تقدیم شده است. حضور لیلا حاتمی به عنوان نقش اصلی و البته قصه‌گوی فیلم در قامت یک نریتور، و تقدیم شدن آن به داریوش مهرجویی، ناخودآگاه بیننده را به یاد فیلم «لیلا»، اثر مهرجویی خواهد انداخت.

زیرا هم شخصیتی که لیلا حاتمی نقشش را بازی می‌کند بسیار شبیه به شخصیت لیلا است و هم اینکه قصه از زبان او روایت می‌شود و فیلم در حال نمایش تنهایی، سختی و درونیات و دغدغه‌های یک زن تنها و بی‌پناه است که قرابت‌هایی را در پیرنگ و مضمون دو فیلم به وجود می‌آورد.