گفتنش راحت نیست، بالا و پایین، کم و زیاد، و تغییرات مدام و گرفتگی. 

همیشه منتظری حالت بهتر بشه، ولی هیچ وقت تمام رخش رو نشون نمیده. این چه داستانیه؟ با سدیم والپرات و بقیه هم گویا هنوز نرسیدیم به اونجایی که باید برسیم. 

بشنوید این قسمت رو و نظراتتون رو برای من بنویسید. بزودی یک جایی درست میکنیم تا تبادل نظر کنیم.

نگاهی بسیار کوتاه و گذرا به حرف زدن با خویشتن، حوصله و میل جنسی، در افراد دچار اختلال دوقطبی . وارد جزییات نشدم. ولی بعدا خواهم شد. قدم به قدم . 

مشکلات افراد دچار دوقطبی را نمیتوان در این مجال خلاصه کرد. ما افراد عادی نیستیم. ذهنمان درگیر نگرانی های خودش است و یاری مان نمیکند. در اینجا کمی از مشکلات گفتم. 

اختلال دوقطبی همه چیزش هم بد نیست. گرچه شاید شما رو راهی دیار دیگر بکنه ولی بنظر میاد نکات مثبتی هم درش هست. گفته میشه ابتکار از اون جایی بیرون میاد که بی نظمی حاکمه. و دوقطبی کارش ایجاد بی نظمی و آشوب در ذهن هست.

در هیچ جای جهان چنین آشوبی بر پا نیست. 

طی درگیری های بسیاری که با خودم داشتم بالاخره بعد از سالها کش و قوس فهمیدم که "دیوانه " ام. هم خبر خوب و هم خبر بسیار دردناکی بود. خوب ، چون بالاخره فهمیدم مشکل کجاس و بد، که فهمیدم چقدر مشکل جدیه.