Έχουμε ντύσει τον θάνατο με μαύρο χρώμα αλλά ίσως τα πράγματα να είναι μαύρα μόνο γι'αυτούς που μένουν. Σε άλλους πολιτισμούς, παλιότερα και στον δικό μας, όταν φεύγει η ψυχή, γιορτάζεται ως η απελευθέρωση της και η ένωση της με το μεγάλο Ένα.

Γι'αυτό επιλέχθηκε το ίδιο εύθυμο και απαλό τραγούδι όπως στο 4ο επεισόδιο της σειράς.

Καλό καλοκαίρι σε όλες, όλα, όλους, ραντεβού κάτω απ'τον έναστρο καλοκαιρινό ουρανό.

Η υπερφυσική ιστορία του νεκρού αδελφού, που τον σηκώνουν από το μνήμα οι κατάρες της μάνας, για να εκπληρώσει την υπόσχεση που έδωσε, είχε, όπως μαρτυρούν οι πολλές παραλλαγές, ευρύτατη διάδοση όχι μόνο σε όλο τον ελληνικό χώρο, αλλά και στους βαλκανικούς και τους άλλους λαούς της Ευρώπης.

Η προέλευση του τραγουδιού αυτού έχει απασχολήσει πολύ τους μελετητές. Σήμερα όλοι συμφωνούν ότι το τραγούδι είναι από τα πιο παλιά ελληνικά τραγούδια και πλάστηκε πριν από τον 9ο μ.Χ. αιώνα στην περιοχή της Μ. Ασίας. Ακόμη υποστηρίζεται ότι ο μύθος του συνδέεται με την αρχαία μυθολογία, την επάνοδο του Άδωνη στη γη ή την ιστορία της Δήμητρας και της Κόρης.

ήλιος δε σου την είδε = Με τη φράση αυτή δηλώνεται η φροντίδα της οικογένειας για την τιμή, ασφάλεια και ομορφιά της κόρης.

προξενητάδες = Ο θεσμός του προξενιού, δηλ. του συνοικεσίου ήταν καθιερωμένος στον Ελληνικό χώρο. Οι προξενητάδες ήταν τα πρόσωπα που μεσολαβούσαν για τη σύναψη ενός γάμου.

Βαβυλώνα = Πρωτεύουσα της Βαβυλωνίας. `Ηταν χτισμένη πάνω στην αριστερή όχθη του ποταμού Ευφράτη. Οι Βαβυλώνιοι στην αρχαιότητα είχαν αναπτύξει σπουδαίο πολιτισμό και είχαν αποκτήσει πολύ πλούτο. Γνωστοί είναι οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας, που θεωρούνταν ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου.

Κριτής = εγγυητής

ανέσπα τα μαλλιά της = Τρόπος με τον οποίο οι γυναίκες εκδήλωναν τον πόνο τους

κατάρα = ευχή με αρνητικό περιεχόμενο. Η κατάρα εκτοξεύεται ενάντια σε κάποιον για να του συμβεί κάτι κακό.

Αφιερωμένο σε όλους, όλες, όλα όσα γνώρισα και όσα δεν θα πρόλάβω να γνωρίσω

Σύλληψη, σκηνοθεσία, αφήγηση:

Μάνος Ζούρας

Ακούγονται τα τραγούδια:

Forest Lullaby by LesfmMusic by ⁠⁠⁠Oleksii Kaplunskyi⁠⁠⁠ from ⁠⁠⁠Pixabay⁠⁠

Magic morning by PianoAmorMusic by ⁠PianoAmor⁠ from ⁠Pixabay

Disclaimer - προφανώς οι ρόλοι θα μπορούσαν να είναι ανάποδα με τις αγαπημένες αδερφές και τον κακό άνδρα ή οποιον άλλον συνδυασμό θέλουμε. Επειδή είναι

Αυτό το Δημοτικό το πρωτοάκουσα στην θεατρική ομάδα Άντωση και το αφιερώνω στα καλύτερα αδέρφια του κόσμου:

στον Δημήτρη, στην Πέννυ και στην Κάλλια

Σύλληψη, σκηνοθεσία, αφήγηση:

Μάνος Ζούρας

Ακούγονται τα τραγούδια:

Το σημερινό δημοτικό τραγούδι, ανήκει στα Γνωμικά τραγούδια.

"Με τη δημοτική ποίηση  ο λαός ζωντανεύει τη στιγμή, το γεγονός, ρωτά και αναρωτιέται, εκφράζει και γνωματεύει.

Το δημοτικό τραγούδι λειτούργησε για αιώνες ως μέσο εκπαίδευσης για πλήθος λαού, που το είχε ως μοναδικό τρόπο να εκφραστεί, αλλά και να γνωρίσει και να διδαχτεί από τη συσσωρευμένη σοφία του συνόλου.
“Το ποιητικό σύστημα του λαού είναι μια αυτοβιογραφία.  Μια αυτοβιογραφία εκατομμυρίων ανθρώπων.”  Ισμαήλ Κανταρέ

Γνωμικά: σύντομα, διδακτικά και επιγραμματικά ρητά και αποφθέγματα
Πολλὰ απ’ αυτὰ είναι πολύστιχα, τα περισσότερα όμως είναι δίστιχα που έχουν πάρει παροιμιακὸ χαρακτήρα. Απαντώνται και ως Λιανοτράγουδα, µαντινάδες (στην Κρήτη) και κοτσάκια (στην Νάξο).

Έχουν ηθικοδιδακτικό χαρακτήρα. Ο λαός έχει γνώμη, σκέψη. Φιλοσοφεί, και φιλοσοφώντας σχηματίζει και τα γνωμικά του αντλώντας τα από την ίδια του τη ζωή. Τα γνωμικά με τη συμπυκνωμένη πείρα και σοφία δίνουν ηθικές συμβουλές, υποδείξεις και παραινέσεις.

Τα γνωμικά συμβουλεύουν τι να κάνει ο άνθρωπος σε κάθε περίσταση της ζωής, εκφράζουν και διατυπώνουν με παραστατικό, περιεκτικό και, συνήθως, αλληγορικό τρόπο, σοφές γνώµες και λαϊκές ιδέες πάνω σε ποικίλα θέµατα τόσο συναισθηματικής φύσης, καθημερινής πρακτικής αλλά και διαχρονικών αξιών, όπως: την ομορφιά και τη λεβεντιά, τον μάταιο λόγο, Τη φιλία, τη σύνεση και σωφροσύνη, την υπομονή, τη φιλοδοξία, την περηφάνια, το θάνατο και τον ανθρώπινο πόνο, τον αδυσώπητο χρόνο, τις ανθρώπινες σχέσεις, την αμαρτία, το καλό και το κακό, το σεβασμό, την έχθρα, τη μοναξιά, και τόσα άλλα."

Πηγή: http://paradosilive.blogspot.gr/2010/01/blog-post_7651.html

Τι να κάνει ο άνθρωπος όταν δε μπορεί να μοιραστεί το συναίσθημα του με κανένα πλάσμα και με κανένα στοιχείο της φύσης;

Είμαστε πλάσματα που λέμε ιστορίες, που μοιραζόμαστε αυτά που νιώθουμε ελπίζοντας κάποιος να μας ακούσει ή ακόμα καλύτερα, να μας καταλάβει.

Όπως είχε πει ο Τζων Στάινμπεκ:

Με αγάπη

Το σημερινό δημοτικό τραγούδι, ανήκει στα Τραγούδια της Αγάπης.

συναίσθημα παλλόμενος και αντηχών

εις τας παράλογάς, επικρατεί και πληροί

εξ ολοκλήρου τα τραγούδια της αγάπης.

Βλέπεις εις αυτά συνειλεγμένα ως εις

ευώδεις ανθοδέσμας, ως εις αρμονικούς

στεφάνους, τα ευγενέστατα άνθητης ερωτικής ποιήσεως".(P. Ε. PAVOLINI)

Και κατά τον Νικόλαο Πολίτη:

Ή όπως το λέει ο αγαπημένος Ντίνος Χριστιανόπουλος:

 Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα: 

μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις. 
Πόσοι δεν έφαγαν τα νιάτα τους – 
μοιραίες βουτιές, θανατερές καταδύσεις, 
γράμπες, πηγάδια, βράχια αθέατα, 
ρουφήχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.

Αλίμονο αν κόψουμε τα μπάνια
Μόνο και μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι. 
Αλίμονο αν προδώσουμε τη θάλασσα 
Γιατί έχει τρόπους να μας καταπίνει. 
Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα: 
χίλιοι τη χαίρονται – ένας την πληρώνει.

Εγώ θα μοιραστώ το μότο μου το οποίο συνοψίζεται στο: "Ζήτω η ζωή, ζήτω η ομορφιά, ζήτω ο έρωτας" και θα νιώσω ότι έκανα το χρέος μου προς τον Έρωτα θεό, ο οποίος όπως γράφεται, λυγάει την ψυχή και των θεών και των ανθρώπων.

Με αγάπη

Το σημέρινο δημοτικό ανήκει στις Παραλογές. Πόσο όμορφη η σύνδεση της εσωτερικής κατάστασης της κόρης με τον υλικό κόσμο. Ο πόνος και το τραγούδι της είναι ικανά να γκρεμίσουν το γιεφύρι, να σταματήσουν το ποτάμι και να δημιουργήσουν μια ρωγμή στον υλικό και τον κόσμο των πνευμάτων ώστε να φανερωθεί το Στοιχειό του ποταμού.

Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής με τους ρυθμούς του τότε είχαν μια βαθιά σχέση με τα στοιχεία της φύσης. Μακάρι να την ξαναβρούμε κι εμείς.

Με αγάπη

Ακoύστηκαν τα τραγούδια

Forest Lullaby⁠music_for_video⁠

Ένα από τα πιο σκοτεινά μας δημοτικά τραγούδια. Ενώ απολαμβάνω το μυθικό στοιχείο αυτού του τραγουδιού, μου αρέσει παράλληλα να το κάνω αναγωγή σε κάτι συμβολικό. Μου αρέσει να βλέπω το στοιχειό ως σύμβολο για τις φαντασιώσεις του μυαλού μας. Σκέψεις και φαντασιώσεις οι οποίες μας εγκλωβίζουν και μας κρατούν στο σκοτάδι και μας παίζουν διάφορα παιχνίδια.

Ακoύστηκαν τα τραγούδια