"Blijf genieten en denk ook af en toe terug aan de wedstrijd tegen Amerika, want je kan enorm veel, zelfs meer dan je misschien zelf denkt" - Timo. Dit is een zin uit een briefje van een van mijn trainers toen ik zelf nog bij hockeyclub Amsterdam speelde. Hij was een van de weinige die precies wist hoe ik in elkaar stak. Helaas heb ik hier destijds te weinig waarde aan gehecht en komen de woorden nu pas jaren later heel hard binnen. Het zijn namelijk woorden die ik zelf dagelijks gebruik richting spelers en waarvan ik nu weet hoeveel impact ze maken. Bij mij kwam het niet aan, terwijl het briefje zo warm en liefdevol was geschreven en ik meer vertrouwen in mezelf zou kunnen vinden.
Mijn rugzak als professional heb ik op verschillende vlakken gevuld, naast mijn ervaringen op het veld, had ik klasgenoten die bij Ajax speelde en daar ook een heleboel doormaakte. Helaas waren wij als pubers niet altijd in staat om hier een kwetsbaar gesprek over te voeren en trokken we liever een masker op dan te delen hoe wij bepaalde situaties ervaarde. Ik deed dat zelf ook niet. De groepsdynamiek van topsporters onderling is best wel komisch, je weet van elkaars situatie en toch kom je er niet voor uit dat je het soms ook best lastig hebt. Gelukkig kregen wij, ondanks het feit dat we moesten slagen op school, de ruimte om plezier te hebben en te ontspannen, om even dat keurslijf te ontvluchten. Ik wens je weer veel luister plezier!