Τη Δευτέρα 9 Μαρτίου στις 20Η30 μιλήσαμε για δύο δοκίμια του Μιλαν Κουντερα. Την Τέχνη του μυθιστορήματος και τον Ακρωτηριασμό της Δύσης. Στη συνάντηση αυτή στρεφόμαστε σε δύο στοχαστικά και βαθιά πολιτικά κείμενα του Μίλαν Κούντερα, όπου η λογοτεχνία και η ευρωπαϊκή ταυτότητα συναντώνται. Στην Τέχνη του μυθιστορήματος, ο Κούντερα υπερασπίζεται το μυθιστόρημα ως χώρο ελευθερίας, ειρωνείας και υπαρξιακής αναζήτησης· ένα πεδίο όπου η αλήθεια δεν είναι απόλυτη αλλά πολυφωνική. Στον Ακρωτηριασμό της Δύσης, μετατοπίζει το βλέμμα του στην πολιτισμική μοίρα της Κεντρικής Ευρώπης, θέτοντας το ερώτημα τι σημαίνει «Δύση» και πώς μπορεί να αποκοπεί από την ίδια της την ιστορική και πνευματική ενότητα.Μέσα από αυτά τα δύο έργα, καλούμαστε να σκεφτούμε τη σχέση τέχνης και ιστορίας, μνήμης και ταυτότητας, καθώς και τον ρόλο του συγγραφέα σε εποχές ιδεολογικής πίεσης και γεωπολιτικής ρήξης.ΥΣΝΤΟΝΙΖΕΙ Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Τη Δευτέρα 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ, στις 20:30, συνεχίζουμε την Λέσχη Κλασικής Μουσικής και θα συζητήσουμε για την Όπερα του Gaetano Donizetti ΑΝΝΑ ΜΠΟΛΕΝΑ που μπορούμε να την παρακολουθησουμε αυτή την εποχή Λυρική Σκηνή.

Η όπερα «Άννα Μπολένα» (1830) του Gaetano Donizetti αποτελεί ένα από τα αριστουργήματα του ιταλικού bel canto και το πρώτο μέρος της λεγόμενης «Τυδώρ τριλογίας» του συνθέτη.

Το έργο αφηγείται τις τελευταίες ημέρες της ζωής της Anne Boleyn, δεύτερης συζύγου του Henry VIII. Κατηγορούμενη για προδοσία και μοιχεία, η Άννα οδηγείται στη φυλακή και τελικά στην εκτέλεση, θύμα πολιτικών μηχανορραφιών και της εύνοιας του βασιλιά προς την Ιωάννα Σέιμουρ.

Η όπερα κορυφώνεται με την περίφημη «σκηνή της τρέλας» της Άννας — μια στιγμή βαθιάς ψυχολογικής έντασης, όπου η ηρωίδα, ανάμεσα σε αναμνήσεις και παραισθήσεις, αποδέχεται τη μοίρα της με αξιοπρέπεια και δραματικό μεγαλείο.

Η «Άννα Μπολένα» είναι έργο για τη δύναμη, την προδοσία και την ανθρώπινη ευθραυστότητα, αλλά και ένας ύμνος στη φωνητική δεξιοτεχνία και το συναίσθημα που χαρακτηρίζει το bel canto.

Ο διακεκριμένος πιανίστας Βασίλης Βαρβαρέσος και ο μουσικολόγος Αλέξανδρος Χαρκιολάκης θα μας καθοδηγήσουν να εμβαθύνουμε στη  Όπερα. 

Τη Δευτέρα 26 Ιανουαρίου στις 20:30, στο πλαίσιο των συναντήσεων της Λέσχης Εικαστικών Τεχνών θα έχουμε την ευχαρίστηση να περιηγηθείτε εικονικά στη μεγάλη έκθεση του Μουσείου Γουλανδρή «Από τον Monet στον Warhol: Τρεις γενιές, μια συλλογή, ένα ταξίδι στην εξέλιξη της μοντέρνας τέχνης». Η ιδιωτική αυτή συλλογή θα μας φέρει κοντά σε μεγάλα αγνωστα έργα και θα μα ς επιτρέψει να γνωρίσουμε σημαντικότερες τάσεις της Μοντέρνας ζωγραφικής,

Το «Ακουστικό Κέρας» της Λεονόρα Κάρινγκτον είναι ένα σύντομο σουρεαλιστικό μυθιστόρημα με έντονο χιούμορ και φαντασία, που αφηγείται την ιστορία μιας ηλικιωμένης γυναίκας η οποία, χάρη σε ένα ακουστικό κέρας, αρχίζει να αντιλαμβάνεται έναν παράξενο και αποκαλυπτικό κόσμο γύρω της. Μέσα από τον παραλογισμό και τη σάτιρα, το βιβλίο θίγει ζητήματα όπως το γήρας, η γυναικεία ταυτότητα και η εξουσία. Η Κάρινγκτον, σημαντική μορφή του σουρεαλισμού και συγγραφέας με έντονη καλλιτεχνική και φεμινιστική ματιά, θεωρείται ότι έγραψε με το έργο αυτό ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα της σουρεαλιστικής λογοτεχνίας.

Η Κίνα αποτελεί σήμερα έναν από τους κεντρικούς δρώντες του διεθνούς συστήματος. Πόσο όμως συμβαδίζουν οι παγκόσμιες φιλοδοξίες της με τις πραγματικές πολιτικές, οικονομικές και γεωστρατηγικές της δυνατότητες; Και πώς επηρεάζει αυτή η σχέση την παγκόσμια ισορροπία ισχύος;Κατά τη διάρκεια της συνάντησης θα έχουμε την ευκαιρία να εξετάσουμε:τη δομή διακυβέρνησης της Κίνας, τα βασικά χαρακτηριστικά της οικονομίας της και τους στρατηγικούς στόχους της κινεζικής ηγεσίας,την πολυδιάστατη αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας σε οικονομικό, τεχνολογικό και γεωστρατηγικό επίπεδο,τη διεθνή στρατηγική της Κίνας και τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Ρωσία και τον Παγκόσμιο Νότο.Στόχος είναι να έχουμε μια σφαιρική και κριτική προσέγγιση του ρόλου της Κίνας στον 21ο αιώνα και να συμβάλει σε έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο για τις σύγχρονες εξελίξεις στη διεθνή πολιτική.

Τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου είχαμε την ευχαρίστηση να είναι μαζί μας ο γνωστός διευθηντης φωτογραφίας Γιώργος Αρβανίτης. Τον γνωρίσαμε από τις ταινίες του Αγγελόπουλου που ήταν από τους βασικούς συντελεστες. Συζητήσουμε για τον ρόλο της φωτογραφίας στην κινηματογραφικό έργο και τον ρόλο του φωτός στην φωτογραφία.

Τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου, στις 20:30, συνεχίζουμε την Λέσχη Κλασικής Μουσικής και θα συζητήσουμε για την Όπερα του Πουτσίνι ΤΟΣΚΑ που μπορούμε να την παρακολουθησουμε αυτή την εποχή Λυρική Σκηνή.Η Τόσκα του Τζάκομο Πουτσίνι (1900) είναι μία από τις πιο εμβληματικές όπερες του ιταλικού ρεπερτορίου, γνωστή για την έντονη δραματικότητα, τη μουσική της δύναμη και τον ρεαλιστικό της χαρακτήρα. Η πλοκή, οι άριες την κατατάσσουν κορυφαίο δείγμα βερισμού. Ο βερισμός είναι το καλλιτεχνικό ρεύμα που γεννήθηκε στην Ιταλία στα τέλη του 19ου αιώνα και χαρακτηρίζεται από τον έντονο ρεαλισμό, την απεικόνιση της καθημερινής ζωής και όνομα. την ανάδειξη των παθών των απλών ανθρώπων. Τόσκα στα ρωσσικά σημαίνει μια βαθιά νοσταλγία, μελαγχολία, ή λαχτάρα για κάτι που λείπει. Συνειδητά ή ασυνείδητα διάλεξε για την ηρωιδα του αυτό το όνομα, Ο διακεκριμένος πιανίστας Βασίλης Βαρβαρέσος και ο μουσικολόγος Αλέξανδρος Χαρκιολάκης θα μας καθοδηγήσουν να εμβαθύνουμε στη Όπερα.

Στην τρίτη συνάντηση του κυκλου Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ θα συζητήσουμε τα διηγήματα της BUZAROVSKA RUMENAΜΠΑΜΠΑ ΜΗΝ ΚΛΑΙΣΟ ΑΝΔΡΑΣ ΜΟΥΣτα «Μπαμπά, μην κλαις» και «Ο άντρας μου», η Rumena Buzarovska με χιούμορ και ευαισθησία εξερευνά τις σχέσεις, την οικογένεια και τις καθημερινές ανθρώπινες αδυναμίες, προσφέροντας σύντομες αλλά αιχμηρές αφηγήσεις που συνδυάζουν γέλιο και στοχασμό.Εγινε και μια συζητηση για την διεθνη θέση της Ελληνικής Λογοτεχνίας

Τη Δευτέρα 1η Δεκεμβρίου στις 20:30, στο πλαίσιο των συναντήσεων της Ομάδας χωρίς Όνομα, σε συνεργασία με την Κίνηση των Πολιτών για μια Ανοιχτή Κοινωνία και με την υποστήριξη του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, οργανώνουμε διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα:«Κριτική Σκέψη στην Εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης»Ομιλητής θα είναι ο καθηγητής Γιώργος Μητακίδης.Οι ψευδείς ειδήσεις αποτελούσαν πάντοτε απειλή για τις κοινωνίες. Ακόμη και στις απαρχές της πολιτισμικής μας παράδοσης, βλέπουμε τις συνέπειές τους: ο Αδάμ και η Εύα παραπλανήθηκαν από τον όφη σε αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα “την πρώτη καταγεγραμμένη ψευδή είδηση”. Έκτοτε, η παραπληροφόρηση συνεχίζει να αφήνει βαθύ αποτύπωμα στην ανθρώπινη ιστορία.Στη σύγχρονη εποχή, η διάδοση ψευδών ειδήσεων έχει ενταθεί μέσω των ψηφιακών μέσων, ενώ η τεχνητή νοημοσύνη καθιστά ακόμη πιο δύσκολη τη διάκριση ανάμεσα στο αληθινό και το ψευδές. Ο ΟΟΣΑ υπογραμμίζει ότι η κριτική σκέψη αποτελεί θεμελιώδη δεξιότητα του 21ου αιώνα, αναγκαία για την κατανόηση σύνθετων πληροφοριών και την αποφυγή χειραγώγησης.Η κριτική σκέψη, όμως, δεν είναι μόνο μια ατομική δεξιότητα· είναι και βασικός πυλώνας της δημοκρατίας. Μια δημοκρατική κοινωνία μπορεί να λειτουργήσει ουσιαστικά μόνο όταν οι πολίτες της έχουν τη δυνατότητα να αξιολογούν τεκμήρια, να συμμετέχουν συνειδητά στον δημόσιο διάλογο και να λαμβάνουν ενημερωμένες αποφάσεις. Χωρίς κριτική σκέψη, η δημοκρατία γίνεται ευάλωτη σε πόλωση, δημαγωγία και χειραγώγηση.Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία παράγεται και κυκλοφορεί με πρωτοφανή ταχύτητα, η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης είναι ο πιο ισχυρός μας σύμμαχος — τόσο για την ατομική μας αυτονομία όσο και για τη θωράκιση της δημοκρατίας.

Τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου, στις 20:30, στο πλαίσιο των συναντήσεων της Ομάδας χωρίς Όνομα, θα συζητήσουμε με τον καθηγητή Κίμωνα Χατζημπίρο το κρίσιμο ζήτημα της υδατικής επάρκειας και λειψυδρίας στην Αθήνα.Η Αθήνα αντιμετώπιζε ανέκαθεν πρόβλημα νερού. Είναι χαρακτηριστικός ο μύθος της διαμάχης ανάμεσα στην Αθηνά και τον Ποσειδώνα για την ονομασία και την προστασία της πόλης – ένας μύθος που συμβολίζει, μεταξυ άλλων, και τη διαχρονική σχέση της πρωτεύουσας με τους υδατικούς πόρους. Οι Αθηναίοι επέλεξαν την Αθηνά, αλλά παραιτήθηκαν από το δώρο του Ποσειδώνα: το νερό.Σήμερα, η κλιματική αλλαγή, η αύξηση του πληθυσμού και η ραγδαία ανάπτυξη του τουρισμού εντείνουν τις πιέσεις στους υδάτινους πόρους, ενώ οι διαθέσιμες πηγές μειώνονται. Το φάσμα της λειψυδρίας δεν είναι πλέον μια μελλοντική απειλή – είναι μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται μπροστά μας. Η ανάγκη για άμεση και αποτελεσματική αντίδραση της Πολιτείας είναι επιτακτική. Το ερώτημα είναι: προς ποια κατεύθυνση;Ο καθηγητής Χατζημπίρος θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε το πρόβλημα, να διακρίνουμε τις πραγματικές του διαστάσεις και να σκεφτούμε ρεαλιστικές λύσεις.