Hoe kan je als ouder je manifestor kind laten zien dat je er onvoorwaardelijk voor ze bent zonder vragen te stellen, actief hulp aan te bieden? Wanneer is het goed om een manifestor kind met rust te laten en wanneer kom je in hun aura. Voor mij is dit echt een lesje next level vertrouwen hebben dat ik mijn manifestor kind genoeg liefde, veiligheid biedt, zonder continu in actieve verbinding met hem te doen. In deze podcast deel ik je waarom het zo belangrijk is als ouder van een manifestor te zijn en te vertrouwen dat je kind voelt dat je er onvoorwaardelijk voor hem bent. En ik deel wanneer je manifestor kind je wel een uitnodiging geeft om hem te helpen. En hoe de rol van leren informeren hier zo belangrijk bij is.

Er is iets waar manifestors heeel slecht om gaan, en het is verdomd lastig dit als (generator) ouder anders te doen. Toch kan je veel “anger” mee voorkomen. Nieuwsgierig waar ik het over heb? Luister dan de aflevering “een grote fout die je als manifestor ouder kunt maken”.

Het gezegde luidt “kinderen zijn je grootste spiegels” en dat is helemaal waar, MAAR niet altijd. En soms is “niet” gewenst gedrag van je kind juist WEL gewenst ook al is het in de ogen van de maatschappij, vrienden, familie, kennissen niet oké. Maar waar jij je absoluut niet voor hoeft te schamen of onzeker door moet worden. Of te denken dat je het kan “fixen” als je je maar in de spiegel kijkt dat je kind je geeft en je wonden heelt… in deze podcast neem ik je mee in kijken in de spiegel die je voor gehouden krijgt en het unieke karakter van je (manifestor) kind

Deze ouderschapsadviezen maken me boos, gefrustreerd en geïrriteerd. Geen één ouder zou zich hierdoor onzeker of niet goed genoeg moeten voelen.

Schema’s ze lijken de oplossing voor slaapproblemen, vrijheid en rust. Maar is dat echt zo? Gaan we met schema’s soms niet voorbij aan behoeftes en verlangens? Ik neem je mee in wat maakt dat het hebben van een schema soms je kindje kan ontkrachten.

In de wereld waar je overspoeld kan raken met kennis zie ik heel veel moeders die connectie met zichzelf en hun gevoel verliezen. En daarmee behoefte van hun kindje uit het oog kunnen verliezen OF super balen of onzeker kunnen worden door de keuzes die ze maken. Terwijl het gevoel van moeder, oer weten, het mooist en krachtigst is wat er is. In deze aflevering hoop ik je te stimuleren en vertrouwen te geven in het luisteren naar jezelf en je kindje.

In deze aflevering neem ik je mee in hoe ik mijn zoontje help bij een mogelijk conditionering die hij heeft opgedaan omtrent voeding in de eerste dagen van zijn leven. Vanuit liefde en overvloed help ik zijn systeem met het “helen” van deze ervaring: in de aflevering neem ik je mee hoe ik dit aanpak.

Als bewuste ouder is het huidige schoolsysteem een doorn in het oog, maar wat moet je dan? Welke alternatieven zou je kunnen kiezen? En zijn die alternatieven echt beter? Voor jou? Voor je kindje? En wat als je die alternatieven niet kan of wilt kiezen?

In deze podcast neem ik je mee mee in mijn kijkwijze op hoe je om kunt gaan als ouder met de keuze voor wat te doen wat betreft school voor jou kindje.

Ik ben superbenieuwd wat je van deze aflevering vond en wat het voor je betekent heeft.

In deze podcast, met bijzonder audio geluid SORRY!, neem ik je mee in de struggle tussen tijd voor jezelf en er ontzettend graag "continu" voor je kids willen / moeten zijn. Hoe kan je toch ook aan jezelf denken, jezelf niet voorbij lopen.

In een rolemodel serie neem ik je mee in mijn situatie als voorbeeld gebruiken van hoe ik mijn uniekheid gebruik om mijn zoon in zijn uniekheid te laten opgroeien.

Deze serie is voor opvoeders die opzoek zijn naar hoe het anders mag & kan, in lijn met wie jij bent en met wie je kinderen in essentie zijn.

In deze serie neem ik je mee in mijn manier, mijn visie en mijn kennis als Orthopedagoog, Opvoeder, Ouder, Kind, Human Design Nerd, en Leerling van het leven.

Waarmee ik hoop je te inspireren dat jij gaat kiezen voor JOUW manier.

Ik geloof namelijk niet in één weg naar Rome. Ik geloof niet in dit is dé beste manier.

En ik word moedeloos van alle “dit is hoe het hoort”, “dit is wat je echt moet doen (wat anders ben je ”fout” energie afgeeft”), wat vele moeders en kinderen onzeker (kan) maken. En wat ten koste gaat van veiligheid en de JOY in het leven.

In deze serie houd ik ook rekening met de “geldende” normen & waarden en systemen. Wat op heel veel van ons niet aansluit, maar we allemaal wel mee te dealen hebben. Net als je omgeving (partner, familie etc.) die hun eigen visie & opvoedingswijze hebben.

Met als continue vraag in het achterhoofd "hoe blijf je dichtbij jezelf en bij wat je kindje nodig heeft?"