Het thema van de Boekenweek is Verboden Vruchten. Frankrijk had Markies de Sade, wij hadden onze eigen verlichte pornografen. Al aan het eind van de zeventiende eeuw deden zij een boekje open over het onzedelijke leven van de brave vaderlandse burger, ‘die vooral zijn onderkant achterna schijnt te lopen’. Historica Inger Leemans schreef het standaardwerk over onze pornopioniers 'Het Woord is aan de Onderkant'. En aansluitend omdat we voor één week nooit genoeg krijgen van klein menselijk relationeel vuil, komt Neerlandica en historica Marita Mathijsen praten over haar klassieker ‘De Gemaskerde Eeuw.’, de 19e eeuw.

Deze week vertrokken 270 Nederlandse soldaten naar Rukla in Litouwen, om ter plekke de Russen preventief af te schrikken. De Hollandse jongens gaan in een groot bataljon hun Europese bescherm taak uitvoeren. Kan ons leger nog wel klassiek afschrikken, vechten en optreden, na jaren van vredesmissies en politieagent spelen zonder rugdekking? Een grens beschermen tegen een oprukkende vijand uit het Oosten: Hoe deden we dat vroeger ook alweer tijdens de Koude Oorlog? Toen zag ons leger er toch nog héél anders uit?Militair-historicus Herman Roozenbeek van het Nederlands Instituut voor Militaire Historie is te gast.

Het was een ‘verboden vrucht’ en het was een zelfbenoemde bestseller. De helft van Nederland las het met rode oortjes, de andere helft moest er letterlijk van overgeven. De anti-Jannen schreven dreigbrieven naar zijn moeder en maakten stampij bij de verzetsuitgeverij De Bezige Bij die dit vieze boek uitgaf.In het kader van de boekenweek in het Spoor Terug een herhaling van een programma over ‘Ik Jan Cremer’. Besproken door Wim Berkelaar, Xandra Schutte en Bertram Mourits in de zomer van 2007.

Onsterfelijkheid zocht men ook al in de klassieke oudheid. Een gang naar het onbekende eeuwige betekende toen afdalen met een muntje onder de tong of soortgelijks en het beste ervan hopen. De mensen, zelfs een Achilles en een Alexander, gingen dood en ondertussen waren de goden lekker onsterfelijk.En toch. Uit alle mythen en verhalen uit de oudheid blijkt eeuwige overlevingsdrang.NRC-journalist Marjoleine de Vos schreef met ‘Afdalingen’ het essay van de Week van de Klassieken, de auteur is te gast.

In 1345 werd des avonds 15 maart in Amsterdam door een zieke man een hostie uitgebraakt en vervolgens in het vuur gegooid, alwaar het de volgende ochtend weer onbeschadigd en kraakwit werd uitgevist. Het was een wonder van bescheiden Hollands formaat. Hoe het met de zieke man afliep weten we overigens niet. Het Mirakel van Amsterdam stond niettemin aan de bron van een lange bedevaarttraditie. Nog altijd lopen gelovigen jaarlijks de zaterdagnacht na 15 maart de zogeheten Stille Omgang, ter ere van de wonderhostie. Ze praten niet, ze zingen niet, ze lopen als het ware een stiekeme processie, zoals eens roomsen door de straten van Amsterdam schuifelden in reformatorische tijden. Charles Caspers en Peter Jan Margry schreven Het Mirakel van Amsterdam. Peter Jan Margry komt praten over de moeder van alle stille tochten.

Chuck Berry overleden, coalitievorming in Nederland en Duitsland; de wonderhostie van het Mirakel van Amsterdam; de column van Nelleke Noordervliet; het beeld van China in de Gouden Eeuw in 'Barbaren en wijsgeren'

De column is deze week van Nelleke Noordervliet.

De privécollectie van Mata Hari wordt geveild, Het wonder van Amsteram en het Spoor Terug over seriemoordenares Goeie Mie.

De Amerikaanse muzieklegende chuck berry is vannacht op 90-jarige leeftijd overleden. Wie rock en roll zegt, zegt Elvis, maar zegt zeker ook Chuck. En dat geldt zeker voor de twee heren die we nu aan de lijn hebben, voormalig popjournalist Jan Donkers en gitarist van Normaal Ferdy Jolij.

Gaan we over links, gaan we over rechts, of gaan we langs het redelijke midden een regering een nieuwe regering krijgen? Het is de vraag die altijd weer gesteld wordt in het naoorlogse politieke bestel: wie gaat het met wie doen? Ook de jongste verkiezingsuitslag geeft volop reden tot speculatie over alle mogelijke politieke permutaties. Politicoloog Peter Bootsma vergeleek de naoorlogse coalitievorming in Duitsland en Nederland, en komt tot de conclusie dat daar de partijen tot elkaar veroordeeld zijn, en bij ons op papier althans iedere keer alles weer mogelijk is.De auteur is te gast.