ENdişe yönetilebilir inanmazsınız ama yönetilebilir.

Ama endişelenmek, o farklı bir şeydir. Endişelenmek, zihninizin sorunlar üzerinde takılıp kalmasına izin vermektir. Endişelenmek, bir problemi zihninizde evirip çevirme, onu sürekli döndürme eylemidir. Endişe düşünceleriyle etkileşime girdiğimizde ve onları düşünmeye devam ettiğimizde gerçekleşir. Bu, sizin yaptığınız bir şeydir. Başınıza gelen bir şey değildir. Kaygıyı kontrol etmek için endişelenmemize sınırlar koymamız gerekir.

Şimdi endişelenmeyi bir trenmiş gibi düşünelim. Hareket halindeki bir trenin muazzam bir momentumu vardır. Bir treni durdurmaya çalışırsanız, bu son derece zordur. Bunu hızlıca yapmak imkânsızdır. Ancak bir treni belirli bir raya yönlendirmek nispeten kolaydır. O treni farklı bir kanala yönlendirebilirsiniz. Tüm o endişe enerjisini alacağız ve "planlı endişe" (scheduled worry) adı verilen bir beceriyi kullanarak ona ne zaman ve nerede gitmesine izin verildiğini söyleyeceğiz. Yani bilerek ve isteyerek endişeleneceksiniz.

İşte şöyle yapıyorsunuz: Her gün oturup 15 ila 30 dakika boyunca endişeleneceğiniz bir zaman planlayın. Ve tutarlı bir zaman seçmenizi istiyorum. Bu bir egzersizdir, bir başa çıkma mekanizması (coping skill) değildir. Beyninizin sınır koyma yeteneğini güçlendiriyoruz, sadece endişeli olduğunuzda daha iyi hissetmeye çalışmıyoruz. Bu yüzden, beyninizde yeni sınır kasları, temel olarak beyninizde yeni bir oluk, yeni bir tren rayı oluşturmak istiyorsanız tutarlı olmalısınız. Bu yüzden tutarlı olabileceğiniz bir zaman seçin. Ve bunu sabah ilk iş olarak ya da gece yatmadan önceki son şey olarak yapmanızı kesinlikle önermiyorum. Yatağınızda ya da rahatlatıcı olmasını istediğiniz başka bir yerde yapmayın. Bu, endişe zamanıdır. Mutfak tezgahı bunun için iyi bir yer olabilir ya da işteki masanız, bunun gibi bir şey, değil mi? Beyninize ne zaman ve nerede endişeleneceğini söylemek, ona endişelenmemesini söylemekten daha kolaydır.