
Sign up to save your podcasts
Or


Hij is de stem van MeerRadio, van tal van commercials en als voice over te horen onder talrijke videoproducties. En hij is het herkenbare geluid van PassiePraat. Elke radio-uitzending en elke aflevering van de podcast leidt hij in en uit en zorgt voor de verbindende intermezzo’s.
Eric Westerop. Radio- en muziekman pur sang, die van zijn stem zijn beroep heeft gemaakt. Ooit met een maatje van hem als broekie begonnen met een piratenstation. Later ontdekt om zijn specifieke dictie en donkere stemgeluid.
Inmiddels midden vijftig combineert Eric het voice over werk met een job in de financiële sector. Regelmatig benaderen bureaus en organisaties hem om teksten in te spreken. Teksten, die hij zelf redigeert, want schrijftaal is nog geen spreektaal, leert zijn jarenlange ervaring.
In deze aflevering van PassiePraat vertelt Eric over het verschil tussen de voice over en stemacteren, over zijn rol bij het in audio vormgeven van MeerRadio, over zijn eigen podcastserie en over de bijna manische belangstelling voor data, die hem als muzieksamensteller onderscheidt van zomaar plaatjes kiezers.
Trudie van ’t Hull-Bettink maakt sinds 2019 deel uit van de VVD-fractie in de gemeenteraad van Haarlemmermeer. Dick Blom is ondertussen al 10 jaar volksvertegenwoordiger voor het CDA. Wat de twee gemeen hebben is de ontembare drang om zich er tegenaan te bemoeien als het gaat om hun woon- en werkomgeving. Een omgeving waar ze zijn opgegroeid en waar ze van houden. Trudie is wat Haarlemmermeer betreft ambitieus en positief: ‘Als het ergens kan, is dat wel in Haarlemmermeer!’ En Blom: ‘Zuinig zijn op onze mooie polder en het benutten van de kansen die er zijn om prettig met elkaar te kunnen samenleven, dat is waar ik voor sta.’
Dick Blom verwierf zijn zetel in de laatste drie verkiezingen steeds met voorkeursstemmen. Hij heeft een trouwe fanbase, mensen die hem en zijn familie onder meer kennen van het familiebedrijf, waarin hijzelf handelde in hooi en stro. Trudie staat bekend als verbindend, ondernemend, toegankelijk en enthousiast.
In deze aflevering van PassiePraat vertellen ze over hun drijfveren, de kansen en bedreigingen in de polder en de invloed die zij willen en kunnen uitoefenen in hun rol als volksvertegenwoordiger.
In Nederland leven zo’n 350 verschillende soorten bijen. Zestig procent wordt in haar voortbestaan bedreigd. Bijen zijn hartstikke belangrijk en dus vormt de massale sterfte onder bijen een grote bedreiging voor het milieu. Bijen zijn belangrijke bestuivers, insecten die stuifmeel van de ene bloem naar de andere bloem brengen. Net als vlinders, hommels en zelfs wespen. Zo kunnen er vruchten groeien. Zonder bijen groeien er veel minder groenten en fruit.
Bijen worden gehouden en verzorgd door imkers, die hiervoor ook een opleiding hebben genoten. Zoals Yvonne Kool en Maeike Boere, beiden lid van Imkervereniging Haarlemmermeer (IVH), een middelgrote bijenhouders vereniging met in Cruquius een eigen bijenpark, les- en vergaderruimte en uitgebreide faciliteiten.
In deze aflevering van PassiePraat vertellen Yvonne en Maeike over hun liefde voor bijen, over hun eigen volken en die van de verenging en over de bijzondere gedragingen en unieke eigenschappen van de bij, die ze tijdens hun studie voor imker in detail leerden kennen.
Ze voelden beiden de drive om zelf invloed te hebben op wat er in hun omgeving gebeurt. Niet gemakkelijk vanaf de zijlijn van alles roepen, maar je echt verdiepen in oorzaken en meedenken over oplossingen. Dat doet Kim van Goethem als raadslid namens Groen Links. En Abdelaziz Salhi als volksvertegenwoordiger in lokale politieke partij HAP. Die politieke thuisbasis is voor beiden een heel bewuste keuze. Kim zocht toetsing op nationaal niveau, Abdel ziet liever de kracht van dichtbij.
In hun dagelijks werk – Abdelaziz is inspecteur van politie in Amsterdam, Kim werkt als ambtenaar in de gemeente Haarlem – staan ze dag in dag uit middenin de samenleving. Wat ze daar ervaren, horen en zien, nemen ze mee in hun werk in de Haarlemmermeerse gemeenteraad. Tijdrovend, maar vooral boeiend en ook inspirerend werk, vertellen ze in deze aflevering van PassiePraat. Het gaat over dialoog, over luisteren naar burgers en over realistisch zijn in beloftes over wat wel en wat niet kan.
In 2002 werd in Den Haag besloten dat, naar het voorbeeld van de Tweede Kamer, elke gemeenteraad een griffier moest aanstellen. Nadere instructies ontbraken; doe het maar ongeveer zoals hier was kort samengevat de opdracht. John van der Rhee was een van de eerste griffiers die op gemeentelijk niveau aan de slag ging. Eerst op interim basis in Noordwijk, nadien full time in Haarlemmermeer.
Van der Rhee leerde het vak al doende. Met zijn 18 dienstjaren in de polder behoort hij ondertussen tot de meest ervaren griffiers van ons land. Een job waarin hij, in nauwe samenwerking met zijn assistenten, de Haarlemmermeerse gemeenteraad ondersteunt en faciliteert in haar werk als volksvertegenwoordiging. Een veeleisende taak met 39 raadsleden als opdrachtgevers, die bovendien formeel ook de werkgever zijn van iedereen binnen de griffie.
In deze PassiePraat geeft John van der Rhee een persoonlijk inkijkje in zijn motivatie, zijn taken en verantwoordelijkheden en de rol van de raad als hoogste orgaan in de gemeente.
Sinds eind vorige eeuw zet een pontje – in het zomerseizoen – dagelijks tientallen voetgangers en wielrijders over van het theehuis Cruquius naar de Zuidschalkerweg in Haarlem en omgekeerd. Het nu nog paarse vaartuig wordt bestuurd door louter vrijwillige schippers, die volgens een vast rooster hun diensten draaien. De boot wordt elektrisch aangedreven; zonnepanelen op het dak zorgen voor de benodigde energie. Daar heeft het pontje zijn naam – de Stroomboot – dan ook aan te danken.
Net als voor al die andere vrijwilligers die bij toerbeurt plaatsnemen aan het stuurwiel, zijn de amper tien minuten durende overtochtjes over een afstand van zo’n 500 meter voor Iswin Schoenmaker en Rien Wattel steeds weer geluksmomentjes. Leuke gesprekken met passagiers, een paar uur in de frisse buitenlucht op het ruime water van de Ringvaart, wat wil je nog meer. Ook al gaat het al die tijd slechts heen en weer. Leuker wordt het niet, zijn beiden stellig in deze aflevering van PassiePraat. Het verhaal van een uniek particulier initiatief, dat inmiddels al weer 27 jaar stand houdt.
Elke maandag verzamelt een groepje technisch handige vrijwilligers zich in gemaal De Cruquius om daar onderhoudswerk te verrichten. Met dat onderhoud – uitgevoerd volgens strakke schema’s – conserveren ze ’s werelds grootste stoommachine, die behoort tot de Top 100 der Nederlandse rijksmonumenten. Gemaal De Cruquius, opgeleverd in 1849, is een van de drie gemalen waarmee het Haarlemmermeer tussen 1849 en 1852 is droog gepompt. Het gemaal is genoemd naar de Nederlandse waterbouwkundige Nicolaus Samuelis Cruquius.
Peter Post is teamleider van de Stoomploeg, Adrian Strik een van de monteurs. Ze delen hun passie voor stoomtechniek in het algemeen en voor wat ze ‘De Oude Dame’ noemen in het bijzonder. Een imposant stuk techniek, dat weliswaar niet meer draait op stoom, maar wel nog altijd indrukwekkend demonstreert, hoe vernuftig lang geleden land op water werd veroverd. Een verhaal, dat vol enthousiasme verteld blijft worden, mede dankzij deze vrijwilligers.
Bij coaching met paarden, ofwel Equine Assisted Coaching, zijn de edele viervoeters de coach. Paarden spiegelen namelijk het gedrag van mensen. En dat maakt de uiterst gevoelige dieren zeer geschikt om jezelf te ontdekken, of eventueel beter inzicht te krijgen in problemen bij jezelf of je omgeving, thuis en op het werk. Van oorsprong leven paarden in kuddes. Door lichaamstaal letten zij op elkaar en ze vluchten, wanneer de leider vlucht. Door deze eigenschap reageren zij feilloos op de innerlijke toestand van de mensen.
Corinne van Steeg volgde, na arbeidsongeschikt te zijn verklaard, een vakopleiding tot Equine assisted coach. Sindsdien werkt de Nieuw-Vennepse regelmatig als coach met de inzet van paarden, vaak in Den Ilp, maar desgewenst op verzoek ook elders. Zelf bezit ze geen paarden. Haar huidige werk sluit naadloos aan bij de passie voor dieren in het algemeen en paarden in het bijzonder. Om die reden zijn de regelmatige bezoekjes aan de dieren van vriendin Manon van Liv & Joy in Zwaanshoek haar Assepoester-momentjes.
Is ze niet met paarden bezig, dan zet ze zich – met drie andere Vennepse moeders – in voor Down in de Vennep, een initiatief waarin de vrouwen proberen organisaties en instanties te stimuleren om hun activiteiten toegankelijk te maken voor alle kinderen, ongeacht welke beperking dan ook. In de PassiePraat een inspirerende kennismaking met een vrouw die zegt: ‘Praktisch alles wat ik doe, doe ik met passie’.
Ze doen hun naam in de letterlijke betekenis van het woord geen eer aan. De leden van koor Morrend Volk zijn alleszins vriendelijk en spontaan. De koornaam verwijst naar de maatschappelijke betrokkenheid van de leden. In 1988 opgericht als 1 Mei Koor, wil het gezelschap met zijn liederen misstanden in de wereld aan de kaak stellen en zingen over onderwerpen in de maatschappij, die aanleiding geven tot nadenken.
Sopraan Rudy Langendijk is al vanaf die eerste jaren bij het koor betrokken. Fysiotherapeut Hans Snoep is ruim 20 jaar aan Morrend Volk verbonden. De tenor noemt zichzelf een beetje recalcitrant en wil vooral dat mensen de moeite nemen om naar de liedteksten te luisteren. Corrie Swaan sloot 2 jaar geleden samen met haar partner Pieter-Jan Mesman aan, nadat ze op uitnodiging van Leo Mesman een concert hadden bijgewoond.
Morrend Volk staat onder leiding van dirigent Jetze Dubbelman, die onder meer het lied De IJsbeer schreef. Het koor zingt die compositie in deze aflevering van PassiePraat, evenals I have een dream en het maatschappijkritische Mensen gevraagd. Oksana Polman begeleidt het koor op piano.
Zonder verleden, geen heden. Laat staan een toekomst. Stichting Meer-Historie is expert waar het gaat om de kennis over en het conserveren van het erfgoed van Haarlemmermeer. Dit erfgoed omvat de architectuur, de infrastructuur, de cultuur en de natuur binnen de gemeentegrenzen. Zo’n 200 vrijwilligers zetten zich hiervoor in. Van de restauratie van landbouwwerktuigen tot voorlichting over de drooglegging in gemaal de Cruquius en rondleidingen in het eigen museum, dat over enige tijd verhuist naar een locatie naast het gemaal.
Ook Jeanne ten Napel en Chris Visscher besteden regelmatig hun vrije tijd aan taken voor de stichting. Zo bestiert de 83-jarige Jeanne het archief en beheert de tien jaar jongere Chris – samen met twee anderen – de collectie. In de Witte Boerderij, de thuisbasis van de stichting delen ze graag hun passie voor de historie van de polder en die van de eeuwen ervoor, toen het Haarlemmermeer nog een woeste binnenzee was.
In deze aflevering van PassiePraat vertellen ze mooie verhalen. Zoals over een uniek poezie album van ruim een eeuw oud, het handgeschreven boek met de bezwaren van verschillende gemeenten tegen de drooglegging eertijds en over de enorme klus die wacht om de uitgebreide collectie straks te verhuizen naar de nieuwbouw.
From the publisher's feed