
Sign up to save your podcasts
Or


Wat zo’n 45 jaar geleden begon als initiatief van een paar ouders van basisschoolleerlingen, is in Badhoevedorp inmiddels uitgegroeid tot een bijzondere traditie. Elk jaar gaan scholieren van de groepen 4 tot en met 8 van de drie overgebleven basisscholen in het dorp naar een museum. Het culturele uitstapje wordt georganiseerd door vrijwilligers, die de bezoeken als rondleider begeleiden. De kinderen bezoeken het Stedelijk Museum, Van Goghmuseum, Scheepvaartmuseum, Rijksmuseum en het Wereldmuseum Amsterdam.
Lammert Huizing, begenadigd verhalenverteller is de enige man in de Museumcommissie Badhoevedorp. Greet Boersma coördineert al het werk; van de bussen regelen tot de voorbereidende contacten met de musea.
Een even uniek als waardevol initiatief, dat zowel de rondleiders als de kinderen en hun leerkrachten keer op keer heel veel onvergetelijk plezier bezorgt. In deze aflevering van PassiePraat een inkijkje in het hoe en waarom, ondergedompeld in het enthousiasme van de bevlogen vrijwilligers.
Jeroen Maas was amper 18 toen hij zijn eerste motorfiets kocht. Dat wil zeggen, de restanten van een gecrashte Kawasaki Z1. Het lukte hem de machine weer aan de praat te krijgen. Wat heet: het werd een pronkstuk, een chopper in de stijl van Easy Rider. Dat knutselen, verfijnen en updaten van die Z1 heeft hem nooit meer losgelaten. Sterker nog: het werd de welkome escape uit het drukke en in tijden zorgelijke bestaan als fitnessondernemer.
Want zo kent Haarlemmermeer deze fitte zestiger vooral: van Jeroen Maas Sports Company. Zijn fitnesscentrum aan de Hoofdvaart in Hoofddorp is een begrip, zijn coachende en motiverende kwaliteiten geroemd. Het bedrijf overleefde corona en de energiecrisis en werd recent uitgeroepen tot meest klantgerichte fitnessclub van Nederland 2024.
Ondertussen is zijn Z1 al een halve eeuw jong. Een prijswinnende bezienswaardigheid voor echte motorliefhebbers, die inmiddels al zes keer compleet is gestript en weer herbouwd. Over een passie gesproken.
Pieter-Jan Mesman boert biologisch zowel uit passie als overtuiging. Op zijn boerderij De Landyn aan de Kromme Spieringweg in Zwaanshoek teelt hij jaarlijks tot wel 65 verschillende gewassen, zowel groente als fruit. Seizoensgebonden producten, die hij in de eigen bescheiden boerderijwinkel verkoopt. Monique van Dorp is biologisch geitenhouder. Haar 65 dieren staan in Weteringbrug, waar ze ook haar regionaal populaire geitenkaasproducten maakt.
Terwijl de storm hoorbaar raast over het erf, vertellen ze in deze aflevering van PassiePraat over hun dagelijks werk op de boerderij in Haarlemmermeer, over de eisen waaraan ze moeten voldoen om zich biologisch te mogen noemen, over verdienmodellen, schaalgrootte in de agrarisch sector en over de noodzaak die er in hun ogen is, om daadwerkelijk duurzaam te gaan boeren. Verhalen uit de meer en meer versteende polder, waar desondanks nog plaats blijkt te zijn voor eerlijke en diervriendelijke voedselproductie.
De een komt uit een heus Haarlemmermeers geslacht, de ander verhuisde voor de liefde naar de polder. Beiden zijn gegrepen door de boeiende, soms rauwe ingrijpende historische ontwikkeling van de Haarlemmermeerpolder sinds drooglegging in 1852. Joop Baars en Fred van de Schot verhalen tijdens hun rondleidingen in het Historisch Museum Haarlemmermeer vol passie en vertelkunst van het loodzware eerste graafwerk, de moeizame bewerking van de op het water veroverde landbouwgrond, de eerste decennia van de loonwerkers en hun machines en de groeispurt die het gebied in de tweede helft van de 20e eeuw maakte.
Haarlemmermeer. De polder. De visch die werd ingeruild voor graan. Graan dat inmiddels in rap tempo plaats maakt voor stenen. Een gemeente nu met plus 170.000 inwoners. En Schiphol als internationale economische motor. In het Historisch Museum Haarlemmermeer krijgt die unieke historie van land veroverd op water – immers zo typerend voor onze unieke relatie met datzelfde water – een gezicht. En via de rondleiders ook een stem.
Door technische beperkingen bij de opnamen is de audiokwaliteit mogelijk minder dan gewenst. Mijn excuses hiervoor.
Op haar dagelijkse wandelingen door de polder komt Corinne Kalisvaart veel wilde dieren tegen. De verwondering over al deze prachtige dieren inspireerde haar om al dit moois te willen beschermen. Ze maakt foto’s van de wilde dieren die in haar omgeving leven en de tuin rond haar boerderij bezoeken. Door hun foto’s te plaatsen op sociale media kanalen, krijgen deze wilde dieren uit de polder een gezicht en daarmee een stem.
En dat is hoognodig. Want bij de gemeente en projectontwikkelaars in Haarlemmermeer leeft ten onrechte het idee, dat de polder fauna- en flora-arm is. Met haar foto’s laat ze zien dat de biodiversiteit in Haarlemmermeer juist heel rijk is.
Tijdens een hoorzitting enkele jaren geleden sprak een aanwezige denigrerend over haar als ‘het mussenvrouwtje’. Dat incident maakte haar strijdbaarder dan ooit. Tegen bomenkap, tegen ongebreidelde nieuwbouw zonder oog voor duurzaamheid en vóór de lokale natuur. Het is daarmee tegelijk haar passie en levenswerk geworden, naast werk als ambtelijk OR-secretaris.
Dat ze iets had met tekenen, werd al op heel jonge leeftijd duidelijk. En hoewel Hetty Ansing in haar tienerjaren al een cursus portrettekenen en -schilderen volgde en haar begeleiders haar talent onderkenden, duurde het toch nog een aantal decennia voor ze zich volledig op schilderen kon toeleggen. Daarna is het snel gegaan met de carrière van de Badhoevedorpse.
Ze schilderde in opdracht vele tientallen portretten, werd met haar onderscheidende stijl ontdekt door kunstliefhebbers in Indonesië en raakte verliefd op het land en haar cultuur. Minutieus en gepassioneerd legde ze het dagelijks leven in het land met aquareltechniek vast. Haar werk – Impressions of Indonesia – kreeg nationaal en internationaal volop aandacht.
De laatste jaren legt ze zich toe op het schilderen van stillevens met acrylverf, waarbij ze zich bedient van de technieken van de oude meesters. Delfts blauwe objecten op donkere ondergronden kenmerken haar meest recente werk.
In PassiePraat vertelt ze het verhaal van haar leven; in de mode, als kunstenares, verliefd op de Gordel van Smaragd en als veelgevraagd portretschilder.
In verschillende kernen van Haarlemmermeer – maar ook daarbuiten trouwens – runnen vrijwilligers zogenaamde Repair Cafés. Gepassioneerde Handige Harries zitten op afgesproken tijden, voorzien van allerhande gereedschap en meetapparatuur, klaar voor burgers om hun defecte apparatuur na te zien. Het motto: laten we het eerst nog eens met een technisch oog bekijken, voor het wordt gedumpt. Want dat laatste is het gemakkelijkst en lijkt soms zelfs de bedoeling van de fabrikant. Opdat rap wordt besloten tot aanschaf van een nieuw exemplaar.
Erik van Kempen is in Zwanenburg het eerste gezicht dat de bezoeker tegenkomt als de koffiezetmachine, de mixer, de game-controller of wat al niet, hapert of compleet dienst weigert. Hij registreert wat er binnenkomt, noteert de klachten en zet de klus vervolgens uit bij een van zijn collega-vrijwilligers. Onder wie Jan Ostman, woonachtig in Hoofddorp, maar Repair-collega in Zwanenburg. Wat brengt ze daar, waarom is dit leuk en wat zien ze zoal voorbijkomen.
Een PassiePraat in café-omgeving – in dit geval een drukbezocht dorpshuis – zonder alcohol, maar met de ambities om niets weg te gooien voor zeker is, dat het ook echt niet meer beter wordt. Dat kan namelijk altijd nog.
In 1836 besloot Koning Willem I het Haarlemmermeer, destijds een woest meer dat een voortdurende bedreiging vormde voor de steden Amsterdam en Leiden, droog te laten leggen. Dat had gekund met 166 windmolens. Maar de vorst, zeer geïnteresseerd in technische vooruitgang, koos voor stoomkracht. Hij ging er bijna aan failliet. De droogmaking van het Haarlemmermeer met stoomkracht markeert de doorbraak van de industriële revolutie in ons land.
In 1840 ging bij Hillegom de eerste spade de grond in voor het graven van de 63 kilometer lange ringvaart. Acht jaar lang werkten duizenden grondwerkers met schop en kruiwagen aan de aanleg van de ringdijk en de ringvaart om het Haarlemmermeer.
Anno 2024 telt Haarlemmermeer zo’n 160.000 inwoners en is stoomkracht pure nostalgie. Over hoe het werkt en welke krachten eertijds konden worden opgewekt met water en stoom, vertellen Wico de Vries en Wim Coops elke twee weken in het stoomlab van het Cruquius Museum, waar zij als vrijwilligers aan verbonden zijn. Jong en oud kan zich er verbazen over en vergapen aan alles wat met stoom te maken heeft. In deze aflevering van PassiePraat twee gepassioneerde stokers met een verhaal vol stoom en ko(l)kend water.
‘Ik wil niet zijn wat ik doe, maar zijn wie ik ben.’ Aldus Arthur van Dijk, Commissaris der Koning in Noord Holland. Wat hij wilde worden, wist hij eigenlijk ook nooit echt. Het ging zoals het ging. Zo besloot hij pas op zijn dertigste rechten te gaan studeren. Uiteindelijk rolde hij – ook weer vrij toevallig – in het wethouderschap voor Economische Zaken in Haarlemmermeer, om via het voorzitterschap van Transport en Logistiek Nederland per januari 2019 in zijn huidige functie te worden benoemd.
Meer dan een baan, waarin hij zich – gepassioneerd voor bestuurswerk en verbinding – als een vis in het water voelt. Dichtbij de samenleving, toegankelijk vooral ook. In deze aflevering van PassiePraat – opgenomen in de fraaie muziekkamer van het Paviljoen in Haarlem – vertelt de Badhoevedorper openhartig over zijn werk, zijn drijfveren, zijn zorgen en zijn leven buiten de schijnwerpers.
Stichting CRASH Research In Aviation Society Holland heeft als missie het bevorderen van de instandhouding en verspreiding van kennis en inzicht met betrekking tot de luchtoorlog in WO II. Doel is om van daaruit primair bij jongeren en hun opvoeders bewustwording en empathie te creëren, opdat zij betekenis kunnen geven aan fundamentele grondrechten en vrijheid. Het motto luidt: “Leren niet te vergeten en niet vergeten te leren”.
De stichting exploiteert onder meer in het Fort bij Aalsmeer het CRASH Luchtoorlog- en Verzetsmuseum '40-'45. Daarnaast worden door het jaar heen tal van aansprekende activiteiten georganiseerd, zoals de Red Bal Express, de Airman Candlelight Memorial en de serie Oorlogsverhalen.
Peter de Raaf en Rick Franke, respectievelijk voorzitter en veelzijdig vrijwilliger bij de stichting CRASH Research In Aviation Society Holland, vertellen in PassiePraat over de bijzondere ontmoetingen en de memorabele momenten die deze initiatieven opleveren.
From the publisher's feed