GOSPEL POWER |APRIL 18, 2021

SUNDAY | 3rd Sunday of Easter | Gospel: Lk 24: 35 – 48

The two disciples recounted what had happened on the road, and how Jesus had been made known to them in the breaking of the bread. While they were talking about this, Jesus himself stood among them and said to them, “Peace be with you.” They were startled and terrified, and thought that they were seeing a ghost. He said to them, “Why are you frightened, and why do doubts arise in your hearts? Look at my hands and my feet; see that it is I myself. Touch me and see; for a ghost does not have flesh and bones as you see that I have.” And when he had said this, he showed them his hands and his feet. While in their joy they were disbelieving and

still wondering, he said to them, “Have you anything here to eat?” They gave him a piece of broiled fish, and he took it and ate in their presence. Then he said to them, “These are my words that I spoke to you while I was still with you — that everything written about me in the

law of Moses, the prophets, and the psalms must be fulfilled.” Then he opened their minds to understand the scriptures, and he said to them, “Thus it is written, that the Messiah is to suffer and to rise from the dead on the third day, and that repentance and forgiveness of sins is to be proclaimed in his name to all nations, beginning from Jerusalem. You are witnesses of these things.

REFLECTION

“Fulfillment” rather than “random tragedy” is the apt  description of what happened to Jesus of Nazareth.  His death was purposeful. It was a representative-death,  signifying our own death to what St. Paul calls the “old-self” — the  toxic self-centeredness that blocks life-giving connections with God  and with others. It was a self-sacrifice that accomplished God’s will  to empower us for genuine freedom. But empowerment does not  happen automatically. God does not impose his gifts, but awaits  human receptivity. And the way to receive the gift of redemption  and make it fruitful in one’s life is through a commitment to interior  work that will bring about metanoia or repentance — having new  wineskins to contain the gift of new wine.

PRAYER

Lord Jesus, grant that our gratitude for the gift of redemption be  expressed in genuine repentance. Amen.

MABUTING BALITA | Abril 18, 2021 – Ikatlong Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay (B)

EBANGHELYO: LUCAS 24:35-48

Isinalaysay ng dalawang alagad ang nangyari sa daan at kung paano nila siya nakilala sa pagpipiraso ng tinapay. Habang pinag-uusapan nila ang mga ito, tumayo siya mismo sa gitna nila at nagsabi: “Huwag kayong matakot, sumainyo ang kapayapaan!”. Nagulat nga sila at natakot, at akala’y nakakakita sila ng kung anong espiritu. Ngunit sinabi niya sa kanila: “Bakit kayo naliligalig at pumapasok ang pag-aalinlangan sa inyong isipan? “Tingnan ninyo ang aking mga kamay at mga paa, ako nga siya. Hipuin ninyo ako at unawain ninyo na walang laman at mga buto ang isang espiritu, at nakikita ninyo na meron ako.” Matapos masabi ito, ipinakita niya sa kanila ang kanyang mga kamay at paa. Hindi sila makapaniwala sa labis na galak at nagtataka pa rin kaya sinabi niya sa kanila: “May makakain ba kayo rito?” At binigyan nila siya ng isang pirasong inihaw na isda at pulot-pukyutan. Kinuha niya iyon at kumain sa harap nila. Sinabi niya sa kanila: “Sinabi ko na sa inyo ang mga ito nang kasama ninyo ako: kailangang matupad ang lahat ng nasusulat tungkol sa akin sa Batas ni Moises, Mga Propeta at Mga Salmo.” At binuksan niya ang kanilang isipan para maunawaan nila ang mga Kasulatan. Sinabi niya: “Ganito ang nasusulat: kailangang magdusa ang Mesiyas at pagkamatay niya’y buhayin sa ikatlong araw. Sa ngalan niya ipahahayag sa lahat ng bansa ang pagsisisi at ang kapatawaran ng mga kasalanan—sa Jerusalem kayo magsisimula. Kayo ang magiging saksi sa mga ito.”

PAGNINILAY:

Naranasan mo na bang iwanan sa ere ng mga itinuturing mong kaibigan sa gitna ng iyong matinding pinagdaraanan? Normal sa tao ang maghiganti at ipamukha sa kanyang mga kaibigan na nang-iwan na hindi sila maaasahan sa panahon ng kagipitan. Normal niyang sabihing: “Nasaan ka sa mga panahong kailangan kita?” Ang ating Panginoong Hesukristo ay iniwan din ng kanyang mga alagad noong dinakip siya upang ipako sa krus. Pero nung siya’y muling nabuhay, nagpakita siya sa kanyang mga alagad, at natakot sila na parang nakakita ng isang multo. Siguro, natakot sila dahil inisip nilang baka nagpakita ang Panginoon upang maghiganti dahil sa kanilang pag-iwan sa kanya. Ngunit kabaliktaran ang nangyari! Sa halip na maghiganti, kapayapaan pa ang binigay sa kanila ng ating Panginoong Hesukristo. Sa halip na gumanti, ipinaranas pa ni Hesus ang kanyang dakilang pag-ibig sa kanila. Ang patunay nito ay kanyang mga sugat sa mga kamay at paa. Mga kapanalig, hindi napapagod ang ating Panginoong Hesukristo sa pagmamahal at pagpapatawad sa atin. Minsan, tayo ang napapagod na lumapit sa kanya, dahil feeling natin nagsasawa na ang Panginoon sa paulit-ulit nating kasalanan. Kung ano man ang mga bagahe sa puso mo ngayon – takot, pagdududa, kahihiyan at kung anu-ano pa, ilapit mo ang mga ito sa Panginoong Hesukristo at tiyak na papalitan niya ito ng kapayapaan, ang kapayapaan na kailanma’y hindi maibibigay ng mundo. - Fr. Sebastian Marfilgadia III, ssp (Society of Saint Paul)

PANALANGIN: Panginoon, turuan Mo po akong magpatawad sa mga taong nagdulot sa akin ng hapis at sakit ng kalooban. Pagkalooban Mo po ako ng pusong mahabagin at hindi mapaghigante. Turuan Mo po akong maging mapagpakumbaba at humingi ng tawad sa mga taong nasaktan ko. Amen.

GOSPEL POWER |APRIL 17, 2021

SATURDAY | 2nd Week of Easter 

 Gospel: Jn 6: 16 – 21

When evening came, the disciples of Jesus went down to the sea, got into a boat, and started across the sea to Capernaum. It was now dark, and Jesus had not yet come to them. The sea became rough because a strong wind was blowing. When they had rowed about three or four miles, they saw Jesus walking on the sea and coming near the boat, and they were terrified. But he said to them, “It is I; do not be afraid.” Then they wanted to take him into the boat, and immediately the boat reached the land toward which they were going.

REFLECTION

The sea in the Biblical tradition is the seat of the forces of  chaos at the beginning of time. Walking on the sea is a  manifestation of dominion over those forces, and this is the  sole prerogative of God. As Jesus appropriates this divine prerogative  by approaching his disciples walking over the sea, he makes a  supreme revelation of who he really is. This episode is a theophany —  the unveiling of God. Jesus’ words of assurance to his terror-stricken  disciples echo at the same time God’s self-disclosure to Moses in the  burning bush (Ex 3:14) — I AM (It is I). If the disciples had been  confused by Jesus’ escape from the avid crowd that wished to make  him king, this theophany is meant to clear things up. God cannot be  fitted into the box of worldly expectations.

PRAYER

Lord Jesus, when assailed by fear of forces beyond our control, assure us  that they are under your dominion and you will not allow them to harm  us. Amen.

MABUTING BALITA | Abril 17, 2021 – Sabado sa Ika-2 Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay

EBANGHELYO: JUAN 6:16-21

Lumusong ang mga alagad ni Jesus sa aplaya. At pagkasakay sa bangka ay nagpunta sa kabilang ibayo ng lawa tungo sa Capernaum. Dumilim na at wala pa si Jesus: at nagising ang lawa dahil sa malakas ang ihip ng hangin. Pagkasagwan nila nang may lima o anim na kilometro, nakita nila si Jesus na naglalakad sa lawa at palapit sa bangka. Nasindak sila. Ngunit sinabi naman niya sa kanila: “Ako siya; huwag kayong matakot.” Kaya gusto nila siyang isakay sa bangka, ngunit ang bangka ay bigla nang nasa pampang na patutunguhan nila.

PAGNINILAY:

Mga kapanalig, “Ikaw ba ay may takot at may mga pangamba sa buhay mo ngayon?” Maaaring bawat isa sa atin ay katulad din ng mga alagad ni Kristo na para bagang hindi natin nararamdaman ang kanyang presensya, lalo’t higit sa panahon ng “Pandemya” na ating kinakaharap araw-araw.  May mga nawalan ng pag-asa dahil sunod-sunod ang mga kalamidad, problema sa relasyon at pamilya, nawalan ng trabaho at maging sa karamdaman, at higit sa lahat balisang-balisa tayo sa mga nangyayari sa ating kapaligiran at maging sa buong mundo.  “Naalala ko noong sinabi sa akin ng aming superiora na ililipat ako sa ibang bansa, punong-puno din ako ng takot at pangamba” pero sa bandang huli ipinagkaloob ko sa Diyos ang lahat kong mga agam-agam sa buhay.  Mga kapanalig, si Kristo ay muling nabuhay para sa ating lahat!   Huwag tayong Matakot! Sa halip, patuluyin natin Sya sa ating puso’t isipan at magtiwala sa kanya. Sinasamahan Nya tayo sa ating mga “kabiguan, kahihiyan at kalungkutan”. Nawa, sa ikalawang Linggo ng Muling Pagkabuhay ni Kristo masasambit natin nang may kagalakan, “Nakita ko si Kristong, Muling Nabuhay!”   sa kabila ng mga pagsubok at paghihinagpis natin sa buhay. Nais kong tapusin ang pagbabahaging ito sa pamamagitan ng mga linya ng kantang gustong-gusto ko na inawit ng “Bukas Palad” na nais kong ibahagi din sa inyo.  Ako ang Panginoon mo at Diyos Tapagligtas mo at Tagatubos.  “Huwag kang mangamba, 'di ka nag-iisa, sasamahan kita, saan man magpunta, Ika'y mahalaga sa'king mga mata, Minamahal kita, minamahal kita!”  Amen.

- Sr. Emma Lusterio, sjbp (Sisters of Jesus the Good Shepherd/Pastorelle)

Listen to: WORD & SONGS 

Theme: Walking with Jesus in Our Journey Through Life

with Sr. Lines Salazar, fsp 

#WordAndSongs

GOSPEL POWER |APRIL 16, 2021 - FRIDAY | 2nd Week of Easter

 Gospel: Jn 6: 1 – 15

Jesus went to the other side of the Sea of Galilee, also called the Sea of Tiberias. A large crowd kept following him, because they saw the signs that he was doing for the sick. Jesus went up the mountain and sat down there with his disciples. Now the Passover, the festival of the Jews, was near. When he looked up and saw a large crowd coming toward him, Jesus said to Philip, “Where are we to buy bread for these people to eat?” He said this to test him, for he himself knew what he was going to do. Philip answered him, “Six months’ wages would not buy enough bread for each of them to get a little.” One of his disciples, Andrew, Simon Peter’s brother, said to him, “There is a boy here who has five barley loaves and two fish. But what are they among so many people?” Jesus said, “Make the people sit down.” Now there was a great deal of grass in the place; so they sat down, about five thousand in all. Then Jesus took the loaves, and when he had given thanks, he distributed them to those who were seated; so also the fish, as much as they wanted. When they were satisfied, he told his disciples, “Gather up the fragments left over, so that nothing may be lost.” So they gathered them up, and from the fragments of the five barley loaves, left by those who had eaten, they filled twelve baskets. When the people saw the sign that he had done, they began to say, “This is indeed the prophet who is to come into the world. “When Jesus realized that they were about to come and take him by force to make him king, he withdrew again to the mountain by himself.

REFLECTION

What is the testing of Philip all about? We remember  Philip as the one who told Nathanael: “We have  found the one about whom Moses wrote in the law, and also  the prophets, Jesus, son of Joseph, from Nazareth.” (Jn 1:45). If Philip  had truly grasped Jesus’ identity as Messiah, he would not have  considered feeding the crowd a big problem. He would have known  that Jesus could provide. In the Old Testament, God would test only his very own people  — those who professed faith in him — to see the genuineness of their  faith. Like Philip, crisis-situations can overwhelm us and make us  forget that God is in control... that God can and will provide. But our  failure will never stop God from acting in our favor and supplying  our needs.

PRAYER

Lord Jesus, may we not only confess our faith with our lips, but let it  affect every aspect of our life and our response to every situation. Amen.

MABUTING BALITA | Abril 16, 2021 – Biyernes sa Ika-2 Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay

EBANGHELYO: JUAN 6:1-15

Nagpunta si Jesus sa iba pang aplaya ng lawa ng Galilea sa may Tiberias. Sinusundan siya ng maraming tao sapagkat nasaksihan nila ang mga tandang ginagawa niya sa mga maysakit. Kaya pagkatingala ni Jesus, nakita niyang maraming tao ang pumupunta sa kanya, at sinabi niya kay Felipe: “Saan kayo makabibili ng tinapay upang makakain ang mga ito?” Sinabi niya ito bilang pagsubok sa kanya, sapagkat alam niya kung ano ang gagawin nito. Sumagot sa kanya si Felipe: “Dalawandaang denaryong tinapay ay hindi sapat sa kanila upang makatanggap ng tigkakaunti ang bawat isa.” At sinabi naman sa kanya ng isa sa mga alagad na si Andres na kapatid ni Simon Pedro: “May bata rito na may limang tinapay na sebada at dalawang isda. Ano ito para sa pagkarami-raming tao?” Madamo sa lugar na iyon, kaya sinabi ni Jesus: “Paupuin ninyo ang mga tao.” Kaya nag-upuan sila; halos limanlibong katao. Kaya kumuha ng mga tinapay si Jesus at nagpasalamat, at ipinabigay sa mga nakaupo. Gayundin ang ginawa niya sa mga isda, gaano man ang gustuhin nila. Nang mabusog na sila, sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad: “Tipunin ninyo ang mga natirang piraso upang walang masayang.” Kaya tinipon nila ang mga tira at labindalawang basket ang napuno ng mga pira-piraso mula sa limang tinapay na sebada. Nang makita ng mga tao ang tandang ginawa ni Jesus, sinabi nila: “Ito ngang talaga ang Propeta na hinihintay na dumating sa mundo.” At alam ni Jesus na siguradong darating sila upang kunin siya at gawing hari; kaya muli siyang umalis, at mag-isang nagpunta sa bulubundukin.

PAGNINILAY:

Ang ‘pagpaparami ng tinapay’ ang natatanging milagro ni Hesus na ating matutunghayan sa apat na ebanghelyo na nagpapahiwatig ng lubos na pagpapahalaga sa pangyayaring ito.  Iniugnay ni San Juan ang kaganapang ito sa “Eukaristiya”: “Kinuha ni Hesus ang tinapay at matapos magpasalamat sa Diyos, ay ipinamahagi sa mga tao…”  Inanyayahan ni Hesus ang mga tao na kumuha at kumain hangga’t gusto nila.  Mga kapanalig, ang kahulugan ng Eukaristiya ay pagpapasalamat at pagbabahagi upang ang lahat ay mabuhay dahil si Hesus ang tinapay ng buhay. Sa panahon ng pandemya, marami ang kwento ng pagbabahagi at pagpaparami ng tinapay upang ang mga taong apektado ng krisis ay mabuhay.  Ibinigay ni Hesus sa ating lahat kung ano ang meron siya pati na ang kanyang sariling katawan upang tayo’y mabuhay nang lubos. Sa araw na ito, inaanyayahan tayo na alalahanin ang mga biyayang ipinagkaloob sa atin ng Diyos upang tayo rin ay makapagpasalamat at makapagbigay sa ating kapwa.  Gaano man kaliit ang ating maaaring maibahagi, bahala na ang Panginoon na ito’y padamihin dahil kung ano ang meron tayo, ay balewala kung wala rin si Hesukristo.

- Sr. Mary Anthony Basa, pddm (Disciples of the Divine Master)

MABUTING BALITA | Abril 15, 2021 – Huwebes sa Ika-2 Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay

EBANGHELYO: JUAN 3:31-36

Sinabi ni Jesus kay Nicodemo: “Nakahihigit sa lahat ang pumaparito mula sa itaas. Makalupa naman ang mula sa lupa, at makalupa rin ang usap niya. Nakahihigit sa lahat ang pumaparito mula sa Langit. Pinatotohanan niya ang kanyang nakita at narinig ngunit wala ngang tumatanggap sa kanyang patotoo. Pinagtitibay naman ng tumanggap sa patotoo niya na totoo mismo ang Diyos. Binibigkas nga ng sinugo ng Diyos at ng Espiritu. Mahal nga ng Ama ang Anak, at ipinagkatiwala ang tanang mga bagay sa kanya. May buhay magpakailanman ang naniniwala sa Anak. Ang hindi naman sumusunod sa Anak ay hindi makakakita sa buhay, kundi ang galit ng Diyos ang sasakanya.”

PAGNINILAY:

Kapanalig, nakalulungkot isipin na sa modernong panahon natin, mas madaling pinaniniwalaan ng tao ang Fake news: mga balitang walang basehan pero kumikiliti sa isip at imahinasyon ng tao. At ang bilis naipapasa ang fake news! Ni hindi na inaalam ang pinagmulan, agad-agad isine-send sa lahat ng kakilala sa iba’t ibang social media platform. Ang Panginoon, na siyang naghatid ng Good News, ay tila wala nang puwang sa buhay ng modernong sibilisasyon. Pilit nga siyang inaalis sa buhay ng tao. Mas mayaman, mas moderno ang isang bansa, mas malayo ang puso sa Panginoon.  Mayabang ang tao!  Sa isip niya, kaya niyang gawin at kontrolin ang lahat, dahil sa kanyang angking talino. Walang Diyos at hindi na niya kailangan ang Diyos! Kapanalig, kumakalat ang atheism ngayon, lalo na sa mga kabataan.  Ni hindi na nga itinuturing na politically correct ang katagang “God” mas gusto nilang sabihing “the universe”. Mga palalo!!! Kailan pa kaya matatauhan ang tao? Ang Diyos ay totoo!! Hindi siya dapat tanggalin sa buhay natin!

- Lulu Pechuela (Association of Pauline Cooperators)

PANALANGIN: Panginoon, buksan mo po ang isip ng iyong mga anak, upang tanggapin at isapuso ang lahat ng iyong mga turo, dahil ito ang totoo: ikaw na Anak ng Diyos ay isinugo sa lupa upang iligtas ang sangkatauhan. Sa tulong ng Banal na Espiritu, nawa’y mapasaamin ang tunay na pananampalataya na nagbibigay ng buhay na walang hanggan. Amen.

GOSPEL POWER |APRIL 15, 2021

THURSDAY | 2nd Week of Easter | Gospel: Jn 3: 31 – 36

Jesus said to Nicodemus, “The one who comes from above is above all; the one who is of the earth belongs to the earth and speaks about earthly things. The one who comes from heaven is above all. He testifies to what he has seen and heard, yet no one accepts his testimony. Whoever has accepted his testimony has certified this, that God is true. He whom God has sent speaks the words of God, for he gives the Spirit without measure. The Father loves the Son and has placed all things in his hands. Whoever believes in the Son has eternal life; whoever disobeys the Son will not see life, but must endure God’s wrath.”

REFLECTION

Whether in word or in deed, Jesus gives liberally. The  signs he performs are characterized by superabundance  — overflowing wine at the wedding of Cana, more than  enough bread and fish to satisfy the hungry crowds, an amazing  catch of fish after a futile fishing expedition. Without restraint, Jesus  pours forth the ultimate gift which is the Spirit. For the Father who  sent him, the God who is source of all bounty, is generous beyond  measure. The problem does not have to do with the giving, but with  the receiving. Human beings calculate and measure and set limits,  not only to what they will give, but also to what they will receive.  In today’s Gospel, Jesus reveals fully his origin — he is from above,  from the realm of God, sharing in the very life of God. He tells his  hearers his experience of being with God, what he has seen and  heard. But because human beings are often suspicious of generosity,  especially unmerited generosity, the revelation of Jesus is met with  resistance. The ultimate revelation will be on Calvary, where Jesus  will generously pour forth his blood.

PRAYER

Lord Jesus, your ultimate testimony is that love gives without measure.  May your Holy Spirit infuse in us, too, that kind of generosity. Amen.

GOSPEL POWER |APRIL 14, 2021

WEDNESDAY | 2nd Week of Easter

Gospel: Jn 3: 16 - 21

Jesus said to Nicodemus, “For God so loved the world that he gave his only Son, so that everyone who believes in him may not perish but may have eternal life. “Indeed, God did not send the Son into the world to condemn the world, but in order that the world might be saved through him. Those who believe in him are not condemned; but those who do not believe are condemned already, because they have not believed in the name of the only Son of God. And this is the judgment, that the light has come into the world, and people loved darkness rather than light because their deeds were evil. For all who do evil hate the light and do not come to the light, so that their deeds may not be exposed. But those who do what is true come to the light, so that it may be clearly seen that their deeds have been done in God.”

REFLECTION

In the Gospel of John, the term “world” often refers to  humanity alienated from God and dwells in darkness to  hide its evil deeds. Despite its rebellion, God loves this world  unconditionally and sends to it His only-begotten Son to be its Light.  By banishing the darkness, the Son will expose the world’s sinfulness,  not in order to shame and condemn it, but only so that he can take  away those sins and save the world. To willfully evade the Light  and continue to dwell in darkness is to reject the love of God and,  therefore, to bring condemnation upon oneself. For God’s love is the  power that makes everything exist. By believing in the Son, we also  believe in the love of God and become sharers of God’s eternal life.

PRAYER

Lord Jesus, you are the Light of truth that exposes our egoism, but only  in order to heal and transform us. Amen.