Pociąg podmiejski, tramwaj, autobus, miejski rower, auto, skuter lub nawet elektryczna hulajnoga na minuty. Możliwości przemieszczania się z punktu A do punktu B w dużych aglomeracjach miejskich jest całe mnóstwo, a trend uwalniania ludzi od przymusu posiadania własnego samochodu przenosi się stopniowo również na mniejsze ośrodki miejskie. Czy przesiadka z samochodu na inne środki transportu jest opłacalna? Jak ten samochodowy exodus będzie przebiegał?

Pociąg podmiejski, tramwaj, autobus, miejski rower, auto, skuter lub nawet elektryczna hulajnoga na minuty. Możliwości przemieszczania się z punktu A do punktu B w dużych aglomeracjach miejskich jest całe mnóstwo, a trend uwalniania ludzi od przymusu posiadania własnego samochodu przenosi się stopniowo również na mniejsze ośrodki miejskie. Czy przesiadka z samochodu na inne środki transportu jest opłacalna? Jak ten samochodowy exodus będzie przebiegał?

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.

Śmieci to paradoks. W zasadzie każdy z gości Pulsu Biznesu do słuchania przekonuje, że to żaden biznes, choć potencjalnie świetny rynek – każdy z nas produkuje bowiem śmieci i nic nie wskazuje na to, byśmy mieli tego zaprzestać. Muszą więc zostać zagospodarowane. Chyba, że - podążając za ideą „zero waste” - drastycznie tę produkcję ograniczymy.