پادکست فارسی بارکد / مجموعۀ شنیداری تئاتر و °°° 🎭🎧

📗#خاموشی_دریا

✍️#ژان_بروله

کارگردان: #بیژن_مفید

📻#نمایش_شنیداری/

این نمایش شرح حال پیرمردی فرانسوی است که با دختر برادرش زندگی می‌کند و در خانه مجبور به میزبانی یک افسر آلمانی هستند که خانه آنان را اشغال کرده است؛ افسری که موسیقیدان است و فرانسه را دوست دارد و جنگ را نیز تعبیر و تفسیری فرهنگی می‌کند و سعی در جلب نظر میزبانانش دارد اما میزبانان او برای بیان اعتراض خود به اشغال خانه و کشورشان جز سکوت و خاموشی راهی نمی‌شناسند و…

بر اساس این کتاب، ژان پیر ملویل کارگردان فرانسوی ، در سال 1949 فیلم اقتباسی به نام Le Silence de la me ساخته است. این فیلم که در خانهٔ خودِ بروله خارج از پاریس، فیلم‌برداری شده، یکی از شاهکارهای سینمای جهان بحساب می آید.مرحوم #بیژن_مفید نیز این اثر ارزنده ادبی را بصورت نمایشنامه رادیویی و با گویندگی خود و #ناصر_طهماسب و فهیمه راستکار، اجرا و ضبط کرده است.

نمایش: #سرگذشت_ملال‌انگیز

نویسنده: #آنتون_چخوف

کارگردان: #ميکائيل_شهرستانی

تنظیم: ایوب آقاخانی

کارگردان: علی عمرانی

گوینده: مریم نشیبا

🎭👈بازیگران: میکائیل شهرستانی

‌ایوب آقاخانی

مهین نصری

امیر جوشقانی

رحمان باقریان

شهین دخت نجف زاده

پیام حسینیان

ناهید مسلمی

سعیده فرزین

آشام محرابی

علی تاج میر///📝👈 آریل دورفمان

در ۶ مه ۱۹۴۲ در بوینس‌آیرس چشم به جهان گشود. پدرش از اهالی اودسا در اوکراین بود و در دانشگاه اقتصاد تدریس می‌کرد و مادرش فنی زلوکوویچ از یهودیان رومانی-مولداوی بود. کمی پس از تولد خانواده‌اش به آمریکا نقل مکان کردند و او ده سال از دوران کودکی خود را در ایالات متحده گذراند. او و خانواده در سال ۱۹۵۴ به شیلی رفتند. آریل دورفمان پس از حضور در دانشگاه شیلی در سال ۱۹۶۶ با آنگلیکا مالیناریچ ازدواج کرد و در سال ۱۹۶۷ به شهروندی شیلی درآمد به همین خاطر او بیشتر به عنوان یک نویسنده شیلیایی معروف است. در سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ برای تحصیلات تکمیلی به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی رفت و سپس به شیلی بازگشت.

دورفمان بعد از روی کار آمدن سالوادور آلنده در شمار مشاوران فرهنگی او جای گرفت. در شب کودتای پینوشه مقرر بود که او به عنوان شیفت شب در کاخ ریاست جمهوری حضور داشته باشد، اما دورفمان شیفت کاریش را با همکارش جابجا کرد و به این ترتیب از مهلکه جان سالم به در برد. پس از کودتای ۱۹۷۳ چندین ماه به صورت مخفیانه زندگی کرد تا در یک فرصت مناسب توانست به اروپا فرار کند و پس از مدتی اقامت در آمستردام و پاریس به آمریکا رفت. او از سال ۱۹۸۵ در دانشگاه دوک تدریس می‌کند.

دورفمان زندگی ادبی خود را با انتشار کتاب «تخیل و خشونت» در سال ۱۹۶۸ آغاز کرد. این کتاب که در آمریکا منتشر شد مجموعه مقالاتی است دربارهٔ ادبیات آمریکای لاتین در قرن بیستم و نقش آن به عنوان ابزار مقاومت در برابر انواع ارعاب فشارهایی که ملت‌های آمریکای لاتین تجربه می‌کنند.

دورفمان را کنار گابریل گارسیا مارکز، کارلوس فوئنتس و میگل آنخل آستوریاس از سرشناس‌ترین نویسندگان آمریکای لاتین می‌شناسند.

💫💫💫

🎭🎙️🤓 سیاه بازی "خواجه همایون" 🎭اجرای: سعدی افشار (تبدیل از کاست قدیمی) سعدی افشار، با نام کامل سعدالله رحمت‌خواه (زادهٔ ۱۳۱۳ در استان زنجان – ۳۰ فروردین ۱۳۹۲ در تهران) بازیگر کمدی ایرانی بود که در نمایش‌های موسوم به سیاه‌بازی، تخته‌حوضی یا روحوضی به ایفای نقش می‌پرداخت.[۱] سعدی افشار، آخرین بازماندهٔ بازیگران نسل سیاه‌باز در نمایش‌های روحوضی در ایران بود و نخستین بار در سال ۱۳۳۰ به روی صحنه رفته بود. در ایران بیشتر مردم، سعدی افشار را با بازی در نقش «سیاه» در نمایش‌های سیاه‌بازی می‌شناسند زندگی

افشار تا ششم ابتدایی درس خوانده است و برای نخستین بار در سال ۱۳۳۰ بر روی صحنه رفت. سعدی افشار تنها بازمانده نمایش سیاه بازی در ایران بود. مراسم بزرگداشت وی در سال ۱۳۸۵ با حضور بسیاری از بزرگان تئاتر در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. همچنین در فیلم تهران ۱۵۰۰ نیز از او یاد شده بود.

او در ۳۰ فروردین ۱۳۹۲ (نوزدهم آوریل ۲۰۱۳) بعد از تحمل یک دورهٔ طولانی بیماری به علت عفونت ریوی و پوکی استخوان در خانه شخصی خود در تهران درگذشت. هم زمان تئاتری از او به اسم فیس پوک روی صحنه بود.

کتاب عالیجناب سیاه

کتاب «عالیجناب سیاه» که به بیان «زندگی و خاطرات سعدی افشار» می‌پردازد، در ۱۳۶ صفحه توسط خانم «لاله عالم» به نگارش درآمده و نشر «پوینده» آن را چاپ کرده‌است، این کتاب با مقدمه‌ای از «دکتر قطب‌الدین صادقی» بوده به تازگی در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته‌است. لاله عالم با اشاره به این‌که کتاب «عالیجناب سیاه» بیوگرافی «سعدی افشار» از زبان خود اوست، گفت: «من در این کتاب با خود عهد کردم امانت دار خوبی باشم و گفته‌های سعدی افشار را صادقانه امانتداری کنم. در کتاب بخش‌های توصیفی نیز وجود دارد که خودم با مطالعه روی نمایش‌های سنتی آن را نوشته‌ام.»

قطب‌الدین صادقی در مورد سعدی افشار نوشته است: «سعدی افشار در تاریخچه نمایش روحوضی معاصر ایران یک استثناست. او چهره‌ای جذاب، خلاق، هوشمند و بسیار مردمی است که خلاقیت‌های پنجاه سال اخیر نمایش روحوضی بدون حضور و کار و نام او معنا ندارد.»

به نقل از سعدی افشار درباره کودکی‌اش در «عالیجناب سیاه» آمده است: «از زمانی که چشم‌باز کردم، در دنیای کودکانه‌ام فقط زنی را دیدم که تنها مراقبم بود. این زن، بنده خدا، بدون هیچ سرپرستی با کار و تلاش فراوانش، از کار در خانه‌ها تا گُل‌سازی، سعی می‌کرد زندگی من و خودش را بچرخاند. پدری بالای سرم نبود خواهر و برادری هم نداشتم، تنها فرزند بودم؛ یعنی هیچ‌کس را نداشتم و معنای قوم‌ و خویش را نمی‌دانستم به‌هرحال کم‌کم که بزرگ می‌شدم و مسائل را درک می‌کردم، فهمیدم که او – این زنی که نه شوهر داشت و نه پدر و مادر و نه سرپرستی – مادر من، «صدیقه» و اهل زنجان بود. ترکی صحبت می‌کرد. نمی‌دانم چرا به تهران آمده بود و چرا در آنجا ماندگار شده بود. هرگاه از او درباره پدرم می‌پرسیدم، می‌گفت: او مرده و در یکی از روستاهای زنجان به خاک سپرده‌شده است.»

سریال دندون طلا تا حدودی به زندگی استاد سعدی افشار اشاراتی داشته است..

عنوان #شناخت_عوامل_نمایش

نویسنده #ابراهیم_مکی

راوی #نورادخت_ضاد

#مرجع

#کتاب_صوتی

کتاب شناخت عوامل نمایش اثر ابراهیم مکی

👇وی یکی از شخصیت‌های تأثیرگذار در بهبود نمایشنامه‌نویسی رادیویی در دهه‌های پنجاه تا هفتاد شمسی است و نخستین مدرسی است که اقدام به تألیف کتابی برای آموزش نمایشنامه‌نویسی نمود. نمایشنامه

های پدر و پسر/

هتل نیمکت/ عشق

صبح طلوع می‌کند/

انکار/

گُم/

خلوت‌گاه/

کله سفید/

شتر» قربانی/

آهای! با تو هستم

کجایی؟/👇👇

در کتاب شناخت عوامل نمایش به تشریح و کاربرد هر یک از عناصر به کار رفته در نمایش میپردازد برخی از این عناصر عبارت هستند از : شخص بازی، حرکت، مکالمه، ساختمان دراماتیک و یا عناصر کیفی نمایش و...

👈🪄🎭ابراهیم مكی ، یكی از نمایشنامه نویسان، محققین و استادان تئاتر ایران است كه تاریخ نویسی تئاتر ایران ، هر چند دچار تحریف و كوته بینی های مرسوم زمانه باشد ، نمی تواند حضور او را نادیده بگیرد. نمایشنامه های آقای مكی ، بازتاب دهنده ی سر درگمی و بیگانگی انسان درگیر در روابط و ضوابط یك جامعه ی دیكتاتور پرور است .🖍️ زبان ساده ی آثار مكی در بسیاری از موارد موفق می شود كه پیچیدگیهای شرایط را ملموس تر به مخاطب منتقل كند.

یكی از ویژگیهای آثار مكی در این است كه وی با ظرافت و دقت در روابط انسانی به نقد ناهنجاریهای سیاسی و اجتماعی كه به پریشانی روابط انسانها می انجامد ، می پردازد. طنز تلخ نهفته در بطن آثار مكی كه بسیار هنرمندانه پرداخته شده است ، پرهیز او از قضاوت در مورد فیگورهای نمایشنامه هایش ، باعث می شود تا مخاطب بدون اینكه حس كند ، نویسنده در پی تحمیل نظر خویش به اوست ، با فضایی كه نمایش ترسیم می كند ، متفكرانه درگیر شود.

ابراهیم مكی ، نه از موضع “دانای كل“ ، بلكه در ركاب حوادث و شرایط ، منتها در كمال هوش و تیز بینی ، موقعیتی را بازگو می كند.

💫 ابراهیم مكی متعلق به نسلی از تلاشگران فرهنگی و هنری ایران است كه ماندگارترین و شكوفاترین دوران خلاقیت هنری (دهه ی چهل) را در تاریخ معاصر ایران رقم زده اند.

هر چند نسل امروز ایران ، بدلیل قطع ارتباط ناخواسته توسط خود او و خواسته توسط حكومت اسلامی ، در حال حاضر كمتر در مورد مكی می شنود و می خواند، اما حامل و میراث دار همان جرقه های زاینده و خلاق است كه مكی و نسل مكی در تئاتر معاصر ایران بر جای گذاشته اند.

💯ابرهیم مكی علاوه بر نقش مثبتی كه در زمینه ی هنری در تئاتر ایران ایفا كرده است، از یك شخصیت ویژه و خاص برخوردار است و آن تواضع اوست . رفتار و كردار بسیار انسانی و احترام برانگیز مكی ، رعایت انصاف او در قضاوت در مورد دیگران ، آلوده نبودن او به بیماری “خود مركز بینی“ ، جزو ویژگیهای شخصیت هنرمند فرهیخته ما ابراهیم مكی است كه می تواند و می بایست الگوی نسل جوان هنرمندان ایرانی باشد ، چرا كه تنها در این صورت است كه ایران رنگارنگ فردا و ایجاد فضا و دیدی گسترده برای رشد همه ی ژانرها و گونه گونیهای درك و ارائه ی اثر هنری و در نتیجه رشد و وسعت جامعه ی هنری ایران را تضمین می كند.

یكی از شخصیتهای نمایش“ شتر قربانی “ مكی ، شرایط امروز ما را اینچنین بازگو می كند:

“ این روزها خبرهای بد، همه جا، دهان به دهان می گردد. خون جلوی چشم همه را گرفته. برادر به روی برادر تیغ می كشد و پدر پسر را راهی مسلخ می كند. بوی سدر و كافور هوای شهر را سنگین كرده است. كلاغهایی كه معلوم نیست از كجا سر و كله شان پیدا شده، روی هره ی همه ی دیوارها و بلندی سردر هر خانه ای به كمین نشسته اند و وقتی به پرواز در می آیند، همه جا تاریك می شود. هیچ كس به فكر بغل دستی اش نیست. هر كس یك طعمه ای به نیش گرفته و دارد از یك گوشه ای می رود. آه كه چه زمانه ای شده !“

شاید ما می بایست به اوج سیاهی و تاریكی می رسیدیم تا یكبار برای همیشه روزنه ای بسوی روشنایی بیابیم و ابراهیم مكی یكی از آنهاست كه ضرورت گشودن روزنه ای و پرهیز از سپردن خویش بدست “قضا و قدر“ سالهاست به ما یادآور می شود. انگار ، امروز ، سرانجام صدایش شنیده می شود .

نیلوفر بیضایی📝

مسافر کوچولو اثر سنت اگزوپری 🖍️🔁 ترجمه احمد شاملو

صداپیشگان🎙️: حمد شاملو ( راوی)،مهوش وقاری،نوشابه امیری،سوسن مقصودلو،عزت الله مقبلی،بهزاد فراهانی،مهدی فتحی،صدرالدین شجره،بیوک میرزایی

کارگردان : #همايون_ايرانپوی

بازیگران : بهرام سروری نژاد، محمد مجدزاده، ثريا قاسمی و...

📚 #معجزه (زندگینامه هلن کلر)

✍ نویسنده : #ویلیام_گیبسون

🎙در این نمایش شنیداری

«هلن»، دختر نوباوه خانواده کلر براثر بیماری مرموزی قدرت بینایی و شنوایی‌اش را از دست می‌دهد. پس از شش سال تلاش نافرجام پزشکان برای معالجه‌اش، خانواده او تصمیم می‌گیرند از موسسه‌ی آموزش به کودکان نابینا تقاضای کمک کنند.

داستان زندگی «هلن کلر» نابینا و ناشنوا، به دلیل فراز و فرودهای بسیار در زندگی‌اش و نوع رابطه شگفت‌انگیز او با معلمش، بسیار خواندنی و شنیدنی است؛ هرچند کم‌تر کسی است که این زن موفق را نشناسد یا چیزی از او نشنیده باشد.

📣🎭 بازیگران:: قصه‌گو: جمیله ندایی/ روباه - ملا - معلم: بیژن مفید/ خرس - رمال - کارمند ثبت احوال: بهمن مفید/ خر - خراط - کارگر: محمود استادمحمد/ میمون - مطرب - روشن‌فکر: آرش استادمحمد/ فیل - غریبه: حسین والامنش/ سگ - عطار: فرهاد صوفی/ بز - بزاز: بیژن مفید/ موش - جوان عاشق: هومن مفید/ خاله سوسکه - دختر جوان: تهمینه مدنی/ شتر - نقال - نمد مال: بیژن مفید/ اسب: سهیل سوزنی/ طوطی - شاعر: سهیل سوزنی/ قاطر - نعلبند: بهمن مفید/ 🚧🔖👈 هرجا که توده ی یک جامعه نسبت به قدرت و جایگاه خود در شکل گیری جامعه، بی سواد یا بی تفاوت باشد خیلی زود عرصه ی میدان سرکش قدرت که اصلاً و ابدأ و به طور دایم باید تحت کنترل و هدایت فرزانگان، هنرمندان، فلاسفه، عرفا، دانشمندان و حکیمان دوران باشد، از مسیر خود خارج شده و بی درنگ جایگاه آنان را عده ای از دزدان غارتگر، تبهکاران چپاول گر، قاتلین وخائنین و جنایتکاران، رانت خواران، زمین خواران و مفت خوران ، دلالان، دجالان، رمالان و حمالان، جاهلان متعصب و زورگویان بد سرشت به یغما خواهند برد و آن هنگام ناگزیر همه ی موهبت های ذی قیمتی که در گذر بلندی از تاریخ ارزانی آن قوم و ملت شده بود، در کوتاه زمانی غیر قابل باور با هیچ و کمتر از هیچ برابر میشود. حال آنکه از منظر شرافت انسانی و با پندار و کرداری یاری رسان و از روی رحم و شفقت، باید سخت متاسف شد به حال خود و قومی که در آن زمان از تاریخ جزئی از توده ی آن مردمی بوده که نقش خود را نه بصورت شخصی و نه در ابعاد اجتماعی به درستی ایفا نکرده است و حالا بی شک خود را در پست ترین و خوار ترین الگوی زیستی و حقیرانه ترین شکل زندگانی در خواهد یافت. هرچند که این تجربه ایست دیر گذر و سخت گیرنده تا صیقلی بیندازد بر مسیر تکاملی و متعالی گونه ی انسانی. اما کماکان برای گذری آگاهانه ازین برهه ی جانفرسا، بر ما لازم است تا به نام خرد، راه و راهنمای خود را با دقت و سواد کامل شناسایی و گزینش کنیم تا این کشتی سرگردان در دریای طوفانی را هرچه زودتر به ساحلی امن هدایت نماییم.

🖍️🖍️🖍️ /// بیژن مفید در کالانمای شهر قصه نوشته‌است:

«شهر قصه حکایت انسان‌های ساخته ذهن یک قصه‌گوست؛ انسان‌هایی که ماسک حیوانات را به چهره دارند و به دنیای پر از ریا و دروغ کوچکشان خو گرفته‌اند. یک روز یک انسان جدید به شهر وارد می‌شود و به رنگ آنها درمی‌آید و هویت خود را از دست می‌دهد.»

بیژن مفید در مورد شهر قصه در مصاحبه‌ای با بصیر نصیبی در مجله نگین، شماره ۴۳، آذرماه ۱۳۴۷ در جواب سؤالی می‌گوید:سؤال: «پرسوناژهای شما در طول نمایش به بهره‌کشی و سودجویی از هم می‌پردازند. چه نیرویی این روابط را برپا نگه داشته‌است؟»

🔖جواب: «بحث تلخی‌ست. در حقیقت، شهر قصه، قصه گرگ‌هاست. روایت است در شب‌های سرد زمستان، دو گرگ گرسنه به هم می‌رسند. از ترس روبروی هم می‌نشینند و مواظب یکدیگرند که یکی آن دیگری را از شدت گرسنگی پاره نکند. کم‌کم گرگان دیگر می‌رسند و همه دور هم می‌نشینند و مواظب یکدیگر پلک نمی‌زنند. هر بار یکی خسته می‌شود و پلک می‌زند، بقیه بر سرش می‌ریزند و پاره‌پاره‌اش می‌کنند و متوجه نیستند که زمان پاییدن یکدیگر، شاید شکارهایی رد شده‌اند و آنها ندیده‌اند. شهر قصه، حکایت حلقه گرگ‌هاست و تراژدی نکبت‌بار آدمیزاد. شاید اگر هرکدام از آنها حرکتی می‌کردند، وضعشان این‌همه دردناک نبود.»

و چند خط بعد می‌گوید: «نکته اینکه این کار کمک زیادی به پُر شدن فاصله فکری بین روشن‌فکر و مردم عادی می‌کند. این دو دسته در عصر ما روزبه‌روز از هم فاصله می‌گیرند. این فاصله باید روزی از بین برود. کار من کوششی است برای پُر کردن این خندق ذهنی بین روشن‌فکر و مردم.»

📚 #ژان_کریستف

✍🏻 نویسنده : #رومن_رولان

،📝 ژان کریستف(۱۹۱۲-۱۹۰۴) نام رمانی ست که نویسنده ی آن صاحب جوایزی چون « فلامین در سال ۱۹۰۵» و « نوبل ادبیات» در سال ۱۹۱۵ است.

سپیده دم دوران کودکی ژان کریستف در یکی از شهرهای کوچک و قدیمی کرانه رودخانه راین می گذرد. ژان کریستف در خانواده ای که همه اهل موسیقی و هنر هستند، متولد می شود. پدربزرگش، ژان میشل، نخستین معلم او در موسیقی است. مادرش نیز زنی ساده و دوست داشتنی است. ژان در ۱۲ سالگی پدرش را از دست می دهد و مجبور به کار کردن می‌شود. از همان دوران، درد تلخ فقر و رنج را می چشد. دنباله زندگی ژان کریستف در دوره نوجوانی در زادگاهش می گذرد تا این که با نخستین دوستش، اوتو و اولین عشقش، مینا، آشنا می شود.