پادکست خوشفکری

پادکست خوشفکری

By Soheil AbbasiBusinessEntrepreneurship
Download on the App Store

پادکست خوشفکری episodes

  • چگونه با وجود فشار و استرس کاری، زن یا شوهرهای کارآفرین درآرامش در کنار همسرشان زندگی کنند؟
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/09/How-to-live-with-an-Entrepreneur.mp3
    فکر می کنم کسانی که کارآفرین هستند و یا در حال کارآفرینی هستند دو دسته اند یا ازدواج کرده اند و یا نه . به هر حال هر دو گروه قوانین و مطالب زیر را باید دنبال کنند . دوستان کارآفرینی داشته ام که به خاطر ایجاد کسب و کار خود متاسفانه طلاق گرفته اند و یا به خوبی نتوانسته اند زندگی خود را مدیریت کنند و دچار مشکلات زیادی شده اند . کتاب ۱۲ نکته برای زندگی مشترک با یک کارآفرین بسیار مفید است و در زیر خلاصه شده این کتاب را آورده ام.
    کارآفرینان از نظر فکری مشغول می باشند:
    به روشنی می توان گفت هنگامی که صحبت از ایجاد یک کسب و کار می شود، مستلزم درجه ای از مشغولیت فکری می باشد یا در غیر اینصورت تجارت از بین می رود و دیگر نیازی به مشغله فکری نیست. مشکل هنگامی ایجاد می شود که افراد کارآفرین تلاش می کنند تا بطور همزمان هم از زندگی خانوادگی لذت ببرند و هم شرکت در حال موفقیت خود را گسترش و رشد دهند. ایجاد یک تجارت فشارهای مشخصی را وارد می کند زیرا زمان استراحت به ندرت به دست می آید، همچنین ریسک ها وخطرات مالی تبدیل به مسائلی تنش زا می شوند. شخصیت کلاسیک یک کارآفرین بدین صورت است که فرد تمایل دارد تا رئیس باشد، تصمیماتی را بگیرد و بصورت فردی عمل کند، بنابراین تحمل زندگی کارآفرینی برای همسران می تواند بسیار سخت باشد. و در نهایت این مسئله می تواند موجب ایجاد رنجش در رابطه شود. البته این موضوع می تواند توسط سایر ویژگیهای ذاتی رشد کارآفرینی جبران شود: پویایی، اعتماد به نفس، و حس خوش بینی همان چیزهایی هستند که اغلب ما مردم عادی را در وحله اول به کارآفرینان جذب می کنند.
    بدون توجه به ویژگیهای اخلاقی شخصیتی، همسران (خانم ها) می دانند که اغلب شروع ها به شکست منتهی می شود. اما یک کارآفرین بطور پنهانی به این باور اعتقاد دارد که او فرد موفقی است و با پایداری و ذکاوت خود تجارتش باقی خواهد ماند. همسر از این موضوع زیاد مطمئن نیست. همسران از خود می پرسند که آیا ناامیدی کارآفرینان (شوهرانشان) می تواند توانایی آنها را در اتخاذ تصمیماتشان آسیب برساند یا خیر. مرد قصد دارد تا مالی کسب کند تا بتواند تجهیزاتی گران قیمت برای خانه بخرد اما زن به خطر از دست دادن سقف بالای سرشان می اندیشد. این شک و نگرانی ها بطور مکرر منجربه استرس شدید در کار به همراه استرس شدید در خانه. زن از این می ترسد که شوهرش، شک او نسبت به آینده تجارتش را شک نسبت به خودش بداند (هوش او، پیگیری او، توانایی او در برآمدن از پس خطرات). البته می تواند جای خانم و آقا جابجا شود در واقع خانم کارآفرین باشد.
    در بیشتر روابط، در مورد این مسائل بحث نمی شود. آنها با سکوت خود از کنار این مسائل عبور می کنند تا اینکه در مشاجراتشان ناگهان فوران می کند. به طور ایده آل کارآفرینان و همسرانشان می بایست این مسائل را شناسایی کرده و توافق کنند که قبل از اینکه تبدیل به مسئله ای بغرنج شود در مورد آنها صحبت کنند. برای این منظور، قانون های نرمی را برای زوج هایی که یکی ازآنها کارآفرین است در نظر گرفته اند. این قوانین براساس تجربیات کارآفرینان موفق ، مقالات منتشر شده در این خصوص و همچنین تجربیات دوستان دراین موضوع بوده است.
    امید من این است که این قوانین به کارآفرینان و همسرانشان کمک کند تا بتوانند برخی از این نقاط آسیب را شناسایی کنند و به آنها پیشنهادهای مفیدی ارائه می دهد، یا حداقل باعث کاهش اختلاف ایجاد شده بین آنها می شود (حداقل مزیت آنها این است که شما از این که در دست و پنجه نرم کردن با این مسائل تنها نیستید خشنود می شوید).
    مشکلی که کارآفرینان همیشه در ذهن خود دارند:
    چگونه شخصی که از نظر فکری کاملا مشغول است می تواند با کسی که فکرش مشغول نیست زندگی کند؟ پاسخ کوتاه این است که: تاکید کنید، مصالحه کنید و اطمینان حاصل کنید که همسر شما می داند که اوبرای شما بسیار اهمیت دارد. در زیر پیشنهاداتی ارائه شده اند که بیان می کنند چگونه می توانید این کار را انجام دهید.
    ۱. مانع را در جایی پایین قرار دهید:
    وقت گذاشتن برای دیگری بسیار دشوار است چه برسد به رفتن به مسافرتی که به شدت به آن احساس نیاز می شود. اما حداقل می توانید برای نوشیدن یک فنجان قهوه در کنار یکدیگر بشینید یا با هم در بلوک ساختمان قدم بزنید. گاهی اوقات این تمام چیزی بود که از دوستان دوستان مزدوج درخواست می کردم، اما معمولا همین موارد نیز برای ارتباط داشتن کافی بود. با انجام این اقدامات کوچک ما به یکدیگر این پیام را می رسانیم که حتی در روزهای بیقراری، طرف مقابل ما در اولویت قرار دارد. همه زوج ها نیاز به زمانی دارند تا سردرد های زندگی و نکات مهم رابطه شان را با یکدیگر به اشتراک بگذارند. باهم بودن این موضوع را به یاد می آورد که شما از باهم بودن لذت می برید.
    ۲. تلفن هوشمند را خاموش کنید:
    خوب، شما می توانید گاهی اوقات یا در اغلب اوقات اجازه دهید که تلفن را جواب ندهید. البته با استفاده از امکانات تکنولوژی نظم را برای خود به همراه بیاورید. حتی اگر شما به زنگ زدن دستگاه های ارتباطی مثل تلفن پاسخ ندهید، حضور آنها در رستوران و در روی میز ناهارخوری یا در کنار تخت خواب، کیفیت فضای مشترک خانوادگی تان را تحت تاثیر قرار میدهد. و رفتن به تعطیلات با وجود حضور همه جانبه تلفن هوشمند کمتر شبیه به تعطیلات است.
    برقراری زمان های آزاد از تکنولوژی می تواند یکی از آن رفتارهای مناسب باشد اما اکنون اغلب ما معتاد به این تلفن ها شده ایم. رفتار وسواس گونه ما همچنین به دیگران نیز اجازه می دهد تا همواره از نظر تلفنی در دسترس باشند. برای خانواده ها داشتن زمانی پیوسته و بدون انفصال امری بسیار حیاتی است زیرا در آن زمان شما توجه تقسیم نشده سایرین را در اختیار دارید که این روزها با ارزش ترین هدیه ای است که می توانید به کسی بدهید. میز شام فضای مناسبی برای تاکید بر این موضوع است.
    ۳. اولویت دادن به گفتگو با یکدیگر:
    هر دوی شما مشغله دارید و دسترسی به شما سخت است. شما به زمان یکدیگر بسیار ارزش قائلید برای همین دلیل برای مسائل کوچک به یکدیگر تلفن نمی کنید یا ایمیل نمی زنید. هر دوی شما آرامش بیشتری خواهید داشت اگر به راحتی بتوانید با یکدیگر تماس برقرار کنید وهمچنین اگربدانید پیام های طرفین در اولویت قرار می گیرد .
    همه ما پیامهای مهم زیادی را دریافت میکنیم- همچنین کارآفرینان نیز همین طور و البته بیشتر. سعی کنید سریع به پیام همسرتان پاسخ دهید زیرا این راهی دیگر برای افراد پر مشغله است که به همسر خود نشان دهند که به او اهمیت می دهند و اولویت با اوست.
    "برای خانواده ها بسیار حیاتی است که برداشتن زمانی بدون قطعی اصرار ورزند، زیرا در آن زمان شما توجه کامل و تقسیم نشده همسرتان را در اختیار دارید که این روزها میتواند با ارزش ترین هدیه ای باشد که به شما می دهند".
    ۴. با خانواده های سایر شرکت ها روابط دوستانه داشته باشید:
    صحبت کردن با زوج هایی که در همان مرحله از ساخت کسب و کارشان هستند می تواند فرصتی را برای همدردی و به اشتراک گذاشتن راه حل ها فرآهم آورد. آنهایی که زمان طولانی تری در مسیر کارآفرینی بوده اند می توانند در مورد تجربه خودشان نظرات مناسبی به شما ارائه دهند. آیا فرد کارآفرین یک مشاور تجاری دارد؟ همچنین از همسر مشاور تجاری همسرتان بخواهید تا به گفتگوی شما ملحق شود و به شما راهکار ارائه دهد.
    هم در مورد کارآفرین و هم همسرش، ساخت یک کسب و کار می تواند آنها را منزوی کند و اغلب تنهایی را برای آنها به بار می آورد. کارآفرین احساس می کند که می بایست ظاهری با اعتماد به نفس و مایوس نشدنی را به دنیا نشان دهد تا بتواند بر ترس و خطراتی که می توانند تجارت او را تضعیف کنند غلبه کند.
    کارآفرینان اغلب از داشتن نقش هایی مورد احترام در جامعه لذت می برند. همه آنها را به خاطر اینکه رویایی داشته اند وبه آن عمل کرده اند تحسین کرده و احترام می گذارند. بنابراین برای آنها دشوار است که این بادکنک را سوزن بزنند و قبول کنند که احساس تنهایی، ترس و گیج شدگی می کنند. کارآفرینان نیاز به کسانی دارند که به آنها اعتماد داشته باشند تا بتوانند با آنها درد دل کنند (من با بسیاری از صاحبان کسب و کار ها گفتگو کرده ام که دارای سازمانهای کارآفرین بودند و همین حس را داشتند).
    همچنین همسر کارآفرین نیز مطمئن نیست که با چه کسی می تواند در مورد تردید های خود صحبت کند و به او اعتماد کند. چه کسانی بهتر از همسران سایر کارآفرینان می توانند این عدم اطمینان هایی را که او با آنها زندگی می کند درک کنند؟
    ۵. بلند نظر باشید:
    بحران حال حاضر احتمالا فقط یک سرعت گیر است. برای یکدیگر اضطراب ایجاد نکنید و نگویید که این کسب و کار از همان ابتدا اشتباه بوده است. این واقعیت را بپذیرید که هردوی شما در مجموعه وسیعی از ناامیدی ها در ترکیب با موفقیت های موضعی قرار دارید و از نظر عاطفی یکدیگر را تقویت کنید. پزشک می تواند در موارد بغرنج که به ناچار می توانند رخ دهند مفید باشد.
    البته گفتن آن از عمل کردن به آن بسیار آسان تر است.
    "فقط به دلیل اینکه شما شرکای تجاری نیستید به این معنی نیست که شما نمی توانید در مسیری که برای هر دوی شما اهمیت والایی دارد همکاری داشته باشید".
    ۶. برای دلیلی با یکدیگر کار کنید:
    فقط به دلیل اینکه شمام شرکای تجاری نیستید، به این معنی نیست که نمی توانید در مسیری که برای هردوی شما اهمیت والایی دارد همکاری داشته باشید. کمک مردمی برای خیریه جمع کنید، فعالیتهای غیر انتفاعی انجام دهید، و فرصتهایی را که باعث کمک به شرکت در جامعه می شود شناسایی کنید. به دنبال راه های خلاقانه برای استفاده از علاقه و استعدادتان باشید. شما از استعدادهای تازه همسرتان قدردانی خواهید کرد.
    به این اقدامات نه به عنوان تلاشی برای توازن کار و زندگی بلکه به عنوان راهی برای رسیدن به یکپارچگی کار و زندگی بیاندیشید. می توان خیریه بیل گتس و همسرش را مثال زد .
    شب های ملاقات و سرگرمی های مشترک مهم هستند اما آنها تقسیم بندی زندگی و کار را محو نمی کنند. با استفاده از مهارت تجاری او در مسیری که به اجتماع آنها کم کند، کارآفرین می تواند رابطه خود را با همسرش عمیق تر کند چرا که آنها برروی یک دلیل و نگرانی متقابل با هم کار می کنند. و این رابطه می تواند بیانگر رابطه ای عاطفی باشد.
    ۷. گوش شنوا و همدرد همسرتان باشید:
    همسر مجبور به نشستن در برابر مشکلات تجاری ترسناک نیست. اما کارآفرین نیاز به کسی دارد که با او حرف بزند. او از گوشی که صدای او را بشنود و همدردی کند قدردانی می کند و حتی خوشحال می شود که توصیه هایی را از کسی که به او نزدیک می باشد و با شخصیت و نقاط ضعف و قوت او آشنا می باشد بشوند. همسر می بایست اطلاعات کافی از شرکت را داشته باشد تا بتواند نظراتی اگاهانه را ارائه دهد. و نباید از پس زده شدن بترسد، زیرا کارآفرین بطور اتوماتیک موافقت های بسیاری را از سوی کارمندان خود که قصد دارند رئیس خود را خشنود کنند دریافت می کند.
    همچنین اگرچه کارآفرین ممکن است فکر کند که کارهای همسرش یا موارد شخصی به اندازه ی کارهایی که در تجارت اش رخ می دهند مهم نمی باشند، اما درحقیقت مهم هستند. او نیاز دارد که با حضور قلب صدایش را بشنود، و با او همدردی کند و راهکارها و پیشنهادات مناسبی را ارائه دهد.
    تنها اخطار در این قانون این است که از آنجایی که ثبات مالی خانواده وابسته به ایمان به تجارت کارآفرین است، کارآفرین نمی بایست تمام نگرانی های خود را به همسرش منتقل کند. او می بایست به دقت در نظر بگیرد که چه میزان خبر بد را با همسرش در میان می گذارد و همسر نیز نیازمند حسی است که بتواند این مسائل را تحمل کند.
    ۸. سفر نباید حتما سفر باشد:
    این یکی از مواردی است که اغلب به خصوص در همان سالهای اولیه قربانی می شود. خانواده نمی تواند از نظر مالی از عهده آن بربیاید و کارآفرین نیز نمی تواند کسب و ک
    0 min
  • چگونه برندهای با ارزش و هدفمند برای توسعه کسب و کار و رسیدن به موفقیت تجاری بسازیم؟ + اجرای صوتی
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/08/build-valuable-brands-khoshfekri.mp3
    هرگاه یک کسب و کار نوپا به نقطه ایی می رسد که از نظر مالی موفقیت هایی بدست می آورد و کم کم به سمت رشد و سوددهی بیشتر و بیشتر حرکت می کند، و برندش درمیان مخاطبانش جاافتاده تر می شود، مدیران آن، دچار این وسوسه می شود که کسب و کارشان را توسعه دهند و کانال های جدید درآمدزایی ایجاد کنند.
    بنابراین، کاری که معمولا انجام می دهند، مطالعه بازار و بررسی فرصت های جدید بازار است. چنین مدیری تلاش خواهد کرد با استفاده از اعتبار برند و نام تجاری اش، کسب و کار فعلی شان را به آن بخش های جدید گسترش دهد.
    یک مدیر، برای گسترش برندِ کسب و کارش دو راه دارد:
    گسترش برند به محصولات و خدمات دیگر (بخش های دیگر بازار)
    گسترش برند به حوزه های تخصصی تر یا جدیدتر محصولات و خدمات فعلی (بخش فعلی بازار)
    که در هر کدام از این راه ها، یک مدیر باهوش، باید تمامی جوانب کار را طوری بسنجد که در نهایت اعتبار برندش روز به روز بیشتر و بهتر شود.
    گسترش برند به محصولات و خدمات دیگر، اگر چه یک حرکت منطقی و جذاب به نظر می رسد اما در خود ریسک های آشکار و نهان متعددی دارد. یکی از مهمترین و حساسترین آن ها، ریسک ضربه خوردن به اعتبار برندی است که سال ها برای ساختن آن و جلب اعتماد مشتریان، تلاش شبانه روزی شده است.
    این ریسک از آن جا ناشی می شود که اگر فعالیت کسب و کار فعلی در بخش جدید بازار آن طور که مردم از آن برند توقع دارند نباشد، یا رقبا در آن بخش، بهتر کار کنند، اعتماد مردم به برند کاهش می یابد و به تدریج از بین می رود. بدی این، آن است که این اثرگذاری بر روی کل برند خواهد بود و حتی ممکن است بخش های قبلی بازار که برند در آن خوب کار کرده است را نیز تحت تاثیر منفی قرار دهد.
    برای مثال، بیایید برند دیجی کالا را دقیقتر بررسی کنیم:
    دیجی کالا که از سال ۸۵ شروع به کار کرده است، در یکی دو سال اخیر دارد به سرعت به سمت موفقیت و سوددهی خوب حرکت می کند. عوامل متعددی در رشد این کسب و کار اینترنتی تاثیر داشته است.
    جدای از استراتژی های هوشمندانه مدیران و فعالیت های کارکنانش، یک رشته عوامل خارجی دست به دست هم دادند که دیجی کالا به اینجایی که هست، رسید. عواملی مانند پایین آمدن هزینه اینترنت و بالارفتن میزان نفوذ اینترنت در مردم، بالارفتن اعتماد مردم به تجارت الکترونیکی، ورود گوشی های متنوع هوشمند به بازار، و ...
    نباید از یاد ببریم که بخش اول نامِ دیجی کالا، یعنی، دیجی، اشاره به کالاهای دیجیتال دارد و به این ترتیب، انتظار آن است که چنین کسب و کاری کالاهای دیجیتال ارائه کند. حالا که به نظر می رسد اوضاع دیجی کالا، خوب است، و برندش میان فعالان، فروشندگان و خریداران رایانه و گوشی همراه و دوربین دیجیتال مشهور و معتبر شده است، مدیرانش تصمیم گرفته اند که کسب و کارشان را گسترش دهند. یک بخش از این گسترش، اضافه کردن واحدهای جدید سازمانی و افزایش نیروی انسانی است.
    اخیرا آن ها تصمیم گرفته اند که پا را از حوزه ی رایانه و گوشی فراتر بگذارند و وارد بخش های دیگر بازار، مانند لوازم خانگی، محصولات آرایشی و بهداشتی، اپتیک و نجوم و ... شوند.
    همانطور که گفته شد، این کار، ریسک زیادی در خود دارد. چرا که اگر دیجی کالا نتواند در این حوزه های جدید در سطحی از انتظار که در مشتریان حوزه رایانه و گوشی ایجاد کرده است، فعالیت کند، آنگاه اعتماد مشتریان در این حوزه ها، دچار خدشه خواهد شد و تجربه ی کاربری بد آن ها، در ذهنشان، در میان دوستان و آشنایانشان، به کل برند دیجی کالا، و همه حوزه های دیگر کاری آن گسترش پیدا خواهد کرد.
    ممکن است این طور به نظر بیاید که احتمال اینکه دیجی کالا در این بخش های جدید دچار مشکل شود خیلی کم است. اما باید اشاره کرد که، بسیاری از کسب و کارهای بزرگ جهان هستند که با گسترش برندشان به این روشی که دیجی کالا انجام داده است، اعتبار برندشان به شدت ضربه خورده است. متاسفانه رویای «آمازون» ایران شدن و «همه چیز بودن برای همه کس» رویایی است که بسیار خطرناکتر است از آنچه که به نظر می رسد.
    قصد دارم بگویم همه ما «نقش» دیجی کالا را به عنوان سایتی برای خرید کالاهای دیجیتالی مانند موبایل و لپ تاپ و دوربین و لوازم جانبی آن ها قبول کرده ایم. از آنجایی که دیجی کالا این نقش را بارها و بارها خوب اجرا کرده است، اعتمادمان را به خود جلب کرده است و در ذهن ما برند خوشنامی شده است. حالا اگر بخواهد وارد حوزه های دیگری شود و کالاها و محصولاتی را که خارج از حوزه ی ایی هستند که قبلا در آن به خوبی کار کرده و اعتبار کسب کرده است، بفروشد، ما به عنوان مخاطب باید درباره ی آن برند دوباره فکر کنیم و ببینیم هدف اصلی اش چیست.حالا که از حوزه ی دیجیتال خارج شده است باید بگردیم، برندش را با یک مفهوم جدیدتر گره بزنیم.
    البته یک اشکال کار این است که نام برند هنوز کلمه دیجی را یدک می کشد. اشکال دیگر، همانطور که گفته شد، ریسک بالای این کار است. برای مثال تصور کنید بخش جدید ساعت های دیجی کالا خوب از آب در نیایند. آنگاه خریداران ناراضی اش، نه تنها از خرید ساعت از دیجی کالا پشیمان خواهند شد بلکه به طور کلی از خرید هر چیز دیگری از دیجی کالا منصرف و پشیمان خواهند شد، و درباره آن تجربه بد یا دوستان و آشنایانشان صحبت خواهند کرد. مغز انسان این گونه است که عادت دارد موضوعات را تعمیم دهد و راه حل ها و افکار ساده و دم دستی تر را زودتر قبول کند. خیلی کم کسانی پیدا خواهد شد که در هنگام خرید یک محصول جدید از دیجی کالا (مثلا یخچال) پس از یک تجربه خریدِ بدِ قبلی، به خود بگویند: « بسیار خوب، اشکالی ندارد، یک ساعت خریدم که بد از آب در آمد، اما این یخچال را می خرم مشکلی نخواهد داشت. »
    چگونه می توان یک برند را بدون ضربه خوردن گسترش داد؟ راه حل چیست؟
    راه حلی که برای برندهایی مانند دیجی کالا برای کاهش آن ریسک می توان ارائه کرد، گسترش برند از طریق ایجاد برندهای جدید است. بنابراین، اگر برند جدید به هر دلیلی ضربه بخورد، تاثیر منفی آن بر روی کل برند اصلی زیاد نخواهد بود و قابل کنترل است.
    توضیح این راه حل با همان مثال بالا: دیجی کالا باید سایتی مجزا را برای ساعت فروشی راه اندازی می کرد که در آن به صورت تخصصی فقط ساعت فروخته می شد، و محتوای آموزشی، متنی، ویدیویی مرتبط با ساعت هم تولید می کرد. در کنار آن، نام دیجی کالا را به عنوان «برند پشتیبان» مطرح می کرد تا به مشتریان احتمالی اطمینان خاطر دهد که انتظارتشان برآورده خواهد شد. به این ترتیب کسانی که می خواستند ساعت بخرند، اولین منبعی که به ذهنشان می توانست خطور کند، آن برند فروشگاه آنلاین جدید بود. به همین ترتیب برای لوازم خانگی، لوازم آرایشی، محصولات آموزشی (غیر برقی)، و ...
    یک مثال دیگر، افت و خیز ریکا:
    به عنوان یک مثال دیگر در خارج از حوزه فناوری اطلاعات، می توان به برند ریکا اشاره کرد. شرکت داروگر که سال هاست برند ریکا را به عنوان مایع ظرفشویی ارائه می کند در نظر بگیرید. زمانی بود که ریکا آنقدر محبوب شده بود و آنقدر مردم از آن راضی بودند که بسیاری از مردم، همه ی مایع های ظرفشویی را به نام عمومی ریکا می نامیدند.
    پس از مدتی که رقبای داخلی (مانند گلی محصول شرکت پاکسان) و خارجی (مانند پریل محصول شرکت هنکل) وارد بازار شدند، میزان فروش ریکا افت کرد. مردم حالا دیگر گزینه های بیشتری در اختیار داشتند که امکانات بهتری به آنها می داد از جمله ضرر کمتر به پوست دست، غلظت بیشتر و قدرت پاک کنندگی بالاتر.
    شرکت داروگر، آن فرصت استثنایی را که با برند ریکا بدست آورده بود، نتوانست به درستی استفاده کند. این شرکت هرگز ریکا را به محصولات دیگر گسترش نداد، مثلا مایع سفید کننده ریکا، مایع دستشویی ریکا، شیشه شوی ریکا و ... در عوض از نام داروگر (برند اصلی) برای محصولات دیگرش استفاده کرد. مثلا مایع دستشویی داروگر، شیشه شوی داروگر، نرم کننده لباس داروگر و ... که با این کار، کل اعتبار برندش را در معرض این ریسک قرار داد که مثلا یک خریدار ناراضی که ممکن است تنها یک محصول کوچک با برند داروگر را خریده باشد، به اطرافیانش بگوید: «داروگر خوب نیست!»
    داروگر پس از مدتی، نوآوری های بکار رفته در مایع های ظرفشویی رقبا را وارد ریکا کرد (کپی کرد). در آن تغییراتی داد، فرمولاسیونش را بهتر کرد و تلاش کرد با غلیظتر کردنش، آن را مقرون به صرفه کند و چند کمپین تبلیغاتی را به راه انداخت. با این کارها، جایگاه ریکا کمی بهتر شد اما هرگز به آن جایگاه اصلی و بی رقیبش در گذشته، باز نگشته است.
    یک دوره ی آموزشی بسیار مفید:
    ساختن برندهای باارزش طوری که بتواند موجب بالارفتن اعتماد مردم و در نتیجه افزایش سوددهی و حرکت به سمت موفقیت و شهرت داشته باشد نیازمند پژوهش، مطالعه، هوشیاری، خلاقیت، خوشفکری و داشتن دیدگاهی فراتر از بخش بندی جغرافیایی، جنسی، سنی یا اجتماعی مخاطبان دارد. دوره آموزشی جدید خوشفکری، با عنوان «برندسازی به روش بزرگان» که نخستین از این نوع است، به صورت کامل بر روی ساختن برندهای باارزش و بازاریابی موثر برای محصولات و خدمات متمرکز است.
    این دوره ی آموزشی نتیجه ماه ها پژوهش در بازارهای داخلی و خارجی، و مطالعه و تحقیق درباره برندهای معتبر و فراز و فرود آن ها است. پایه علمی آن، فعالیت های استاد دانشگاه هاروارد آقای کلیتن کریستنسن است. ایشان که خود زمانی کسب و کار خودشان را داشته اند، تئوری هایی انقلابی و مهمی در زمینه مدیریت، کسب و کار، برندسازی و نوآوری دارند که بسیاری از شرکت های معتبر دنیا از اینتل و گوگل گرفته تا رستوران ها و فروشگاه های زنجیره ایی و... از نتیجه فعالیت های ایشان در بازاریابی، برندسازی و بهبود کسب و کارشان استفاده می کنند. دیدگاه و طرز فکر جدیدی در این دوره ارائه شده که تا کنون در ایران مطرح نشده است. در این دوره تجربیات و استراتژی های مدیران شرکت های بزرگ دنیا مورد بحث و بررسی قرار می گیرد و راه های عملی نوینی ارائه می شود. شرکت در این دوره، دیدگاه و ذهن شما را درباره برندسازی، تولید محصولات و بازاریابی، به کلی متحول خواهد کرد.
     نوبت شماست:
    دوستان شما چه فکر می کنید؟ لطفا نظرتان را با من و خوانندگان خوشفکری در میان بگذارید.
    0 min
  • در دنیای کارآفرینی و استارتاپ‌ها با شکست چگونه باید روبرو شد؟ + اجرای صوتی
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/08/how-to-cope-with-failure-in-startups.mp3
    بارها و بارها شنیده ایم که شکست، پل پیروزی است. خیلی از معلم ها و مربی ها به ما گفته اند که از شکست نترسید و نا امید نشوید. اما وقتی شکست اتفاق می افتد تمامی این حرف ها رنگ می بازد و ناامیدی آن چنان راه را بر انسان می بندد که دیگر هیچ نصیحت و حرفی کمکی نخواهد کرد.
    در این حالت، بیشتر از هرکسی، این، خودِ فرد است که می تواند به خود کمک کند. با نگاهی به زندگینامه ی افراد موفق می تواند شکست های آن ها را در مراحل مختلف زندگی شخصی یا کاری شان دید. شکست هایی که رگه هایی از اثراتش حتی پس از گذر سال ها، در زندگی آنان قابل تشخیص است. در واقع اگر از آن ها بپرسید، آن ها خواهند گفت که این شکست ها بوده است که شخصیتشان را ساخته است، چشمانشان را به روی واقعیت ها و چیزهایی که پیشتر نمی دیدند باز کرده است و از آن ها چیزی درست کرده که امروز هستند.
    داستان شکست ها و موفقیت های این افراد بسیار آموزنده است و به من و شما، این اطمینان و قوت قلب را می دهد که تسلیم نشدن، آموختن از شکست نتیجه خواهد داد. این تجربه ها، همان چیزیست که وقتی شکست اتفاق افتد، بیشتر و بهتر از هر نصیحتی، می تواند به ما کمک کند تا بارقه های امید را در میان خاکستر شکست، همانند ققنوس، باز یابیم و از نو شروع کنیم.
    پذیرش شکست و آموختن از آن، کلید موفقیت است:
    یکی از نکات بسیار مهم در این بحث این است که بتوانیم هرچه بیشتر از شکست هایمان درس بگیریم و بیاموزیم. اما نخستین گام برای این کار، پذیرش شکست است. چه بسا کسب و کارها، طرح ها و پروژه های متعددی در پیرامونمان می توان دید که با این که مختصات و مشخصات شکست دارند اما نمی خواهند واقعیت را بپذیرند. این ها کسانی هستند که یک راه اشتباه را حاضرند به دلایل مختلف از قبیل ترس از شکست، نداشتن راه حل جایگزین، جو اطرافیان و جامعه، و ... ادامه دهند و چشم شان را بر روی واقعیت ها می بندند، سرشان را در برف فرو می برند، تا اینکه ناگهان شکستی غیرقابل جبران پیش آید.
    همین ترس از شکست، هزینه ی شکست را بالا و بالاتر می برد. چرا که اگر ترس از شکست نباشد، آنگاه می توان راه های مختلف را با هزینه های کم امتحان کرد و اگر این راه ها جواب ندادند، راه دیگر را در همان مراحل ابتدایی کار انتخاب کرد و آنقدر این کار را انجام داد تا به موفقیت رسید.
    به قول ادیسون: من هیچگاه شکست نخورده ام فقط ۱۰۰۰ راه پیدا کرده ام که برای رسیدن به هدفم مناسب نیستند.
    معنای جدید شکست در دنیای کارآفرینی و استارتاپ ها:
    در دنیای استارتاپ ها، توجه به این امر بسیار مهم است و غفلت از آن هزینه های زیاد مالی و زمانی به بار خواهد آورد.
    بسیاری از استارتاپ ها را در کشور می توان دید که در واقعیت، مشخصات آن ها از قالب یک استارتاپ خارج شده است اما هنوز از نظر کاری، به پیشرفت چندانی نرسیده اند. برای مثال، کسب و کارهایی هستند که پس از گذشت ۵ یا ۶ سال فعالیت، توسط بنیانگذارانشان هنوز استارتاپ تلقی می شوند!
    اما باید توجه کرد که یک استارتاپ قرار نیست تا ابد استارتاپ بماند و باید در طول یک بازه ی حداکثر ۲ ساله و به اندازه ایی که سرمایه اش کفاف می دهد، وضعیت خود را مشخص کند. در این مدت یا به صورت انفجاری رشد خواهد کرد و پتانسیل های آن به وضوح مشخص خواهد شد و در نتیجه دور های دیگری از سرمایه گذاری را جذب خواهد کرد یا اینکه تغییر مسیر می دهد، یا منحل می شود.
    به قول آقای استیو بلنک: استارتاپ ۱۰ ساله وجود ندارد، بلکه آن یک استارتاپ ۲ ساله است + ۸ سال شکست.
    در این زمان کوتاه، بسیار مهم است که یک بنیانگذار، همه راه های ممکن که فکر می کند به موفقیت و رشد انفجاری منجر می رسد را امتحان کند. بنابراین، او باید چنان شهامتی داشته باشد تا در دنیای تاریکِ ناشناخته ها گام برداد، از افتادن در چاله ها هراس به خود راه ندهد، و هرجا با بن بست روبرو شد، راهش را تغییر دهد.
    این طرز فکر، یکی از پایه های مهم متدلوژی معروف لین استارتاپ است.
    0 min
  • ۷ روش برای کارایی بیشتر و بهتر، بقاء و رشد در یک استارتاپ + اجرای صوتی
    audio mp3="http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/07/7-Ways-better-performance-in-Startups.mp3"][/audio
    کار کردن در یک استارتاپ هم می تواند بسیار جذاب و ارزشمند و در عین حال پر استرس باشد. درواقع اگر با از فرصت کاری ایی که دارید درست استفاده کنید در طول یک سال، تجربیاتی بدست می آورید که دوستان شما در طول ۵ سال یا بیشتر در شرکت های بزرگتر  نیز نمی توانند بدست بیاورند.
    رسانه ها و فیلم ها دوست دارند کار کردن در یک استارتاپ را جذاب و  سرگرم کننده، به همراه کلی مزیت نشان دهند، اما همیشه آسمان یک استارتاپ، آفتابی نیست!
    احتمالا بسیاری از همکاران و اطرافیانتان که آن ها هم در استارتاپ ها کار می کنند را خواهید دید که دارای ذهنیت سخت کوشی و ساعات سنگین کاری، هستند. در حالی که در محل کار، اوقات شاد و خوشی را در کنار همکارانتان می توانید داشته باشید، اما متوجه خواهید شد که کارتان بیش از هر آنچه که قبلا تجربه کرده اید، انرژی و زمان و کار می خواهد.
    در ادامه ۷ روش که نه تنها می تواند به دوام آوردن شما کمک کند بلکه رشد کاریتان را نیز در یک استارتاپ، بوجود آورد:
    ۱. کسب و کارتان را در آغوش بگیرید.
    موفق ترین کارآفرین ها بطور باور نکردنی در مورد کار خود پر شور و هیجان هستند. و آتشی که در دلشان وجود دارد آنها را به سوی موفقیت می گشد. به همین ترتیب، اگر شما هم قصد دارید متعهدانه در یک استارتاپ شروع به کار کنید، باید به ماموریت آن استارتاپ باور داشته باشید. به دنبال استارتاپ هایی باشید که کاری را که به آن علاقه مندید انجام می دهند زیرا در صورتیکه واقعا به کاری علاقه نداشته باشید نمی توانید آن در انجام آن موفق باشید.
    ۲. بپذیریم که ساعات طولانی را باید صرف کارمان کنیم.
    اگر می خواهید در دنیای استارتاپی دوام بیاورید، ابتدا باید بدانید و بپذیرید که ساعات کاری شما طولانی خواهد بود. مثلاً درابتدای کار، ممکن است لازم باشد بیشتر از ۱۲ ساعت در روز کار کنید و یا روزهای تعطیل هم سر کار بیایید. همگی میدانستیم که در یک استارتاپ، معمولا کارهای زیادی برای انجام دادن هست و نیروی کاری کافی برای انجام آنها در دسترس نمی باشد.
    پس شما نیامده اید سر کار که وقت تلف کنید و روزتان را به شب برسانید. کارهای واقعی دارید که باید انجام دهید. این واقعیت را قبول کنید تا در یک شرایط بهتری قرار گیرید.
    ۳. انتظارات خود را با عزیزانتان تنظیم کنید.
    باید قبول کرد که همه ی افراد در دایره ی دوستان شما وضعیت کار کردن در یک استارتاپ را درک نمی کنند. خیلی مهم است که انتظاراتتان را عزیزانتان هماهنگ نمایید. هیچی بدتر از این نیست که سعت ۵:۳۰ بعداز ظهر خانواده شما از شما بپرسند که «کی کارت تمام می شود؟ کی بر می گردی؟ » در حالی که خیلی تا پایان روز کاریتان مانده باشد.
    پس برای جلوگیری از این تنش ها، از قبل، زمانی که خانواده یا دوستانتان می توانند با شما در ارتباط باشند یا روش های دسترسی به خود را به آن ها اطلاع دهید.
    ۴. ابتکار عمل کارها را به دست بگیرید.
    روز اولی سر کار می روید،  کامپیوترتان را در اختیارتان قرار می دهند و احتمالا پورت شبکه را هم به شما نشان می دهند. در این حالت شما خودتان باید کامپیوترتان را راه اندازی کنید و آن را به شبکه وصل نمائید و برنامه های لازم را نصب کنید. از یک استارتاپ توقع نداشته باشید تا همه چیز را تمام و کمال برایتان انجام دهد؛ یک استارتاپ در حال مشخص کردن روال های کاری و تدوین مدل کسب و کارش است و خیلی از چیزها هستند که کسی نیست که هنوز مشخص نیست. یکی از دلایلی است که همواره می گویند: « کار در یک استارتاپ هم هیجان انگیز و هم ترسناک است » همین است. اما لازمست به جای دور گرفتن، هرج و مرج را در بپذیرید و در شکل دادن به کسب و کار تان تلاش کنید.
    ۵. خلاءها را پر کنید.
    در یک استارتاپ، پروژه ها و اولویت بندی ها می توانند یک شبه تغییر کنند. در نتیجه برای جلوگیری از سردر گمی با دیگران حرف بزنید و برای اطمینان از اینکه همه در یک مسیر هستند و هدف مشترکی را دنبال می کنند با اعضای تیمتان به طور مکرر هماهنگ کنید. اگر مطمئن نیستید که یک کار مشخصی انجام نشده است، توجه هم تیمی هایتان را به آن جلب کنید و هرگز تصور نکنید که شخص دیگری در حال کار برروی آن است. در واقع ارتباط برقرار کردن بیش از حد بهتر از این است که یک کار مهم در دستتان در برود.
    ۶.  برای تعادل خود تلاش کنید.
    نمی توان ادعا کرد که ایجاد توازن درست بین کار و زندگی کار آسانی است، اما اکنون  بوسیله ی تکنولوژی همراه، ایجاد این تعادل ساده تر از گذشته شده است. آنچه را که بیشترین اهمیت را برای شما دارد شناسایی کنید و در ایجاد زمان برای آن فعالیت ها به دنبال راهکار های خلاقانه باشید. مثلا ببینید آیا می توانید شب های مشخصی در خانه کار کنید تا شام را در کنار عزیزانتان باشید؟
    روشی دیگر استفاده از برنامه های مختلف ارتباطی همراه است که به شما اجازه ی برقراری ارتباط با خانواده ی خود را می دهد که این امربخصوص در اوقاتی که ساعت های طولانی سر کار هستید بسیاردلپذیر خواهد بود.
    ۷. زمان استراحت خود را پیدا کنید:
    بعضی اوقات ممکن است کارتان پراز استرس باشد. به همین علت  لازمست بدانید چه زمانی باید از کار با لپ تاپتان دست بکشید و بعد از مدتی دوباره با انرژی، سر کارخود برگردید.
    راهی برای تخلیه استرستان پیدا کنید. با نواختن یک ساز موسیقی، یا با مدیتیشن به مدت ده دقیقه آرام شوید و یا با یکی از همکارانتان دارت بازی کنید. باتری هایتان را دوباره شارژکنید و برای مقابله با آخرین چالش ها با یک دیدگاه تازه و آماده، به سر کارتان برگردید.
     
    این نکات را در ذهن خود نگه دارید تا بتوانید برای مقابله با کار های سخت در استارتاپ تان آماده شوید.
    نوبت شماست:
    شما چه فکر می کنید؟ ایا تجربیاتی دراین زمینه دارید؟ آنها را در قسمت نظرات با ما در میان بگذارید.
    0 min
  • ۵ درس مفید از جام جهانی برای کارآفرینان و استارتاپ‌ها + اجرای صوتی
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/06/5-lessons-FIFA-World-Cup-Startups.mp3
    این روز ها همه چشم ها خیره به جام جهانی است، بزرگترین رویداد ورزشی دنیا. جالب است بدانید به لطف رسانه های اجتماعی و فناوری های دیجیتال، قبل از آنکه حتی یک بازی در جام جهانی انجام شود، بیش از ۱۴۰ میلیون جستجوی مرتبط در گوگل انجام شده بود!
    طرفداران جام جهانی، دیگر محصور در تجربه بازیها در جامعه خود نیستند، بلکه با دسترسی به شبکه های اجتماعی نظیر توئیتر واکنش هایشان را بی درنگ به اشتراک می گذارند. آن ها با به اشتراک گذاشتن تصاویر زیبای ورزشی در فیسبوک به ابراز حمایت از سایر هواداران در مقیاسی جهانی می پردازند.
    اینکه جام جهانی توانسته به بهترین شکل ممکن رسانه ها را به سمت حمایت از مخاطبان تکنیکی تر هدایت کند می تواند درس مهمی به کارآفرینان بیاموزد.
    از بین رفتن مرزهای جغرافیایی به کمک اطلاعات، موجب نزدیکتر شدن فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا)، تبلیغات چی ها، تیم ها و هواداران به یکدیگر شده که این امر خود، فرصتهای بزرگی را برای شرکتهای خرد و کلان بهمراه دارد.
    جهانی شدن، جامعه هواداران فیفا و کارآفرینان را تحت تاثیر قرار داده، استعدادهای فوتبال از سراسر جهان گرد هم می آیند و بر سر جام جهانی با هم به رقابت می پردازند.
    به همین سیاق، کارآفرینان نیز به لطف شبکه های اجتماعی، سرمایه گذاری های خطر پذیر و تکنولوژی از مرزهای جغرافیایی گذشته است و کارآفرینانی که با ایده های استارتاپی برنده دارند از گوشه و کنار کشورهای کوچک و بزرگ در حال ظهور کردن هستند.
    در این نوشته ۵ درسی که جام جهانی به ما می آموزد تا به یک کارآفرین موفق تبدیل شویم، آورده شده است:
    ۱. تغییر را بپذیرید.
    فیفا امسال رسانه های دیجیتال و فناوری های جدیدی را به خدمت گرفت تا این رویداد ورزشی را بیشتر معرفی کند و انتظارات مردم را بالاتر ببرد. در مقایسه با دو جام جهانی پیشین (۲۰۰۶ و ۲۰۱۰)، استفاده از موبایل بعنوان ابزار ارتباطی اصلی، در میان نسل «موبایل – اولی ها» توسعه چشمگیری یافته است.
    انطباق جام جهانی با تکنولوژی جدید و گرایش مصرف کنندگان، می تواند الگوی خوبی برای برای کارآفرینان باشد که باید تلاش کنند به طور مداوم رفتار مشتری را درک کنند تا تاثیر گذار بمانند. استارتاپ ها باید آمادگی انطباق محصول، خدمت یا کل نقشه کسب و کارشان را با گرایشات مشتریان و بازار داشته باشند.
    ۲. از محتوای جالب استفاده کنید.
    مطالب و محتوای جالب توجهی از جام جهانی، و همچنین تبلیغات دهندگان در رسانه ها ارائه شده و می شود. رویه ای از محتوای تصویری گیرا که تعلقات عاطفی هیجانی عمیق افراد به رویداد، تیم و ... را هدف قرار می دهد. افکار و ایده هایی که گسترش می یابند از جنس هیجان هستند و تنها شرکت هایی به قلب افراد راه می یابند می توانند به جیب او هم راه پیدا کنند!
    سعی کنید بفهمید مشتریان شما از چه کانالهایی کسب اطلاعات می کنند. مشخص کنید اپلیکیشن شما چه نیازی را از آن ها رفع می کند و استراتژی تولید محتوای شرکتتان را بر آن استوار کنید.
    ۳. جامعه سازی کنید.
    طرفداران فوتبال از پرشورترین طرفداران ورزشی در دنیا هستند که حتی پس از انتظار چهارساله بین هر دو رویداد، مشتاق تر و پر انرژی تر از همیشه به صحنه باز می گردند. به همین ترتیب، رسانه های اجتماعی شرکت های نوپا را قادر ساخته که گروه هایی از هواداران پر و پا قرص را گرد یک محصول یا سرویس خاص ایجاد کنند.
    کارآفرینانی که بر روی سلایق و علاقه مندی های مشتریان تمرکز کنند می توانند حمایت اجتماعی طولانی مدتی را به دست آورند. این هواداران، می توانند مانند سوخت برای موتور رشد تعداد بیشتر اجتماعات آنلاین و آفلاین از مشتریان عمل کند.
    ۴. از اکوسیستم بعنوان اهرم استفاده کنید.
    فیفا جامعه وسیع افرادی که مشتاق این ورزش هستند را می شناسد. به همین ترتیب، اسپانسرهایی نظیر Nike و کیا موتورز، جام جهانی را فرصتی می دانند تا به برند خود در ذهن هواداران فوتبال معنا بخشند.
    کارآفرینان معمولا جامعه کوچک تری دارند اما به یاد داشته باشید که سایر عناصر این جامعه مثلا کسب و کارهای مکمل، رسانه ها، تحلیل گران، مشتریان رقبای شما، در اکوسیستم استارتاپی شما قرار دارند.
    آنهایی که دیدگاه مشترکی با شما دارند را شناسایی کنید و با آنها همکاری خلاقانه و برد برد برقرار کنید تا با پشتیب%D
    0 min
  • چگونه از زبان بدن در طراحی تبلیغات اثرگذار استفاده کنیم؟ + اجرای صوتی
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/06/Body-Language-in-effective-advertisements-khoshfekri.mp3
    سابقه ی چندین میلیون ساله تکاملی ما انسان ها به ما این را آموخته است که از روی کوچکترین حرکات و تغییرات در وضعیت فرد مقابل تا حد زیادی بتوانیم حدس بزنیم که او در چه حالی است و تا چه اندازه می تواند ما را هم تحت تاثیر قرار دهند.
    انسان ها امروزه در روابط خود با دیگران، به صورت ناخودآگاه به چیزهای زیادی دقت می کنند که هر لحظه تصویری که از فرد مقابل در ذهنشان دارد را شکل می دهد.
    همه ما، به سبب سابقه ی تکاملی مان، در برابر برخی شرایط، موقعیت ها، حرف ها، احساسات و رفتارها، حرکاتی را از خود نشان می دهیم که آنچه درونمان می گذرد را نشان می دهد. بسیاری از این حرکت ها، بسیار کوچک  و سریع هستند، مانند تغییرات حالت چشم ها، ابروها. یا حرکت های دست و طرز ایستادن و یا نشستن.
    حالا سال هاست که دانشمندان پژوهش های زیادی را بر روی مطالعه «زبان بدن» انجام داده و می دهند. نتیجه این پژوهش ها نشان می دهد که همه ما انسان ها، از قوم و نژاد و جنسیتی و سن و سالی که باشیم، یک سری حرکات مشترک یا بسیار مشابه داریم که احساسات درونی یکسانی را نشان می دهند. و حتی اگر بسیار هم محافظه کار باشیم باز این حرکات کوچک، احساساتمان را لو می دهند. مثلا همه ما وقتی از چیزی می ترسیم یا شگفت زده می شویم، چشمانمان گرد می شود و ابروهایمان بالاتر می روند. یا وقتی عصبانی هستیم ابروهایمان در هم می رود و ...
    در این زمینه کتاب های زیادی نوشته شده است. کتاب هایی که با خواندن آن ها یاد خواهید گرفت زبان بدن مردم را درک کنید و بر اساس حرکت های طرف مقابلتان بدانید که او چه حسی دارد.
    پژوهش های مختلف نشان می دهند که زبان بدن ۵۰ تا ۷۰ درصد کل یک ارتباط را شامل می شود. یادگرفتن این زبان بخصوص در تعامل با مشتریان، همکاران و کارمندان بسیار مهم است و می تواند اطلاعات مهمی را به شما بدهد. البته باید توجه کرد که حرکت ها و ژست های این افراد را بر اساس شرایط و Context فعلی، به صورت گروهی از حرکات، تفسیر کنید نه به صورت تک تک.
    آیا نشانه های غیر گفتاری در تبلیغات وجود دارند؟
    بله! در واقع بخش زیادی از تبلیغات بخصوص تبلیغات تصویری، نشانه ها و حرکت های غیر گفتاری یا همان زبان بدن هستند. آن هم به این دلیل که تبلیغ کننده، می خواهد از ثانیه به ثانیه ی تبلیغش بهترین استفاده را ببرد و بیشتری پیام ممکن را به مخاطبش منتقل نماید.
    بنابراین می توان دریافت که زبان بدن، نقش مهم و تاثیر گذاری را بر مخاطبان تبلیغات ایفا می کند. در تبلیغات نشان دادن قابلیت اعتماد و جلب اعتماد بیننده، بسیار حیاتی است. در نتیجه همه کار باید کرد تا بیینده باور کند پیامی که در تبلیغ ارائه می شود راست است. ژست ها و اشارات مختلفی هستند که انسان در ارتباطش با دیگری، بکار می برد که به صورت ناخودآگاه راست یا دروغ بودن حرفی که می زند را تا حدود زیادی آشکار می کند.
    برای جلب اعتماد، باید نشان دهید چیزی برای پنهان کردن ندارید:
    جلوگیری از موانع در ارتباط، اولین گام در نشان دادن یک زبان بدن مثبت است. با این کار زمانِ نشان دادن صداقت و اعتماد فرا می رسد. دو عاملی که موجب بوجود آمدن یک رابطه ی پایدار خواهند شد. یادتان هست وقتی پس از چند سال دوری، دوست یا آشنایی را دیدید، او چگونه با شما دیدار کرد؟ او احتمالا با لبخند و اشتیاق، آغوشش را به سوی شما باز کرده و کف دستانش رو به بالا یا روبرو بوده. همین ژست باز و مثبت، دل آدم را گرم می کند.
    حرکت های دیگری هم هستند که مانند این، احترام، صداقت و زبان بدن مثبت را نشان می دهند. یک راه عالی برای نشان دادن صداقت، باز نگه داشتن دست ها و نشان دادن کف دست است. این حرکت، تمایل و صداقت را نشان می دهد طوری که انگار چیزی برای مخفی کردن ندارید و می خواهید دیگران به شما اعتماد کنند.
    نشانه های دیگری از این دست عبارتند از:
    راست ایستادن، برای نشان دادن انرژی و اعتماد به نفس.
    نگاه به چشمان و برقراری تماس چشمی مناسب، که صداقت و اعتقاد قلبی شما را به حرفی که می زنید نشان می دهد.
    نگه داشتن سر در وضعیت خنثی، سرتان را رو به مخاطبتان خم نکنید، یا خیلی بالا نگیرید.
    حالت بدن و لباس هایتان را باز نگه دارید و چیزی جلویتان نگذارید.
    لبخند بزنید.
     
    یک مثال: تحلیل یک تبلیغ تلویزیونی
    برای بررسی دقیقتر این موضوع توجه شما را به یک مثال جلب می کنم. اخیرا یک تبلیغ تلویزیونی شرکت مدیران خودرو (MVM) در زمان پخش بازی های جام جهانی، به صورت مداوم از صدا و سیما پخش شد. این تبلیغ با عنوان یار دوازدهم، اشاره می کند به قرعه کشی این شرکت در ارائه کمک هزینه سفر به جام جهانی برزیل به تعدادی از مشتریان آن شرکت.
    نکته تامل بر انگیز و اشتباه بزرگ تبلیغاتی که البته از چنین شرکتی بعید به نظر می آید، زبان بدن نادرستِ مدیر فروش این شرکت در هنگام مصاحبه است.
    در این تیزر تبلیغاتی با چند نفر هر کدام چند ثانیه مصاحبه می شود تا بلکه بیننده در جای ناظرِ سوم شخص، پیام تبلیغاتی غیر مستقیم را دریابد. از میان مصاحبه شونده ها، مهمترین فرد که بیشترین زمان را در اختیار دارد، مدیر فروش شرکت است.
    این ویدیو را تماشا کنید:
    این تبلیغ اهداف مختلفی را دنبال می کند که مهمترین آن، بر انگیختن حس میهن دوستی در میان بینندگان و هواداران تیم ملی، و ارتباط این حس با برند مدیران خودرو است. همچنین، هدف دیگر این تبلیغ، به رخ کشیدن حسن نیت، مشتری مداری و دغدغه های بلند بالای و در سطح ملیِ آن شرکت است.
    اما در همین تبلیغ نه چندان کوتاه (به نسبت دیگر تبلیغات تلویزیونی) که تلاش شده است به صورت خام و بکر به نظر بیاید، اشتباهاتی به چشم می خورد که می تواند ناخودآگاه ِ بیننده را تحت تاثیر منفی قرار دهد
    تن صدای این مدیر، قدرت، و اعتماد به نفس لازم را نشان نمی دهد.
    او بیشتر از آن چه که لازم باشد هیجان زده است. لبخند های کنترل نشده دارد.
    نفس گیری نادرست است.
    به ثانیه های ۴۰ به بعد دقت کنید که چگونه تمرکزش را از دست می دهد، در وضعیت سر و گردنش را تغییر تندی می دهد، به دور دست نگاه می کند و جملاتش را از یاد می برد، آب دهانش را قورت می دهد تا زمان بیشتری بخرد و جملاتش را به یاد بیاورد. این عدم تمرکز و تغییر جهت نگاه دقیقا همزمان با بیان جمله ی «هواداری از تیم ملی» اتفاق می افتد.
    انگار که حتی این مدیر فروش هم اعتقاد ندارد که این طرحی که اجرا کرده اند کمکی به هواداری از تیم ملی بکند.
    البته این تیزر، نسخه طولانی تری دارد که نتوانستم آن را در اینترنت بیابم. در این نسخه طولانی، آن مدیر فروش، مزایای خودروهای تولیدی را با تکرار همان اشتباهات مطرح می کند. طوری که بیننده شک می کند آیا واقعا او به عنوان مدیر فروش به این خودروها اعتقاد دارد یا صرفا می خواهد آن ها را بفروشد؟!
    نوبت شماست:
    شما چه فکر می کنید؟ تا چه اندازه با زبان بدن آشنایی دارید و به جزئیات آن در ارتباطات با دیگران و تبلیغات توجه می کنید؟
    لطفا دیدگاهایتان را با من و خوانندگان خوشفکری در میان بگذارید.
    0 min
  • شش مانع اصلی توسعه اقتصاد دانش بنیان در صنعت فناوری اطلاعات ایران + اجرای صوتی
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/06/iran-innovation-economics-information-technology.mp3
    همزمان با مطرح شدن طرحی به نام تکاپو با هدف اشتغالزایی و توسعه اقتصادی سریع کشور، در هقته های اخیر در جلسات مختلفی با موضوع بررسی وضعیت فناوری اطلاعات، و پتانسیل های آن برای توسعه اقتصادی و اشتغالزایی، به عنوان یک فعال حوزه فناوری اطلاعات و کارآفرینی، حضور داشتم و در کنار استادان دانشگاه، مدیران و مسوولین مربوطه، موارد متعددی بحث و بررسی شد. نکاتی را که در این جلسات مطرح کردم و یا فرصت نشد ارائه کنم را در ادامه خواهم آورد. امیدوارم انتشار این مطالب موجب شود تا همفکری بهتری در این زمینه در وبلاگستان ما بوجود آید.
    آنگونه که به نظر می رسد مهم ترین اهداف طرح تکاپو که توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اجرا می شود، توسعه اشتغال، رونق اقتصادی در جامعه، ارتقای درآمد و معیشت، و رسیدن به حداکثر سود (معیشت مردم) در کوتاه ترین مدت است.
    اقتصاد دانش بنیان و فناوری اطلاعات:
    دنیای امروز، به سرعت به سمت اقتصاد بر پایه نوآوری در حال حرکت است. کشورهایی که توسعه اقتصادی دارند آن هایی هستند که اجزایشان فعالیت های اقتصادی نوآورانه بیشتر و پایدارتری دارند. هدف اصلی، ایجاد جامعه ایی بر پایه اقتصاد دانش محور است.
    در سال ۲۰۱۴ دیگر مزایای فناوری اطلاعات بر کسی پوشیده نیست. اما جهت یادآوری تعدادی از آن ها تیتروار، عبارتند از:
    ۱. رشد و توسعه پایدار اقتصادی:
    اشتغالزایی و خود اشتغالی
    تولید ثروت و کاهش فقر
    افزایش تولید ناخالص ملی
    دسترسی به بازارهای جهانی
    کاهش هزینه ها و صرفه جویی
    پایین بودن هزینه ها و سرمایه لازم برای راه اندازی کسب و کار
    ایجاد امکان ورود شرکت های کوچک به عرصه رقابت
    ۲. بهبود فرهنگ و تاثیر اجتماعی از طریق:
    ایجاد شفافیت و نظارت مردمی در روندهای سیاسی - اجتماعی
    تولید آسانتر و کم هزینه تر، و پخش وسیع تر محصولات فرهنگی
    افزایش سطح تحمل جامعه
    افزایش آگاهی و کاهش جرایم
    ایجاد آرامش و صلح جهانی، با شناخت بیشتر و برقراری ارتباط مستقیم میان ملت ها
    ۳. توسعه بهداشت فردی و جمعی:
    آموزش بهتر و وسیع تر موارد بهداشت و درمان در راستای خودمراقبتی
    تسهیل ارتباطات میان بیماران، پزشکان و مراکز درمانی
    ایجاد نظارت مردمی
    ۴. توسعه و بهبود آموزش و پرورش:
    استفاده از فناوری های نوین در آموزش
    ترویج خودآموزی و خودیادگیری
    در دسترس داشتن منابع جدید و به روز آموزشی و پژوهشی
    کاهش هزینه های آموزش
    تسهیل ارتباطات دانش آموزان، دانشجویان، استادان، مراکز آموزشی
    ایجاد بستر استعدادیابی و پرورش آن ها
     
    موانع توسعه اقتصادی به کمک فناوری اطلاعات:
    اما در کشور ما، موانع متعددی بر سر راه عملیاتی شدن این پتانسیل ها وجود داشته و دارد. در ادامه مختصری درباره این موانع و مشکلات آمده است:
     
    مانع ۱: زیرساخت های نامناسب که خود شامل زیر ساخت های سخت افزاری و نرم افزاری می شود.
    زیرساخت های ارتباطی:
    منظور از زیر ساخت های سخت افزاری، عیان ترین آن، یعنی زیرساخت های ارتباطی شبکه ایی (اینترنت) است که در کشور ما اگر چه در حال پیشرفت است اما سرعت این پیشرفت در مقایسه با کشورهای در حال توسعه مشابه، مانند مقایسه سرعت لاک پشت و جت است.
    اما، نوع دیگری از زیر ساخت ها که کمتر به آن توجه شده است، زیر ساخت های نرم افزاری است. منظور از آن، بسترها و سازوکارهای حقوقی، قضایی، آموزشی و اداری است. برای مثال پس از چند سال ورود سیستم های اتوماسیون اداری به ادارات و سازمان های ما، هنوز، مفهوم امضای دیجیتالی بیشتر صورت یک لطیفه به خود گرفته است تا واقعیت. طوری که در ادارات و سازمان ها، پایِ نامه ها، تصویر امضای قرار داده می شود و به جای امضای دیجیتالی قالب شده است. که دلیل آن عدم وجود زیرساخت های حقوقی برای پذیرش امضای دیجیتالی ( در معنای درستش) از جانب ذیحسابان، بانک ها، و ادارات و سازمان های دیگر است.
    دانشگاه ها، آموزش عالی و فنی:
    از طرف دیگر، با نگاهی به وضعیت فارغ التحصیلان جویای کار، به نظر می رسد کیفیت آموزش رشته های فناوری اطلاعات در دانشگاه ها در حال افت است. دلایل زیادی برای این می توان برشمرد که برای طولانی نشدن مطلب از آن گذر می کنم. تنها یک سوال و آنهم اینکه چرا باید در یک دانشگاه معتبر و باقدمت کشور، پذیرش رشته فناوری اطلاعات در سال جدید حذف شود؟!
    دانشگاه های ما دانش آموز را به دانشجو تبدیل نمی کنند. یعنی جویندگی ایی برای دانش در دانشجویان به چشم نمی خورد. دانشگاه های ما علم را آموزش دهند اما روش یافتن علم را آموزش نمی دهند. آنقدر سرعت تغییر و تحول در صنعت فناوری اطلاعات و کامپیوتر زیاد است که دانشگاه های ما بسیار دیر و با تاخیر چند ساله در تدوین و ارائه برنامه آموزشی برای اکثر مطالب روز بازار روبرو هستند. در واقع خروجی دانشگاه های ما، مهارت های لازم برای استخدام فوری را ندارند. بلکه فارغ التحصیل پس از خروج از دانشگاه باید ماه ها وقت بگذارد تا با واقعیت های بازار آشنا شود و خود را از نظر علمی به سطح روز بازار برساند تا شانس استخدام پیدا کند.
    پذیرش عمومی جامعه:
    همچنین، سطح سواد فناوری اطلاعات در میان مردم، بسیار پایین است. تا جایی که شکاف دیجیتالی میان نسل های مختلف در ایران بسیار عمیق است. اکثریت نسل قدیم، نسل جدید را برای درگیر شدن بیش از اندازه با ابزارهای دیجیتالی (موبایل و کامپیوتر) سرزنش می کند و نسل جدید، به نسل قدیم به عنوان افراد عقب مانده و متحجر می نگرد. در طی چند سال، دوره های متنوعی با عنوان ICDL با هزینه های کلان بخصوص برای کارکنان دولت برگزار شد اما ظاهرا نتیجه این دوره ها و ارائه مدرک ها، آنگونه که انتظار می رفته نبوده و نیست.
     
    مانع ۲: کاربردپذیری عمومی نامناسب و ناکافی
    یکی از مهمترین مشکلات توسعه نیافتگی فناوری اطلاعات بخصوص در حوزه نرم افزار، عدم وجود تعداد کافی از کاربردهای بومی مهم، تاثیر گذار، و پایدار در زندگی روزمره مردم است.
    کاربرد امروز فناوری اطلاعات در زندگی عوام مردم، جز چند مورد سطحی، بیشتر نیست. یارانه، ثبت نام کنکور، شبکه های اجتماعی، ایمیل، و سرگرمی. که در واقع جنبه سرگرمی آن بسیار بیشتر است از جنبه تجاری، فرهنگی، یا اجتماعی آن. توجه داشته باشید که منظورم از عوام مردم، شمایی که این مطلب را می خوانید نیست. عوام مردم، که بیشترین قشر جامعه را تشکیل می دهد، کاربردی جز یارانه، ثبت نام کنکور یا فیسبوک برای فناوری اطلاعات قائل نیستند و شاید بیشتر از آن هم انتظاری ندارد. که البته علتش آن است که نمونه های موفق که بتواند بر زندگی شان تاثیر بگذارد ندیده اند. اگر چه سرعت و میزان نفوذ اینترنت در جامعه بیشتر شده است و به لطفِ چین ورود تعداد زیادی از گوشی های همراه هوشمند ارزان قیمت، عوام جامعه هم به این گوشی ها دسترسی دارند اما روش های استفاده ی این قشر از جامعه از این گوشی ها، تماس تلفنی، پیامک، و در صورت دسترسی به اینترنت، سرویس های ارتباطی رایگان مانند وایبر و واتس اپ و ... و فیسبوک است.
    به عنوان شاهد دیگری بر این حرف، از شما دعوت می کنم سری به پرفروش ترین اپ های موبایل در مارکت اندرویدی «کافه بازار» بزنید. رتبه های اول این مارکت، اپ های زرد مانند اپ های جک، لطیفه و پیامک های طنز است. یعنی به عبارت دیگر، عوام جامعه دغدغه ی فناوری اطلاعات را ندارد و همچنین تصور نمی کند که فناوری اطلاعات می تواند دغدغه هایش را کاهش دهد.
     
    مانع ۳: دیدگاه نامناسب و سطحی برخی از مدیران و مسوولین دولتی:
    برخی از مدیران میانی ظرفیت پذیرش انجام کارها را به روشی غیر از آنچه یاد گرفته اند ندارند. کوتاه بینی ها و برنامه ریزی های کوتاه مدت و سطحی دارند و به توسعه پایدار نمی اندیشند. با توجه به اقتصاد دولت محور در اغلب استان های کشور، اینگونه مدیران باید چشمانشان را به روی دنیا و یا حتی استان های پیشرو باز کنند.
    یک مثال:
    شهرداری مشهد برنامه دارد تا تمامی خیابان های منتهی به حرف امام رضا (ع) را به اینترنت بی سیم رایگان مجهز کند. به نظر می رسد مشابه این حرکت ها در شهرهای دیگر با ممانعت و اشکالتراشی های زیاد روبرو شود. مسائلی که معمولا به دلیل ناآگاهی یا خودسانسوری بیش از اندازه به مخالفت با چنین طرح هایی ابزار می شود، در استان های دیگر هم ممکن است وجود داشته باشد اما برای آن چاره مناسب و راه کار لازم اندیشیده می شود و در نتیجه ضعف برنامه ریزی و مدیریت اجرایی را با پاک کردن صورت مساله، بر طرف نمی کنند!
    شاید در چشم افراد سطحی نگر این برنامه ی مسوولین شهرداری مشهد چندان به هزینه هایش نیارزد و توجیه اقتصادی نداشته باشد اما پشت پرده ی چنین پروژه ی به‌روز و مدرنی آن است که وقتی اینترنت پرسرعت به صورت رایگان یا با قیمت خیلی پایین در دست افرادی باشد که در هتل ها، مراکز تجاری و تفریحی خیابان های منتهی به محوطه حرم در حال تردد یا اقامت هستند باشد، به احتمال زیاد آن ها عکس هایی از خودشان را در آن محله ها و خیابان ها، درمحوطه حرم، با زمینه گنبد و زائران و ... می گیرند و در شبکه های اجتماعی مانند فیسبوک و ایستاگرام و ... با دوستانشان در سراسر دنیا به اشتراک می گذارند. نتیجه این امر، شناساندن مشهد، بالا بردن پتانسیل جذب توریست و زائر، کمک به رونق اقتصادی آن شهر و البته تبلیغات مذهبی و فرهنگی است.
     
    مانع ۴:  مدل های کسب و کار ناکارآمد
    مدل های کسب و کار و روش های درآمدزایی که توسط کسب و کارهای فناوری اطلاعات مورد استفاده قرار می گیرد، گاها اشتباه و دور از روند ها و ترندهای جهانی است. برای نمونه، تعداد زیادی از شرکت های فناوری اطلاعات در کشور، خدمات سفارشی ارائه می کنند. مانند: طراحی سایت، تولید نرم افزار، انجام پروژه های شبکه، امنیت و ... به صورت سفارشی و به درخواست مشتریان. اگرچه این روش، اشتباه نیست اما راه رشد هم نیست. مدل های کسب و کار که بر اساس اجرای پروژه های سفارشی بناشده اند، قابلیت تکرارپذیری و مقیاس پذیری، یعنی دو عامل مهم رشد، را ندارند. در حالیکه راه حل بهتر، تولید انبوه یک محصول و ارائه آن به تعداد بیشتری از مشتریان است.
    اضافه بر آن، بسیاری از ایده های نوپا در این حوزه، نوآوری چندانی ندارند و حول تکرار و بازتولید محصولات و ایده های موفق داخلی و خارجی است. انواع شبکه های اجتماعی که می خواهند فیسبوک ایران شوند، یا انواع بسترهای وبلاگ سازی که می خواهند بلاگفا و پرشین بلاگ بعدی باشند.
    مانع ۵: معضلات پرداخت الکترونیکی
    یکی از عوامل موثر در رشد فناوری اطلاعات، امکان انجام امورات روزمره اقتصادی از پرداخت قبوض گرفته تا خرید و ... به کمک بسترهای اینترنتی است. خوشبختانه در چندسال اخیر بانکداری الکترونیکی دچار تحول شده است و بانک های پیشرو در این زمینه مانند بانک سامان، توانسته اند به چنان موفقیت هایی برسند که ترس دیگران از مسائل امنیتی بریزد و دیگر بانک ها به دنبال خود بکشند و این تحولات فراگیر شود.
    اما در اینجا لازم است تا به یک معضل بزرگ در پرداخت الکترونیکی اشاره نمایم. این مساله آنقدر بزرگ است و آنقدر بر روی روندکار و فعالیت کسب و کارهای مبتنی بر پرداخت الکترونیکی اثر منفی گذاشته است که باید به آن به عنوان یکی از سیاه چاله های فناوری اطلاعات کشور نگاه کرد. طنز آن هم در این است که در حالیکه فناوری اطلاعات آمده است تا بروکراسی اداری را کنار بزند، و کارها را تسهیل کند، هنگامی که یک روند کاری نادرست بر روی یک گلوگاه فناوری اطلاعات قرار داده شود، بروکراسی نه تنها از میان نمی رود بلکه به آزار دهنده ترین شکل ممکنش، تبدیل به خنجری در گرده ی کسب و کارهای اینترنتی می گردد.
    این مساله، که با اجرای درست آن می توانست به نگین فناوری اطلاعات ایران تبدیل شود، ای‌نماد یا همان نماد اعتماد الکترونیکی است که جزو موارد لازم برای اعطای درگاه پرداخت بانکی به کسب و کارهای این
    0 min
  • رایانش ابری و اثرات آن بر کسب و کار استارتاپ‌ها + اجرای صوتی
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/05/cloud-computing-startups-khoshfekri.mp3
    مفهوم رایانش ابری، تقریبا در تمامی جوانب فناوری اطلاعات اثر گذاشته است. به ویژه در راه اندازی، توسعه و رشد کسب و کارهای اینترنتی یا مبتنی بر اینترنت این تاثیر بیشتر و عمیق تر بوده است.
    با وجود رایانش ابری، کارآفرینان سرمایه کمتری در آغاز کار نیاز دارند و سرمایه گذاران هم ریسک کمتری تحمل می کنند.
    پیش از اینکه رایانش ابری (Cloud Computing) به شکل امروزی به صورت عمومی در بیاید، راه اندازی یک کسب و کار در دنیای فناوری اطلاعات بسیار گران بود. بسیاری از شرکت هایی که برای مثال در دهه ۹۰ راه اندازی شده اند، بخش زیادی از سرمایه های شان را خرج خریدن سرورهای اختصاصی، لایسنس نرم افزارهای مختلف مانند پایگاه های داده، سیستم عامل و ... می کردند تا بلکه پس از این همه هزینه و دردسر بتوانند بنشینند یک خط کد بنویسند.
    علاقه سرمایه گذاران به رایانش ابری:
    در اوالین قرن جاری که Cloud ظهور کرد، همزمان با جنبش متن باز، مدل های کسب و کار استارتاپ ها دچار تحول شد و به تدریج به سمت فروش خدمات به روش خرید اشتراک، حرکت کردند. اما امروزه، بسترهای متن باز و رایانش ابری بسیار رشد کرده اند و در نتیجه موجب شده اند تا سرمایه ی کمتری برای راه اندازی یک کسب و کار نیاز باشد. همچنین به کمک Bootstrapping و یا با سرمایه های کمی از طرف فرشتگان سرمایه گذار Angle ها، استارتاپ ها می توانند نه تنها نمونه های اولیه محصولشان را بسازند، بلکه آن ها را با بازار هدفشان تست کنند، و کم کم مدل کسب و کارشان را تکمیل نمایند. از دید سرمایه گذار، این یعنی، ریسک تولید محصول و فناوری مورد نیاز به شدت کاهش یافته است و به سرعت می توان سراغ سنجش مشتریان و کاربران احتمالی رفت.
    ایده ی پشت عمومی کردن Cloud این بود که شرکت های بزرگ از دیتاسنترهای موجودشان برای ارائه خدمات رایانش ابری استفاده کنند. برای آن شرکت ها، این ایده، مزایای زیادی داشت:
    کسب درآمد سرشار
    ارائه خدمات ارزانتر به نسبت شرکت های متوسط و هنوز سوددهی داشته باشند
    استفاده از سرمایه گذاری های پیشین
    ایجاد مسیر های جدید درآمدزایی با هزینه خیلی کم (برای مثال بسیاری از فناوری های سرویس رایانش ابری شرکت آمازون AWS پیشتر برای استفاده درون سازمانی این شرکت توسعه داده شده بود.)
    محافظت از یک فرنچایز اختصاصی (مثلا مایکروسافت با ارائه سرویس رایانش ابری Azure توسعه دهندگان را به تولید برنامه های مبتنی بر بسترهای خودش ترغیب می کند)
     
    پیشگامان رایانش ابری:
    در جولای ۲۰۰۲ سرویس رایانش ابری آمازون به نام Amazon Web Services ارائه شد. با استفاده از این سرویس، سایت های دیگر می توانستند محصولات موجود فروشگاه اینترنتی آمازون را نمایش دهند و به سبد خرید کاربرانشان اضافه کنند.
    در مارچ ۲۰۰۶ راه حل ذخیره و بازیابی اطلاعات آمازون به نام S3 معرفی شد. در این سرویس که بر اساس مدل پرداخت به ازای استفاده اداره می شد، از بسیاری از راه حل های ارائه فضای نگه داری اطلاعات ارزانتر بود. به این ترتیب آمازون دیگر یک شرکت خرده فروش اینترنتی نبود و پا به عرصه فناوری گذاشته بود.
    در آگوست ۲۰۰۶، سرویس EC2 معرفی شد. این سرویس، که هسته اصلی رایانش ابری آمازون است، در دسترس عموم قرار گرفت.
    بکار گیری توسط دیگر شرکت ها:
    در آپریل ۲۰۰۸ گوگل سرویس رایانش ابری خود را به نام Google App Engine معرفی کرد. این سرویس از همان امکانات و زیر بخش هایی تشکیل می شد که گوگل برای سرویس های خود از آن ها استفاده می کرد مانند Bigtable و GFS برای نگه داری اطلاعات، load balancing و ...
    در نوامبر ۲۰۰۹، بالاخره مایکروسافت هم وارد بازی شد و Azure  را معرفی کرد.
     
    اثر رایانش ابری بر استارتاپ ها:
    اغلب استارتاپ ها یک یا دو نفر هستند و  در زیر زمین یک خانه یا یک اتاق کوچک شروع می شود. مثلا تصور کنید شما که استارتاپتان را تنهایی یا با یک دوست راه اندازی کرده اید، یک سایت یا App خیلی جالب تولید می کنید که با استقبال اطرافیانتان روبرو می شود. پس از مدتی، بسیاری از مردم از وجود محصول شما با خبر می شوند و می خواهند از آن استفاده کنند. اما سرور شما جوابگوی این همه درخواست نیست و مدام از کار می افتد در نتیجه محصول شما از دسترس مشتریان و کاربران خارج می شود. با ادمین شرکتی که هاستینگ را تهیه کرده اید صحبت می کنید، او زمان و قیمت زیادی را برای انتقال سایت شما به سرور بهتر و یا ارائه تعداد بیشتری سرور اختصاصی درخواست می کند. حالا چکار می کنید؟
    پیش از پاسخ دادن به این پرسش، آیا می دانید کدام شرکت بود که:
    در یک سال به ۱۴ میلیون کاربر رسید؟ و حجم داده های آن بیش از ۱۵۰ میلیون عکس و صدها ترابایت اطلاعات شد؟
    ۱۲ ساعت پس از عرضه نسخه اندرویدی اپ موبایلش، ۱۰ میلیون کاربر جدید ثبت نام کردند؟
    و همه اینها تنها با ۳ مهندس انجام شد؟
    آن شرکت اینستاگرام است.
     
    بیشتر بخوانید: چگونه اینستاگرام در دو سال از یک ایده به ۱ میلیارد دلار پول رسید؟
     
    دو دنیای متفاوت فناوری اطلاعات
    برای درک بهتر اثر گذاری رایانش ابری، اجازه بدهید تفاوت های دنیای فناوری اطلاعات پیش از ظهور رایانش ابری را با پس از ظهور آن با هم مقایسه کنیم.
     
    دنیای قدیم IT پیش از ظهور رایانش ابری:
    دنیای مدرن IT با ظهور رایانش ابری:
    هزینه های بالا برای توسعه زیر ساخت های مورد نیاز
    قیمت ثابت و یا بدون ارتباط به میزان مصرف
    حدس زدن میزان نیاز به ظرفیت های لازم
    اضافه کردن یک سرور جدید ۲ الی ۳ ماه طول می کشید.
    زمان و هزینه زیادی صرف مسائل کم اهمیت تر و غیر حیاتی می شد.
    مانند: عقد قرارداد لایسنس نرم افزارها، تصمیم گیری های خرید، جابجا کردن تجهیزات،
    رفع مشکلات ناسازگاری سخت افزارها، تشکیل و هماهنگی تیم های بزرگ، و ...
    تعداد کم هزینه های متغیر
    پرداخت هزینه تنها به میزان استفاده
    توسعه یکپارچه در مقیاس بزرگتر، مصرف ظرفیت ها با اندازه لازم
    راه اندازی صدها و حتی هزاران سرور جدید در چند دقیقه
    متمرکز کردن منابع نادر مهندسی بر روی ماموریت اصلی
     
    همانطور که از جدول بالا می توان دریافت، ظهور رایانش ابری و در دسترس عموم قرار گرفتن آن، دنیای جدیدی را در فناوری اطلاعات بوجود آورده است. دنیایی که در آن، راه اندازی و رشد کسب و کارهای نرم افزاری و یا مبتنی بر نرم افزار، روز به روز سریعتر، ارزانتر و پربازده تر می شوند.
     
    نکته مفید:
    سرویس رایانش ابری آمازون AWS یک پلن رایگان با امکانات محدود اما بسیار مناسب برای شروع را به مدت یک سال ارائه می کند، که بسیاری از استارتاپ های دنیا از آن استفاده می کنند.
    نوبت شماست:
    نظر شما درباره رایانش ابری و کاربردهای آن چیست؟ تا چه اندازه از آن استفاده کرده اید؟ لطفا دیدگاه ها و تجریه هایتان را با من و دیگر خوانندگان خوشفکری در میان بگذارید.
    0 min
  • تجارب شخصی من و ۵ اشتباه رایج اغلب استارتاپ‌ها
    http://www.khoshfekri.com/wp-content/upload/2014/05/5-common-mistakes-of-startups-khoshfekri.mp3
    تقریبا یک سال پیش بود که کار روی استارتاپمان را به طور جدی شروع کردیم. ایده نیتا، با هدف ایجاد پلتفرم اشتراک تجربه و نقد کافه های تهران به طور رسمی شروع به کار کرد. راه اندازی یک استارتاپ همانقدر که هیجان انگیز بود پر مخاطره و سخت هم به نظر می رسید.
    خوشبختانه بعد از مدتی، کم کم مسیر هدایت استارتاپ را پیدا کردیم، سرویس ها و محصولمان کامل تر شد و به بسیاری از ابهامات و چالش ها غلبه کردیم. پس از آن، با ثبیت شدن فرضیات اولیه و تقاضای مشتریان دیگر شهرها تصمیم گرفتیم ایده مان را گسترش دهیم و به شهرهای دیگر هم سرویس هایمان را ارائه کنیم.
    هم اکنون، آماده هستیم تا به زودی از پروژه جدید نیتا رو نمایی کنیم: پلتفرم نقد و بررسی کافه های ایران، که به اتفاق برخی کاربران و علاقمندان اسمش را «کافه گردی» گذاشته ایم. پیشنهاد می کنم به صورت اشتراک ایمیلی با ما همراه باشید تا زمان بازگشایی شما را هم خبر کنیم.
    مسیر اجرای ایده و توسعه آن پر از چالش ها و آموزه های مختلف بود. به جرئت می توانم ادعا کنم آنها را در هیچ کلاس و دوره ای، مگر مسیر اجرایی نمی توانید یاد بگیرید. (درست همانطور که با کتاب خواندن شناگر ماهری نمی شویم!) کم کم متوجه شدم بسیاری از اشتباهات هست که اکثر بنیان گذاران استارتاپ ها مرتبا آنها را تکرار می کنند، و حتی سالهاست تکرار این اشتباهات برای افراد دیگر ادامه پیدا می کند.
    در این نوشته تصمیم دارم در قالب بازگو کردن داستان رشد استارتاپمان، مهمترین موارد این اشتباهات، تجربیات و اتفاقاتی که برای ما افتاد را با شما خواننده های گرامی در میان بگذارم. خیلی خوشحال خواهم شد که شما هم به بحث بپیوندید و نظراتتان را بازگو کنید.
    اشتباه ۱ : اینکه بیش از حد ساده است!
    از همان ابتدا که با مفاهیم لین استارتاپ ها آشنا شدم، تصمیم گرفتیم نیتا را با همان متد ها اجرا کنیم. البته، چون مباحث کاملا نویی بود و منابع فارسی زیادی برای آن وجود نداشت، باید در موردش مطالعه می کردیم، و در همان زمان آموخته ها را اجرا و ارزیابی می کردیم که کار بسیار دشواری بود – درست مثل اینکه بعد از سقوط آزاد، مجبور باشی چتر نجات خودت را بسازی! و از همان اول، به تناقض های زیادی بر می خوردیم، از جمله اینکه:
    در روزهای ابتدایی، یکی از ایراداتی که برخی دوستان به کار ما می گرفتند این بود که چرا نسخه های اولیه نیتا به طرز احمقانه ای ساده نگه داشته شده است! لوگوی ما کامل نبود؛ خیلی‌ها می گفتند روی برندینگ کار نشده؛ ( و البته شما نمی توانید در مورد محصولی که هنوز نمی دانید چه ماهیت و هویتی دارد برند سازی کنید. کار با متد لین سازوکار مخصوص خودش را برایی این زمینه می طلبید. برای اطلاعات بیشتر، توصیه می کنم در رابطه با مفهوم lean branding و branding development مطالعه کنید).
    در واقع در یک آخر هفته و از روی یک طرح اسکچ، نسخه ی اولیه نیتا طراحی شد. این نسخه حتی هیچ کد سمت سروری نداشت، فقط یک صفحه html بود که ساختار کلی را نمایش می داد و بعضی لینک ها به صفحات استاتیک دیگر ایجاد شده بود که آنرا به همه نمایش می دادیم و بازخورد و عکس العملشان را می سنجیدیم.
    همانطور که خیلی ها می دانند، نیتا – پلتفرم اشتراک تجربه خرید – اولین بار در حوزه محصولات دیجیتال عنوان شده بود؛ اما با همین نسخه ی ابتدایی و ارائه ها متوجه یک ایراد اساسی در ایده شدیم: برای بخشی از کاربردها وب سایت های جایگزین دیگری وجود داشت و از طرفی حوزه محصولات دیجیتال اصلا مناسب نوع درآمدزایی ای که ما انتخاب کرده بودیم نبود و کارآمدی ایده را با مشکل مواجه می کرد. با همین آزمون ساده، فهمیدیم یک چرخش (pivot) اساسی نیاز داریم: تغییر حوزه اصلی، به مناسب ترین و مورد نیاز ترین چیزی که کاربر ها و مشتریان نیاز دارند.
    عبارت "تا حد احمقانه ای ساده" هم، به معادل انگلیسی آن (Keep It Simple, Stupid) اشاره دارد که روی ساده سازی سیستم های پیچیده تاکید می کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد دستورالعمل K.I.S.S اینجا را بخوانید.
    اشتباه ۲ : خیال بافی در مورد مشتری ها یا کاربران!
    مواجه شدن با مشتری ها در ابتدای کار خیلی سخت است. به خصوص وقتی ایده ی نوآورانه ای را مطرح می کنید که هیچ کس تا به حال تصورش را هم نمی کرده: «پلتفرمی برای اشتراک تجربه ها؟!»
    مصاحبه با مشتری ها، تحلیل برخوردی که دارند و نتیجه گیری از علایق و نیازهای آنها یکی از سخت ترین و چالش برانگیزترین کارهای استارتاپ شما در حوزه ی توسعه مشتریست. شاید مجبور شوید بارها و بارها این کار را انجام دهید تا به راز خواسته های واقعی مشتریان پی ببرید. مشتری ها از روی ادب و احترام همیشه از تلاش شما قدردانی و تمجید می کنند اما شاید زمانی که محصولتان آماده شد، حاضر به خرید آن نشوند! این هنر شماست که به راز مشتریتان پی ببرید.
    البته، جای امیدواری است که، شناختی که از مشتری کسب کرده اید، گنج ارزشمندی است که رقبایتان حتی با کپی برداری دقیق از روی محصول شما هم نمی توانند آنرا از شما بگیرند، چرا که فقط تیم شما، و مشتریانتان می دانید دلیل ارائه آن ویژگی ها چیست و چگونه باید ارائه شوند! درست مانند یک تقلب ناقص در جلسه امتحان!
     
    اشتباه ۳ : ارائه ویژگی های پراکنده به جای ارزش آفرینی برای مشتری؛ هزارپایی که نمی تواند بدود!
    حتی هنوز هم دوستانی که به ما لطف دارند وقتی مرا می بینند در مورد ویژگی هایی که می توان روی این پلتفرم پیاده سازی کرد صحبت می کنند. گاهی هم خود مشتری ها، بر اساس چیزی که تصور می کنند خوب است ایده پردازی می کنند: یک برنامه یادآوری تولدها و مناسبت ها، ارائه و فروش تخفیف، سیستم رزرو میز، رپرتاژ، و خیلی موارد دیگر.
    البته، همه اینها ایده های خوبی هستند و می توانند در صورت اجرای قوی به یک کسب و کار موفق تبدیل شوند اما برای اینکه برای مشتری ارزش افزوده ایجاد کنند باید مثل یک مدل کاری جدی پی گیری شوند. در غیر اینصورت، پیاده کردن این ویژگی ها صرفا اتلاف هزینه و زمان تیم فنی و اجرایی خواهد بود و حتی بعد از گذشت سه – چهار سال می بینید نه تنها به سوددهی نرسیده اند، بلکه کاربران از شما توقع خواهند داشت سرویس دهی و پشتیبانی را ادامه دهید؛ در غیر اینصورت بسیاری از کاربران و مشتریان با نارضایتی سرویس شما را ترک می کنند.
     
    اشتباه ۴ : سنجش با ترازوهای اشتباه.
    استیو بلنک در کتاب ( Startup Owner's Manual) می گوید: «یکی از اشتباهات متداول استارتاپ ها این است که پیوسته در حال جذب کاربر هستند، بدون اینکه بدانند کاربرها را برای چه می خواهند. »
    مسلما هر سایتی برای بزرگ تر شدن به کاربرهای بیشتر نیاز دارد، اما داشتن کاربرهای زیاد، و آمارهای بازدید خام و تحلیل نشده، دیده شدن صفحات و ... لزوما به معنای موفقیت در زمینه مورد انتخاب شما نیست.
    شاید با خودتان فکر کنید اگر هزاران نفر و میلیون ها کاربر داشته باشید، بالاخره درصدی از آنها محصول شما را می خرند. اما در حقیقت، زیادتر کردن اعداد در پارامترهایی که در موفقیت شما تاثیر مستقیم ندارند فقط برای شما هزینه های سربار پشتیبانی و مدیریت وب سایت را به همراه خواهد داشت.
    ما در یک بررسی متوجه شدیم، بسیاری از وب سایتها و وبلاگها به طور فعال مشغول به تولید محتوا، مارکتینگ، تبلیغات، افزایش بازدیدها و آمارها و بزرگتر کردن اعدادی هستند که تاثیر مستقیمی روی تولید ارزش افزوده برای مشتریانشان ندارد! حتی پس از اینکه پس از تلاش فراوان بازدید وبسایت افزایش یافت، تیم اجرایی توان همگام شدن با نیاز روز بازار را ندارد و به ناچار به نمایش تبلیغات کلیکی روی می آورد البته چرا که نه - این هم یک راه درآمدی است - اما کاری است که هر وب سایتی می تواند آنرا انجام دهد. از این رو، تصمیم گرفتیم از همان روز اول پارامتر هایی که تاثیر مستقیم در روند موفقیت و رسیدن به اهداف ما را دارند در نظر بگیریم.
     
    اشتباه ۵ : وقتی شما سنگین وزن هستید!
    یکی از فرآیندهایی که برای ما خیلی اهمیت داشت چابکی و توانایی اعمال سریع و سبک در تغییرات بود. شاید خیلی ها، بنا به آموزه های پیشین در رابطه با مدیریت و کسب و کار تغییرات سریع را مانعی برای برندینگ و جاافتادن محصول بدانند ( البته – تفکر و ماهیت مفاهیم مدرن مثل لین استارتاپ و مدیریت چابک و ... ، به هیچ شکل با آموزه های قدیمی قابل جمع بندی نیستند و گاها در بسیاری فرایندهای اجرایی یکدیگر را نقض می کنند.)
    اما فراموش نکنیدکه اگر می خواهید در دنیای فناوری دوام بیاورید، باید روی لبه برنده تکنولوژی قدم بردارید. در غیر اینصورت تنها چند سال بعد از عرضه محصول به بازار، مشتریان محصولات جدیدتر و بهتر را به شما ترجیح خواهند داد.
    اصول اجرای لین استارتاپ و مدیریت چابک برای تولید محصولات ناشناخته و پرریسک اگر چه بسیار سخت هستند، اما می توانند مسیری را برای شما فراهم کنند که بتوانید با چالش های مشتری، بازار و تغییر کنار بیایید و بر آنها غلبه کنید. اگر توان اعمال تغییرات را ندارید، باید با هزینه های سنگین عواقب آن کنار بیایید.
    امیدوارم عنوان کردن این موارد بتواند به کسانی که می خواهند برای اولین بار کسب و کاری را  راه اندازی کنند کمک کند مسیر درست تری را انتخاب کنند و سریع تر به هدفشان برسند.
     
    نوبت شماست:
    شما چه فکر می کنید؟ کدام یک از این اشتباهات به نظر شما اثر منفی بیشتری دارد؟ تجربه هایتان را با من و دیگر خوانندگان خوشفکری در میان بگذارید.
    0 min
  • گذری بر آنچه در اولین رویداد لین استارتاپ ماشین ایران گذشت + اجرای صوتی
    همانطور که پیشتر اعلام شده بود، کارگاه آموزشی ماشین استارتاپ ناب در تاریخ ۲۴ تا ۲۶ اردیبهشت در تهران با کیفیت خوبی برگزار شد. این رویداد فشرده سه روزه که به همت ناصر غانم زاده، مربیان و تیم برگزاری، و حمایت بانک آینده، شرکت ارتباط فردا و شرکت توسن تکنو در مجموعه فرهنگی ورزشی تلاش تهران برای اولین بار در ایران برگزار شد، یکی از رویدادهای مهم و اثر گذار در نوع خود بود.
    در این رویداد، حدود ۵۰ نفر از خانم ها و آقایان، با سنین، میزان تحصیلات و تخصص های مختلف شرکت کرده بودند که به نظر من پس از گذراندن آن ۳ روز، دیدگاهشان نسبت به کارآفرینی و راه اندازی کسب و کارهای نوپا، متحول شده است.
    من هم در این رویداد به عنوان مربی حضور داشتم، در روز دوم یک ارائه با عنوان Concierge MVP داشتم و همچنین در روز آخر به عنوان نماینده گروه مربیان به تیم داوری ملحق شدم.
    همانطور که از نامش مشخص است، رویدادهای ماشین استارتاپ ناب که تا کنون بیش از ۲۰۰ مورد از آن ها در شهرهای مختلف دنیا برگزار شده، حول لین استارتاپ و با هدف آشنایی شرکت کنندگان با مفاهیم، روش ها و ابزارهای آن شکل گرفته است.
    در این رویداد، ابزاری به نام تخته آزمایش Experiment Board به شرکت کنندگان معرفی می شود و از آن ها خواسته می شود تا برای ایده هایی که در سر دارند، روند کشف مشتری، بررسی وجود مساله، میزان انطباق محصول و بازار را در قالب تخته آزمایش به پیش ببرند. این تخته آزمایش، توسط بنیانگذاران ماشین استارتاپ ناب، بر اساس آموزه های لین استارتاپ طراحی و ارائه شده است.
    یک نکته مهم دیگر، تاکید این رویداد بر مصاحبه رو در رو با مشتریان احتمالی است تا آنجایی که بر روی تی شرت های مربیان عبارت Get Out of the Building نوشته شده و به شرکت کنندگان کارت اعتباری مترو داده شد تا به معنای واقعی کلمه از ساختمان بیرون بزنند و به سراغ مشتریان واقعی بروند، با آن ها مصاحبه های درست انجام دهند و از این مصاحبه ها، یاد بگیرند.
    نقطه قوت دیگر این رویداد به نسبت رویدادهای مشابه، استقبال از شکست های زودهنگام با هدف تبدیل آن ها به پل پیروزی و موفقیت است. در حالیکه این رویداد حالت رقابتی و مسابقه ایی دارد، اما در واقع تیمی که بیشترین بخش از ایده اش را در این ۳ روز اجرایی کند برنده نیست، چرا که همانند ۹۰% استارتاپ ها، ممکن است چیزی را اجرایی و تولید کرده باشد که هیچ کس نمی خواهد! در عوض، تیم برنده تیمی است که بتواند بیشترین میزان یادگیری معتبر را از مساله، مشتریان، بازار و نمونه محصولاتش کسب کرده باشد.
    یکی از مواردی که از پیش می دانستم با آن روبرو خواهم شد و برایم جالب بود، مقاومت اولیه ی شرکت کنندگان در برابر شنیدن این جمله بود، وقتی به آن ها می گفتم: «کسی به شما و ایده های شما اهمیت نمی دهد! تنها چیزی که برای یک مشتری مهم است، مشکلش است.» البته این مقاومت، پس از اینکه تیم ها به سراغ مردم می رفتند و با آن ها مصاحبه می کردند، رنگ می باخت و به انبوهی از پرسش و تردید تبدیل می شد که مجال خوبی می شد برای من به عنوان مربی، که به شرکت کنندگان کمک کنم واقعیات به جای توهمات در ذهنشان جایگزین کنند.
    چند نکته و حاشیه:
     در این رویداد، در زمان هایی که تیم ها خارج از ساختمان بودند ما مربی ها تصمیم گرفتیم به صورت گروهی با استفاده از تخته آزمایش، بر روی یک ایده مشترک کار کنیم.
    حضور در تیم داوری برای من کار چندان آسانی نبود چرا که باید مدام به داورانی که اغلب به صورت پیش فرض بر روی کیفیت ایده متمرکز هستند یادآوری می کردم که ملاک امتیاز دادن، ایده نیست بلکه ۳ معیار: میزان یادگیری معتبر، میزان شناخت و بسط مشتری، و نحوه ارائه است.
    به گفته تیم برگزار کننده برای هر شرکت کننده چیزی حدود ۱ میلیون تومان هزینه شده است، که شرکت کنندگان از این میزان، تنها یک پنجم یعنی ۲۰۰ هزار تومان را پرداخت می کردند.
    حضور  ۲ کارآفرین از کشور اسلونی و سخنرانی خانم Grace Ng یکی از بنیانگذاران leanstartupmachine از نیویورک با Skype برای حضار و خود این افراد هم جالب بود.
     
    در پایان امیدوارم که نظیر چنین رویدادهایی که جنبه آموزشی و یادگیری آن ها بسیار بیشتر از جوانب تبلیغاتی و احساسی است، بیشتر و بیشتر برگزار شوند تا بلکه بتوانند تب استارتاپی موجود در کشور را به سمت درست هدایت کنند.
    نوبت شماست:
    آیا شما هم در این رویداد شرکت کرده بودید؟ در هر حال، لطفا نظرتان را با من و دیگر خوانندگان خوشفکری در میان بگذارید.
    8 min

About پادکست خوشفکری

From the publisher's feed

ارزش‌آفرینی برای ایده‌ها و کمک رشد به استارت‌آپ‌ها