her sabah harika rutinlere sahip miyim? beslenme ve ruh ilişkisi. iyi şeyler her zaman iyi gelir mi? biraz sohbet edelim istedim. geri dönüşleriniz beni çok mutlu edeeer.

çok sevdiğim bu şiiri 3 mayıs 2020'de okuyup kaydetmişim. yenisini hiç denemedim. o ilk okuyuşu içime yerleştirdim. suya karşı bol bol dinledim sonra. nerde su bulsam hemen kulak kesildim sesimde beliren o kelimelere. öyle çok ki bir yerden sonra kumlar benimle beraber tekrar etmeğe durdu. kimi çok seversem ona da dinlettim şevkle, muhabbetle. bu, öyle umuma söylenecek şiir değil. olur iş değil. olmayacak bir iş olarak bırakıyorum. bulana. çünkü derler ki ''her arayan bulamaz ancak bulanlar yalnızca arayanlardır''. belki de hiç sevmezsiniz, belki de aslında neyi sevdiğinizi hiç bilmezsiniz. o hâlde size okumadım sayın, beni hiç duymadınız var sayın. öyle ki yok olmuş olayım. öyle ki sevinin hakikatin dirseği artık dürtmediği için.

#şiir #cahitkoytak #insan #toprak

merhaba. bugün yolculuk hâlindeyken günlüğüme yazdıklarımı nedense sizlere okumak istedim. umarım seversiniz. eğer çok sevilirse zaman zaman böyle bölümler okuyup, yükleyebilirim. 

akıl ve kalp değil ayrı çalışmak birbiriyle iç içe geçen; birbirinin doğru çalışmasını sağlayan iki olgudur. onları ayırırsak ne olur? kalbimin götürdüğü yer her zaman doğru yer midir? gelin yakından bakalım.

vitrinde görüp yemek için delirdiğimiz o tatlının kenarlarında böcekler geziyorsa, aslında o tatlı bayatsa, hatta belki içinde pis bir şeyler varsa hâlâ güzel midir? doğru vitrine baktığımıza emin miyiz? durun durun hemen gitmeyin, sizin tatlınız ne ki, gelin bi daha düşünelim.

#mutluluk #seçimler #duygular #sabır #doğrutercih

gezdik gördük uyuduk uyandık beyza ile. birbirimizin evinde bulunduk, yaylara çıktık, dağlardan geçtik ve bir sütlaç yemişim kiii! tabii onları değil; yolu, yolculuğu, eve dönmeyi konuştuk. sâre kuşum sorular sordu, muhabbet renklendi, çiçeklendi. inşallah severek dinlersiniz.

sevinçlerimiz ve kederlerimiz ne için? esas sevinç ne içindir ve biz hakikatin neresindeyiz. günlerdir benimle gezen ayet-i kerimeyi taşırken yoruldum, bölüşmeye geldim. 

aslında konuşmak istediğimiz mevzu başkaydı başlarken ama ne olduysa oldu, konu buralara geldi. güzel de oldu :) kalplere ferahlık, evlere şenlik olması duası ile çayınızı kahvenizi alın ama bu sefer uzaklara baka baka dinleyin bizi. e  o zaman hadi; yorulduysanız şimdi tam vakti.

sevgide ölçümüz ne olmalıdır? kafir ve günahkarlara da sonsuz sevme duygumdan verebilir miyim; öyleyse ne kadar ileri gidebilirim? peki kimler laneti hak eder? gelin cevaplara yakından bakalım.

motivasyonumu kaybettiğim için devam etmek istemiyorum. sebat etmekte çok zayıfım, yarıda bırakmaktan yoruldum. peki gerçekten her şeyi istediğimiz için mi yaparız, peki ya tekrar hiç istemezsek ne yapacağız?