Peter Schavemaker - journalist

Jim Kerr (Simple Minds) over Black & White en de jaren tachtig

Simple Minds-frontman Jim Kerr vertelt over het album Black & White, waarmee de Schotse band bewust teruggrijpt op de energie en sound van de jaren tachtig. Hij blikt terug op de grote successen van Simple Minds, de keerzijde van jarenlang intensief touren en de opnames in de Wisseloordstudio’s in Hilversum. Ook vertelt Kerr over de plannen voor een documentaire en zijn samenwerking met Mirjam Timmer (ex-Twarres). Een gesprek over het verleden van Simple Minds én de keuze om muzikaal een nieuwe pagina om te slaan.

(Archief) interview muziekjournalist Peter Schavemaker © 2005.

Lance Cowan Interview | The Air That You Breathe | Americana Music Podcast

In this episode, music journalist Peter Schavemaker talks with acclaimed Americana singer-songwriter Lance Cowan about his third album, The Air That You Breathe. After a distinguished career as one of Nashville's leading music publicists, working with legendary artists including Guy Clark, Joe Ely. Cowan launched his own recording career at the age of 65, with album releases So Far So Good (2023) and Against the Grain (2024). Now with The Air That You Breathe (release July 2026 on Boston-based Patio Records), he has become one of the most talked-about new voices in Americana and singer-songwriter music.

Lance discusses the stories behind The Air That You Breathe, his collaboration with Karen Leipziger, producer Scott Paschall and musicians including Sam Bush. He also shares his thoughts on songwriting, storytelling, Jackson Browne's influence, the Nashville music scene, Americana, folk music and writing songs about faith, compassion, gun violence and hope.

If you love Americana music, singer-songwriters, Nashville, folk, roots music, country music and in-depth artist interviews, this conversation offers a fascinating look at one of the genre's most authentic storytellers.

Keywords: Lance Cowan, The Air That You Breathe, Americana, Americana music, singer-songwriter, Nashville, folk music, roots music, country music, Jackson Browne, Guy Clark.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties.

Paul Logister behoort tot de weinige Nederlandse singer-songwriters die hun liefde voor The Beatles niet alleen bezingen, maar ook actief onderzoeken. Tijdens inmiddels zes opnamesessies in de legendarische Abbey Road Studios probeert de Limburgse muzikant de energie en werkwijze van zijn grote voorbeelden te doorgronden. Zijn nieuwste EP Echoes of Abbey Road is daarvan het meest recente resultaat. Logister vertelt in het podcastinterview met muziekjournalist Peter Schavemaker openhartig over de bijzondere sfeer van Studio 2, zijn fascinatie voor Lennon en McCartney en zijn zoektocht naar de 'code' achter het tijdloze Beatles-geluid. Hoewel hij toegeeft dat hij die formule nog niet heeft gevonden, probeert hij in zijn eigen liedjes steeds weer melodieën en arrangementen te schrijven die blijven hangen. Daarnaast spreekt hij over zijn theaterprogramma's rond John Lennon en Paul McCartney, zijn wens om ook buiten Limburg meer publiek te bereiken en zijn overtuiging dat de magie van Abbey Road hem blijft inspireren om nieuwe muziek te maken.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties. [email protected]

Blues singer Shaun Murphy looks back on a remarkable career spanning more than five decades. In this conversation, she talks with music journalist Peter Schavemaker about the life-changing moment she first saw Big Mama Thornton perform at the 1969 Ann Arbor Blues Festival, the inspiration behind her new album Brand New Blues, and why honesty remains the foundation of every song she records. Murphy also reflects on memorable collaborations with Eric Clapton, Bob Seger and Little Feat, the creative freedom of releasing music on her own label, and her enduring passion for the blues as both a musical style and a way of life.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties.

In dit podcast gesprek tussen Erik Neimeijer en journalist Peter Schavemaker staan zijn 'scheppingsdrang', het huidige album Green Eyed Soul en het boek Iedereen Kunstenaar centraal.

Neimeijer beschouwt muziek, schilderkunst, theater en schrijven als verschillende uitingen van dezelfde creatieve bron, die hij ziet als één creatieve bankrekening. Erik vertelt hoe artiesten als Willie Nelson, Mick Jagger, David Bowie, Bruce Springsteen, Herman Brood, Paul Simon, Randy Newman en Tom Waits hem hebben beïnvloed in zijn ‘scheppingsdrang’, die al op vroege leeftijd begon in bands als Soundsurfer, Lorrainvile en Bökkers.

Ook bespreekt Neimeijer zijn idee van de ‘keten der bewondering’; kunstenaars ontwikkelen zich door steeds verder terug te zoeken naar de inspiratiebronnen van hun helden. Via Herman Brood en het boek Broodje Gezond van Bart Chabot ontdekte hij de Beat Generation, jazzmuzikant Mose Ellison, William Burroughs, Bob Dylan en Cobra-kunst, en via americana-artiesten als Ryan Adams en Jason Isbell verdiepte hij zich in de traditie van Amerikaanse songwriters.

Die zoektocht klinkt volgens hem door in zijn muziek en schilderkunst. Daarbij speelt het album Green Eyed Soul een belangrijke rol. Op deze recent verschenen plaat verbreedt Neimeijer zijn americana-achtergrond met soul, rhythm-and-blues en rijke blazersarrangementen, geïnspireerd door onder anderen de jaren ’90-muziek van Paul Weller. Op Green Eyed Soul heeft Erik Neimeijer Angel Flying Too Close To The Ground van Willie Nelson opgenomen. De song Devil is Skilled is voor Neimeijer de ‘sleuteltrack’ van het album: “Daarmee is het echt gelukt, waar ik zo van hou, om een verhaal te vertellen, zoals Springsteen, Simon en Newman dat ook zo kunnen.”

Daarnaast reflecteert Neimeijer openhartig op de spanningen van het kunstenaarschap. Zijn grote nieuwsgierigheid en voortdurende drang om nieuwe stijlen te verkennen vormen zowel een kracht als een valkuil. Maar de kunst houdt hem ook ‘gezond’. Erik Neimeijer heeft binnen de schilderkunst inmiddels een duidelijk herkenbare stijl heeft ontwikkeld, die zelfs door Google Lens direct wordt geïdentificeerd, terwijl hij in de muziek voortdurend tussen stijlen blijft bewegen.

In zijn boek Iedereen Kunstenaar, dat hij samen schreef met zus Judith Neimeijer, koppelt hij zijn creatieve onrust aan ‘een vleugje psychologie’ en bestaande persoonlijkheidstheorieën zoals de Big Five. Ondanks frustraties over de muziekindustrie en streamingdiensten overheerst optimisme: voor Neimeijer draait kunst uiteindelijk niet om commercieel succes, maar om het volgen van intuïtie en artistieke vrijheid.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties

In dit uitgebreide podcastinterview met muziekjournalist Peter Schavemaker blikt de in Enschede geboren bluesmuzikant Hans Theessink (1948) terug op zijn lange internationale carrière, zijn muzikale wortels en zijn leven in Oostenrijk. Theessink vertelt dat hij nog altijd graag jaarlijks in Nederland optreedt, waar zijn concerten steevast uitverkocht zijn. Zijn muziek omschrijft hij nadrukkelijk als folkblues, geworteld in akoestische Delta Blues en fingerpicking.

Over de andere Nederlandse bluesicoon Harry Muskee zegt Theessink: “Ik heb Harry iets gekend en had een goede verhouding met hem. (lacht) We konden samen plat praten.” Hoewel hij zich verbonden voelt met de Nederlandse blues, volgt hij de scene niet meer actief omdat hij al decennia buiten Nederland woont. Hij kent nog wel namen, zoals Robbert Duijf. Zijn opname in de Dutch Blues Hall of Fame, in 2018, noemt hij een “mooie erkenning”. Over het ontbreken van zijn naam in het boek Nederblues reageert hij nuchter: “Misschien had ik wel in dat boek moeten staan. Maar, het is zoals het is.”

Verder vertelt Theessink uitgebreid over zijn internationale loopbaan, zijn beroemde Birthday Bash-concerten en CD's in Wenen en samenwerkingen met artiesten als Big Daddy Wilson, Knud Møller, Bo Diddley en Bill Wyman van The Rolling Stones, die twee nummers van Hans Theessink opnam op zijn cd Drive My Car. Over de Verenigde Staten zegt hij: “Ik ben daar altijd graag geweest en heb er graag gespeeld. Maar echt wonen in de VS, daarvoor ben ik toch teveel Europeaan.”

Ook spreekt hij over zijn muzikale invloeden, waaronder Bob Dylan, Big Bill Broonzy en Mississippi John Hurt, en over bijzondere ervaringen zoals het touren met Johnny Cash. Ondanks zijn internationale succes blijft Theessink bescheiden. “Muzikanten willen graag spelen,” zegt hij. Het belangrijkste vindt hij dat mensen zijn concerten blijven bezoeken en dat hij kan blijven optreden zolang zijn gezondheid het toelaat.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties.

In-depth podcast interview conducted by music journalist Peter Schavemaker with Juri Member, frontman of the Berlin-based Americana and Folk Rock band The Charcoal Sunset, centered around their new album Souvenirs, released on Bear Family Records (April 10, 2026). The conversation explores the band’s long journey toward a distinctive Americana sound, shaped by the influence of artists such as Bob Dylan (track ‘Basement Blues’), Tom Petty “Probably the most important American rock and roll band” and Hank Williams as well as personal hardships, including the loss of their bassist. Juri reflects openly on the emotional weight behind the album, which stands as both a culmination of past struggles and a new artistic beginning.

American magazine Rolling Stone (German edition) already highlighted The Charcoal Sunset.

A key theme is the band’s unique position as a contemporary Americana act on a label traditionally associated with classic legends. The interview also highlights Juri’s personal connection to the United States, inspiring lyrics that examine the darker edges of the American dream. "Like the opener on the album 'If Jesus was American' that is definitely related to what's happening in the USA." "A lot of bad things happen right now in the American society and American politics and that's something that you know makes me very sad, and it definitely has an influence on certain songs.” Alongside artistic themes, the discussion turns to future ambitions, including expanding beyond Berlin, gaining and pursuing opportunities at international Americana festivals.

www.thecharcoalsunset.com

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties

In dit podcastgesprek praat muziekjournalist Peter Schavemaker uitgebreid met Top Hole labelbaas Josh Haijer en co-auteur/journalist Jan Schlimbach over de geschiedenis van het eigenzinnige platenlabel Top Hole. Aanleiding is het boek '46 jaar eigenwijs', maar al snel ontvouwt zich een breder verhaal over visie, doorzettingsvermogen en muzikale impact.

“Ik had zoiets van: dit moet verteld worden,” zegt Haijer over het ontstaan van het boek. Wat begint als een afsluiting, groeit uit tot een hernieuwde blik op een indrukwekkend oeuvre. Top Hole-kenner Schlimbach vult aan: “Als ik ooit een boek zou maken, dan zou het over Top Hole zijn.”

Centraal in het gesprek staat de uitzonderlijke breedte van het label. Top Hole bracht punk, new wave, metal (Groningse band Vortex), ska en Nederlandstalige pop samen zonder zich te conformeren aan trends. Die koers leidde tot een reeks markante releases. De eerste Top Hole single 'New Shoes' van Mark Foggo (1980) betekende meteen een landelijke doorbraak, terwijl de Raggende Mannen met hun dwarse energie zelfs de ‘hitlijsten’ (nr. 41 in de Top 40 en aandacht in Billboard) bereikten met ‘Nee’s Niks’. Andere Top Hole-successen zijn reggaeband Brimstone uit Dokkum, Weekend At Waikiki (met oa. Tom Holkenborg, later Junkie XL), MAM met Tom America scoorde met ‘Ongelooflijk’ in 1989 een radiohit die het alternatieve profiel van Top Hole niet verloochende. Topproducer Michiel Hoogenboezem geldt als huisproducer van het platenlabel. Ook de vermaarde Amsterdamse band L’ Attentat, I Spy uit Groningen en It Dockumer Lokaeltsje brachten platen uit op Top Hole.

Peter Schavemaker legt in het gesprek de vinger op de reputatie van het label. Al vroeg werd Top Hole gezien als ‘kwaliteitsmerk, een label met een reputatie en kreeg een OK Stempel’. Releases klonken beter dan veel andere onafhankelijke producties en vonden snel hun weg naar radiozenders als VARA, VPRO en KRO. “Het was een merk om in de gaten te houden,” aldus Jan Schlimbach.

Haijer zelf relativeert zijn rol, maar erkent zijn invloed als katalysator: hij bracht artiesten samen, gaf ze een platform en hielp carrières op gang. Dit geldt zeker voor de stroming – creatieve golf - ‘Friese Bries’ van Noord-Nederlandse popbands in de jaren ‘80/’90. Tegelijk ziet hij zichzelf in de eerste plaats als muzikant/frontman van Social Security.

Het gesprek eindigt met een blik vooruit. De catalogus wordt digitaal ontsloten en Josh Haijer richt zich opnieuw op zijn eigen muziek.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties.

American blues band GA-20 continues to build on the raw Chicago blues of the 1950s and 1960s. Formed around 2018 in Boston, the trio has earned a reputation for its stripped-down, electric sound and deep respect for tradition, while steadily shaping a voice of its own.

Guitarist and co-founder Matthew Stubbs grew up in Hampstead, New Hampshire, in a household filled with blues and rock ’n’ roll. He picked up his first guitar at 13 and joined his father’s band at 15. Early inspirations included Jimi Hendrix, B.B. King, Stevie Ray Vaughan and Buddy Guy, but Stubbs soon traced their roots back to artists such as Buddy Guy, Eddie “Guitar Slim” Jones and Clarence “Gatemouth” Brown. “For me, it really started when the blues became electric,” he says, pointing to mid-’50s Chicago as his creative touchstone. “Raw blues feels the most honest. It was more about what you can say with very few notes.”

That philosophy defined GA-20’s 2021 tribute album Try It… You May Like It: GA-20 Does Hound Dog Taylor, which reached No. 1 on the Billboard Blues Chart. Stubbs even used a Kingston Teisco Kawai guitar, similar to the one Taylor played, to capture the original spirit.

GA-20 features Stubbs alongside singer/drummer Josh Kiggans and guitarist/singer Cody Nilsen, who joined in December 2024. The band operates without a bass player; Stubbs and Nilsen share bass lines, rhythm parts and solos. “It’s not just about playing guitar, but getting the right sounds out of the instrument and amplifier,” Stubbs explains. Nilsen’s ability to sing, play slide, and add acoustic guitar, pedal steel and lap steel has expanded the band’s sonic palette.

Their latest album, Orphans, collects songs long in their live set, including material associated with Ike Turner, Isaac Hayes, James Brown and Elmore James.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekst, Audio en Podcast Producties.

Met As Time Goes By (album verschijnt 30 januari 2026) presenteert Greazy Alice, het bandproject rond de Amerikaanse muzikant Alex Pianovich, zich als een eigenzinnige stem binnen de hedendaagse Amerikaanse rootsmuziek.

Pianovich, geboren in september 1989 in Pennsylvania, begon op zesjarige leeftijd met pianospelen. In zijn tienerjaren verschoof de focus naar gitaar en songwriting, met The Rolling Stones als doorslaggevende inspiratie. Vooral Exile on Main Street fungeerde als leidraad.

“Dat album is voor mij The Stones op hun hoogtepunt,” zegt Pianovich. “Wat je ook van ze vindt: voor mij zijn zij the greatest rock and roll band of all time.”

Een belangrijke rol speelt ook sessiepianist Nicky Hopkins, wiens stijl hoorbaar doorklinkt in de track West. “Tijdens de opnamen zeiden we: ‘Waarom proberen we het niet eens op die manier?’ En toen we dat deden, klopte het ineens helemaal.”

Via het Stones-repertoire ontdekte Pianovich de bluescatalogus van Chess Records en artiesten als Muddy Waters en Howlin’ Wolf. “Alles komt uit dezelfde bron,” stelt hij. “Blues, country en rock-’n-roll zijn geen aparte genres, maar variaties op één muzikale taal.” Zijn songwriting werd verder gevormd door namen als Hank Williams, Merle Haggard en Townes Van Zandt.

Een beslissend moment volgde in 2012, toen Pianovich verhuisde naar New Orleans. Zonder netwerk, maar bewust gekozen vanwege de muzikale geschiedenis. “Als je hier piano speelt en geen Dr. John-nummers kunt spelen, sta je meteen met 1–0 achter,” zegt hij.

Thematisch draait As Time Goes By om verandering en heroriëntatie. Veel nummers ontstonden tijdens een persoonlijke overgangsperiode, waarin een oude relatie eindigde en een nieuwe begon met zangeres en songwriter Jo Morris, inmiddels zijn echtgenote. “Dit album is grotendeels ontstaan in de periode dat Jo en ik beseften dat we verliefd waren,” aldus Pianovich. “Het was een turbulente tijd, maar ik ben blij dat we deze songs toen hebben gemaakt.”

Greazy Alice bestaat uit Alex Pianovich, bassist Will Repholz en drummer Lee Garcia. In Europa leidde het album al tot airplay, lovende pers en tourplannen in het Verenigd Koninkrijk en Ierland.

Interview © 2026 Peter Schavemaker Tekstproducties