กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ที่รกทึบไปหมด สัตว์ที่ยังหลงเหลือในป่าแห่งนี้มีความหวาดกลัวเจ้าปีศาจใจร้ายที่ใช้เวทมนต์ควบคุมพื้นที่ป่าไว้ วัน ๆ เจ้าปีศาจและค้างคาวลูกสมุนของมันก็จะไปปรากฎตัวให้สัตว์ในป่าตกใจเสมอ เพราะมันคิดว่าคงไม่มีใครกล้าต่อสู้กับมัน พวกมันจึงชอบแอบไปปรากฎตัวที่บ้านที่มีเด็ก ๆ เป็นประจำเพื่อให้เด็ก ๆ ตกใจแล้วก็ร้องไห้ หลาย ๆ คืนที่พ่อแม่ต้องนั่งเฝ้าลูก ๆ ไว้ไม่ให้ตกใจกลัวปีศาจ ปีศาจประกาศว่า ได้ข่าวว่าวันนี้จะมีการจัดงานวันเกิดที่บ้านของกระต่ายน้อย ฉันก็จะไม่พลาด คงมีเด็ก ๆ ไปร่วมงานเยอะมาก ฮ่า ๆ ฉันจะทำให้หน้าตาของฉันน่าเกลียดให้มากที่สุด ปีศาจจะทำให้เด็ก ๆ กลัวได้หรือไม่ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ในหมู่บ้านป่าแห่งหนึ่งลูกสัตว์ทั้งหลายชวนกันเล่นสนุกทุกวัน พวกผู้ใหญ่ไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วลูกสัตว์ต่างไม่ถูกกัน ฝั่งหนึ่งเป็นทีมลิงน้อยส่วนอีกฝั่งเป็นทีมของกอลิล่า ทั้งสองทีมมักจะท้าทายกันตลอดเวลา วันนี้ก็เช่นกัน ลิงน้อยจึงพูดขึ้นว่าครั้งนี้ทีมของกอลิล่าต้องแพ้แน่ เพราะมันจะไม่ยอมอ่อนข้อให้  ทั้งสองจ้องตากันจนกระรอกทีมกอลิล่ากับช้างเบิ้มทีมลิงน้อยต้องมาแยกทั้งคู่ออก และบอกว่าอย่ามัวแต่ทะเลาะกันให้เริ่มการแข่งขันจะดีกว่า ลิงน้อยจึงชี้ไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งที่แผ่กิ่งก้านสาขาจนเลยไปเกือบถึงกลางแม่น้ำ  เมื่อทั้งสองทีมเห็นด้วยจึงเริ่มการแข่งทีม ใครจะเป็นผู้ชนะติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

เช้าวันนี้ หมูเด้ง ฮิปโปตัวน้อยตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพราะแม่โจวน่าจะพาหมูเด้งไปเยี่ยมพี่หมูหวานที่ในเมือง หมูเด้งตื่นแต่เช้ามากินอาหาร ออกกำลังกายด้วยท่าเด้งแสนสนุก ที่ชวนให้เพื่อนเด้งตามกันทั้งป่า แม่โจวน่าพาหมูเด้งนั่งรถประจำทางของคุณลุงม้าลายและแม่เตรียมใบไม้แสนอร่อยมาฝากคุณลุงม้าลายด้วย นั่งรถของคุณลุงม้าลายมาได้ไม่นาน ก็ถึงถนนในเมือง หมูเด้งตื่นเต้นมากเพราะไม่เคยเห็นมาก่อน ในเมืองมีถนนกว้างใหญ่มาก มีรถเยอะแยะเลย จนหมูเด้งตาลายไปหมดดูสิ นั่นก็รถของคุณลุงสิงโต นั่นรถของคุณลุงหมี นั่นรถของคุณป้าเป็ด หมูเด้งจึงสงสัยว่ามันและแม่จะไปหาพี่หมูหวานได้อย่างไร หมูเด้งจะทำอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ป่าแสนสุข สัตว์ทุกตัวอยู่กันอย่างมีความสุข เมื่อพบกันก็จะยิ้มทักทายกัน แต่ที่แหล่งน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งเป็นที่อยู่ของจระเข้ขี้อาย มันไม่เคยยิ้มทักทายใครเลย จนสัตว์ต่างๆ พากันสงสัยว่าทำไมจระเข้ถึงไม่ยิ้ม โดยเฉพาะเจ้ากระรอกที่อยากเป็นเพื่อนกับเจ้าจระเข้ มันจึงไปหาจระเข้ขี้อาย เพื่อถามความจริงว่าทำไมจระเข้ถึงไม่เคยยิ้มทักทายใครเลย กระรอกจึงเข้าไปทักทายจระเข้ว่า สวัสดีพี่จระเข้วันนี้อากาศดีจริงๆ สดชื่นมาก ๆ  อยากให้พี่จระเข้ลองพูดคำว่า “สดชื่น” เพราะจำทำให้สดชื่นขึ้น พี่จระเข้จะกล้าพูดหรือไม่ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

วันนี้ที่ป่าสุขใจ ซึ่งเป็นป่าที่อากาศไม่ค่อยดีนัก เมฆก้อนเล็กๆ เริ่มเคลื่อนมารวมกันเป็นเมฆก้อนอ้วนขึ้น ท้องฟ้าสีหม่นคล้ายฝนจะตก แม่สัตว์ทุกตัวต่างร้องเรียกลูกน้อยให้หาที่หลบฝนแม่เป็ดบอกกับเป็ดน้อยว่า ถ้าฝนตก หลบฝนด้วยเพราะเวลาฝนตก จะมีทั้งลมทั้งฝนที่อาจพัดพาเชื้อไวรัสมาในอากาศอาจได้รับเชื้อไวรัสในอากาศอีกอย่างเวลาที่ฝนตกทำให้อุณหภูมิในตัวเราลดลงเราอาจจะเป็นหวัดได้ เป็ดน้อยจึงบอกลิงจ๋อให้ระวังและหลบฝนให้ดี แต่ลิงจ๋อก็วิ่งไปวิ่งมาเล่นน้ำฝนอยู่นานจนกระทั่งฝนหยุดตกลิงจ๋อจึงไปหาเป็ดน้อยที่หลบฝนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ นั่งรอสักพักจนตัวแห้ง ก็ชวนกันกลับบ้าน แต่ระหว่างทางเกิดอะไรขึ้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ โรงเรียนคุณครูฮูกปิดเทอมแล้ว เด็กๆ ไม่ต้องไปโรงเรียน ไม่ได้เจอเพื่อนๆ เด็กๆ คงเหงา เหมือนเสือน้อยที่รู้สึกเหงาจัง เสือน้อยอยากมีเพื่อนเล่น จึงนัดเพื่อนๆ มาเล่นด้วยกันที่สวนสาธารณะ ที่นั่นมีสนามเด็กเล่น เสือน้อยและเพื่อนๆ จะได้เล่นกันให้สนุกในขณะที่เสือน้อย จ๋อ กระรอก กวาง กำลังเล่นกระดานลื่นกันอย่างสนุกสนานน่าจะมีเรื่องเกิดขึ้น เพราะจู่ๆ เสือน้อยก็ส่งเสียงร้องขึ้น พอจ๋อถามเสือน้อยว่า เป็นอะไรมากไหมเพราะจ๋อสไลด์ตัวเร็วไปหน่อย เท้าของจ๋อเลยไปโดนก้นเสือน้อยเข้า จ๋อไม่ได้ตั้งใจนะ จ๋อขอโทษ เสือน้อยจะตอบจ๋อว่าอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่สนามหญ้า บุ๊กโกะกับเพื่อน ๆ กำลังเล่นมอญซ่อนผ้ากันอย่างสนุกสนาน ตอนนี้ถึงคิวที่บุ๊กโกะจะต้องลุกขึ้นวิ่งรอบวง เพื่อนำผ้าไปวางไว้ข้างหลังเพื่อนแล้ว แต่ระหว่างที่บุ๊กโกะกำลังวิ่งอยู่นั้น เพื่อนๆ กลับเห็นว่าบุ๊กโกะเอามือเกาหัวตลอดเวลา พอถึงเวลาพักเพื่อนๆ ถามบุ๊กโกะด้วยความเป็นห่วงว่าเป็นอะไรหรือเปล่า บุ๊กโกะตอบว่าไม่ได้ปวดหัวแต่คันหัวมากหนูกิ๊บจึงแนะนำให้บุ๊กโกะสระผม แต่บุ๊กโกะอ้างว่าไม่ชอบสระผม หนูกิ๊บเตือนว่าถ้าไม่ยอมสระผมอาจทำให้มีฝุ่นและเชื้อโรคอยู่บนหัวบุ๊กโกะยังคงยืนยันว่าจะไม่สระผม แม้จะมีอาการคันหัวมากก็ตาม จนคืนหนึ่งระหว่างที่บุ๊กโกะกำลังนอนหลับจึงเกิดเหตุการณ์ขึ้น แต่จะเป็นอะไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

วันนี้ที่ป่าแสนสุขมีการประกาศเสียงตามสายโดยคุณไก่โต้ง ผู้สื่อข่าวประจำป่า ได้ประกาศเสียงตามสายว่า พวกเราชาวป่าแสนสุขโปรดทราบ เตือนให้ระวัง ช่วงนี้มีแก๊งสุนัขจิ้งจอกจากป่าที่อื่น มาลักพาสัตว์ตัวเล็ก ๆ ที่ป่าของเรา ขอให้ทุกครอบครัวดูแลลูกหลานอย่างใกล้ชิด ไม่ปล่อยให้ไปไหนกับคนแปลกหน้าเป็นอันขาด หลังจากได้ฟังข่าวจากคุณไก่โต้งแล้ว สัตว์ทุกตัวในป่าต่างก็ช่วยกันสอดส่องดูแล ระมัดระวัง สุนัขจิ้งจอก แต่วันที่คุณไก่โต้งประกาศข่าวกระต่ายน้อยไม่ได้อยู่ในป่าแสนสุข เพราะออกไปเยี่ยมคุณยายอีกหมู่บ้านหนึ่ง ทำให้กระต่ายน้อยไม่รู้ข่าวเรื่องสุนัขจิ้งจอกเจ้าเลห์ลักพาตัว แต่จะเกิดอะไรขึ้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ยามบ่าย สายลมพัดอ่อนๆ ต้นไม้ให้ร่มเงาร่มรื่น และกลิ่นสดชื่นของดอกไม้หลากสี ทำให้น้ำตาล แมวเหมียวขี้เซานอนขดตัวกลมสบายใจอยู่ที่ระเบียงหน้าบ้านนั่นเอง แต่อยู่ ๆ พอหมีก็มาหาน้ำตาลเพื่อนำคุกกี้รสนมที่แม่หมีเพิ่งทำเสร็จมาให้ น้ำตาลยกมือขึ้นสวัสดีพ่อหมีพร้อมก้มหัวอย่างนอบน้อมเพื่อแสดงความขอบคุณ น้ำตาลรีบถือถุงกระดาษที่ใส่คุกกี้รสนมเข้าไปในบ้าน เตรียมใส่จานสวย ๆ แต่จานใส่ขนมอยู่สูงเกินไป น้ำตาลหยิบเองไม่ถึง พ่อเหมียวจึงช่วยหยิบให้ใส่ น้ำตาลจึงกล่าวคำว่าขอบคุณ น้ำตาลได้กินคุกกี้รสนมแสนอร่อย หลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ที่ห้องเรียนทานตะวัน เด็ก ๆ กำลังนั่งเล่นด้วยกันอย่างมีความสุข บ้างก็เล่นตัวต่อไม้ บ้างก็เล่นขายของ บ้างก็ชวนกันวาดภาพและระบายสี ส่วนอีกมุมหนึ่งหนูนิดกำลังนั่งเล่นตุ๊กตาตัวโปรด โดยมีหนูหน่อยนั่งอยู่ใกล้ๆ เมื่อหนูหน่อยขอเล่นตุ๊กตาบ้าง หนูนิดก็ไม่ยอมให้เล่นด้วย เมื่อหนูหน่อยขอแบ่งตุ๊กตาของเล่นจากหนูนิดไม่สำเร็จ หนูหน่อยจึงไปเล่นของเล่นอย่างอื่นแทน แต่ก็แอบเสียใจเล็กน้อย เพราะอยากเล่นตุ๊กตาบ้าง วันต่อมาเมื่อถึงเวลาพัก เด็ก ๆ ก็มารวมตัวกันเล่นของเล่นกันเหมือนเดิม ครั้งนี้หนูหน่อยนั่งเล่นและหนูนิดมาขอเล่นด้วย แต่หนูหน่อยยังคิดถึงเรื่องขอเล่นตุ๊กตาจึงบอกไปว่า
เมื่อวานหนูนิดยังไม่แบ่งตุ๊กตาให้หนูหน่อยเล่น วันนี้หนูหน่อยก็ไม่อยากแบ่งตัวต่อไม้ให้หนูนิดเล่น
เหมือนกันแต่จะเกิดอะไรขึ้นติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง