ณ บึงน้ำในป่าใหญ่ ที่เป็นแหล่งอาศัยของปลานานาชนิด แต่ปลาที่ชอบแหวกว่ายเที่ยวไปทั่วบึงก็คือ ปลากระโห้ อยู่มาวันหนึ่งปลากระโห้ว่ายน้ำเข้ามาใกล้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งเป็นบ้านของลิงน้อย เมื่อลิงน้อยเห็นปลากระโห้บ่อย ๆ มันก็จะนำอาหารมาแบ่งให้ปลากระโห้เป็นประจำทั้งสองจึงกลายเป็นเพื่อนรักกันและดีต่อกัน ปลากระโห้คิดว่าตัวเองโชคดีที่มีลิงน้อยเป็นเพื่อนมันจึงสัญญา และให้สัจจะของปลากระโห้อย่างฉันว่า  ฉันจะเป็นเพื่อนรักของลิงน้อยตลอดไป  หากวันไหนนายเดือดร้อนฉันจะช่วยเหลือแบบไม่คิดชีวิตเลย อยู่มาวันหนึ่งในขณะที่ลิงน้อยกับปลากระโห้กำลังกินผลไม้กันอย่างเอร็ดอร่อย ปรากฏว่ามีนายพรานใจร้ายผ่านเข้ามาในป่า เมื่อเห็นลิงน้อยนายพรานก็คิดจะจับมันไปขาย ลิงน้อยตกใจและเตรียมจะวิ่งหนี แต่นายพรานไวกว่าจับตัวมันได้ ปลากระโห้จะช่วยลิงน้อยได้อย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ถ้ำบนภูเขาสูงแห่งหนึ่ง ซี่งมีม้าอาศัยอยู่ร่วมกันเป็นจำนวนมาก โดยมีม้าขาวเป็นหัวหน้าฝูงที่แสนจะเจ้าระเบียบเป็นที่สุด  ม้าขาวจะคอยสั่งการให้ทุกตัวทำหน้าที่ให้ดีซึ่งมันก็มีเหตุผลในการสั่งให้ลูกน้องทำงานทุกอย่าง ในขณะที่ม้าแดง และ ม้าดำแอบบ่นบ่อย ๆ  ว่าหัวหน้าใช้งานพวกมันหนักเกินไปเหนื่อยจะแย่ และคิดว่าทำไมพวกมันต้องทำงานหนัก มันทั้งสองตัวจึงตกลงว่าจะเลิกฟังคำสั่งหัวหน้า ม้าแดงกับม้าดำจึงหนีไปเที่ยว  ทิ้งให้เพื่อน ๆ ม้าตัวอื่นทำงานกันต่อไปเมื่อความมืดและความหนาวมาเยือน จนหิมะเริ่มตกลงมาปกคลุมม้าแดงกับม้าดำจึงรีบวิ่งหนีความหนาวเย็นไปยังถ้ำเมื่อไปถึงหน้าถ้ำก็ เจอกับม้าขาวยืนประจันหน้าขวางทางเข้าอยู่ ม้าดำกับม้าแดงจึงตกใจมาก ทำไมหัวหน้าจึงใช้ให้ลูกน้องทำงานหนัก ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ โพรงดินบ้านของครอบครัวตุ่นทุก ๆ เช้าจะมีเสียงโครมครามดังขึ้นจนทำให้ใครที่ได้ยินไม่แปลกใจที่มาของเสียงเท่าไหร่นัก เพราะคุ้นชินกับเสียงล้มตึงตังของตุ่นน้อยพี่สาวของตุ่นจิ๋ว ในห้องนอนของตุ่นน้อยรกรุงรังมีข้าวของกองเต็มไปหมดจนไม่มีที่ว่างให้เดิน แม่ตุ่นอยากให้ตุ่นน้อยทำความสะอาดห้องเก็บของให้เข้าที่เข้าทางจะได้ไม่เดินชนล้มอีก ตอนนี้ตุ่นน้อยมีแผลเต็มตัวไปหมดเพราะเกิดจากการหกล้มทุกวัน ส่วนตุ่นจิ๋วชอบพูดว่าห้องของตุ่นน้อยรกยังกับรังหนูระวังแมลงสาบจะมาเยือน ตุ่นจิ๋วและตุ่นน้อยเถียงกันไปมาจนแม่ต้องห้ามและขอให้ตุ่นน้อยดูแลห้องนอนของตัวเอง ตุ่นน้อยจะเปลี่ยนนิสัยตัวเองได้อย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

โรงเรียนอนุบาลแสนสุขกำลังจะจัดการแข่งขันประกวดการไหว้ประจำปีของเด็กนักเรียน ซึ่งปีนี้มีนักเรียนสนใจสมัครเข้าร่วมประกวดจำนวนมาก ลิงน้อยชักชวนแพนด้าน้อยเข้าร่วมประกวดแต่แพนด้าน้อยไม่มั่นใจว่าที่มันไหว้อยู่ทุกวันถูกต้องตามหลักการไหว้หรือเปล่าจึงกล้า ๆ กลัว ๆ ที่จะสมัครเข้าประกวด แต่ลิงน้อยบอกให้มั่นเพราะมันจะขอให้คุณครูหมีช่วยสอนให้ หลังตกลงร่วมกันทั้งสองจึงไปตามหาครูหมีและบอกถึงความต้องการของมันทั้งสอง วันรุ่งขึ้นลิงน้อยและแพนด้าน้อยจึงมาเรียนการไหว้อย่างถูกต้องกับครูหมี ลิงน้อยและแพนด้าจะฝึกไห้วได้อย่างถูกต้องและชนะการประกวดหรือไม่ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ปราสาทบนยอดเขาที่ไม่ห่างจากหมู่บ้านแสนสุขมากนัก  ที่นี่เป็นที่อาศัยของยักษ์ใหญ่ตนหนึ่งที่ชาวบ้านเล่าต่อ ๆ กันมาว่า เป็นยักษ์เขี้ยวใหญ่ที่ดุร้ายใจคอโหดเหี้ยม หากมันเห็นมนุษย์หรือสัตว์ที่ไหนมันก็จะจับกินเป็นอาหารทันที อยู่มาวันหนึ่งยักษ์ใหญ่รู้สึกปวดฟันมากจนไม่สามารถกินอะไรได้เลย มันนอนร้องโอ้ดโอ้ยอยู่ที่ปราสาท เสียงร้องของมันได้ยินไปถึงหมู่บ้านแสนสุข นกกระจิบได้ยินเสียงจึงบินไปสำรวจว่าเป็นเสียงใคร เผื่อว่าเจ้าของเสียงต้องการความช่วยเหลือเจ้านกกระจบก็บินเข้าไปในป่า และหยุดใกล้ ๆ กับปราสาทของยักษ์เขี้ยวใหญ่ มันแอบดูจึงทำให้รู้ว่าเป็นเสียงร้องของยักษ์เขี้ยวใหญ่ นกกระจิบจะช่วยยักษ์ใหญ่ได้หรือไม่ ติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ป่าแสนสุข ป่าใหญ่แห่งนี้สัตว์จำนวนมากอาศัยอยู่ร่วมกัน ในทุก ๆ ปีก็จะมีการจัดงานเลี้ยงประจำปีของป่าโดยมีสิงโตเจ้าป่าเป็นผู้คัดเลือกอาหารที่จะเลี้ยงในงาน ซึ่งป่านี้มีสัตว์อยู่ตัวหนึ่งที่ใคร ๆ ก็ยกย่องให้เป็นสุดยอดของนักชิมนั่นคือ กิ้งก่ามันชอบทดลองชิมอาหารไปทั่วทุกหนทุกแห่ง หากอาหารจานไหนที่กิ้งก่าชิมแล้วประกาศว่าอร่อย ก็แปลว่าอาหารจานนั้นแสนอร่อยจริงๆ ทำให้กิ้งก่าจึงถูกเชิญมาเป็นที่ปรึกษาจัดอาหารเลี้ยงสังสรรค์ในงานเลี้ยงประจำปี กิ้งก่าเลือกอาหาร 3 จานที่คิดว่าเป็นอาหารที่ยอดเยี่ยมที่สุด แต่เจ้าป่ากลับบ่นว่ากิ้งก่าไปชิมมาจนทั่วมีอาหารที่อร่อยแค่สามอย่างมันน้อยเกินไปที่สำคัญไม่มีเนื้อสัตว์เลย แต่กิ้งก่ายืนยันว่าอาหารสามจานนี้ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว อาหารทั้งสามจานคืออะไรและสิงโตจะทำอย่างไรต่อไปติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ป่าใหญ่ที่มีแม่น้ำไหลผ่านแบ่งเขตกลางป่าเป็นสองฝั่งทำให้สัตว์ของทั้งสองฝั่งมีการแข่งขันและแย่งชิงเพื่อให้ฝั่งของตนได้รับชัยชนะและครอบครองแม่น้ำทั้งสาย โดยป่าฝั่งซ้ายมีสิงโตที่ร่างกายแข็งแรงและเป็นที่เกรงกลัวของสัตว์ในป่าเป็นหัวหน้า ส่วนฝั่งขวามีเสือตัวใหญ่ที่มีพวกจำนวนมากเป็นหัวหน้า ทั้งสองท้าประลองความสามารถโดยให้หนูตัวเล็กเป็นกรรมการตัดสิน โดยเลือกให้ทั้งสองวิ่งแข่งไปที่บนยอดเขา ใครไปถึงจุดหมายก่อนชนะ เมื่อสัญญาณปล่อยตัวดังขึ้นทั่งคู่วิ่งแข่งกันแบบชนิดไม่มีใครยอมใคร วิ่งมาได้สักระยะราชสีห์และเสือเริ่มมีอาหารเหนื่อยหอบ  เมื่อมาถึงทางลาดชัน อีกนิดเดียวก็จะถึงยอดเขารำไรข้างหน้า  แต่ทั้งคู่เริ่มตาพร่าคล้ายจะเป็นลมเสือละราชสีห์ใครจะเป็นผู้ชนะติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ชายป่าหรรษายังมีบ้านหลังเล็ก ๆ ที่มีตัวอ้นสามพี่น้องอาศัยอยู่ พวกมันมีนิสัยชอบกลั่นแกล้งผู้อื่นเสมอจนสัตว์ตัวอื่น ๆ เบื่อและไม่อยากพูดคุยกับพวกมัน วันนี้พวกทั้งสามอ้นกำลังเตรียมตัวและวางแผนที่จะไปแกล้งสัตว์ตัวอื่น ๆ  อ้นกลางคิดว่าจะเอาสีไปทาก้นลุงหมีขนสีน้ำตาลให้กลายเป็นหมีสีชมพู อ้นใหญ่จะเอาลูกของป้าเป็ดไปซ่อนซักตัวสองตัว ส่วนอ้นเล็กจะไปแกล้งป้าเต่าผู้ต้วมเตี้ยม โดยจะพาวิ่งเร็วให้เป็นกระต่าย หลังตกลงกันแล้วทั้งสามจึงแยกย้ายกันไปแกล้งสัตว์ตัวอื่น ๆ เป็นอย่างนี้ทุก ๆ วันจนไม่มีใครอยากพูดและเล่นกับอ้นทั้งสาม เพราะเบื่อกับนิสัยชอบแกล้งและเกเรของพวกมัน อ้นทั้งสามจะกลับใจได้อย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ ชายหาดท้องทะเลสีคราม มีบ้านหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่งเป็นที่อาศัยของสามเกลอ ก็คือ พี่โลมา พี่วาฬ และ พี่เหลือม ทุก ๆ เช้าทั้งสามก็จะวุ่นวายกับอาหารของแต่ละตัวเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะพี่วาฬที่มีปัญหาเรื่องท้องผูก เพราะเลือกกินอาหารที่ไม่มีประโยชน์ ทั้งสามจึงตกลงกันว่าจะช่วยกันปลูกผักไว้กินและช่วยกันคิดเมนูโปรดที่มีประโยชน์ หลังจากช่วยกันปลูกผักแล้วทั้งสามก็จะช่วยกันทำอาหารจานโปรดของแต่ละตัว พี่เหลือมขอทำข้าวผัดสามเกลอโดยคิดสูตรเองใส่ถั่วลันเตา แครอท และข้าวโพด พี่โลมาเลือกทำทำสปาร์เก็ตตี้น้ำแดงหรือว่าปอเปี้ยะทอด ส่วนพี่วาฬจะเลือกเมนูอะไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง

ณ  ทุ่งดอกไม้แสนสวยงาม ที่เต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิดที่กำลังแข่งกันเบ่งบานโชว์สีสันอย่างเต็มที่ บรรยากาศทั่วทุ่งดอกไม้สวยงามทำให้มีแมลงต่าง ๆ จำนวนมากบินตรงมายังทุ่งดอกไม้แห่งนี้ ด้วยกลิ่นเกสรดอกไม้ที่หอมหวานที่เป็นแรงจูงใจให้ ผีเสื้อ แมลงปอ และ ตัวด้วง มากินน้ำหวานจากเกสรดอกไม้ พวกมันมักโอ้อวดว่าพวกมันมีความสำคัญกับทุ่งดอกไม้ แมลงปอมีปีกตั้ง 4 ปีก บางคนเรียกมันว่า นักล่าแห่ง เวหา เพราะบินเร็ว บินได้สูงและไกลถึง 100 ก.ม. การขยับปีกขึ้น-ลงของฉันจะใช้ความเร็วเฉลี่ยประมาณ 500 ครั้งต่อวินาทีเลยนะ ในประเทศไทยก็มีมีการค้นพบว่าแมลงปออย่างพวกฉันมีเกือบ 300 ชนิดเลยนะ ส่วนตัวด้วงและผีเสื้อจะมีความสำคัญอย่างไรติดตามได้ในรายการพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง