กาลครั้งหนึ่งที่ริมน้ำแห่งหนึ่งในคืนพระจันทร์วันเพ็ญ เต่ามองเห็นพระจันทร์อยู่ในน้ำก็ตกใจจึงรีบเดินเต็มกำลังไปแจ้งข่าวเพื่อน  “แน่ใจนะเต่าน้อยที่เจ้าเห็นพระจันทร์ตกน้ำน่ะ” นกฮูกถาม เต่าผงกหัวรัวๆ  “เอาแบบนี้เดี๋ยวชวนทุกคนไปดูพร้อมๆกันเลย”  เมื่อนกฮูกบินมาถึงริมน้ำพร้อมกับเพื่อนๆ  ทุกตัวต่างโวยวายกับภาพที่เห็นจึงคิดหาทางช่วยพระจันทร์ขึ้นจากน้ำให้ได้ แต่พยายามเท่าไหร่ก็ไม่สามารถช่วยพระจันทร์ขึ้นจากน้ำได้ บรรดาสัตว์จะทำอย่างไรติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน ร้อนนี้ต้องสีแดง 
 

วันเปิดเทอมวันแรกของโรงเรียนอนุบาลสัตว์น้อยหรรษา มีพ่อแม่ของสมาชิกสัตว์ในป่าจูงมือเจ้าตัวน้อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเจ้ากวาง เจ้าลิง เจ้ากระต่าย เจ้ากระรอก เจ้าหมูป่า และเจ้าช้างน้อย มาเข้าโรงเรียนวันแรก  คุณครูม้าลาย เรียกให้เด็ก ๆ มารวมตัวกันใต้ต้นไม้  แล้วให้แนะนำตัว ทุกตัวต่างยิ้มแย้มและดีใจที่จะได้มีเพื่อนใหม่ เมื่อถึงเวลาพักกลางวันครูม้าลายบอกให้เด็ก ๆ นำกล้วยไปแบ่งกันกินแต่ในระหว่างที่ทุกตัวกำลังจะหยิบกล้วยไปกิน เจ้าช้างน้อยก็เข้ามาร่วมวงแล้วเอางวงมาหยิบกล้วยทั้งหมดเข้าปากไป  เพื่อนๆ ต่างก็อดกินกล้วย ช้างน้อยจะมีพฤติกรรมอะไรอีก ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงภาษาน่ารู้ สำนวนไทย ร่มโพธิ์ร่มไทร คำว่า โพธิ์ และ ไทร
 

ณ กลางป่าที่แสนอุดมสมบูรณ์ มีทุ่งหญ้าขึ้นเขียวขจีเหมาะแก่การวิ่งออกกำลังกายยามเช้าของบรรดาสัตว์ทั้งหลาย ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากหมาจิ้งจอกผู้ปราดเปรียว มีชื่อเสียงโด่งดังมากในเรื่องความเร็ว จิ้งจอกจึงมั่นใจในฝีเท้าที่ว่องไวของตัวเองอย่างมาก ทุกวันเจ้าจิ้งจอกจะขอท้าวิ่งแข่งกับสัตว์ทุกตัวที่อยากประลองความเร็วกับมัน วันนี้ก็อีกเช่นกัน มีผู้ท้าแข่งเพียงสองตัวเท่านั้น คือ กวางกับกระต่าย เริ่มต้นการแข่งขันสัตว์ทั้งสามพุ่งตัวออกจากจุดสตาร์ทอย่างเต็มฝีเท้า กวางเริ่มนำขึ้นไปเป็นตัวแรก ตามด้วยจิ้งจอกและกระต่ายรั้งท้าย ใครจะเป็นผู้ชนะ ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงภาษาน่ารู้สำนวนไทย สองฝักสองฝ่าย คำว่า ฝัก และ ฝ่าย
 

เช้าวันนี้อากาศแจ่มใสเป็นพิเศษ สัตว์ทุกตัวตื่นแต่เช้าเพื่อไปโรงเรียน กระรอก เม่น และ เต่า เป็นเพื่อนรักกันมักไปและกลับจากโรงเรียนพร้อมกันเสมอ วันนี้ที่ห้องเรียนของทั้งสามมีเพื่อนใหม่มาเรียนเป็นวันแรก คุณครูประจำชั้นแนะนำให้เพื่อนๆ รู้จักกับลิงน้อยสมาชิกใหม่ของห้องเรียน ตอนนี้ลิงน้อยแนะนำตัวก็จะพูดเบา ๆ จนเพื่อนแทบไม่ได้ยิน เพราะลิงน้อยไม่กล้าอ้าปากกว้างมากนัก ความลับของลิงน้อยคืออะไร ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน หม้อข้าวหม้อแกงลิงคืออะไรนะ
 

ป้าหมีเป็นช่างเย็บผ้าฝีมือดีที่สุดคนเดียวในหมู่บ้าน  แต่วันหนึ่งขณะที่ป้าหมีกำลังจะนั่งเก้าอี้ก้นป้าหมีก็ทับสิ่งของอย่างหนึ่งหัก ทำให้ป้าหมีเย็บผ้าไม่ได้ ผู้คนในหมู่บ้านจึงเดือดร้อนกันใหญ่  ลูกหมูบอกแม่ว่าเสื้อนักเรียนขาดเป็นรูใหญ่มากเอาไปให้ป้าหมีซ่อมได้หรือเปล่า แต่แม่หมูบอกว่ายังไม่ได้ ลูกม้าก็มาหาป้าหมีที่บ้านเพราะอยากให้ป้าหมีเย็บหมวกให้แม่ม้าไว้ใส่ทำงาน แต่ป้าหมีก็ตอบว่ายังเย็บไม่ได้ แถมยังให้ลูกม้าช่วยเก็บผ้าที่ตามไว้เมื่อวันก่อนให้ด้วยเหตุผลเดียวกับที่เย็บผ้าไม่ได้ เพราะอะไรทำไมป้าหมีจึงเย็บผ้าไม่ได้ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน คลายร้อนง่ายๆ สไตล์วาฬ
 

“แม่ขา  แม่ขา  แม่เห็นจ้ะจ๋าไหมคะ”  ปอวิ่งมาหาแม่ในครัวหลังจากที่กลับมาจากตลาดด้วยกัน  “ไม่เห็นเลยจ้ะ  หนูเอาไปตลาดด้วยไม่ใช่เหรอจ้ะ”  “ใช่ค่ะ  หรือจ้ะจ๋าจะหายไปคะแม่ ปอไม่แน่ใจว่าตอนที่ซื้อขนมครกแล้วลืมจ้ะจ๋าไว้ที่ร้านหรือเปล่า เพราะตอนนั้นกำลังเก็บเงินทอนแล้วแม่เรียกปอพอดี”  “ไม่เป็นไร  จริงๆจ้ะจ๋าก็เก่ามากแล้ว ปอเองก็มีตุ๊กตาหลายตัวไม่ใช่เหรอ” คืนนั้นปอแอบร้องไห้ไม่ให้พ่อกับแม่เห็น  “ขอโทษด้วยนะจ้ะจ๋าฉันไม่น่าลืมเธอไว้เลย”  ปอพึมพำก่อนจะนอนร้องไห้หลับไป  ทำไมจ้ะจ๋าถึงสำคัญกับปอมากและปอจะทำอย่างไรต่อไป ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน ร่างกายพังพอนต้านพิษงูได้จริงหรือ
 

พรุ่งนี้จะเป็นวันเกิดของสิงโต  บรรดาสัตว์ป่าทั้งหลายต่างวุ่นวายกับการเตรียมของขวัญให้เจ้าป่าประทับใจ โดยยีราฟจะนำยอดใบไม้สวยๆสดๆที่อยู่บนสุดของทุกต้นมาทำเป็นมงกุฎให้เจ้าป่าน่าใส่น่าจะสง่างามแล้วก็ไม่เหมือนใคร ส่วนงูเหลือมก็คิดหนักว่าจะเอาอะไรให้กับท่านเจ้าป่า จึงถามหนูว่าจะมอบอะไรเป็นของขวัญให้เจ้าป่า เจ้าหนูที่นั่งเอนพิงก้อนหินอย่างสบายอารมณ์กลับตอบว่า”ไม่เห็นจะต้องเตรียมอะไรมากมายเลย  พวกเธอวุ่นวายกันไปเอง”  เมื่อถึงงานวันเกิดของเจ้าป่างเจ้าหนูจะมอบอะไรเป็นของขวัญให้เจ้าป่าติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน พังพอนสัตว์สุดฉลาด
 

ชายป่าแห่งหนึ่งกระรอกน้อยวิ่งเล่นอยู่บนต้นไม้อย่างสนุกสนาน  ทำให้หมาป่าที่นั่งดูอยู่นานรู้สึกไม่ชอบใจจึงพูดขึ้นว่า  “เจ้ากระรอกวันๆ เอาแต่วิ่งเล่นไปมา  ข้าเห็นเจ้าแล้วก็ปวดหัว  เจ้านี่สบายนะหาลูกไม้กินไปวันๆไม่เหมือนข้าที่ต้องใช้ความเก่งกาจถึงจะล่าเหยื่อมาได้  ทำให้ข้าไม่เคยกลัวใครในป่าแห่งนี้แล้ว”  หมาป่าคุยโว  “โอ้โห...ท่านหมาป่าข้าก็เชื่อเช่นนั้นถ้าดูจากบาดแผลเป็นของท่านคงจะสู้มาไม่น้อย”  กระรอกน้อยเริ่มสนใจลงมาคุยกับหมาป่าใต้ต้นไม้  หมาป่าจะพูดอย่างไรต่อไป ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงห้องสมุดใต้ทะเล ตอน ที่พักของงวงช้าง
 

ป่าใหญ่แห่งหนึ่งมีเจ้าต่ายขาวและเจ้าต่ายดำเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ กินด้วยกัน นอนด้วยกัน เล่นด้วยกันไปไหนไปกัน ท่องเที่ยวไปทั่วป่าผืนใหญ่อย่างสนุกสนาน เจ้าต่ายดำมักจะชื่นชมความขาวสะอาดและความนุ่มนิ่มน่ารักของเจ้าต่ายขาว ที่ดูสดใสสบายตา ไม่ดำปิ๊ดปี๋เหมือนของตัวเอง เมื่อเจอเพื่อนสัตว์ตัวอื่นๆ ก็มักจะชื่นชมในความงามของเจ้าต่ายขาวอยู่เสมออยู่มาวันหนึ่งทั้งสองเดินเล่นไปถึงลำธารที่มีน้ำใสไหลเย็นและมีขอนไม้ใหญ่พาดอยู่ ทั้งสองเดินบนขอนไม้เพื่อข้ามลำธาร และชะโงกดูเงาของมัน เมื่อเจ้ากระต่ายดำมองเงาตัวเองที่อยู่ในน้ำก็รู้สึกไม่พอใจสีขนตัวเอง มันจะทำอย่างไรต่อไป ติดตามได้ในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง
ช่วงภาษาน่ารู้สำนวนไทย หัวหายตะพายขาด คำว่า ตะพาย และ หาย 
 

ในป่าใหญ่แห่งหนึ่งที่มีสัตว์น้อยใหญ่อาศัยอยู่มากมายป่าแห่งนี้มีช้างเบิ้มเป็นเจ้าป่า เพราะตัวใหญ่ที่สุด ช้างเบิ้มเป็นช้างที่กล้าหาญจึงปกครองป่าอย่างมีความสุขตลอดมา แต่แล้ววันหนึ่งก็เกิดความเดือนร้อนขึ้นในป่าแห่งนี้กันกันถ้วนหน้า เมื่ออยู่ๆ พระอาทิตย์ที่มีหน้าที่ส่องแสงสว่างเกิดขี้เกียจแล้วก็นอนตื่นสายติดต่อกันเป็นเดือน  แม่กา ค้างคาว และ กระต่าย ได้รับความเดือนร้อนจากการที่พระอาทิตย์นอนตื่นสายเพราะพวกมันไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาอะไร ทุกตัวจึงลงความเห็นว่าควรไปขอความช่วยเหลือจากช้างเบิ้มเจ้าป่า ช้างเบิ้มจะช่วยแก้ปัญหาได้หรือไม่ ติดตามในพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง 
ช่วงภาษาน่ารู้สำนวนไทย กลัวดอกพิกุลจะร่วง คำว่า พิกุล และ ร่วง