Wykreowana przez malarza scena odejścia św. Józefa ukazuje śmierć idealną. Moment żegnania się ze światem doczesnym bez lęku i trwogi, z poczuciem spełnienia ziemskiej misji , w otoczeniu bliskich i co najważniejsze w obecności Chrystusa i Maryi. Tak śmierć swojego ojca (także Józefa)  w malarski sposób widział Francisco Goya i choć w ten sposób - na obrazie mógł być przy nim obecny.

Istnieje na świecie wiele kościołów, w których przechowywane są relikwie ale tylko  jeden zaprojektowano  z myślą o tym, by stał się relikwiarzem i taką też nadano mu formę! Paryska kaplica Sainte Chapelle to nie tylko perła późnogotyckiej architektury sakralnej ale pierwotne miejsce przechowania cierniowej korony Chrystusa.

Ciemność nocy, światło pochodni, rozciągnięte na całej szerokości obrazu, ukazane w perspektywicznym skrócie ciało mężczyzny i zatroskany wzrok kobiet. Co jeszcze można dostrzec na XVI wiecznym płótnie malarza francuskiego baroku?

Światło tak gwałtowne, jak charakter samego malarza. Wyszukana poza świętego i karcący wzrok anioła. To wszystko mieści w sobie kadr ukazujący powstawanie tekstu Ewangelii, autorstwa największego reformatora włoskiego malarstwa barokowego Caravaggia.

Napięcie mięśni  całego ciała, grymas skupienia na twarzy i mierzący przeciwnika, precyzyjny wzrok. Wszystkie te zmiany zachodzące w ciele Dawida przed dokonaniem zwycięskiego rzutu kamieniem uchwycił w marmurze Giovanni Bernini, prezentując nam przy tym zachwycający i nieokiełznany dynamizm formy.

Ruch zstępujący, powiew wiatru, poruszenie szat i ciepły koloryt  zachwycają w obrazie flamandzkiego malarza. Bardzo subtelnie zasugerowana symbolika eucharystyczna pozwala nam wniknąć głębiej w obraz i odczytywać go w niejednej warstwie znaczeniowej.

Kim był fundator obrazu? To pytanie nasuwa nam się niemal natychmiast, gdy  staramy się rozwikłać niezwykle rzadko pojawiający się w historii sztuki motyw ikonograficzny, jakim jest Próba ognia. Giorgione umieszczając scenę główną w krajobrazie tworzy wyjątkową „Syntezę pejzażu i postaci”.

Renesansowy wdzięk przedstawienia, piękno muślinowych tkanin i zdumiewający urok modelki. Jak to wszystko połączyć z głębią symboliki eucharystycznej? Mógł tego dokonać tylko niezwykle zdolny malarz włoskiego quattrocenta, jakim był Sandro Botticelli.

Czy surrealista może namalować temat religijny? Naturalnie! Salvadore Dali malując ten obraz zagłębia się w dzieła XVI wiecznego hiszpańskiego mistyka i  tworzy  wizerunek spoglądającego na świat Jezusa, w taki sposób, jakim widział Go sam święty kapłan.