Plottwist

Vum japanesche Monsterkino bis an déi däischter Welt vum Stephen King: An dëser Episod vu PlotTwist schwätze mir iwwer Godzilla, dem Lukas Dhont säin neie Film „Coward“ an eis nächst Kino- a Streamingpläng. Mat „Welcome to Derry“ dauche mir an d’Mythologie ronderëm de Pennywise an – vun der kosmescher Deckelsmouk Maturin bis bei d’Aflëss vum Lovecraft. Zum Schluss huele mir „Hunger Games“, „Maze Runner“ an „Twilight“ ënnert d’Lupp a diskutéieren iwwer gutt Geschichten, Casting a Filmplakater.

Vum Lëtzebuerger Häerzensprojet bis bei groteske Bodyhorror: Dës Kéier schwätzen de Mike an de Yannick iwwer Äppel a Bieren vum Lukas Grevis a firwat de Film och ouni grousse Budget iwwerzeegt. Dem Mike Flanagan seng Carrie weist, wéi spannend eng altbekannte Geschicht nach ka sinn, an Clayface suergt fir Begeeschterung – an de Wonsch, heiansdo einfach ewechzekucken.

Bei The Social Reckoning ass d’Theema spannend, mee geet dat duer fir e gudde Film? Mir diskutéieren iwwer d’Facebook-Files, manipulativ Algorithmen a firwat eis verschidde Filmer packen, wärend anerer eis éischter aschlofe loossen. Dobäi: eis Virfreed op eng Doku iwwer den Theranos-Skandal an déi grouss Fro, firwat Marvel net och emol méi konsequent däischter dierf ginn.

Bei Verity si mir eis dës Kéier definitiv net eens! Wärend de Mike sech vum Katz-a-Maus-Spill gutt ënnerhale gefillt huet, huet de Film op där anerer Säit fir däitlech méi Frust gesuergt. Mir diskutéieren iwwer de Plot Twist, d'Charakteren, d'Inszenéierung an d'Fro, ob de Film wierklech esou clever ass, wéi en et wëll sinn.

Duerno geet et ëm Primetime mam Robert Pattinson. E staarke Cast, eng spannend Ausgangslag an e Look, deen déi fréi 2000er perfekt afänkt – mee geet de Film kritesch genuch mat sengem Sujet ëm?

Eng richteg Iwwerraschung gëtt et dogéint bei Sense and Sensibility, deen trotz éischter Skepsis vill méi Spaass mécht wéi erwaart.

Ausserdeem schwätze mir iwwer East of Eden, Monster, déi méiglech nei Star-Wars-Trilogie, Daisy Ridley als Rey an d'Fro, ob Disney d'Skywalker-Saga net endlech sollt roueg loossen.

An natierlech kucke mir och, wat an den nächste Wochen nach am Kino leeft.

🎬 Verity
🎬 Primetime
🎬 Sense and Sensibility
📺 East of Eden & Monster
⭐ Déi nächst Star-Wars-Trilogie
🍿 An nach e puer Kino-Tipps

An dëser Episod vu Plottwist schwätze mir iwwer Practical Magic: Huet de Film säi Charme behalen, oder mierkt een him säin Alter un? Mir diskutéieren d’Geschicht, d’Figuren an d’Nostalgie, déi drun hänkt.

Duerno geet et ëm den neie Resident Evil Film. Wéi gutt bréngt en d’Gefill vun de Spiller op d’Leinwand, a funktionéiert en och als Horrorfilm? Donieft schwätze mir iwwer weider Filmer, Horror-Klischeeën an dat, wat mir als Nächst am Kino gesi wëllen.

Dës Kéier gëtt et bei Plottwist eng skurril Mëschung aus Dinoen, Romantik an Horror: Am The End of Oak Street reest eng ganz Strooss zeréck an d’Zäit – mat Spielberg-Vibes, Logiklächer an enger iwwerraschend emotionaler Familljegeschicht. One Night Only vermëscht klassesch Rom-Com mat enger Prise Black Mirror, wärend The Ice Cream Man eis weist, datt Glace net ëmmer eng gutt Iddi ass.

An dëser Episod schwätze mir iwwer Spider-Man: Brand New Day. De Peter Parker ass esou eleng an däischter wéi nach ni, mee leider sti sech Marvel mat onpassende Witzer an ze vill CGI nees selwer am Wee. Ass et trotzdeem ee vun de beschten MCU-Filmer zanter Endgame?

Duerno gëtt et eng grouss Léifterklärung un The Odyssey. Fir eis ass dem Christopher Nolan säin neie Film net nëmme besser wéi Oppenheimer, mee méiglecherweis souguer säi beschte Film. Mir schwätzen iwwer déi gewalteg IMAX-Erfarung, de Sirene-Monolog, den Travis Scott an eis geckeg Pläng, de Film nach eng Kéier a 70 mm zu Bréissel ze kucken.

Ausserdeem geet et ëm den emotionalen a wichtege Queer-Film Maspalomas, déi drëtt Staffel vu Kaulitz & Kaulitz, den Johnny Depp als Ebenezer Scrooge, en iwwerraschend villverspriechende Werewolf-Trailer an déi nei Staffel vun The Rings of Power.

Zum Schluss stelle mir eis nach d’Fro, firwat ëmmer méi grouss Hollywood-Regisseuren den Asaz vun AI am Film begréissen – a firwat mir dat éischter problematesch fannen.

Opgepasst: D’Episod enthält Spoilere fir Spider-Man: Brand New Day an The Odyssey.

Ass The Odyssey wierklech dem Christopher Nolan säi Meeschterwierk? De Mike kënnt aus dem IMAX a schwätzt vun engem moderne Klassiker, wärend de Yannick bei der Live-Action-Versioun vu Vaiana virun allem eng Fro huet: Firwat gouf dëse Film iwwerhaapt gemaach?

Donieft kucke mir op Evil Dead Burn, dee mat staarkem Gore a gudden Iddien ufänkt, mee um Enn als bis elo schwaachsten Deel vun der Rei enttäuscht. Ausserdeem schwätze mir iwwer dem Robert Eggers säin neie Werwolf-Film, Regisseuren, déi ëmmer nees op déi selwecht Schauspiller zeréckgräifen, an d’Fro, ob een d’Konscht wierklech vum Kënschtler trenne kann.

Eng Episod tëscht IMAX-Euphorie, Disney-Frust, Horror-Gore an enger Diskussioun, déi méi déif geet wéi geplangt.

An dëser Episod vu Plottwist geet et nees quer duerch de Kino- a Streaming-Dschungel: Toy Story 5 iwwerrascht eis mat vill Nostalgie, Emotiounen an aktuelle Sujeten ewéi Social Media, FOMO a Cybermobbing. Donieft froe mir eis, ob Minions and Monsters nach wierklech méi ass wéi just Slapstick a Cashgrab.

Mir schwätzen och iwwer Supergirl, déi nei Etapp am DCU vum James Gunn, mat enger staarker Haaptroll, mee enger Story, déi leider net vill Iwwerraschunge bitt. Donieft geet et ëm Sophie Passmann hir Pick Me Girls, Theater am Kino, feministesch Selbstreflexioun an d’Fro, firwat esou Formater net méi dacks zu Lëtzebuerg lafen.

Zum Schluss gëtt et nach eng kloer Recommandatioun fir Widow’s Bay op Apple TV, e bëssen Apple-TV-Luef am Allgemengen, e queere Bléck op Jim Queen an eng kleng Virfreed op Evil Dead Burn.

n dëser Episod schwätze mir iwwer eng spannend Woch am Kino: Scary Movie 6 huet eis bal komplett verluer, Disclosure Day weist nach ëmmer e bëssen Spielberg-Magie, mee bleift um Enn frustréierend oppen, an Backrooms beweist, dass aus engem Reddit-Mythos an YouTube-Kuerzfilmer richteg staarke Kino entstoe kann.

Mir schwätze doriwwer, firwat Backrooms an Obsession grad esou vill Opmierksamkeet kréien, wisou jonk Filmemacher dem Kino frësche Wand ginn, an ob Hollywood endlech sollt verstoen, dass et net ëmmer 500 Milliounen Dollar Budget brauch.

Zum Schluss geet et nach ëm Masters of the Universe, deen eis iwwerraschend vill Spaass gemaach huet: vill Nostalgie, e gudde Mix aus Seriositéit an Nonsens, an e Jared Leto als Skeletor, deen endlech mol richteg passt.

An dëser Episod vu Plottwist gëtt et waarm — net nëmme wéinst den Temperaturen, mee och wéinst de Meenungen. Mike an Yannick schwätzen iwwer de grousse Star-Wars-Retour mat The Mandalorian and Grogu, deen éischter no Sidequest wéi no groussem Kino-Event wierkt, an iwwer Passenger, deen esou vill Frust ausléist, dass een de Kino léiwer fréi verléisst.

Am Mëttelpunkt steet awer Obsession: e Film, deen mat senger düsterer Inszenéierung, ongemittlecher Atmosphär an enger staarker Performance richteg ënner d’Haut geet. Dobäi geet et ëm Wënsch, Kontroll, toxesch Léift an d’Fro, wéi vill vun enger Persoun nach iwwreg bleift, wann eng Obsession alles iwwerhëlt.

Donieft ginn et nach kuerz Andréck zu Swabbed an The Sheep Detectives — inklusive Kino-Rants, YouTuber-Regisseuren, Horror-Begeeschterung an der éierlecher Fro: Wéini ass e Film just schlecht, a wéini bleift en engem wierklech am Kapp?