Tym razem zapraszam Was nad morze. Spontanicznie. Tak tu i teraz. Z telefonu. Z szumem fal i wiatru.

maciek | [email protected]

Straszny to był tydzień. I nadal jest.

Mimo że czas nie nastrajał, a może właśnie dlatego zapraszam na opowieść o miłości. Tym razem nie będzie solo. Będzie na trzy serca i trzy głosy.

Zapraszam do posłuchania
maciek | [email protected]

Czasem, mimo statecznego już wieku, budzi się we mnie mały chłopiec. Taki, który słuchając jak inni coś mówią ma ochotę tupnąć nogą i powiedzieć „a wcale, że bo nie!”

I czasem tak mówię. A czasem przypomina mi się historia o tygrysie, lwie i ośle…

Zapraszam do posłuchania
maciek | [email protected]

Dzisiaj krótko. Niespełna 4 minuty.

Mimo tego, a może właśnie dlatego, historia dla mnie ważna i dająca do myślenia.

Zamiast przynudzać w opisie, po prostu zapraszam do posłuchania.
Maciek | [email protected]

Człowiek to brzmi dumnie…
Człowiek to brzmi w trzcinie…
Człowiek to brzmi…
… nie, czasem to wcale nie brzmi!

A ja się na to łapie. I czasem skupiam się na czymś, co mało wartościowe, albo wręcz szkodliwe.
I daje sobie zatruć mój świat. A raczej sam go sobie zatruwam.

maciek | [email protected]

Nie to, żebym rozpamiętywał zanadto. Jednak czasem coś wraca. Jakaś sytuacja z przeszłości. Zadomawia się w głowie i brzęczy niczym natrętna mucha.

Pół biedy jak jest to miłe wspomnienie. Gorzej, kiedy jest smutne lub wstydliwe.

I tak się ciągnie… Jak młody mnich wlokący się pół kroku za starym.

maciek | [email protected]

Nie to, żebym rozpamiętywał zanadto. Jednak czasem coś wraca. Jakaś sytuacja z przeszłości. Zadomawia się w głowie i brzęczy niczym natrętna mucha.

Pół biedy jak jest to miłe wspomnienie. Gorzej, kiedy jest smutne albo wstydliwe.
I tak się ciągnie…

Jak młody mnich wlokący się pół kroku za starym.

maciek | [email protected]

Presja... ciekawe słowo. Niby krótkie i dźwięczne a potrafi nieźle narozrabiać.

Pół biedy jak jest zewnętrzna. Zawsze można czymś się wytłumaczyć lub na kogoś zwalić.
Gorzej, kiedy jest taka z wewnątrz. Drąży niczym kropla skałę i nie daje spać.

A że czasy dziwne i szybkie to i presji sporo. Właśnie dlatego zapraszam Was do pociągu podmiejskiego.

Co ma pociąg do presji?
Zapraszam do posłuchania i sprawdzenia.
Maciek | [email protected]

Tak się jakoś ułożyło, że się rozłożyło. Żeby nie powiedzieć rozpadło.
Nie tak nagle z łomotem i trzaskiem. Raczej tak powoli i podstępnie. Jak to mówią "z cicha pękł".

Znacie to?

I niby tak też może być. Jednak czasem uwiera. A skoro uwiera, to może warto poskładać?
A to nie jest łatwe!
A może jednak jest?

Zapraszam do posłuchania
maciek | [email protected]

Jeszcze miesiąc a od poprzedniego odcinka minąłby rok. Ależ ten czas leci.

Jak łatwo sobie odpuścić. Jak trudno wrócić. Ileż jest wytłumaczeń…
Na szczęście jest pewna historia i magiczne słowo, które (mi) pomaga.

Zapraszam do posłuchania. Może pomoże…
maciek | [email protected]